Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑLynyrd Skynyrd - Gimme Back my Bullets

Lynyrd Skynyrd - Gimme Back my Bullets

Στους τρεις πρώτους δίσκους τους οι Lynyrd Skynyrd πυροβολούσαν κατά ριπάς στα chart με τραγούδια θρύλους που διάνθισαν τις λίστες κάθε ροκάδικης γενιάς ανά τα χρόνια. Στο "Gimme back my bullets" που σαν σήμερα έκλεισε 45 αλεξίσφαιρα χρόνια η πιο γνωστή μπάντα του southern rock άρχισε να τα βρίσκει σκούρα.

Οι κλυδωνισμοί ξεκίνησαν από το προηγούμενό τους άλμπουμ με τίτλο "Nuthin' Fancy" παρά το ευχάριστο γεγονός πως είχε μπει στην πρώτη δεκάδα του Billboard. Στα μισά της περιοδείας για το άλμπουμ, την οποία ανέφεραν σαν "Torture Tour", ο κιθαρίστας Ed King την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια. Έτσι λοιπόν το τέταρτο στη σειρά άλμπουμ με τίτλο "Gimme back my bullets" είναι και το πρώτο που η παρέα των Νοτίων ηχογράφησε με κιθαριστικό δίδυμο.

Έχει μια ακόμα πρωτιά και έχει να κάνει με την παραγωγή του. Ήταν η παρθενική κυκλοφορία με τον star παραγωγό της εποχής Tom Dowd στο τιμόνι. Ο γνωστός producer ήταν... κτήμα της Atlantic η οποία του παρείχε το ελεύθερο κάθε χρόνο να συνεργάζεται ετησίως με 2 μπάντες εκτός εταιρείας. Ως γνωστόν τότε οι Skynyrd ήταν στην MCA.

Μετά το πέρας των ηχογραφήσεων που ξεκίνησαν το Σεπτέμβρη του '75, η βασική μορφή του σχήματος, ο Ronnie Van Zant είχε πει πως ο Dowd ήταν συνεργάσιμος, βοηθητικός και πρότεινε πράγματα χωρίς όμως να σε πιέσει για το κάτι παραπάνω. Τονλιζοντας την ιδιοφυία του Dowd σαν παραγωγό είχε πει: "Του ζητούσαμε τον ήχο που έβγαζε το ταμπούρο του Watts (drummer των Rolling Stone) στο "Satisfaction", το μπάσο των Grateful Dead ή τα ρυθμικά του Foggerty (Creedence Clearwater Revival) και αυτός δεν είχε καμία απολύτως δυσκολία να φέρνει εις πέρας τα ζητήματά μας. Τόσο καλός ήταν".

Είναι αξιοπρόσεκτο της ειδωλοποίησης των Skynyrd προς το πρόσωπό του που αρχικά ο δίσκος θα έπαιρνε τον τίτλο "Ain't no dowd about it". Ωστόσο επικράτησαν οι..."σφαίρες" που έκρυβαν ένα πιο βαθύ νόημα. Ναι, αρχικά ο τίτλος είχε παρεξηγηθεί από τον κόσμο εκτός Νότου που δεν ήταν και τόσο εξοικειωμένος με τα όπλα. Αργότερα στις live εμφανίσεις τους το κοινό θα πετούσε πάνω στη σκηνή σφαίρες και οτιδήποτε άλλο έχει στις τσέπες του. Για αποφυγή τραυματισμών αναγκάστηκαν να το αφαιρέσουν από το setlist τους. Ναι λοιπόν, ήταν ένα από τα παρεξηγημένα τραγούδια των ήδη παρεξηγημένων ταλαντούχων βλαχαδερών.

Ο Van Zant όταν έγραφε για το ομώνυμο κομμάτι δεν είχε κάποιο σκοπό να εισβάλει σε Καπιτώλια. Απαιτούσε κάτι αλλά όχι αληθινές σφαίρες. Το Billboard Magazine στα 70's και στα άλμπουμ που έφθαναν τις υψηλές πωλήσεις π.χ. άνω του εκατομμυρίου, τοποθετούσε σαν υποσημείωση ένα μικρό λογότυπο σαν σφαίρα.

Εκεί ήθελαν να επιστρέψουν με τον τέταρτο δίσκο τους οι Νότιοι. Να ανακτήσουν την κυριαρχία τους στην κορυφή των chart, στα μεγαλεία των υψηλών πωλήσεων και φυσικά των αντίστοιχα υψηλών αμοιβών. Οι Skynyrd όπως φαίνεται είχαν θέμα πλέον και με τη διαχείριση των χρημάτων τους. Το "Cry for the Bad Man" γράφτηκε για τον πρώην manager τους, Alan Walden. Ο Walden είχε κουμπαριά με τον Ronnie Van Zant αλλά όπως έχει πει ο ίδιος στην προσπάθειά του να τους κάνει πιο υπεύθυνους με το συλλογικό πορτοφόλι του συγκροτήματος, έφαγε τα μούτρα του. Ο Van Zant αργότερα δηλώνει πως μετανιώνει που έγραψε to "Cry for the...". Ανεξαρτήτως των λεγόμενων είναι ένα από τα καλύτερα του δίσκου.

