Η μετά covid περίοδος έδωσε ένα μεγάλο άνοιγμα σε διάφορα είδη μουσικής στην παγκόσμια αλλά και εγχώρια σκηνή. Μεταξύ των οποίων είναι η τζαζ, η RnB, η disco και η Φανκ που ήταν λίγο στην αφάνεια. Σαν απόρροια αυτού άρχισαν να γεννιούνται άλμπουμ όπως το Fighting the average που κυκλοφόρησε στις αρχές του Φλεβάρη ο Chris Zantioti.

Chris Zantioti, Fighting The Average, Album Review

Θεωρώ πως ο τίτλος του δεν είναι τυχαίος αφού ξεκάθαρα πολεμάει (και υπερνικά) την μετριότητα. Μιλάμε για ένα μουσικά και παραγωγικά εξαιρετικό σύνολο. Και πώς γίνεται να μην είναι όταν έχει στην φαρέτρα του τόσο φοβερούς μουσικούς να το πλαισιώνουν;

Το Fighting The Average του Chris Zantioti ξεκάθαρα πολεμά (και υπερνικά) την μετριότητα

Ονόματα όπως η Idra Kayne, η Ερασμια Μαρκίδη, ο MC Yinka, η Alexandra Sieti και ο Anduze μεταξύ άλλων, φανερώνουν για τι μουσικο επίπεδο μιλάμε σε αυτόν το δίσκο. Ο Chris λοιπόν έχει καταφέρει να προσκαλέσει μουσικούς από διαφορετικά είδη σε ένα fusion pop πικ νικ που μας κερνάει λαχταριστά μελωδικά μεζεδάκια και δροσερά χορευτικά κοκτέιλ.

Και ενώ όλα τα κομμάτια είναι τρομερά, εγώ δεν θα κρύψω για άλλη μια φορά την αγάπη μου για την instrumental μουσική και θα πω πως το Intro και το Ode to pathetic είναι αριστουργήματα. Πολύπλοκα στην απλότητά τους σκιαγραφούν εν συντομία τον μουσικό χαρακτήρα του Chris και την ποιότητά του ως κιθαρίστας και συνθέτης. Αναφορά όμως πρέπει να γίνει και σε κομμάτια όπως το Losing faith, το Transition και το Find a way που βάζουν groovy funk και disco στοιχεία στον δίσκο και σε κάνουν να χορεύεις στο ρυθμό τους άθελα σου ανεξαρτήτως αν μαγειρεύεις διαβάζεις, περπατάς, οδηγάς ή σφουγγαρίζεις.

Δεν πρέπει να παραλείψουμε βέβαια να πούμε και δυο λόγια για το Penumbra, που ξεφεύγει από τον pop ηχο και έχει μια progressive RnB χροιά και ένα λίγο πιο ανατολίτικο ύφος που το κάνει να ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες συνθέσεις. Στο σύνολο του το Fighting the average έχει την αίσθηση μουσικής που θα ταίριαζε σε κάποιο εναλλακτικό beach bar ή μουσική που θα άκουγες σε κάποιο pool party. Εγώ όμως το απόλαυσα ιδιαίτερα σε μια Σαββατιάτικη απογευματινή μου βόλτα στο κέντρο της Αθήνας. Οι ευδιάθετοι τόνοι που έχουν τα τραγούδια σε συνδυασμό με τον γλυκό φωτισμό του αθηναϊκού δειλινου δίνουν μια ρομαντική όψη στην πυκνοκατοικημένη πρωτεύουσα

Ο Chris Zantioti σε κάνει να χορεύεις στο ρυθμό του άθελα σου ανεξαρτήτως αν μαγειρεύεις διαβάζεις, περπατάς, οδηγάς ή σφουγγαρίζεις.

Εν κατακλείδι, είναι ένα άλμπουμ για όλους. Ο μέσος ακροατής θα το ακούσει και θα λικνιστεί στου ρυθμούς του, ένας μουσικόφιλος θα ενθουσιαστεί λίγο παραπάνω με την ποικιλία του ενώ ένας μουσικός δεν θα αρκεστεί σε λίγες μόνο ακροάσεις γιατί δεν θα έχει προλάβει να επεξεργαστεί ότι συμβαίνει σε αυτόν τον δίσκο. Αν σου αρέσουν ο Mark Lettieri, οι Snarky Puppy ή οι Vulfpeck τότε πρέπει οπωσδήποτε να δώσεις την ευκαιρία στον εαυτό σου να το ακούσει.

Artist: Sober On Tuxedos

Album: Good Intentions

Label: Heaven Music

Release Date: 11/12/2020

Genre: Nu Metal, Metalcore

Artist: Chris Zantioti

Album: Fighting The Average

Label: Self-released

Release Date: 11/02/2024

Genre: Soul, Fusion Pop, RnB

 1. Intro

2. Losing Faith (ft. Idra Kayne)

3. Ode To Pathetic

4. Penumbra (ft. Erasmia Markidi)

5. Something that you want (ft. Erasmia Markidi & MC Yinka)

6. Transition (ft. MC Yinka & Friends)

7. Fake it till you make it (ft. Alexandra Sieti)

8. The Loop (ft. Erasmia Markidi & Alexandra Sieti)

9. Find A Way (ft. Anduze)

Producer: Chris Zantioti

Morgul Blade: Chris Zantioti (κιθάρα) 

Ακολούθησε το DEPART στο Google News για να μαθαίνεις πρώτος όλες τις επερχόμενες συναυλίες, καθώς και τα τελευταία νέα για μουσική, ταινίες, σειρές και θέατρο. Ακολούθησε το DEPART σε Facebook, Instagram, Twitter, Spotify και YouTube.

9.0
Score


Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /home/customer/www/depart.gr/public_html/wp-content/themes/gillion/inc/helpers_blog.php on line 692

Warning: Invalid argument supplied for foreach() in /home/customer/www/depart.gr/public_html/wp-content/themes/gillion/inc/helpers_blog.php on line 716

Final Verdict

Εν κατακλείδι, είναι ένα άλμπουμ για όλους. Ο μέσος ακροατής θα το ακούσει και θα λικνιστεί στου ρυθμούς του, ένας μουσικόφιλος θα ενθουσιαστεί λίγο παραπάνω με την ποικιλία του ενώ ένας μουσικός δεν θα αρκεστεί σε λίγες μόνο ακροάσεις γιατί δεν θα έχει προλάβει να επεξεργαστεί ότι συμβαίνει σε αυτόν τον δίσκο.