Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣPuscifer - Existential Reckoning

Puscifer - Existential Reckoning

Από την αρχή, το στοίχημα με τους Puscifer (με τη σόλο καριέρα του Maynard James Keenan, για να ακριβολογούμε) ήταν αν θα τους πάρεις ή όχι στα σοβαρά. Όλο το concept μύριζε χαζομάρα: Το artwork, οι τίτλοι, ο ίδιος ο τραγουδιστής στις περιγραφές του για την «καλλιτεχνική του εκτόνωση» που (θα) αποτελούσε η μπάντα που σκάρωσε για να ξεφορτώνει τις σκέψεις του, όσο οι υπόλοιποι τρεις συνοδοιπόροι του στους Tool δεν έλεγαν να συμφωνήσουν ούτε για την πρώτη νότα του δίσκου που έμελλε να αργήσει μιάμιση δεκαετία. Ενδεχομένως να έπαιζε άμυνα από την πρώτη στιγμή, χαλαρώνοντας τις προσδοκίες και προσπαθώντας να αποφύγει τις όποιες συγκρίσεις με τα άλλα δύο «σοβαρά» του project, τους Tool και τους A Perfect Circle. Σε κάθε περίπτωση, οι Puscifer δεν μπήκαν στο δισκογραφικό σύμπαν ως κάτι που θα άλλαζε τη ζωή των ακροατών τους -ή έτσι φάνηκε αρχικά.

Πέρασαν κιόλας δεκατρία χρόνια από το "V" is for Vagina. Τρεις «κανονικοί» δίσκοι, τρία EP, πέντε δίσκοι με remixes, δύο άλμπουμ live, όλα κινούμενα σε ένα σουρεαλιστικό, αλλόκοτο, χαζοχαρούμενο, εθιστικό σύμπαν -όπως ο ίδιος ο Maynard όταν βρίσκεται έξω από την περσόνα του ροκ-σταρ ως frontman μίας από της σπουδαιότερες μπάντες της σύγχρονης μουσικής. Η απόλυτη χαζομάρα έδωσε σιγά-σιγά τη θέση της σε «σοβαρότερη» θεματική, οι Puscifer μεταλλάχθηκαν σε «κανονική» μπάντα (αν και η σύνθεσή της δεν είναι μόνιμη) και ο ήχος με τον καιρό έγινε αναγνωρίσιμος και, για τον πιστό ακροατή, μοναδικός. Κι από τις ωδές στα αμπέλια και τις παλαβές περιπέτειες του Billy D και της «αγαπημένης του συζύγου Χίλντι Μπέργκερ», οι σκέψεις του Maynard άρχισαν να αποτυπώνονται ως στίχοι σε θέματα που πραγματικά μπορείς να ταυτιστείς και να μην τα προσπεράσεις με ένα χαμόγελο. Όχι πως εν έτει 2020 θα μας άφηνε χωρίς το νέο επεισόδιο στη «ζωή» του Billy D.

Tο "Existential Reckoning" έρχεται πέντε χρόνια μετά το "Money Shot", αλλά έρχεται και μετά τις απανωτές δισκογραφικές δουλειές του Maynard με τους A Perfect Circle και τους Tool, σε μια ασυνήθιστη γι’ αυτόν δισκογραφική παρουσία για τρίτη φορά σε τρία χρόνια. Κι αν με τους APC έφτιαξε ίσως τον δίσκο της δεκαετίας και με τους Tool ένα άλμπουμ αντάξιο της αναμονής, η νέα του δουλειά προφανώς και δεν θα μπορούσε να συγκριθεί με τα δύο πρώτα: Κάθε άλμπουμ των Puscifer δεν είναι παρά η πνευματική κατάσταση του ιδρυτή τους στη δεδομένη στιγμή της ηχογράφησης και δεν ακολουθεί κάποια «ιστορία» ή πρέπει να πατήσει στην προηγούμενη δουλειά για να διατηρήσει τον ήχο ή τη θεματική. Το κάνει, παρ’ όλα αυτά, με επιτυχία -αλλά δεν είναι το ζητούμενο. Ο τέταρτος δίσκος των Puscifer είναι ένα ελαφρύ ανάγνωσμα, αλλά όχι τόσο ελαφρύ όσο οι προηγούμενοι τρεις. «Ωριμότητα».

