Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης
Add DEPART on Google ↗Με μία ματιά...
Ένα “Ugh!”, ένας πίνακας του H.R. Giger και ένας εικοσάχρονος Ελβετός που ηχογραφούσε demo σε κασέτες για να τα μεταφράσει κάποιος σε νότες. Από εκεί βγήκε το “To Mega Therion” και μαζί του μισή σκηνή του extreme metal.
- Σαράντα χρόνια μετά, παραμένει ο πιο προσβάσιμος και πιο τρομακτικός δίσκος των Celtic Frost.
- Το “To Mega Therion” έστησε το πρώτο κύμα του black metal και άνοιξε τον δρόμο στο avant garde metal.
- Ο Tom G. Warrior έγραψε σχεδόν τα πάντα, με τον H.R. Giger να υπογράφει το εξώφυλλο.
Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να αναρωτιέται: αν δεν κυκλοφορούσε έναν κρύο Οκτώβρη πριν από τριαντακάτι χρόνια το “To Mega Therion”, πόσο διαφορετική θα ήταν σήμερα η μεταλλική σκηνή; Θα υπήρχαν μπάντες όπως οι Morbid Angel, οι Dimmu Borgir, οι Darkthrone ή έστω ένα γενναίο κομμάτι από το δεύτερο κύμα του black metal; Ρητορικά τα ερωτήματα, γιατί ευτυχώς οι Celtic Frost φρόντισαν να μας συστήσουν το Μεγάλο Θηρίο, δηλαδή το ντεμπούτο τους.
Πιος φιλοτέχνησε το artwork του “Mega Therion”;
Με το “To Mega Therion”, από την πρώτη επαφή σου κόβεται η μιλιά. Όταν, δηλαδή, η ματιά σου συναντιέται με το εξώφυλλο και το μεγαλοπρεπές έργο του H.R. Giger. Τίτλος του ο “Satan I”, που ο Ελβετός καλλιτέχνης είχε φιλοτεχνήσει το 1977. Οι Celtic Frost τρέφουν τεράστιο σεβασμό για τον συμπατριώτη τους, και ιδιαίτερα ο Tom G. Warrior, που έχει αποκαλύψει σε πρόσφατες συνεντεύξεις πόσο μεγάλος μέντορας και υποστηρικτής της μπάντας ήταν από την πρώτη στιγμή.
Ο Warrior δούλεψε στενά με τον Giger από το 2007 μέχρι και το τέλος της ζωής του. Η σχέση τους είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα, όταν οι Ελβετοί ήταν ακόμα ένα ανώνυμο συγκρότημα. «Χρωστάω πολλά στον Giger που μας υποστήριζε από τις μέρες των Hellhammer (οι Celtic Frost πριν αλλάξουν όνομα). Τότε αυτός ήταν ένας star που είχε κάνει το Alien και εμείς παιδαρέλια, ένας περίγελος στη χώρα μας. Κι όμως μας στήριζε», αναγνωρίζει ο ίδιος.
Όπως μένεις άλαλος με το artwork του εξωφύλλου, το ίδιο παθαίνεις και όταν περνάς στο μουσικό μέρος. Η βασιλική και πομπώδης εισαγωγή “Innocence And Wrath” μεγαλώνει από μόνη της τις προσδοκίες σου. Το αμέσως επόμενο “The Usurper” με τα εμβληματικά «Ugh!» του Tom G. Warrior παρασέρνει κάθε τι στο διάβα του. Γυναικεία οπερετικά φωνητικά είναι αυτά που πήρε το αυτί μου για μερικά δευτερόλεπτα; Ας μην ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε στο 1985 και κάποιοι συνδυασμοί ήταν ακόμα αδόκιμοι.
