Testament - Souls of Black

Έχουμε ξαναπεί ότι η δεκαετία του 90 για την μουσική ήταν πολύ ιδιαίτερη. Σε όλα της. Στον ήχο της, στο lifestyle σε όλα. Πολύ παραπανω μάλιστα επηρεάστηκε η μέταλ σκηνή. ?λλοι θεώρησαν ότι η άνοδος του grunge ήταν καθοριστική και μετέτρεψαν την μέταλ σκηνή σε κάτι παρωχημένο. ?λλοι υποστήριζαν ότι το μέταλ ήταν ήδη παρωχημένο αφού δεν είχε να προσφέρει τίποτα άλλο, μετά το μεγάλο του ξέσπασμα την προηγουμενη δεκαετία. Έτσι, πολλά συγκροτήματα που είχαν ήδη μια μεγάλη και ανοδική πορεία από την δεκαετία του 80, το 1990 ήταν σαν τα βάρεσε σεισμός ισχυρός. Κάποια γκρουπ τα διέλυσε , κάποια τα εκτόξευσε ακόμη πιο ψηλά και κάποια στάθηκαν στα πόδια τους με μικροζημιές. Σε αυτή την τελευταία κατηγορία ανήκουν οι Testament και το “Souls Of Black”.

Τέταρτο άλμπουμ των μεγάλων thrashers Testament. Διαδέχεται το μεγαλειώδες “Practice What You Preach” . Και όχι μονο. Και τα δυο πρώτα είναι εξίσου ισοπεδωτικά με τους Skolnick – Peterson να οργώνουν με τα riff τους και να αποτελούν ένα καθαριστικό δίδυμο φωτιά και ένα Chuck Billy στα πολλά ντουζένια του. Οι προσδοκίες πολύ μεγάλες .Και τελικά το “Souls Of Black” δίχασε κόσμο.

Πολύ θυμούνται το “Souls…” λόγω του ομώνυμου κομματιού ( και βίντεο κλιπ) και της μπαλάντας (The Legacy). Κι όμως, ο δίσκος περιέχει διαμαντάκια όπως τα “Face In The Sky” , “Absence Of Light” και “Malpractice”. Τι έγινε όμως και δεν έφτασε να αποκτήσει την φήμη τoυ Practice; Μάλλον το “Souls…” έπαθε “Νο Prayer For The Dying” (Iron Maiden). Και το “No Prayer…” το 1990 βγήκε, τυχαίο;

Το “Souls…” ενώ εχει όλα τα στοιχειά ενός κλασσικού album Testament εχει τις ιδιαιτερότητες του. Ο Skolnick πειραματίζεται λίγο παραπανω ο Peterson ψιλοεπαναλμβάνει το μοτίβο των πρώτων κυκλοφοριών. Παράλληλα το “Souls…” ήταν και ένας δίσκος που βγήκε υπό μια σχετική πίεση από την δισκογραφική. Ήταν το European Clash Of The Titans Tour με Megadeth/ Slayer/ Suicidal Tendencies και πιεστήκαν να βγάλουν δίσκο για να τον προωθήσουν. Μπουρδούκλωμα. Την ίδια περίοδο βέβαια βγαίνει, ομως και το “Seasons…” των Slayer. Τι είπαμε στην αρχή για τον μουσικό σεισμό της δεκαετίας του 90; Αυτό ακριβώς.

Η παραγωγή είναι μια χαρά και το εξώφυλλο ακομα καλύτερο. Μπορώ να πω και ένα από τα αγαπημένα μου. Αλλά μέχρι εκεί. Και για να κλείσουμε κάπως το θέμα, αν θέλει κάποιος να μάθει τους Testament σίγουρα το Souls Of Black δεν είναι ο ενδεικτικός δίσκος για να ξεκινήσει.

ΥΓ: ?μα θέλετε και μια βαθμολογία το 7 το παίρνει με το σπαθί του.

Τελευταία