Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑCeltic Frost - To Mega Therion

Celtic Frost - To Mega Therion

Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να αναρωτιέται εάν δεν κυκλοφορούσε ένα κρύο Οκτώβριο πριν 35 χρόνια το "To Mega Therion", πόσο αλλαγμένη θα ήταν η μεταλλική σκηνή. ?ραγε θα υπήρχαν μπάντες όπως οι Morbid Angel, οι Dimmu Borgir ή οι Darkthrone ή ακόμα και ένα γενναίο τμήμα από το δεύτερο κύμα του black metal; Ρητορικά ερωτήματα γιατί ευτυχώς για όλους εμάς οι Celtic Frost φρόντισαν να μας συστήσουν το Μεγάλο Θηρίο, δηλαδή το ντεμπούτο τους.

Με το "To Mega Therion" από την πρώτη επαφή σου κόβεται η μιλιά, όταν δηλαδή η ματιά σου συναντιέται με το εξώφυλλο του δίσκου και το μεγαλοπρεπές έργο τέχνης του H.R Giger. Τίτλος του είναι ο "Satan I" και ο Ελβετός καλλιτέχνης το είχε φιλοτεχνήσει το 1977. Οι ομοεθνείς του Celtic Frost και ιδιαίτερα ο Tom G. Warrior "φιλάει το χώμα" που περπατάει ο Giger και το έχει αποκαλύψει και σε πρόσφατες συνεντεύξεις του πόσο μεγάλος μέντορας και υποστηρικτής της μπάντας ήταν εξ' αρχής.

"Χρωστάω πολλά στον Geiger που μας υποστήριζε από τις μέρες των Hellhammer (οι Celtic Frost πριν αλλάξουν όνομα). Τότε αυτός ήταν ένας star που είχε κάνει το Alien και εμείς παιδαρέλια, ένας περίγελος στη χώρα μας. Κι όμως μας στήριζε" αναγνωρίζει ο Warrior που έχει συνεργαστεί στενά με τον Geiger από το 2007 μέχρι και το τέλος της ζωής του.

I will pray to my gods, searching for the mysteries

Όπως μένεις άλαλος με το artwork του εξωφύλλου, αυτό συνεχίζεις να κάνεις και όταν προχωράς στο μουσικό μέρος. Ήδη η βασιλική και πομπώδης εισαγωγή "Innocence and Wrath" μεγαλώνει τις προσδοκίες σου. Το αμέσως επόμενο "The Usurper" με τα εμβληματικά "Ugh!" του Tom G. Warrior παρασέρνει κάθε τι στο διάβα του. Γυναικεία οπερετικά φωνητικά είναι αυτά που πήρε το αυτί μου για μερικά δευτερόλεπτα; Μην ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε στο 1985 και κάποιοι συνδυασμοί ήταν ακόμα αδόκιμοι.

Αυτό που κάνουν οι Celtic Frost είναι κάτι υπερβολικά προοδευτικό για την extreme μουσική του παρόντος και του μέλλοντος. Είναι το πρώτο κύμα του black metal, είναι ίσως και το πρώτο avant garde metal άλμπουμ. Δύσκολο να ακούσεις το "Dawn of Meggido" με την ευρεία χρήση της γαλλικής κόρνας (ορίστε;;;) από τον Wolf Bender και να μην συμφωνήσεις στο παραπάνω.

Να προσθέσω το instrumental "Tears in a prophet's dream" που ουσιαστικά είναι ένα industrial/electronica ιντερλούδιο ή το αμέσως επόμενο "Necromantical Screams"με τη δραματική του φύση και τα έντονα οπερετικά φωνητικά της σοπράνο Claudia Maria-Mokri. Το φαλσέτο της στο κλασσικό "Circle of Tyrants" σηκώνει λίγο τριχούλα.

Αν ο Richard Wagner ζούσε στις μέρες μας και ήθελε να κάνει ένα metal άλμπουμ τότε θα συνεργάζονταν ασυζητητί με τους Celtic Frost. Οι προοδευτικές πινελιές και ο πειραματισμός κάνουν πάρτυ στο μυαλό του ηγέτη τους Tom G. Warrior.

"Δεν θέλαμε να μας λένε τι να κάνουμε και δεν ήθελα να το παίξω safe αντιγράφοντας άλλους. Ήθελα να κάνω αληθινή τέχνη, μαθαίνοντας νέα πράματα και ρισκάροντας ακόμα και τις καριέρες μας." ξεκαθαρίζει σε μια παλαιότερη συνέντευξή του τι σκέπτονταν τότε ο Warrior.  

