Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣSober On Tuxedos - Good Intentions

Sober On Tuxedos - Good Intentions

Στα reviews, θεμέλιος λίθος είναι το είδος μουσικής, δηλαδή, πας να ακούσεις έναν heavy metal δίσκο και προετοιμάζεις μέσες-άκρες τον εαυτό σου για το τί θα ακολουθήσει. Κάπως έτσι καλείσαι να περιγράψεις το περιεχόμενο αυτού που ακούς και εν πολλοίς να κρίνεις το αποτέλεσμα βάσει του οράματος του δημιουργού. Στην περίπτωση των Sober On Tuxedos, αν και ο μουσικός προορισμός είναι ξεκάθαρος, η διαδρομή κρύβει ποικίλες εναλλαγές στο τοπίο.

Πριν όμως πάμε στα του Good Intentions, ας δούμε μερικά γενικά πράγματα, ώστε να σκιαγραφήσουμε το φόντο στο οποίο θα κινηθούμε. Οι Αθηναίοι, έστω κατά 75%, ήταν δισκογραφικά σιωπηλοί για τέσσερα χρόνια, από την κυκλοφορία δηλαδή του Welcome to the liquor store. Οι ίδιοι συστήνονται ως groovy alternative metal μπάντα, το οποίο περιέχει πάνω δύο λέξεις και ως γνωστόν, αυτά απορρίπτονται.

Οι δύο δίσκοι, εκτός από χρονική απόσταση, έχουν και ηχητικό χάσμα, το οποίο ίσως είναι και το μεγαλύτερο. Το album ακροβατεί ανάμεσα στο nü-metal και το metalcore. 'Αρα, εύκολα συμπεραίνουμε ότι μιλάμε για συνθέσεις με φρέσκια οπτική και αρκετά ανεξερεύνητη για τη χώρα μας.

Αναφέραμε ότι υπάρχει μεγάλη μουσική διαφορά η οποία όμως είναι άκρως εξηγήσιμη. Συγκεκριμένα, το ρυθμικό δίδυμο του δίσκου έχει αλλάξει καθολικά και πλέον συναντούμε στο μπάσο τον Chris Rusty και στα τύμπανα τον Σπύρο Τσοπελάκο. Όμως η αλλαγή προσώπων δεν είναι αρκετή για να αλλάξει τον ήχο ενός συγκροτήματος, τουλάχιστον όχι από μόνη της. Θα είχε ενδιαφέρον να ρωτήσουμε τον Χρήστο Κιτσαντά, που συνυπογράφει τη μουσική του δίσκου, τί ήταν αυτό στα νέα μέλη που τον οδήγησε σε νέα μουσικά μονοπάτια. Έχοντας δει του SOT ζωντανά με κάθε πιθανό line up, σίγουρα δεν είναι θέμα ικανότητας, αφού ποτέ ο Χρήστος και ο Στέλιος (Στέλιος Μαγαλιός) δεν πλαισιώθηκαν ποτέ από κακούς παίχτες. Εικάζω αρχικά ότι είναι θέμα χημείας και εν συνεχεία – που πλέον δεν εικασία – θα ξεχωρίσω την παρουσία του Rusty, ο οποίος έχει τον πιο καθοριστικό και πληθωρικό ρόλο στη δημιουργία του album.

Ο Chris Rusty εισβάλλει στην καθημερινότητα των Sober On Tuxedos όχι απλά ως ένας καλός μπασίστας, αλλά ως «τρίτος πόλος». Μαζί με τον έτερο Χρήστο έχουν γράψει τη μουσική του Good Intentions, έχει αναλάβει πλήρως το στιχουργικό κομμάτι, κάνει την παραγωγή και έχει συμμετάσχει ενεργά στην μίξη του album. Η πολυσύνθετή του ανάμειξη στα «κοινά» του συγκροτήματος, με την αρωγή της ικανότητας του Σπύρου, προσφέρουν κομμάτια όπως το "No Exit".

H παραπάνω παράγραφος εξηγεί ένα μέρος της αλλαγή του ήχου, το υπόλοιπο έγκειται στο ότι το WttLS μπορεί να κυκλοφόρησε το 2016, μεγάλο μέρος του όμως, συνθετικά, ήταν έτοιμο από το ’09-’10. Θα ήταν παράλογο – και κακό – να ακούγονταν το ίδιο μία δεκαετία μετά και θα καταδείκνυε ένα σχήμα που δεν εξελίσσεται, δε δουλεύει και που αν θέλετε, δείχνει ασέβεια στον ακροατή.

