Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣΗ μουσική μας θέλουμε να είναι ένα ταξίδι

Η μουσική μας θέλουμε να είναι ένα ταξίδι

Φωτογραφία: Γιάννα Φώτου

Για περισσότερες φωτογραφίες εδώ

Η σελήνη χρειάζεται 27 ημέρες 7 ημέρες και 43 λεπτά για να περιστραφεί τόσο γύρω από τον άξονα της, όσο και γύρω από τη Γη. Το φαινόμενο αυτό καθιστά τη μία της πλευρά αθέατη από τον πλανήτη μας και ανάλογα με τη θέση της συναρτήσει του Ήλιου, κάθε φορά διακρίνουμε και διαφορετικό μέρος της. Οι παραπάνω συνθήκες δημιουργούν τις οχτώ επαναλαμβανόμενες σεληνιακές φάσεις, οι οποίες όλες μαζί δημιουργούν έναν σεληνιακό κύκλο.

Προφανώς και δε σας «έφερα εδώ» για μάθημα αστρονομίας, αλλά όλος αυτός ο πρόλογος έγινε για να αρχίσουμε να προσεγγίζουμε τους σημερινούς «καλεσμένους», τους Lunar Cycle. Αν και θα έπρεπε πλέον να τους θεωρούμε παλιές καραβάνες, πιστοί στην επιστημονική προέλευση του ονόματός τους, οι LC μετά από μία παύση, επέστρεψαν δυναμικά και με νέες ιδέες.

Μας πρωτοσυστήθηκαν πριν τέσσερα χρόνια με το EP "Filmy" το οποίο – κατά τον γράφοντα – είχε μερικές άκρως ενδιαφέρουσες ιδέες, όμως σε κάποια σημεία έδειχνε να μπερδεύεται. Βέβαια, σου δημιουργεί και αυτήν την όμορφη σπαζοκεφαλιά που δεν μπορείς να το κατατάξεις κάπου. Να το πεις Progressive Metal, σίγουρα μπορείς, υπάρχουν αυτά τα στοιχεία. Όπως εντόνως υπάρχουν και τα ambient στοιχεία που σου δημιουργούν ένα «χάσιμο» και του προσδίδουν μία ενδιαφέρουσα ηχητική ποικιλία. Υπάρχουν δε και μονοπάτια που θυμίζουν ηλεκτρονική μουσική – μη φανταστείτε κανένα κακοσυραμμένο synth – που ανοίγουν νέες προοπτικές προς εξερεύνηση. Όσο το ξανακούω, τόσο πιο προς το Post/Experimental Rock/Metal το κατατάσσω και λογικά κάπου εδώ θα αναρωτιέστε τι είναι αυτό που μου ξίνισε. Στο Filmy οι Lunar Cycle αντιμετωπίζουν το κλασικό πρόβλημα των μουσικών που επιλέγουν τον πειραματισμό. Μοιάζουν σα να συνθέτουν με ένα όπλο στον κρόταφο και προσπαθούν να χωρέσουν ό,τι ιδέες έχουν μέσα σε μία κυκλοφορία. Βέβαια το τελικό αποτέλεσμα σώνεται από το γεγονός ότι είναι ταλαντούχοι και αυτές οι ιδέες είναι από καλές μέχρι εξαιρετικές.
Μετά από τέσσερα χρόνια επιστρέφουν με ένα single (Keep Me Awake) που αποτελεί πρόγευση του πρώτου τους δίσκου. Ίσως κάποιος θεωρήσει ότι το δείγμα είναι μικρό, είναι όμως επαρκές για κάποια συμπεράσματα. Χωρίς καμία πρόθεση μομφής στα μέλη του προηγούμενου line up, η κατά 3/5 αλλαγή φαίνεται να τους έχει κάνει καλό. Αν θες να πας από το Αιγάλεω στο Περιστέρι και επιλέξεις να το κάνεις μέσω Κρήτης, όσο γρήγορος και να είσαι, η λογική λέει ότι θα φτάσεις τελευταίος και αυτό είναι το καλό σενάριο, γιατί στο κακό, θα έχεις ξεχάσεις από άρχισες και που θες να καταλήξεις. Οι Lunar Cycle κρατούν τον μουσικό πειραματισμό, βασικά τον εντείνουν, τις ηχητικές εναλλαγές (οι οποίες πλέον αγγίζουν και τα φωνητικά), όμως αυτή τη φορά η σύνθεση τους έχει συμπαγή δομή και ξεκάθαρο προσανατολισμό.

