Calexico - Seasonal Shift

Στο άκουσμα του νέου πως οι Calexico σπεύδουν στην κυκλοφορία ενός καινούριου δίσκου και μάλιστα στην εορταστική περίοδο, με έκανε να φορέσω τα χριστουγεννιάτικά μου. Τελικά με το άκουσμα του 'Seasonal Shift', μετατράπηκα στον κύριο Grinch. Δε γκρίνιαξα μέχρι να αποκτήσω το πρασινωπό χρώμα του γνωστού αγαπημένου χαρακτήρα, όμως γκρίνιαξα, το ομολογώ χωρίς φόβο και χωρίς πάθος.

Δε θέλω να το παίξω μετά Χριστό προφήτης αλλά η ιδέα να κυκλοφορήσουν ένα περίπου χριστουγεννιάτικο άλμπουμ οι Calexico, μου δημιούργησε πολλά συννεφάκια με ερωτηματικά πάνω από το φασκιωμένο λόγω κρύου, κεφάλι μου. Τους Calexico τους έχουμε μάθει από την εντελώς ανάποδη, δηλαδή με μουσικές που σηκώνουν ελαφρύ ρουχισμό και βαστώντας στο χέρι μια παγωμένη Corona (φτου πιπέρι, κακή για το 2020 η συγκεκριμένη λεξούλα). Το να βγάλουν ένα δίσκο γεμάτο χιονισμένα έλατα και αγιοβασίληδες οι Calexico είναι σα να βγάζουν reggae άλμπουμ οι Placebo.

Όμως η μπάντα από το Tucson της Arizona το πάλεψε, όχι μόνο για να συνθέσει ποιοτικά τραγούδια αλλά και το όλο αποτέλεσμα να είναι αξιοπρεπές. Αυτό τους το δίνω. Δηλαδή μην περιμένετε Χριστούγεννα στη βλαχο-Αμερική τύπου Dolly Parton. Εξ' αρχής σας λέω να αποκλείσετε από το μυαλό χριστιανικά τραγουδάκια για γεννητούρια στη Βηθλεέμ και χιόνια στο καμπαναριό.

Το νόημα του ενδέκατου δίσκου είναι αυτό το feel good συναίσθημα, το αισιόδοξο και όχι το πανηγυρτζίδικο. Όπως θα παρατηρήσετε και κατά τη διάρκεια του δίσκου, απελευθερώνεται μια μελαγχολία. Αυτή η ήσυχη μελαγχολία που νιώθεις όταν κοιτάζεις το εξώφυλλο του 'Seasonal Shift'. Είναι ζεστό και cozy. Νιώθεις μια οικογενειακή ζεστασιά που σου χουχουλιάζει το κορμί. Δηλαδή στην έρημο δεν φθάνουν οι γιορτινές ημέρες του χρόνου; Ρητορικό ερώτημα βεβαίως-βεβαίως.

Ενάμιση χρόνο μετά την συνεργασία τους με τους Iron & Wine στους Calexico δημιουργήθηκε η ανάγκη να εκφρασθούν και να δημιουργήσουν. Διαλέγουν αυτή την ξεχωριστή για την ανθρωπότητα περίοδο και μας προσφέρουν 12 τραγούδια εκ των οποίων ένα ζευγάρι διασκευών και ένα παιδικό τραγούδι σε δυο εκδοχές (Mi Burrito Sabanero).

Το δίδυμο των Burns, Blanco δέχεται την αρωγή του Sergio Mendoza στη συγγραφή τριών τραγουδιών και προσκαλεί μερικούς καλεσμένους για να ερμηνεύσουν τις φετινές τους εμπνεύσεις οι οποίοι είναι τόσο ποιοτικοί όσο και εξωτικοί. Στη διασκευή που κάνουν στον Tom Petty και το 'Christmas all over again' συνεισφέρει ο Nick Urata των DeVotchKa. Συμπαθητικό το θεωρώ από τον Petty, απλά συμπαθητικό παραμένει και στους Calexico.