O χαρακτηρισμός roller coaster που αποδίδουν οι ίδιοι στον δίσκο είναι αρκετά εύστοχος με τα τρία εναρκτήρια κομμάτια του album "Ν.Ο.", "Endgame" και "Could You?" μοιάζουν αρκετά μεταξύ τους. Νέα στοιχεία που συναντούμε είναι το rap-άρισμα του Στέλιου σε στυλ Tankian. Μιας και πιάσαμε τη φωνή, ας τη σχολιάσουμε και λίγο παραπάνω. Ο Μαγαλιός είναι απείρως πιο εκφραστικός και κάνει τα κομμάτια κτήμα του, χωρίς να έχει γράψει τους στίχους το οποίο μας επαναφέρει το περί χημείας που λέγαμε μερικές παραγράφους παραπάνω που δείχνει να «απλώνεται» και σε άλους τομείς, εκτός της μουσαικής.

Οι ρυθμοί εναλλάσσονται συνεχώς με τα τύμπανα να μη βρίσκονται πίσω απλά για να γεμίζουν τον ηχητικό χώρο, αλλά να συμβάλλουν καθοριστικά στο σύνολο. Γράφοντας τη συγκεκριμένη πρόταση, συνειρμικά το μυαλό μου πάει στο "Caption This" που μας εισάγει και στο δεύτερο μέρος, που οι ρυθμοί είναι κάπως ανάποδοι. Οκ, αυτό το τελευταίο δεν έβγαλε νόημα, οπότε να το εξηγήσω λίγο. Το κομμάτι – που αποτελεί και το δεύτερο single – φανταστείτε λίγο χωρίς τύμπανα, δε μοιάζει σαν να ένωσε άτσαλα κάποιος τρία διαφορετικά κομμάτια μεταξύ τους; Το "Rabbit Punch" που έπεται, αποκαλύπτει πλήρως τη λογική του δεύτερου μέρους, που είναι λιγότερο άγριο από το πρώτο - όμως αρκούντως επιθετικό, να κινηθεί σε πιο θεατρικά μονοπάτια. Στο κλείσιμο του δεύτερο μέρους, έχουμε την πρώτη εκλεκτή παρουσία του album, την Τζωρτζίνα Καραχάλιου η οποία κάνει αυτό που πρέπει να κάνει ένα feat, δίνει κάτι το ξεχωριστό, το διαφορετικό – και ανατρεπτικό θα έλεγα – στον συνολικό χαρακτήρα του δίσκου.

Η τρίτη και τελυταία πράξη του album, είναι μουσικά ένα συνδυασμός των δύο προηγούμενων και ίσως το πιο artistic μέρος του. Στο "No Exit" έχουμε την αγαπημένη μου ερμηνεία από πλευράς Στέλιου, όπου σχεδόν απαγγέλει και λόγω χροιάς φψνής είναι κάτι που μπορεί να κάνει με θαυμαστό τρόπο. H συμμέτοχη του Γιώργου Πούλιου, είναι ευχάριστη, αλλά για να είμαι ειλικρινής, μπορώ εύκολα να φανταστώ το κομμάτι χωρίς εκείνον, αφού ναι μεν τα εφέ δίνουν έναν ξεχωριστό τόνο στο "Cleansed" αλλά δεν κάνουν κάποια αισθητή διαφορά στο τελικό αποτέλεσμα. Κάτι που δεν μπορώ για την συμμετοχή της Ειρήνης Κετικίδη στο "We Are One". Η Ειρήνη επί της ουσίας δίνει το πρώτο solo σε όλον τον δίσκο, χωρίς να είναι φλύαρη και to the point που λένε και οι Εγγλέζοι. Μένοντας στην κιθάρα, ο Κιτσαντάς είναι ο ορισμός του κιθαρίστα της οικονομίας, ξέρει ότι δεν είναι ο Gus G. και δεν προσπαθεί να πείσει κανέναν για κάτι τέτοιο. Γνωρίζει όμως και σε τι είναι αρκετά καλός· στο να γράφει groovy riffs, να παίζει λιτά και ρυθμικά και να στέκεται στο παρασκήνιο σαν κάποια σκιώδη φιγούρα που χαμογελάει σαρδόνια.

Εξαιρετικός δίσκος και εντυπωσιακή επιστροφή η οποία αναμένεται αύριο από την Heaven. Ναι, καλά διαβάσατε και σε περίπτωση που κάποιος πιστεύει ότι η εν λόγω συμφωνία επηρεάζει τον ήχο των SOT, να πω δύο πράγματα: Α) μακάρι η Heaven να επέβαλλε τέτοιο ήχο στους καλλιτέχνες της, φαντάζεστε την Πέγκυ Ζήνα στους Jinjer και B) οι μπάντες πάνε στις δισκογραφικές με τους δίσκους ΕΤΟΙΜΟΥΣ. Τέλος, καραντίνα έχουμε, ελπίζω να φέρθηκε ευγενικά στην έμπνευση των Sober On Tuxedos και για τον τρίτο δίσκο να μην περιμένουμε άλλα τρία χρόνια. 

Rating: 

 9.5


Εταιρεία: Heaven
Genre: Nu Metal, Metalcore
Παραγωγός: Chris Rusty
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 11/12/2020
Band Links: Facebook, InstagramSpotify

Τελευταία