Αρχική DEPARTISTSLUCKY 8Tα 8 φιλμικά must του Halloween

Tα 8 φιλμικά must του Halloween

Εντάξει, ας είμαστε απόλυτα ειλικρινείς με τους εαυτούς μας: μέχρι πριν μερικά χρόνια κανείς μας δε νοιαζόταν για το Halloween. Το βλέπαμε στις ταινίες ως ένα έθιμο αγγλόφωνων χωρών, ξέραμε τι εστί μια κολοκύθα με χαραγμένο ένα δαιμονικό πρόσωπο πάνω της και, αν ήμασταν αρκετά τυχεροί, είχαμε δασκάλους αγγλικών που είχαν μεγαλώσει σε χώρες που το γιόρταζαν οπότε μας κέρναγαν γλυκά και μας έβαζαν να δούμε μια ταινία αντίστοιχου περιεχομένου.

Τα τελευταία χρόνια, η γιορτή του Halloween έχει αρχίσει να κάνει κάποια αίσθηση και στη χώρα μας, εγείροντας πολλές συζητήσεις περί άκριτης υιοθεσίας ξενικών εθίμων χωρίς τον ενστερνισμό τους, με κάποιους μάλιστα να φανατίζονται και αρκετά στην ιδέα του ότι κάποιοι περνάνε καλά μασκαρεμένοι και τον Οκτώβρη. Αν και καταλαβαίνω τις όποιες αντιρρήσεις, δεν μπορώ να αρνηθώ ότι τουλάχιστον είναι μια διασκεδαστική γιορτή με έντονο το στοιχείο τρόμου της και, κακά τα ψέματα, κάπου/κάπως μέσα μου, η goth φλέβα μου χτυπά λίγο εντονότερα.

Φέτος μπορεί να μην υπάρχει η δυνατότητα να γλεντήσουμε ανήμερα της γιορτής, ένεκα της καλπάζουσας πανδημίας. Μπορούμε όμως πάντα να βυθιστούμε στο φιλμικό σύμπαν που αντιστοιχεί σε αυτήν τη γιορτή και να ενδώσουμε σε ταινίες με άρωμα Halloween. Εκεί εγείρεται το ερώτημα, όμως: κλασικές, αγαπημένες ταινίες που έχουν αυτήν την εσάνς ή κάτι το διαφορετικό γι’ αυτούς που θέλουν κάτι καινούριο για να τσιρίξουν; Η απάντησή μας είναι: γιατί όχι και τα δύο;

Εν αναμονή μιας πιο εξεζητημένης λίστας με εναλλακτικές προτάσεις τρόμου, ιδού οχτώ κλασικές επιλογές που μας ρωτούν Trick or Treat. Προσοχή: απουσιάζει μια κλασική επιλογή με ένα πανύψηλο, κοκκαλιάρη πρωταγωνιστή που ζητά κάτι το διαφορετικό για μια φορά. Σας κλείνουμε το μάτι και σας λέμε πως, λόγω προσωπικών βιωμάτων, θα πρέπει να περιμένετε μέχρι το ημερολόγιο να δείξει Δεκέμβρη. Και θα ανταμειφθείτε. Μέχρι τότε, απολαύστε.

Elvira: Mistress of The Dark (1988)
Θα ήταν άδικο να μην συμπεριλάβουμε στο παρόν αφιέρωμα την Πρέσβειρα του Τρόμου. Μπορεί στην Ελλάδα οι μορφές της Elvira και της Vampira να μην είναι ιδιαίτερα καθοριστικές, αλλά από την άλλη ούτε το Halloween ήταν σα γιορτή οπότε κάπως ισοσταθμίζονται τα πράγματα. Σε αυτήν τη σχεδόν σουρεαλιστική κωμωδία, η Elvira κληρονομεί μια έπαυλη σε μια πόλη που όλοι οι κάτοικοι θέλουν να τη δουν να καίγεται στην πυρά. Cheesy αστειάκια, μια μακάβρια χιουμοριστική αισθητική και η Cassandra Peterson να καταδιασκεδάζει υποδυόμενη την περσόνα που της χάρισε την αναγνώριση.

Trick ‘r Treat (2007)
Η πιο πρόσφατη επιλογή της λίστας, ένα φιλμ που εσχάτως αναδεικνύεται σε modern classic της εποχής και όχι μόνο. Πέντε αλληλοεμπλεκόμενες ιστορίες που ακροβατούν μεταξύ της κωμωδίας και του τρόμου, συμπυκνώνοντας με ευρηματικό τρόπο όλα τα κλισέ και έχοντας μια καλοδεχούμενη σπονδυλωτή δομή. Το κοινό του mainstream τρόμου τη λάτρεψε ενώ στο πρόσωπο του υπερφυσικού trick-or-treater βρέθηκε μια άτυπη νέα μασκότ στο ιδίωμα των ταινιών τρόμου.

The Witches of Eastwick (1987)
George Miller (των Mad Max) στη σκηνοθεσία. Jack Nicholson, Susan Sarandon, Michelle Pfeifer και Cher σε πρωταγωνιστικούς ρόλους. Βολές κατά του καθωσπρεπισμού, ο οποίος ουσιαστικά ήταν και η αιτία του κυνηγιού μαγισσών. Υπερφυσικές δυνάμεις. Αν δεν είναι ένα must για τη συγκεκριμένη γιορτή αυτή η ταινία, τότε δεν ξέρω ποια μπορεί να είναι. Αστειεύομαι, υπάρχουν και οι υπόλοιπες της λίστας. Μια εξαιρετική κωμωδία με στοιχεία τρόμου και έναν σάτυρο Nicholson να δίνει ρεσιτάλ.

