Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑPsychotic Waltz: Αναγνωρίζοντας την αξία του A Social Grace

Psychotic Waltz: Αναγνωρίζοντας την αξία του A Social Grace

Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να αναφέρω συνέχεια, για το πόσο περίεργη αλλά συνάμα σημαντική είναι η δεκαετία του ‘90 για to heavy metal και μάλιστα ειδικά το 1990 σαν χρονιά. Αλλο ένα τρανό παράδειγμα είναι οι Psychotic Waltz, με το ντεμπούτο τους A Social Grace.

Βλέπετε αυτή τη φορα θα ασχοληθούμε με πρώτη κυκλοφορία συγκροτήματος το 1990 . Γι’ αυτό δώστε βάση. Όχι επειδή το λέω εγώ, αλλά εδώ εχουμε να κάνουμε με ένα διαμάντι της heavy metal δισκογραφίας (γενικώς) που πέρασαν πάρα πολλά χρόνια για να καταλάβει ο κόσμος την αξία του.

Ξεκινώντας με λίγο μάθημα ιστορίας, οι Psychotic Waltz εμφανίζονται αρχικά με το όνομα Aslan την περίοδο 1985-86 και με το πρώτο τους demo έδειξαν μερικές από τις ικανότητες τους. Λόγω του ότι υπήρχε και άλλο συγκρότημα, με το ίδιο όνομα άλλαξαν σε Psychotic Waltz. Δεν είναι και το πιο εύπεπτο όνομα για μπάντα αλλά σε κάνει να τους ψάξεις . Και βγάζουν που λέτε οι μάγκες αυτοί από την Καλιφόρνια, το A Social Grace. Από που να αρχίσω. Από το εξώφυλλο του δίσκου; Τρελά, παράνοια και αρτιότητα μαζι. Όπου το ίδιο συμβαίνει και με τα κομμάτια. Μια ώρα τρέλας, παράνοιας και αρτιότητας. Δίσκος μοναδικός, που δεν μπορείς να τον συγκρίνεις με κάποιον παλαιότερο κάποιου σχήματος. Στοιχεία από power από doom από folk μαζι με ένα τρελό παίξιμο στα drums και απίστευτα φωνητικά από τον Buddy Lackey (ή αλλιώς Devon Graves) συνέθεσαν κάτι που δεν υπήρξε πότε πριν. Ναι, είναι ένας πραγματικός progressive metal δίσκος.

Το A Social Grace είναι τόσο δυνατό και μουσικά και στιχουργικά που (να με συγχωρέσουν φίλοι και γνωστοί progressiveαδες) τσαλακώνει με μεγάλη ευκολία, για την συγκεκριμένη χρονική στιγμή, Fates Warning, Dream Theater και Queensryche. Δηλαδή την αγία τριάδα των progressiveαδων. Οι Psychotic Waltz δεν έκαναν επίδειξη τεχνικής όπως οι Dream Theater, ούτε άλλαξαν τον ήχο τους όπως οι Fates Warning, ούτε βρήκαν τη mainstream συνταγή (χωρις αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι παιχταράδες, με σούπερ κυκλοφορίες) όπως οι Queensryche. To A Social Grace είναι από μονο του περίπλοκο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, μην έχοντας πόδια σταθερά από προηγούμενες κυκλοφορίες, να κριθεί πολύ σκληρά. Ειδικα δε, όταν ήσουν νέο αμερικανικό συγκρότημα στις αρχές του '90 και δεν έπαιζες grunge. Την πάτησες. Βέβαια, η Ευρώπη αγκάλιασε με περισσότερη στοργή την πρώτη τους δουλειά, αλλά και πάλι η ανταπόκριση θεωρείται λίγη για αυτό το αριστούργημα.

Παρόλα αυτά, ευτυχώς, καμιά εικοσαετία αργότερα το A Social Grace άρχισε να παίρνει την αναγνωρισιμότητα που στερήθηκε, όταν πρωτοβγήκε. Πάλι καλά, γιατι όποιος ήταν στην μεγαλειώδη συναυλία τους στο Fuzz (28/4/2012) που κράτησε σχεδόν τρεις ώρες έπαιξαν περίπου τα 2/3 από το ντεμπούτο τους και μάλιστα με τα περισσότερα να τα παίζουν για το τελος. Κάτι δείχνει, για αυτό το διαμάντι .

Όσοι, ακόμη, δεν έχετε ακούσει αυτό το δίσκο και μάλιστα είστε λάτρεις του progressive, μάλλον κάτι σας διαφεύγει.

Τελευταία