Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑAnathema - The Silent Enigma

Anathema - The Silent Enigma

Το ερώτημα με τους Anathema της εποχής του "The Silent Enigma" δεν είναι το "τι πίνεις και δε μας δίνεις" αλλά το "τι ζόρια τραβάς άνθρωπέ μου". Τι ζόρι τραβάς για να μετουσιώσεις σε στίχους και νότες τέτοιο θυμό και τόση δυστυχία; Ποιό είναι το μυστικό, ποιό είναι το silent enigma που κρύβεται πίσω από τους Anathema;

Μετά από χρόνια κάτι αποκάλυψαν στον κόσμο μέσα από συνεντεύξεις τους τα αδέρφια Cavanagh και αυτό ήταν πως περνούσαν για πολλά χρόνια κάποιες δύσκολες στιγμές με τη μητέρα τους και ιδιαίτερα ο Danny που ήταν ένα ερείπιο και ηχογραφούσε με μισή καρδιά το ντεμπούτο τους.

Βέβαια τα αδέρφια Cavanagh και γενικότερα οι Anathema δε χρειάζονταν τα προσωπικά τους θέματα για να δημιουργούν τέτοιου είδους μουσική. Το είχαν στο αίμα τους. Δικαίως λοιπόν λογίζονται μαζί με τους My Dying Bride και τους Paradise Lost ως οι ιδρυτές του gothic metal.

Αν είσαι ακόλουθος της μουσικής των Anathema θα γνωρίζεις πολύ καλά πως στο "The Silent Enigma" που αυτό το μήνα έκλεισε 25 χρόνια οι Βρετανοί επέδειξαν πρόοδο στα πάντα τους σε σχέση με το ντεμπούτο τους "Serenades". Επίσης είναι ευρέως γνωστό πως είναι ο μεταβατικός τους δίσκος. Περιέχει ουλές του παρελθόντος αλλά και ηχητικές χαρακιές που θα συναντήσει ο ακροατής μπροστά του συχνά σε μελλοντικά άλμπουμ της μπάντας από το Λίβερπουλ.

Αυτή η δεύτερη full length κυκλοφορία είναι ο προπομπός πριν οι Anathema κάνουν το μεγάλο μπαμ. Με το ένα πόδι πατάει στο doom και με το άλλο κάπου αλλού που ακόμα δεν έχει πάρει σχήμα και μορφή. Θα γίνονταν και αυτό στο έμμεσο μέλλον όταν και θα άρχιζαν οι πωλήσεις να ανεβαίνουν κατακόρυφα.

Οι Anathema όταν ηχογραφούσαν το "The Silent Enigma" ήταν ένα σκαλοπάτι πριν την καταξίωση αλλά μάλλον δεν το γνώριζαν. Αιωρείται στην ατμόσφαιρα σαν ενοχλητική μύγα η ανασφάλεια για το μέλλον του συγκροτήματος, οι ανακατατάξεις με την απόλυση του τότε τραγουδιστή τους που ήταν ακόμα νωπές και οτιδήποτε άλλο σκατένιο τριγύριζε στις ζωές τους.

Δεν είναι και λίγο να μένεις χωρίς τραγουδιστή ενώ προετοιμάζεσαι για την κρίσιμη δεύτερη (ουσιαστικά τέταρτη μαζί με τα EP) κυκλοφορία σου. "Η απόφαση ήταν ειλημμένη, δεν ήταν κάτι προσωπικό και γι' αυτό χωρίσαμε σαν φίλοι. Δεν ταίριαζε ο Darren White και το πράγμα δεν προχωρούσε μαζί του. Η πορεία που επιλέγαμε να πάρουμε εκείνο τον καιρό τον άφηνε εκτός" έχει εξηγήσει σε παλιότερη συνέντευξή του ο Danny Cavanagh που προτιμούσε ο τραγουδιστής τους να είναι πιο μελωδικός.