Τις απόψεις μου αυτές σχετικά με τη μουσική τους τις ανέλυσα και στους ίδιους ένα μεσημέρι Σαββάτου και ενώ η καραντίνα είχε μπει στις ζωές μας για τα καλά. Οι ίδιοι νιώθουν ότι έχουν κάνει restart και παρά τα πέντε σχεδόν χρόνια ζωής που μετρούν, επί της ουσίας βρίσκονται βία στον πρώτο. Έτσι, παραλληλίζοντας την πορεία τους με τον κύκλο της σελήνης, δε γινόταν να μην αναφερθούμε και στον δίσκο τους, ο οποίος αν και σε πρώιμη στάδιο, έχει αρχίσει να παίρνει.

Αναπόφευκτα τον παρομοιάσαμε με την πανσέληνο και αν την πανσέληνο τη συνοδεύουν διάφοροι μύθοι και θρύλοι, ξέρουμε ότι σίγουρα επηρεάζει τα νερά της Γης. Και επειδή η μουσική είναι μέσο έκφρασης για τον καλλιτέχνη, είχα την περιέργεια να μάθω με ποιον τρόπο φιλοδοξούν να επηρεάσουν τον ακροατή.
Αλέξανδρος: Η μουσική μας θέλω να είναι ένα ταξίδι, εμείς έχουμε ξεκάθαρο το που θέλουμε να πάει, όμως να σου πω την αλήθεια, δε με νοιάζει αν κάποιον τον οδηγήσει κάπου άλλου, ίσως με χαροποιεί κιόλας. Οι ζωές μας είναι γεμάτες από αδιάκοπο τρέξιμο και υποχρεώσεις, αν εγώ μπορώ να δώσω σε κάποιον μία ώρα πνευματικής ξεκούρασης, να γίνει η μουσική μας το soundtrack των ονείρων του (σς: των πραγμάτων που ονειρεύεται να κάνει κάποιος) τότε θα νιώσω ότι έδωσα πραγματικά κάτι.


Έξω από την κουβέντα δε γινόταν να αφήσω τις αλλαγές στη σύνθεση της μπάντας, αφού έπρεπε να διαπιστώσω αν αυτές ήταν που οδήγησαν και στην αλλαγή του ήχου.
Οδυσσέας: Εγώ που ανήκω σε αυτές τις αλλαγές της μπάντας, δεν μπορώ να πω ότι εμείς φέραμε τον «νέο» ήχο στο συγκρότημα, αφού οι συνθέσεις είναι ανοιχτές και οποιοδήποτε από εμάς μπορεί να βάζει το λιθαράκι του, αρά είναι αποτέλεσμα συνολικής προσπάθειας. Το σημαντικό είναι ότι μουσικά μας «χνώτα» ταιριάζουν, οπότε πέραν από τη μουσική σύμπνοια που υπάρχει μεταξύ μας, είναι εμφανές και το ότι π καθένας μπορεί να «πατήσει» και να εξελίξει μία ιδέα, ανεξαρτήτως αν αρχικά ήταν δική του ή όχι. Επίσης σημαντικό θεωρώ ότι σαν «παίχτες» είμαστε όλοι στο ίδιο επίπεδο, δηλαδή τόσο ο Τάσος όσο και η Μαρικαίτη, είναι εξαιρετικοί μουσικοί. Ως σύνολο δένουμε πολύ καλά και όχι μόνο στα στεγανά της μπάντας, αλλά και σαν άνθρωποι γενικά.
Αλέξανδρος: Όταν γράφαμε το EP ήμασταν rookies μουσικοί και είχαμε την πρεμούρα να δείξουμε ότι παίζουμε καλά. Σήμερα αν με ρωτήσεις δε με νοιάζει καθόλου αυτό το κομμάτι, θέλω να εκφραστώ και να περάσω καλά. Στο δικό μου μυαλό αυτό είναι μουσική ωρίμανση, οπότε πλέον στην μπάντα είμαστε άνθρωποι με πιο κοντινά – όχι ίδια – ακούσματα, που όμως μοιραζόμαστε το ίδιο μουσικό όραμα.
Στο EP, το οποίο ήταν με το προηγούμενο line up, προσπαθούσε ο καθένας μας να κάνει κάτι διαφορετικό και δε βρίσκαμε μία συνισταμένη πάνω στην οποία θα χαράζαμε την πορεία μας.


