Κ2 - Sta Giannena

Φαίνεται ότι κάτω από τη μύτη μας, εμάς των πρωτευουσιάνων, υπάρχει, ζει και παίζει εξαιρετική μουσική μία ακόμα σκηνή, αυτή της πρωτεύουσας της Ηπείρου, των Ιωαννίνων. Ίσως οι διασημότεροι μουσικοί της εν λόγω πόλης να είναι οι VIC, αυτό δεν σημαίνει ότι οι άλλοι μπορούν να περάσουν στα «ψιλά», το αντίθετο θα έλεγα. Μία τέτοια περίπτωση είναι και οι K2 που ντεμπουτάρισαν στις 18/12 με το "Sta Giannena" τραβώντας εκ νέου τα βλέμματα στην πόλη τους.

Οι ίδιοι συστήνονται ως μία μπάντα που «παντρεύει» τον Heavy Rock ήχο με το Southern Metal. Η περιγραφή τους είναι κατατοπιστική, και θα μπορούσαν άνετα να προσθέσουν σε αυτή την παρατήρηση πως καταφέρνουν αυτό το πάντρεμα με εξαιρετική επιτυχία. Αυτό που θα ακούσει κάποιος στα 8 κομμάτια του δίσκου είναι ένα συγκρότημα με στιβαρή ηχητική ταυτότητα χωρίς όμως να κουράζει παίζοντας το ίδιο πράγμα σε επανάληψη. Το δεύτερο στοιχείο που ξεχωρίζει είναι η εναλλαγή τους ανάμεσα σε heavy rock και southern metal φόρμες, η οποία πραγματοποιείται smoothly και κυρίως εύστοχα.

Μεγάλη εντύπωση μου προξένησε και η αδυναμία μου να ξεχωρίσω κάποιο από τα μέλη της μπάντας για την απόδοση του. Χωρίς να το ψάξω, θα ρισκάρω να κάνω την υπόθεση πως οι τέσσερεις κύριοι που απαρτίζουν τους Κ2 παίζουν πολλά χρόνια μεταξύ τους, γιατί διαφορετικά μιλάμε για μνημειώδη χημεία. Εμβαθύνοντας, θα φέρω ως παράδειγμα το ομώνυμο κομμάτι, όπου το drumming μου κέντρισε την προσοχή με τις συνεχείς και όμορφες αλλαγές στον ρυθμό. Μία δεύτερη ακρόαση όμως, με οδήγησε στο να ξεχωρίσω όλο το rhythm section (Μάριος Αυγέρης μπάσο & Αντώνης Καλκάνωφ τύμπανα). Οι στιγμές που ξεχωρίζει μέσα στον δίσκο είναι αρκετές, ενδεικτικά όμως θα αναφέρω τα "Se7en Seas", "Narcotraficante" και το "Sta Giannena".

Ίδιου επιπέδου χημεία όμως βρίσκουμε και στο κιθαριστικό δίδυμο  (Αλέξανδρος Καλκάνωφ κιθάρα/φωνή & Δημήτρης Πρότονος κιθάρα) το οποίο συνδυάζει εκτελεστική φινέτσα, «αλήτικο» ήχο και μέτρο. Ο δίσκος είναι γεμάτος riffs, ευφάνταστα και βαριά riffs, απουσιάζουν όμως τα solos, χωρίς όμως να λείπουν. Την ώρα που έγραφα το κείμενο προσπαθούσα να θυμηθώ ένα solo και εκεί ήταν που διαπίστωσα την έλλειψη τους, αλλά τί να τα κάνεις όταν έχεις θέματα όπως αυτό του "Narcotraficante" (ναι, είναι μεγάλη κομματάρα), "Bad Times" και "Bad Luck Attitude". Προς αποφυγή παρερμηνειών, τα υπόλοιπα δεν υστερούν, δηλαδή ακόμα και το "The Gathering" που είναι σχεδόν σε εντελώς διαφορετική λογική από το υπόλοιπο άλμπουμ, δίνει τον δικό του ξεχωριστό ατμοσφαιρικό τόνο.

Εν κατακλείδι έχουμε να κάνουμε με έναν εξαιρετικό δίσκο, ο οποίος ειδικά από τους λάτρεις του είδους, θα αγαπηθεί ιδιαιτέρως. Έχει κάποια από τα κουσούρια των debut albums, μερικά τραγούδια θα μπορούσαν να είναι μικρότερα, πάντως, εκ προσωπικής εμπειρίας, τρεις ακροάσεις σερί δε με κούρασαν σε καμία στιγμή. Κλείνοντας, θα είναι ωραία εμπειρία να τον απολαύσουμε κάποια στιγμή και ζωντανά, καθώς το vide του παραπέμπει σε κάτι τέτοιο. 

Rating: 

 8.0


Εταιρεία: Dry Clean Records
Genre: Heavy Rock, Southern Metal
Παραγωγός: Achilleas Kalantzis
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 18/12/2020
Band Links: Facebook, InstagramSpotify, YouTube, Bandcamp

Τελευταία