Αυτό βολεύει εμάς τους οπαδούς διότι ο Darren White αποχωρεί και σχεδόν αμέσως ιδρύει τους The Blood Divine των οποίων τα δυο πρώτα άλμπουμ είναι μαυροδάφνη που γαργαλάει ζεστά το λαρύγγι του κάθε λάτρη του ατμοσφαιρικού metal.

Πριν αποχωρήσει ο πρώην τραγουδιστής των Anathema παραλίγο να βαφτίσει το "The Silent Enigma" πριν καν αυτό ονομαστεί έτσι. Πρώτος τίτλος ήταν ο "Rise Pantheon Dreams" τον οποίο χρησιμοποίησε ο White σε μια συλλογή των The Blood Divine στις αρχές του 2000.

Τι γίνεται όμως με τη θέση του τραγουδιστή από τη στιγμή που η μουσική για το "The Silent Enigma" ήταν ήδη έτοιμη; Η έκπληξη γίνεται με τον Vincent Cavanagh που πιάνει το μικρόφωνο μαζί με την κιθάρα και με την ερμηνεία του αναστατώνει κάθε οπαδό του doom και του ατμοσφαιρικού metal.

Πρώτο τους live με τον Vincent Cavanagh στη φωνή ήταν τον Ιούνη του '95 στο Δουβλίνο στο Charlie's Rock Bar. Support οι Arcane Sun και οι Primordial μερικά μηνάκια πριν κυκλοφορήσουν το ντεμπούτο τους, το "Imrama".

Τα φωνητικά του Cavanagh δεν είναι brutal αλλά ξεθάβουν θυμό και απόγνωση χρόνων. Είναι ξεκάθαρο πως η φωνή του είναι η πλέον ταιριαστή και βγάζει την επιθυμητή ένταση. Ο Cavanagh έχει πολλά βέλη στη φαρέτρα του και εκτός των γρυλλισμών, προσθέτει ψιθύρους ακόμα και απαγγελίες που προσθέτουν πολύτιμα credit στην ατμόσφαιρα.

Πατάς το play και βουλιάζεις σε ένα εθιστικό doom λήθαργο που είναι πειστικός και ευχάριστα αντισυμβατικός. Το συγκρότημα δε φοβάται να "βουτήξει" και σε πιο avant garde ωκεανούς. `Aξιος αντιπρόσωπος των λεγόμενων είναι το "Sunset of Age" που ακούγεται πιο διαφορετικό 'η το "...Alone" με τα γυναικεία φωνητικά από την Rebecca Wilson.

Το πυρετώδες "Nocturnal Emission" σε ατμόσφαιρα, στίχους, φωνή ξεπετάγεται από το υγρό όνειρο του κάθε γκοθά που σέβεται την σεξουαλική του ζωή. Το "Τhe Silent Enigma" δε σταματάει να σε εκπλήσσει μέχρι τέλους και με το "Black Orchid" που στην κορύφωσή του μου έφερε μνήμες από την απειλητική ατμόσφαιρα του "To Mega Τherion" των Celtic Frost.

Ονειρική περίοδος για τη μπάντα και μέσα από τα λόγια των μελών του που έχουν παραδεχθεί στο παρελθόν πως άρχισαν να απολαμβάνουν τις live εμφανίσεις τους. Η περιοδεία με τους Cathedral έχει μείνει αξέχαστη. Δε ξεχνιέται επίσης και η χαμένη ευκαιρία να ανοίξουν για τους Iron Maiden στην "X Factor Tour" του '95. Τους πρόλαβαν στη στροφή οι My Dying Bride.

Οι Anathema δεν ήταν καθόλου silent αλλά ήταν ένα enigma στα μέσα των 90's. Τελικά ξεκαθάρισαν τα σύννεφα γύρω από τη μουσική τους με τον "Eternity" δίσκο του 1996. Το "The Silent Enigma" όμως θα παραμείνει το ακατέργαστο διαμάντι, το μοναδικό στο είδος του στη δισκογραφία ενός από τα πιο τρανταχτά ονόματα του ατμοσφαιρικού ήχου. 

Τελευταία