Έπρεπε βέβαια να έρθουν αντιμέτωποι και με την παραξενιά μου, που με θέλει να μετράω τις μπάντες από την πρώτη τους full length κυκλοφορία. Έτσι λοιπόν του ζήτησα να μου πουν τα σχέδια τους για τον πρώτο τους δίσκο, για τον οποίο μου «άνοιξε την όρεξη» το single τους.
Έφη: Αν δεν είχαμε πέσει πάνω στην καραντίνα, ίσως και να μπορούσαμε να τοποθετήσουμε και χρονικά την κυκλοφορία του. Φυσικά υπάρχουν κομμάτια που είναι σχεδόν έτοιμα, ιδέες που αναπτύσσονται και τον Σεπτέμβρη να μπαίναμε studio. Η καραντίνα, αναγκαστικά θα μας πάει λίγο πίσω, αλλά δε θα μας σταματήσει. Θέλω να πιστεύω ότι παρά τις αντιξοότητες, ότι αρχές του 2021 θα μπούμε studio να γράψουμε. Το σημαντικό είναι ότι εκμεταλλευτήκαμε αυτόν τον «νεκρό» χρόνο που είχαμε και στην τελική, είναι στο δικό μας χέρι να πάρουμε την κατάσταση στα χεριά μας.
Βέβαια είναι και στον άνθρωπο, εγώ για παράδειγμα όταν είμαι πεσμένη ψυχολογικά εμπνέομαι, ο Αλέξανδρος από την άλλη είναι το ακριβώς αντίθετο.
Αλέξανδρος: Εγώ θα είμαι λίγο πιο απόλυτος και θα πω ότι πρέπει να μπούμε το ’21 στο studio, ανεξαρτήτως καταστάσεων. Κυκλοφορήσαμε ένα single και δημιουργήσαμε την προσδοκία στον άλλον – ακόμα και σε έναν – για έναν δίσκο. Δεν πρέπει να επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος, όπως όταν κυκλοφορήσαμε το EP και μετά επί της ουσίας χαθήκαμε.
Έχουμε και υποχρέωση απέναντι στους εαυτούς μας, γιατί κάτσαμε κάτω, στύψαμε το μυαλό μας, μοχθήσαμε και καταλήξαμε σε ωραίες ιδέες, που σαν μουσικοί θέλουμε να τις εκφράσουμε και να τις μοιραστούμε. Σίγουρα η κατάσταση είναι δύσκολη και πρωτόγνωρη, όμως ούτε έτσι θα είναι πάντα και ακόμα με αυτές τις συνθήκες θα βρεθούν λύσεις.

Αφήνοντας για λίγο κατά μέρους τους Lunar Cycle (ή αν προτιμάτε παίρνοντας πάσα), μας δίνεται η ευκαιρία να ανοίξουμε μία συνολική κουβέντα σχετικά με την τέχνη. Ζώντας σε μία κοινωνία που βομβαρδίζεται από σκουπίδια, η ευθύνη φεύγει από τον πομπό, τους δημιουργούς, και πέφτει πάνω στον πομπό, το κοινό. Είναι απόφαση του κοινού, δική μας δηλαδή, το πού θα στρέψουμε την προσοχή μας και σε ποιόν θα δώσουμε σημασία αλλά και πόρους αν θέλετε. Επιστρέφοντας στο θέμα μας, τους Lunar Cycle, εγώ συνάντησα τρία παιδιά με πραγματικό μεράκι για αυτό που κάνουν, ωραίες μουσικές – και όχι μόνο – ιδέες, οι οποίοι πάνω από όλα είναι προσγειωμένοι. Αν θα έπρεπε να κρατήσω μία φράση τους ως highlight, αυτή θα ήταν μία χρησιμοποιήσαν και οι τρεις του σε διαφορετικά σημεία της κουβέντας: «το παν είναι να υπηρετήσουμε με ειλικρίνεια τη μουσική».

Τελευταία