Το "Gimme Back my Bullets" έχει κάποιες ενδιαφέρουσες, όσο και μυστήριες επιλογές τραγουδιών. Στις μυστήριες θα εντάξω τη διασκευή στον J.J. Cale, το "I got the same old blues". Ξεχωρίζω στα αγαπημένα μου το "All i can do is write about it" που κάνει μια ωραία βόλτα στην country μουσική αλλά και στην τιμιότητα των Νοτίων. Ένα από τα προσωπικά τραγούδια του Van Zant που το είχε πάρει βαρέως ότι τους είχαν κατατάξει στην κατηγορία των ρατσιστών rednecks. "I can see the concrete slowly creepin'" τραγουδάει, κάνοντας νύξεις για το ασταμάτητο τσιμέντωμα της Αμερικής στα 70's και τη λαχτάρα μεγάλου μέρους του πληθυσμού να επιστρέψει στην επαρχία.

O Van Zant ήταν σε μια παράξενη εγρήγορση εκείνο τον καιρό και φαίνεται πως είχε θέματα εμπιστοσύνης με τους γύρω του, ίσως και μετά τη φυγή του Ed King. Στο "Trust" αναγνωρίζεις τέτοιες διαθέσεις, ιδιαίτερα όταν κάνεις λόγο για πισώπλατες μαχαιριές.

Ηχητικά όμως το "Gimme back..." ήταν από πολλές πλευρές εξευγενισμένο όπως το έχει αποκαλέσει ο ίδιος ο συγχωρεμένος. "Ήμασταν λασπωμένοι και πιο heavy και είπαμε να δώσουμε ένα πιο καθαρό Skynyrd άλμπουμ. Πήγαμε για κάτι διαφορετικό στον ήχο μας και δε δούλεψε. Το υλικό ήταν καλό αλλά ήταν και πιο εξευγενισμένο" είχε πει χαρακτηριστικά μετά την απομάκρυνση απ' το ταμείο ο Van Zant.

Οι Skynyrd παραδέχθηκαν και οι ίδιοι ότι υπήρχε πολύ καλό κλίμα στο στούντιο με το νέο τους παραγωγό. Παρά την ευχάριστη ατμόσφαιρα, ο δίσκος νούμερο τέσσερα έφθασε με τα ζόρια μέχρι την πρώτη εικοσάδα και μόλις το 1981 έγινε χρυσό. Έβγαλε δυο σινγκλάκια, το "Double Trouble" και φυσικά το κλασσικό ομώνυμο που όμως δεν μπήκαν καν στα chart.

Η μπάντα ήδη άρχισε να συνειδητοποιεί πως σε μεγάλο βαθμό έφταιγε και η έλλειψη της τριπλής κιθαριστικής "επίθεσης", σήμα κατατεθέν των Lynyrd Skynyrd. Μετά το "Gimme Back..." ξεκίνησαν τις ακροάσεις για την τρίτη κιθάρα. Μεταξύ αυτών πέρασε και ο πρόσφατα εκλιπών Leslie West, το "βουνό" των Mountain. Επικράτησε ο Stevie Gaines. Δεν ήταν γραφτό να ευδαιμονήσει στο συγκρότημα. Τους πρόλαβε το μοιραίο αεροπορικό δυστύχημα του 1977 που άλλαξε την πορεία της μπάντας για πάντα.

Τα τελευταία λόγο τα αφήνω στον Ronnie Van Zant, ένα από τα θύματα της γνωστής μοιραίας πτήσης του Οκτωβρίου. Σαν τραγικός προφήτης είχε περιγράψει στο περιοδικό Creem: "Βλέπω ένα τέλος στους Skynyrd. Γνωρίζω πως δε θα το κάνω αυτό για πάντα γιατί δε μπορώ να ουρλιάζω έτσι για πάντα. Το κάνω ήδη δέκα χρόνια και το σώμα μου δεν αντέχει αυτή την καταπόνηση. Είναι τρομακτικό διότι καταστρέφομαι με αυτό που βγάζω τα προς το ζην. Δε μπορώ να τραγουδάω τόσο δυνατά όπως παλιότερα. Είναι ένας κακός συνδυασμός από ουίσκι και το να παίζεις στους Lynyrd Skynyrd. Δε μπορείς να αντέξεις για πολύ στο στυλ της ζωής μου."

Τελευταία