Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣSkags - Digital Cage of a Cursed Generation

Skags - Digital Cage of a Cursed Generation

Λογικά αν δεν ήμουν «διευθυντής ύλης» του site θα με είχαν στείλει οι υπόλοιποι, αφού η συνέπεια μου στην ημερομηνία παράδοσης των κειμένων είναι μνημειωδώς κακή. Αυτός ο πρόλογος για να εξηγήσω τον λόγο που ένας δίσκος με ημερομηνία κυκλοφορίας την 5η του Νοέμβρη, το review του το δημοσιεύουμε στις 9 Ιανουαρίου.

Βέβαια, μετά από τόσο καιρό κανονικά θα είχε ξεχαστεί αλλά το Digital Cage of a Cursed Generation των Skags είναι από τους δίσκους που θέλω να έχουμε στο αρχείο μας. Αρχικά, με μεγάλη μου χαρά βλέπω ότι ως σκηνή έχουμε απεμπλακεί από τη μάστιγα που ήθελε ότι μπάντα είχε γυναίκα στη φωνή, να πρέπει να τραγουδάει οπερατικά.

Πραγματικά δε θυμάμαι πολλές ελληνικές μπάντες που να «αράζουν» στα μουσικά «λημέρια» των Skags. Όχι, δεν έχουν ανακαλύψει τον τροχό ούτε την πυρίτιδα, όμως είναι από τις κλασσικές περιπτώσεις που ακούς ένα κομμάτι τους, σου αρέσει και μόλις σου πουν ότι πρόκειται για εγχώρια μπάντα, γουρλώνεις με έκπληξη τα μάτια.

Οι μουσικές φόρμες στις οποίες κινούνται μας είναι αρκετά οικείες στα αυτιά, μεμονωμένα όμως. Θέλω να πω ότι darkwave και synthpop όλοι έχουμε ακούσει κάποια στιγμή στη ζωή μας ("Turn It On") όμως δεν είναι πολλές φορές που το έχουμε ακούσει να συνυπάρχει με alternative rock ("Drive Me Home") στο ίδιο album. Και αν αυτό έχει συμβεί κάμποσες φορές, σίγουρα οι φορές που έχει πραγματοποιηθεί με επιτυχία είναι ακόμα λιγότερες.

Τα παραπάνω αφορούν το μουσικό τοπίο στο οποίο θα κινηθούμε απόψε (την είδα ραδιοφωνικός παραγωγός, θα μου περάσει ή και όχι) αν και οι ίδιοι επιλέγουν να συστήνονται ως ένα σχήμα που παίζει Alternative Electronic Psychedelic Rock, δεν είμαι σίγουρος ότι αυτές οι τέσσερεις λέξεις μπορούν να περιγράψουν τη μουσική ποικιλομορφία που συναντούμε στα 9 κομμάτια του 43ων λεπτών διάρκειας του δίσκου. Αν πρέπει να βρούμε μία «σφραγίδα» για το Digital Cage of a Cursed Generation αυτή θα είναι «Ατμοσφαιρικό». Επίσης, ακούγοντας το πολλαπλές φορές, μου άφησε μια αίσθηση ρομαντισμού και γενικά δε με λες ρομαντικό (ούτε με τον τρόπο του Dani Filth).  

Εκτελεστικά αυτό που κλέβει την παράσταση είναι αναμφίβολα η φωνή της Σπυρέττας, που όμως – κατά τη γνώμη μου – ακούγεται σαφώς καλύτερα στα κομμάτια που συμμετέχει φωνητικά και ο ιθύνων νους του συγκροτήματος, Σωτήρης Αγγελίδης. Τρανό παράδειγμα και αποδεικτικό του παραπάνω ισχυρισμού είναι το δεύτερο κομμάτι της κυκλοφορίας, το "Zak". Εκεί, τον ακούμε συμμετέχει ως δεύτερη φωνή, αλλά στην ουσία ως ένα εξτρά όργανο. Αν νομίζετε ότι αυτό συμβαίνει επειδή δεν έχει τόσο καλή φωνή, ακούστε το ακριβώς επόμενο τραγούδι, "Put Your Hands Down" και θα αλλάξετε άποψη.

Όπως έγραψα ήδη, το Digital Cage of a Cursed Generation είναι αρκετά ατμοσφαιρικό και όταν υπάρχει άνθρωπος που επιμελείται τα πλήκτρα, όπως η Χριστίνα στην περίπτωση μας, σαφώς έχει ρόλο κλειδί σε όλο αυτό. Σκεφτείτε ότι έψαξα κάποια συγκεκριμένη στιγμή για να ξεχωρίσω αλλά κάτι τέτοιο δεν κατέστη εφικτό. Ο τρόπος που απλώνονται και «υποδέχονται» τα υπόλοιπα όργανα τα καθιστά ζωτικής σημασίας για κάθε «χτύπο» του album.

Και αν ήδη μίλησα για την αντίθεση των φωνών, δεν είναι η μόνη που συναντούμε. Οι εναλλαγές ρυθμού είναι έντονες, ζωντανές και προσεγμένες. Το "The Consequence of Dream" αποτελεί ένα αρκετά ενδεικτικό κομμάτι αυξομείωσης συναισθημάτων. Το τραγούδι στο μεγαλύτερο μέρος του χαρακτηρίζεται από ατμοσφαιρικά/ambient θέματα όμως το outro του αποτελείται από βαριά κιθαριστικά riffs, επιμελημένα από τους Σωτήρη και Κώστα, που σίγουρα κλέβουν τις εντυπώσεις. Και δε συμβαίνει μόνο μία φορά, το ίδιο μοτίβο (ως προς την μετάβαση) συναντούμε και στα "The Weekend" και "The Guillotine".

Το μπάσο δεν το παρέλειψα, όμως αντιμετωπίζει μία δυσκολία που συχνά συναντούμε σε μπάντες με έντονα πλήκτρα - κάπως «θάβεται» κάτω από αυτά. Φυσικά, επειδή μιλάμε για πρώτο δίσκο είναι αναμενόμενο να υπάρχουν τέτοια μικρά ελαττώματα τα οποία δεν αναιρούν σε καμία των περιπτώσεων το πόσο καλογραμμένο και καλοπαιγμένο album είναι το  Digital Cage of a Cursed Generation.

Λίγο ότι ο δίσκος με ενθουσίασε, λίγο ότι μου έχουν λείψει οι συναυλίες, θα τον παρακολουθούσα με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να αποδίδεται ζωντανά. Αν μάλιστα αριστεύσουν και σε αυτό το «διαγώνισμα» τότε αναμφίβολα μιλάμε για ένα σχήμα που θα επιστρέψουμε και συζητήσουμε αρκετές φορές στο μέλλον.  

Υγ: Live των Skags με τους Nochnoy Dozor θα μου κινούσε πραγματικά πολύ το ενδιαφέρον. 

Rating: 

 8.0


Genre: Alternative Rock
Παραγωγός: Nikos Arkomanis
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 05/11/2020
Band Links: Skags, Facebook, InstagramSpotify, Bandcamp

Τελευταία