Beetlejuice (1988)
Ας βγάλουμε τα αυτονόητα από τη μέση, όσο κλισέ και να είναι: Halloween χωρίς έστω μια ταινία του Tim Burton δε γίνεται, είναι η νόρμα. Γιατί αυτός είναι που έκανε τον γοτθικό τρόμο και τη b-movie αισθητική να φαίνεται cool στα μάτια του mainstream κοινού. Επιλέγουμε τον Σκαθαροζούμη ως ένα ξέφρενο παράδειγμα γκροτέσκας (αλλά περιέργως οικογενειακής) κωμωδίας, με τον Michael Keaton να δίνει ρέστα στον κεντρικό ρόλο και τη νεαρή Winona Ryder να αναζητά τον εαυτό της και τη ζεστασιά σε μια οικογένεια φαντασμάτων απομακρυσμένη από τη μικροαστική λογική των γονιών της.

Rocky Horror Picture Show (1975)
Για κάποιους το Halloween είναι λίγο πιο συμβατικό. Τρομακτικές ταινίες, κολοκύθες, μπορεί και κανένα παρτάκι με στολές. Όλοι μας, όμως, κάπου βαθιά μέσα μας ευχόμαστε να μετατραπεί σε ένα όργιο ανάλογο αυτό που συμβαίνει στη βίλλα του Frankenfurter. Ένα πραγματικό πάρτυ με rock n roll τάσεις, που το φύλο και η εμφάνιση δεν παίζουν νόημα, ο καθωσπρεπισμός έχει φύγει από το παράθυρο και τα πάντα δείχνουν να προσκυνούν τις b-movies του ’50. Ένας Tim Curry σε ρόλο που δύσκολα ξεχνάς, ένα soundtrack αριστουργηματικών διαστάσεων, queer ηδονισμός, ένα πραγματικό γλέντι. Αν είναι να δεις ένα μιούζικαλ στη ζωή σου ας είναι αυτό. Και κατά προτίμηση σε κινηματογραφική προβολή που λαμβάνουν χώρα απολαυστικότατα έκτροπα.

Hocus Pocus (1993)
Η σίγουρα πιο φιλική για όλη την οικογένεια παραγωγή της λίστας. Ένας νεαρός βρίσκεται στο Σάλεμ, την πόλη που το παρελθόν της είναι στιγματισμένο από το κυνήγι μαγισσών του 17ου αιώνα. Προσπαθεί να ενταχθεί στην πόλη και άθελά του, λίγο πριν το Halloween επαναφέρει στη ζωή τρεις μάγισσες που εκτελέστηκαν τότε, έτοιμες να σπείρουν τον πανικό. Disneyκής κοπής χιούμορ, τρεις από τις πιο αναγνωρίσιμες μάγισσες του κινηματογράφου, μια κλισέ επιλογή που όμως δεν ενοχλεί κανέναν να την ξαναδεί.

The Addams Family (1991)
Ένα όνομα που το διαβάζεις και κατευθείαν σου έρχεται στο μυαλό το μουσικό «οικόσημο» της οικογένειας. Η μαύρη κωμωδία που ασπάζεται όλη τη γοητεία του μακάβριου και ανένοχα την παρωδεί με όλα τα κλισέ της, χωρίς όμως να την εκφυλίζει. Το απόλυτο ρομάντζο του Gomez (Raul Julia, λείπεις) και της Morticia, τα παιδιά που δε θα ‘θελες να έχεις στα πρόσωπα των Wednesday και Pugsley, ένας θείος Fester (ή μήπως όχι;) εν εξάλλω, ο θεόρατος και πάντα σιωπηλός Lurch, το υπερκινητικό Πράγμα, ο μνημειώδης ξάδερφος Itt, φιγούρες αναγνωρίσιμες και αγαπητές, επιτέλους σε κίνηση και –θαμπά- χρώματα. Αγνή, γοτθική διασκέδαση.

Halloween (1978)
Ειλικρινά τώρα, μπήκατε σε ένα άρθρο για τις πιο διάσημες ταινίες που σχετίζονται με το Halloween και δεν περιμένατε αυτή; Ήταν δεδομένο από τη στιγμή που διαβάζατε τον τίτλο πως θα είναι εδώ και όχι λόγω ονόματος. Αλλά πολύ απλά επειδή είναι η Μία ταινία που πρέπει να μας έρχεται στο μυαλό. Γιατί ό,τι βλέπουμε πλέον στον τρόμο όταν αυτός κινείται σε slasher μονοπάτια, το οφείλουμε στον John Carpenter. Η μασκοφορεμένη φιγούρα του Michael Myers, η Jamie Lee Curtis, το ευκόλως αναγνωρίσιμο κεντρικό θέμα γραμμένο από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, όλα τα κλισέ του slasher κινηματογράφου των επόμενων ετών, όλα ξεκινούν εδώ. Και δικαίως κάθε 31 Οκτώβρη σιγομουρμουράμε τον κεντρικό σκοπό του.
 

Τελευταία