Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑMogwai - Hardcore Will Never Die, but You Will: 10 years anniversary

Mogwai - Hardcore Will Never Die, but You Will: 10 years anniversary

14 Φεβρουαρίου. Παγκόσμια Ημέρα Συγγενών Καρδιοπαθειών.
14 Φεβρουαρίου 1929. Η Σφαγή του Αγίου Βαλεντίνου : μέλη της συμμορίας του Αλ Καπόνε, ντυμένοι αστυνομικοί, δολοφονούν επτά γκάνγκστερς του Μπαγκς Μοράν.
14 Φεβρουαρίου 2021. Δέκατα γενέθλια του Hardcore Will Never Die But You Will.

Ήταν 2011 όταν οι Mogwai κυκλοφόρησαν τον έβδομο full length δίσκο τους, εγκαινιάζοντας μάλιστα το δικό τους label, Rock Action, τρία χρόνια μετά το The Hawk is Howling κι άλλα τόσα πριν το Rave Tapes. Πρόκειται για 53 λεπτά (και 8 δευτερόλεπτα) αγνής "Σκωτσέζικης ορχηστρικής μουσικής με πολλές κιθάρες και κάμποσα πιάνα", όπως λένε και οι ίδιοι αποφεύγοντας να χαρακτηρίσουν τη μουσική τους postrock, έναν όρο που σχεδόν σιχαίνονται. Είναι σχεδόν ειρωνικό βέβαια αυτό αφού είναι από τους πρωτεργάτες του είδους και φαβορί στις λίστες επιρροών των περισσότερων μεταγενέστερων post rock γκρουπ.

Η περίοδος σύνθεσης του δίσκου βρήκε τους Dominic Aitchison (μπάσο), Martin Bulloch (drums), Stuart Braithwaite & John Cummings (κιθάρες) και Barry Burns (πλήκτρα και κιθάρα) σε διαφορετικά μέρη της γης. Κάθε μέλος συμμετείχε ενεργά σε αυτή τη διαδικασία διαδικτυακά και ενώ η πρώτη σκέψη (μου, έστω) είναι ότι η απόσταση δεν βοηθά στην παραγωγική διαδικασία, οι ίδιοι έχουν δηλώσει σε συνεντεύξεις τους πως αυτή η συνθήκη λειτούργησε ευεργετικά για εκείνους καθώς είχαν την ευχέρεια να δουλεύουν στους ρυθμούς που ήθελαν. Κάπως έτσι λοιπόν, το υλικό ετοιμάστηκε και οι πέντε τους επέστρεψαν στη Γλασκώβη για ατελείωτες πρόβες μέχρι την εκκίνηση των ηχογραφήσεων στα Castle of Doom Studios (Γλασκώβη) και Chem19 Studios (Χάμιλτον). Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι την παραγωγή έκανε ο Paul Savage, ο οποίος είχε αυτόν τον ρόλο και στο ντεμπούτο τους, Young Team, το 1997.

Η διάθεση της πεντάδας να παρεκκλίνει από την πεπατημένη της βγαίνοντας από το comfort zone της μουσικά, ίσως έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαφοροποίηση του αποτελέσματος των κομματιών του δίσκου – συγκριτικά με τις προηγούμενες κυκλοφορίες της - τόσο ηχητικά όσο και συναισθηματικά. Πράγμα που δεν σημαίνει, φυσικά, ότι έγιναν ξαφνικά ρηχοί ή ακόμα και εύπεπτοι.

Μιλάμε, άλλωστε, για το tracklist που περιλαμβάνει κάποιες από τις πιο όμορφες στιγμές τους. Από το electropop του Mexican Grand Prix, στο old-school distortion της εισαγωγής του Rano Pano όπου το κιθαριστικό θέμα απλώνεται ολοένα σε layers δημιουργώντας ένα ιδιαίτερο κρεσέντο. Από τα ηλιόλουστα γρασίδια και την αισιόδοξη, μεγάλη αγκαλιά των πλήκτρων του Death Rays, μέχρι τη στιβαρή, groovy εισαγωγή του San Pedro, του πιο rock τρίλεπτου του δίσκου. Κι είναι και αυτός ο επίλογος, το You’re Lionel Richie που καταφέρνει από το πρώτο κιόλας λεπτό, να σε μεταφέρει στο Hudson Riverμια έναστρη βραδιά για να ατενίσεις τη Νέα Υόρκη, όπως ακριβώς γίνεται στη φωτογραφία του εξωφύλλου του άλμπουμ.

Μπορεί το Hardcore Will Never Die But You Will να μην είχε την εμπορική επιτυχία του Rave Tapes, είχε όμως, και ακόμα διατηρεί, το τσαγανό, τον ρομαντισμό και τον τσαμπουκά εκείνου του πιτσιρικά που ξεστόμισε αυτή τη φράση στον μαγαζάτορα που αρνήθηκε να του σερβίρει αλκοόλ επειδή ήταν ανήλικος, χαρίζοντας έτσι στους Mogwai το όνομα αυτού του υπέροχου δίσκου.

Τελευταία