Γιατί το “Mega Therion” θεωρείται τόσο πρωτοποριακός δίσκος;
Αυτό που κάνουν οι Celtic Frost είναι κάτι υπερβολικά προοδευτικό για την extreme μουσική του τότε και του μετά. Είναι το πρώτο κύμα του black metal, είναι ίσως και το πρώτο avant garde metal άλμπουμ. Δύσκολο να ακούσεις το “Dawn Of Meggido” με την ευρεία χρήση της γαλλικής κόρνας (ορίστε;;;) από τον Wolf Bender και να μη συμφωνήσεις στο παραπάνω. Να προσθέσω το instrumental “Tears In A Prophet’s Dream”, που ουσιαστικά είναι ένα industrial/electronica ιντερλούδιο, ή το αμέσως επόμενο “Necromantical Screams” με τη δραματική του φύση και τα έντονα οπερετικά φωνητικά της σοπράνο Claudia-Maria Mokri. Το φαλτσέτο της στο κλασικό “Circle Of Tyrants” σηκώνει την τρίχα μας.

Αν ο Richard Wagner ζούσε στις μέρες μας και ήθελε να κάνει ένα metal άλμπουμ, τότε θα συνεργαζόταν ασυζητητί με τους Celtic Frost. Οι προοδευτικές πινελιές και ο πειραματισμός κάνουν πάρτι στο μυαλό του ηγέτη τους, Tom G. Warrior. «Δεν θέλαμε να μας λένε τι να κάνουμε και δεν ήθελα να το παίξω safe αντιγράφοντας άλλους. Ήθελα να κάνω αληθινή τέχνη, μαθαίνοντας νέα πράματα και ρισκάροντας ακόμα και τις καριέρες μας», ξεκαθαρίζει σε μια παλαιότερη συνέντευξή του.
Την ιδέα της κλασικίζουσας μουσικής ο ξανθομάλλης frontman την υιοθέτησε από τις live εμφανίσεις των Emerson, Lake & Palmer και των Deep Purple, όπως και των… πρώιμων Roxy Music. Πόσα εγκεφαλικά να πάθεις μέσα σε μία πρόταση; Ο ίδιος έχει παραδεχθεί ότι, επειδή δεν σπούδασε μουσική, έγραφε κάποια πρόχειρα demo στο σπίτι του και στη συνέχεια πήγαινε τις κασέτες σε έναν μαέστρο, που τις μετέφραζε σε νότες για να τις διαβάσουν οι υπόλοιποι μουσικοί.
Στους στίχους πάντως δεν χρειαζόταν καμία βοήθεια. Ο στιχουργικός τομέας κινείται στην εσωτερική αναζήτηση, τη φιλοσοφία και φυσικά τον αποκρυφισμό. Είναι μια ασταμάτητη μάχη με δυο αντιπάλους που βρίσκονται στα χαρακώματα από τη Γέννηση, το Καλό με το Κακό.
Ποιος έγραψε τελικά τον δίσκο των Celtic Frost;
Ουσιαστικά ο Tom G. Warrior κινεί τα νήματα μετά τη φυγή του μπασίστα, Martin Eric Ain, που τραβούσε τις προσωπικές του φρίκες και μετά από ένα σημείο ήταν αδύνατο να συνεργαστεί. Έμεινε ο Warrior, ή αλλιώς Tom Gabriel Fischer, και γράφει ο ίδιος το μεγαλύτερο μέρος του δίσκου. Το δύσκολο κομμάτι ήταν η παραγωγή, αφού ο νεαρός frontman έχει παραδεχθεί σε πολλές συνεντεύξεις πως πάσχιζε με τις δουλειές στο στούντιο λόγω απειρίας. Αναγνωρίζει πως αυτή την πάλη και την ένταση τις ακούς μέσα στο “To Mega Therion”.

Το ντεμπούτο των Celtic Frost δεν πάσχει σε δύναμη, το αντίθετο μάλιστα. Βγάζει μια κακία, κάτι το διαβολικό, με έναν ήχο που σου γεννάει νοσηρά συναισθήματα. Πειραματικό και καινοτόμο από τη μία, brutal και extreme από την άλλη. Σαν ένα ηχητικό ying yang. Το “To Mega Therion”, παρότι κρατάει στοιχεία από τα δυο προηγούμενα EP, σοκάρει τους οπαδούς. Δεν είναι υπερ-γρήγορο, δε θέλει να χτυπήσει εκεί. Ούτε υπερ-τεχνικό είναι.