Την ιδέα της κλασσικίζουσας μουσικής ο ξανθομάλλης φρόντμαν την υιοθέτησε από τις live εμφανίσεις των Emerson, Lake & Palmer και των Deep Purple όπως και των... πρώιμων Roxy Music. Πόσα εγκεφαλικά να πάθεις σε μια πρόταση;

Ο ίδιος έχει παραδεχθεί ότι επειδή δεν έχει σπουδάσει μουσική, έγραφε κάποια πρόχειρα demo στο σπίτι του και στη συνέχεια πήγαινε τις κασέτες σε έναν μαέστρο που τις μετέφραζε σε νότες για να τις διαβάσουν οι υπόλοιποι μουσικοί.

Στους στίχους όμως δε χρειάζονταν καμία απολύτως βοήθεια. Ο στιχουργικός τομέας χαρακτηρίζεται από την εσωτερική αναζήτηση, τη φιλοσοφία και φυσικά τον αποκρυφισμό. Είναι μια ασταμάτητη μάχη με δυο αντιπάλους που βρίσκονται στα χαρακώματα από τη Γέννηση, δηλαδή το Καλό με το Κακό.  

Ουσιαστικά ο Tom G. Warrior κινεί τα νήματα μετά τη φυγή του μπασίστα Martin Eric Ain που τραβούσε τις προσωπικές του φρίκες και μετά από ένα σημείο ήταν αδύνατο να συνεργαστεί. Έμεινε ο Warrior ή αλλιώς Tom Gabriel Fischer (το κανονικό του όνομα) και ουσιαστικά γράφει το μεγαλύτερο μέρος του δίσκου.

Το δύσκολο μέρος ήταν και η παραγωγή αφού ο νέος στην ηλικία φρόντμαν έχει παραδεχθεί σε πολλές συνεντεύξεις του πως πάσχιζε και δυσκολεύτηκε με τις εργασίες στο στούντιο λόγω απειρίας. Αναγνωρίζει πως αυτή την πάλη και την ένταση την παρατηρείς μέσα στο "To Mega Therion".

Το ντεμπούτο των Celtic Frost δεν πάσχει σε δύναμη, το αντίθετο γίνεται. Βγάζει μια κακία, κάτι το διαβολικό, εστιάζοντας σε έναν ήχο που σου γεννάει νοσηρά συναισθήματα. Πειραματικό και καινοτόμο από τη μία, brutal και extreme από την άλλη. Σαν ένα ηχητικό ying yang.

Το "To Mega Therion" παρότι έχει στοιχεία από τα δυο προηγούμενα EP, σοκάρει τους οπαδούς. Δεν είναι υπερ-γρήγορο, δε θέλει να "χτυπήσει" εκεί. Ούτε υπερ-τεχνικό είναι. Ο Michael Akerfeldt έχει περιγράψει με τον καλύτερο τρόπο την τεχνική των Celtic Frost, λέγοντας πως τα riff κτλ. είναι λίγο "meat & potatoes", δηλαδή είναι βασικά. Είναι όμως "meat" από τον χασάπη, όχι συσκευασμένο και "potatoes" από τις πιο φροντισμένες και καλές πατάτες.

Οι Celtic Frost δεν έμειναν πολλές ημέρες στο στούντιο, συνολικά 14. Αυτό δείχνει και πως ήξεραν τι ήθελαν παρά τις αλλαγές στην τριάδα. Ο Reed St. Mark αντικατέστησε επάξια τον Stephen Priestly στα τύμπανα και ο μπασίστας Dominic Steiner τον Martin Eric Ain που πρόλαβε να παίξει και σε τρία τραγούδια. Ο Steiner παρότι ταλαντούχος, φάνηκε να είναι περισσότερο session μουσικός αφού μετά τις ηχογραφήσεις εξαφανίστηκε για περίπου τρεις δεκαετίες. Γρήγορα γεφυρώθηκαν και οι διαφορές με τον Ain που θα είναι για πάντα ο true μπασίστας των Celtic Frost. "Στο To Mega Therion φάνηκε πόσο ανάγκη είχαμε τον Ain" έχει παραδεχθεί  δημόσια ο Warrior.

Το Μεγάλο Θηρίο βρυχάται ακόμα 35 χρόνια μετά και είναι ένας κομβικός δίσκος όχι μόνο για τους Celtic Frost αλλά για τουλάχιστον 2 - 3 παρακλάδια του χεβιμεταλλικού ήχου. 

ΥΓ. Ο H.R. Giger έχει σχεδιάσει και την κλασσική Ibanez Iceman που χρησιμοποιεί ο Warrior.

ΥΓ1. Megatherion είναι και ένα από τα ψευδώνυμα που χρησιμοποιούσε και ο Aleister Crowley