Οι Puscifer διατηρούν ένα περίεργο είδος ταυτότητας και δημιουργούν μουσική συνεπή με τα προηγούμενα έργα τους. Χορταστική, συναρπαστική κάποιες φορές, βαρετή (ανούσια, ίσως) σε ορισμένα σημεία, αλλά ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα και σε καμία περίπτωση αδιάφορη. "Feelgood" κυριολεκτικά. Η χρήση της τεχνολογίας και των κοινωνικών δικτύων, η θρησκεία, ο σύγχρονος άνθρωπος που αυτομετατρέπεται σε συναισθηματικό ρομπότ, το μέλλον ως παρόν και το παρόν ως τέλος ή ως κλείσιμο εποχής προς τον Επόμενο `Aνθρωπο, η ανάγκη της σκληρής εσωτερικής αναζήτησης και πάλης, όλα παρουσιασμένα με τον συνήθη ασυνήθιστο τρόπο του τραγουδιστή που, απαλλαγμένος από τον φιλοσοφικό/ψευδοφιλοσοφικό/παραφιλοσοφικό μανδύα των στίχων στους Tool και τα κοινωνικοπολιτικά μανιφέστα με τους APC, μπορεί να καταθέσει όσα τον εμπνέουν, τον τρομάζουν, τον απογοητεύουν ελεύθερα, σε ένα δικό του project για το οποίο νιώθει άνετα και δεν χρειάζεται να ακολουθήσει κανόνες. Μουσικά, συνεχίζει την αφήγηση των θαυμαστών σκέψεών του υπό τα απαρχαιωμένα μπλιμπλίκια του Mat Mitchell, ο οποίος φρόντισε να αναπαραστήσει τα πρωτόγονα χρόνια της δεκαετίας του ’80 με ποιος-ξέρει-πού-τα-βρήκε-και-πώς-τα-έκανε-να-ακούγονται-σύγχρονα ολιγόμπιτα μουσικά προγράμματα των κομπιούτερ-τεράτων, βρόμικα κιθαριστικά γρατσουνίσματα και την υπέροχη Καρίνα στο σιγόντο -δυστυχώς με μικρότερο ρόλο από τις προηγούμενες δουλειές.

Στην τελική, το συναίσθημα που σου αφήνει το "Existential Reckoning" είναι αυτό που νιώθεις έχοντας πιει καφέ ή ποτό με έναν άκρως ενδιαφέροντα τύπο, ο οποίος μιλάει ακατάπαυστα, ασυνάρτητα αλλά εν τέλει πάντα καταφέρνει να σε μαγεύει με όσα του κατεβαίνουν στο μυαλό και στο background των λόγων του ακούγεται η ιδανική μουσική για να σου φτιάχνει τη διάθεση να τον ακούς. Και τα λέει τόσο ωραία που θέλεις να ξανακούσεις τα ίδια, ξανά και ξανά, δίχως να τον χορταίνεις. Κι ας μην τον πιστεύεις πάντα, ειδικά όπως κλείνει την κουβέντα και σε αποχαιρετά με ένα παράταιρο "It's gonna be alright / Everything will be alright". Λίγο πριν, σε είχε καλέσει να σηκώσεις το ποτήρι και να πιεις «στην υγειά της ετερογένειάς μας και της απίστευτης αντοχής μας στις καταστροφές» και ακόμα πιο πριν παραλίγο να αποκαλύψει πού βρίσκεται ο Billy D μετά την απαγωγή του από τους εξωγήινους και μετά σου είχε μιλήσει πώς να δουλέψεις μέσα σου για να απελευθερωθείς από Θεούς και Δαίμονες, για το Facebook, τα fake news, τι έλεγε ακριβώς, με μπέρδεψε, πρέπει να τον ξανακούσω μπας και βγάλω άκρη.

Rating: 

 7.0


Εταιρεία: BMG
Genre: Alternative Rock
Παραγωγός: Puscifer
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 30/10/2020
Band Links: Puscifer, Facebook, Instagram, Twitter, Spotify, YouTube

Τελευταία