Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣOneohtrix Point Never-Magic Oneohtrix Point Never

Oneohtrix Point Never-Magic Oneohtrix Point Never

Για να φεύγει από τη μέση, ας ξεκινήσουμε λέγοντας πως ο Daniel Lopatin aka Oneohtrix Point Never δεν είναι ένα άγνωστο όνομα. Έχει κάνει τουρνέ μαζί με τους Nine Inch Nails και έχει γράψει τη μουσική για τις ταινίες των αδερφών Safdie, το Good Time και το σαφώς πιο αναγνωρίσιμο Uncut Gems. Με αυτά εκτός πεδίου πλέον, ας ξεκινήσουμε να μιλάμε για τη μουσική του αξία.

Πολλοί μπορεί να τον παρεξηγήσουν ως έναν χίπστερ δήθεν μουσικό που παραπαίρνει στα σοβαρά τον εαυτό του και τις δημιουργίες του. Η ενασχόλησή του με το ξεσήκωμα διάφορων samples από τον πάτο των ηχογραφήσεων της ανθρωπότητας και η χρήση τους σε plunderphonic συνθέσεις, μόνο γιουχαΐσματα μπορεί να ξεσηκώσει από αυτούς που δεν έχουν δώσει χρόνο στους δίσκους του. Αλλά η αλήθεια είναι πως οι εμμονές του μπορούν να δημιουργήσουν εξαιρετικά αποτελέσματα που οι πιο υπομονετικοί ακροατές (αυτοί που μπορούν να πουν «μουσική» κάτι που δεν πολυθυμίζει μουσική με τη στενή έννοια του όρου εν πάσει περιπτώσει) θα εκτιμήσουν, αν δεν αποθεώσουν. ?λλωστε κομμάτι της Warp Records αποτελεί. Δε θα μπορούσε να μην έχει κάποια πετριά.

Η εμμονή του με τις διαφημίσεις του ’70 και του ’80 δημιούργησε ένα κομψοτέχνημα σαν το Replica πριν το Vaporwave γίνει τάση. Η θέλησή του να πειραματιστεί με midi όργανα τον οδήγησε στο να βγάλει το R Plus Seven. Οι αναμνήσεις του από το grunge τον οδήγησε στο να κυκλοφορήσει έναν πεισιθάνατο δίσκο σαν το Garden of Delete. Και μετά το baroque pop του Age Of (για πρώτη φορά ακούμε τα φωνητικά του), βρίσκει τη γοητεία στην ψυχεδελική διάσταση των ραδιοφωνικών σταθμών και των podcast, τα οποία λειτουργούν ως έναυσμα για τον τελευταίο του δίσκο, Magic Oneohtrix Point Never.

Σε αυτόν τον δίσκο λοιπόν, ενσωματώνει την αγάπη του για τη ραδιοφωνική αισθητική στη συνολικότερη αντίληψή του περί ποπ μελωδίας δημιουργώντας ένα album κάπως πιο μελωδικό και ευάκουστο σε σχέση με το παρελθόν, ωστόσο με παρόντα τα χαρακτηριστικά του ήχου του. ?λλοτε αφηρημένα ψυχεδελικός, άλλοτε πιο ξεκάθαρος ως προς τις προθέσεις τραγουδοποιίας του, δημιουργεί μια εναλλακτική αισθητική πρόταση στην οποία δεν είναι μόνος. Επιστρατεύει μια σειρά από καλεσμένους για να επιμεληθούν το ρόλο του τραγουδιστή και να εντείνει το συναίσθημα της εναλλαγής σταθμών. Η Caroline Polachek στο Long Road Home, ο ράππερ Nolanberollin στο Whether Channel, η Arca στο Shifting και η πιο εξεζητημένη εκ των συμμετοχών, αυτή του The Weeknd στο No Nightmares «ντύνουν» αυτόν το φόρο τιμής στα FM. Και αν λάβουμε υπ’ όψιν ότι το ίδιο το όνομα του project είναι φόρος τιμής στο σταθμό Magic 106,7 (απ’ όπου και ονομάστηκε όλο το σχήμα του Lopatin), τότε καταλαβαίνουμε το πόσο βιωματικό είναι το όλο εγχείρημα.

Αν ξεχωρίζω προσωπικά κάτι ανάμεσα στο σύνολο των συνθέσεων και των ιντερλούδιων, μέσα στο γενικότερα μαγευτικό κλίμα έλλειψης συνοχής που δημιουργεί ευκαιρίες εύρεσης ενός προσωπικού νοήματος μέσα στο σύνολο, αυτό είναι σίγουρα το Lost But Never Alone. Ένα κομμάτι που μοιάζει σαν την εμπειρία της νυχτερινής ακρόασης ενός άγνωστου κομματιού σε έναν πειρατικό σταθμό ενώ οδηγείς, που απομνημονεύεις τους στίχους για να το ψάξεις όταν πας σπίτι. Πραγματικά στοιχειωτικό και συναισθησιακό.

Ένας δίσκος που συλλήφθηκε και ηχογραφήθηκε επί καραντίνας. Τώρα έχουμε δεύτερη καραντίνα. Μπορεί να είναι η λύτρωσή σας και το πιο παράξενο ταξίδι που έχετε κάνει εδώ και αρκετό καιρό. Δώστε του 2-3 ευκαιρίες όπως και στο σύνολο της δισκογραφίας του Lopatin. Και έχετε υπομονή. Θέλοντας και μη, θα σας πάει εκεί που θέλει. Ακόμα κι αν παραείναι εκκεντρικός.

Rating: 

 9.0


Εταιρεία: Warp Records
Genre: Experimental, Electronic
Παραγωγός: Daniel Lopatin, Abel Tesfaye
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 30/10/2020
Band Links: Oneohtrix Point Never,Facebook, Twitter, Bandcamp

Τελευταία