Ο Mikael Åkerfeldt έχει περιγράψει με τον καλύτερο τρόπο την τεχνική των Celtic Frost, λέγοντας πως τα riff είναι λίγο «meat & potatoes», δηλαδή βασικά. Είναι κρέας από τον χασάπη, όχι συσκευασμένο, και πατάτες από τις πιο φροντισμένες. Σε αυτή την απλότητα κρύβεται όλο το βάρος τους.
Πόσες ημέρες έμειναν οι Celtic Frost στο στούντιο;
Οι Celtic Frost δεν έμειναν πολλές ημέρες στο στούντιο, συνολικά 14. Αυτό δείχνει πόσο καθαρά ήξεραν τι ήθελαν, παρά τις αλλαγές στην τριάδα. Ο Reed St. Mark αντικατέστησε επάξια τον Stephen Priestly στα τύμπανα και ο μπασίστας Dominic Steiner τον Martin Eric Ain, που πρόλαβε να παίξει σε τρία τραγούδια. Ο Steiner, παρότι ταλαντούχος, φάνηκε περισσότερο session μουσικός, αφού μετά τις ηχογραφήσεις εξαφανίστηκε για περίπου τρεις δεκαετίες. Γρήγορα γεφυρώθηκαν και οι διαφορές με τον Ain, που θα είναι για πάντα ο true μπασίστας των Celtic Frost. «Στο “To Mega Therion” φάνηκε πόσο ανάγκη είχαμε τον Ain», έχει παραδεχθεί δημόσια ο Warrior.
Το Μεγάλο Θηρίο βρυχάται ακόμα. Είναι ένας κομβικός δίσκος, όχι μόνο για τους Celtic Frost αλλά και για δυο με τρία παρακλάδια του χεβιμεταλλικού ήχου. ΥΓ. Ο H.R. Giger έχει σχεδιάσει και την κλασική Ibanez Iceman που χρησιμοποιεί ο Warrior. – Γιώργος Γράντης
Γιατί το “Mega Therion” τρομάζει ακόμα και σήμερα;
Αν δεν αρκεί η ιστορία του δίσκου και της μπάντας, λίγους μήνες μετά την εμφάνισή τους στο Release ένα πράγμα επιβεβαιώνεται. Και δεν είναι άλλο από τη διαχρονικότητά του. Τα κομμάτια που γράφτηκαν τότε εξακολουθούν μέχρι και σήμερα να «τρομάζουν».

Επιπλέον, αυτό καταδεικνύει και τη μεστότητα του δίσκου. Το γεγονός ότι το setlist τελειώνει χρονικά στο “To Mega Therion” φανερώνει δύο πράγματα. Πρώτον, ότι αποτελεί την κορωνίδα της μέχρι τότε δισκογραφίας τους. Δίπλα στην ωμότητα των κομματιών του “Morbid Tales” και του “Emperor’s Return”, ήταν εμφανής η αλλαγή πορείας και ήχου.
Η ατμόσφαιρα, ακόμα και σε συνθήκες θερινής ηλιοφάνειας, σκοτείνιασε απότομα. Άφησε να φανεί πως μιλάμε για κομβικό σημείο, όχι μόνο στην ιστορία του συγκροτήματος αλλά και σε ολόκληρο τον ακραίο ήχο. Ακόμα και χωρίς τον παράγοντα της νοσταλγίας, παραμένει επίκαιρος και διαχρονικός.
Δεύτερον, ουσιαστικά αποτελεί τον τελευταίο προσβάσιμο δίσκο από τις κορυφές τους. Η πειραματική τελειότητα του “Into The Pandemonium” είναι ασύγκριτη, μόνο που δεν αποδίδεται εξίσου καλά στο σανίδι. Το “To Mega Therion” στέκει ακόμα.
Μπορεί οι Triptykon να μην έχουν κυκλοφορήσει νέο δίσκο εδώ και πολλά χρόνια και ο Martin Eric Ain να έχει εγκαταλείψει τα εγκόσμια. Το “To Mega Therion” εξακολουθεί να αποτελεί αιτία για να γιορτάζεται η κληρονομιά που ο Warrior έχτισε με επιμονή και όραμα. Και με κάθε δικαίωμα να χαμογελά από σκηνής πριν από κάθε «Ugh». – Φοίβος Κρομμύδας