Πιο νωρίς το άλμπουμ ανοίγει με το ελπιδοφόρο 'Heart of the Bells' και όπως λέει ο ένας εκ των συνθετών (Joey Burns), μιλάει για τις παραδόσεις που κρατάνε στον τόπο του και ξεκινάνε από αρχές Νοέμβρη. Είναι το καλύτερο δυνατό ξεκίνημα για το 'Seasonal Shift' και για λίγα ακόμα τραγούδια προχωράει πολύ ικανοποιητικά. Μετά το 'Hear the Bells' και το 'Christmas All over again' έρχεται το πιο παιχνιδιάρικο και κολλητικό τραγούδι του δίσκου, το 'Mi Buritto Sabanero' με την Gaby Moreno στην απόλυτα ταιριαστή φωνή. Είναι παιδικό τραγούδι από τα μέρη της, τη Γουατεμάλα και αν κάνω τη μεταφορά στα ελληνικά τότε θα το ονόμαζα 'Ντέι, γαδαράκο, ντέι'. Αν δε διαβάσεις τους εποχικούς στίχους, τότε μπορείς να το απολαύσεις μια οποιαδήποτε άλλη περίοδο του χρόνου και χωρίς μελομακάρονο στο χέρι.

Συνέχεια με το 'Heat of Downtown', ένα ακόμα τραγούδι που αναδεικνύει την ποιότητα και τις δυνατότητες των Calexico. Θέση στο μικρόφωνο σαν δεύτερη φωνή παίρνει ο Omara 'Bombino' Moctar, ένας Tuareg ερμηνευτής. Εδώ άρχισαν να μου δημιουργούνται σκέψεις: Μήπως το 'Seasonal Shift' είναι το καλύτερο φάρμακο για να ξεπροβοδίσουμε το 2020;;;

Την απάντηση την πήρα στο υπόλοιπο του δίσκου και αυτή δεν ήταν θετική. Από το ομώνυμο τραγούδι και έπειτα, ο ρυθμός πέφτει απότομα. Το 'Seasonal Shift' κάνει μια πιο φιλοσοφική βουτιά στις σχέσεις ανάμεσα σε ζευγάρια, σε γονείς και στους σπόρους του έρωτά τους, ίσως και στις ημέρες που διανύσαμε φέτος. Το 'Nature's Domain' είναι ακόμα πιο downtempo. Δε προτιμώ έτσι τους Calexico, διότι μου θυμίζουν πολλούς άλλους στη μουσική βιομηχανία.

Θεωρώ τη διασκευή στο πασίγνωστο 'Happy XMas (War is Over)' του Lennon και της Yoko, περιττή και δε δίνει τίποτα στο νέο τους εγχείρημα. Είναι στο mood που θέλουν να σου μεταφέρουν, τη μελαγχολική πλευρά της εποχής αλλά θα περίμενα από την ευρηματική δυάδα από το Tucson να κάνει το κάτι παραπάνω σε ένα έτσι και αλλιώς κορυφαίο τραγούδι.

Η μπάντα σίγουρα έχει κάποιο σκεπτικό για να συνεχίσει μέχρι το τέλος του δίσκου να έχει αυτό το low tempo. Αλλά πολύ low, αδερφάκι μου. Στον καταμερισμό αυτό τα τραγούδια είναι οι απόλυτοι χαμένοι. Δυο από αυτά είναι το ονειρικό instrumental 'Glory's Hope' που σε υπνωτίζει με την ατμόσφαιρά του και το "Tanta Tristeza" με το elegance που αναδύει η ερμηνεύτριά του, η Πορτογάλα Gisela Joao.

Το "Sonoran Snoball" πάει να ανεβάσει τους τόνους αλλά εκτός του ότι είναι μέτριο, το παιχνίδι έχει ήδη χαθεί. Το αχρείαστο reprise του 'Mi Buritto Sabanero' έρχεται να ρίξει την αυλαία και να σε αφήσει με μια μάλλον ξινή γεύση στο στόμα. Αν το άλμπουμ σταματούσε κάπου στα μισά θα ήμουν παραπάνω από ευχαριστημένος. Το 'Seasonal Shift' έχει τα up και έχει και τα down. Τα down όμως πιάνουν μεγαλύτερο χώρο στο σάκο με τα δώρα του Αη Βασίλη.

Rating: 

 5.0


Εταιρεία: Anti-
Genre: Americana, Indie Rock, Alternative Country
Παραγωγός: Chris Schultz
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 04/12/2020
Band Links: Calexico, Facebook, Instagram, Spotify, Bandcamp, YouTube

Τελευταία