Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣGod Is An Astronaut - Ghost Tapes #10

God Is An Astronaut - Ghost Tapes #10

Το 2021 είχαμε αρκετές επιστροφές σε επίπεδο δισκογραφίας, καθώς το 2020 έδωσε σε όλους μία υποχρεωτική παύση από το touring και τις συναυλίες γενικότερα. Πολλές μπάντες κλείστηκαν στο studio ή στα σπίτια τους και δημιούργησαν πολλά και πολύ ενδιαφέροντα πράγματα.

Μία από αυτές τις μπάντες είναι οι Ιρλανδοί post-rockers God IAn Astronaut, δύο χρόνια μετά την τελευταία τους δουλειά, "Epitaph", με το ολοκαίνουριο, με το πολύ όμορφο cover του DaviRooney, "GhostTapes #10". Έχουν κυκλοφορήσει πολλές και διάφορες πτυχές της μουσικής τους προσωπικότητας στα σχεδόν 20 (!) χρόνια τους, αλλά δεν έχουν απογοητεύσει ποτέ. Let’s take a ride.

Tο μελωδικό χάος του "Age Of The Fifth Sun" και την περίεργη θλίψη του "Origins"


Το πρώτο track, "A drift", μπαίνει κατευθείαν στο «ψητό», πρωτόγνωρα επιθετικό, με τα τύμπανα του Lloyd Hanney να πρωταγωνιστούν, μαζί με τις πολύ ανατολίτικες κιθάρες που γεμίζουν τα πάντα. Το μπάσο του Niels Kinsella είναι επίσης γιγάντιο και επιθετικό, δίνοντας το στίγμα για τις αλλαγές σε ένταση και ρυθμό. Το "Burial" που ακολουθεί, πάλι μπαίνοντας με τύμπανα, είναι λίγο πιο εσωτερικό, αλλά με σκοτεινές μελωδίες και ένα πολύ όμορφο πιάνο, θυμίζοντας 
παλαιότερες εποχές τους, μέχρι το τεράστιο breakdown στο 2o λεπτό, που χτίστηκε πάρα πολύ σωστά, κάνοντας το ίδιο «ανέβα-κατέβα» άλλη μία φορά, καταστρέφοντας τον κόσμο στο τέλος.

Η συνέχεια με το "In Flux", είναι κοντινή σε ύφος, αυτή τη φορά όμως οι κιθάρες δίνουν την ατμόσφαιρα με τα delayκαι τα reverbτους, με τα τύμπανα να κρατάνε το ίδιο, σχεδόν απαράλλακτο παλμό σε όλη τη διάρκεια, αφήνοντας τους υπόλοιπους να οδηγήσουν το κομμάτι. Ακολουθεί το "Spectres", ίσως η πιο κλασσική post-rock στιγμή του album, με πολύ χαρακτηριστική την χροιά μίας από τις κιθάρες να κρατάει ψηλές, σχεδόν διάφωνες νότες σε αρκετά σημεία, δημιουργώντας μία ατμόσφαιρα παρανοϊκής γκρίνιας, που λύνεται πολύ όμορφα αρμονικά στα partsπου μπορούν να θεωρηθούν «chorus».

Η προσωπικά αγαπημένη στιγμή, μετά το πολύ groovy και αγχωτικό "Fade", ακούει στο όνομα "Barren Trees". Ίσως η πιο φανερή "God Is An Astronaut" στιγμή, είναι μία μουσική αναδρομή στους προηγούμενους δίσκους τους, στα δικά μου αυτιά τουλάχιστον, έχοντας τα νοσταλγικά συναισθήματα του "All Is Violent, All Is Bright", το μελωδικό χάος του "Age Of The Fifth Sun" και την περίεργη θλίψη του "Origins", κάτι που βασίζεται στον πρωταγωνιστικό ρόλο των άπειρων μουσικών layers των synths, που παίζουν σχεδόν όλοι (εκτός από τον drummer). Το τέλος είναι παραδοσιακά νοσταλγικό, χωρίς τύμπανα, με μελωδίες από κιθάρες και synths που ακούγονται σχεδόν σαν διάλογος, κλείνοντας στην 4η βαθμίδα του ακόρντου, αφήνοντας μας στο χείλος του γκρεμού, δίνοντας προσμονή για κάτι που ακολουθεί.

Αυτό ήταν λοιπόν το "Ghost Tapes #10" των God Is An Astronaut. Μία ολοκληρωμένη, όσο διαφορετική χρειάζεται, σκοτεινή, οργισμένη, θλιμμένη σε αρκετές στιγμές και πάντα μελωδική post-rock κυκλοφορία, από μία από τις πιο συνεπείς μπάντες που υπάρχουν σε αυτή τη σκηνή. Προτείνεται για ακρόαση σε στιγμές που ακούγεται μία περίεργη σιωπή, το ταξίδι που δημιουργεί είναι πολύ πολύ ενδιαφέρον.

Rating: 

 9.0


Εταιρεία: Napalm Records
Genre: Post Rock
Παραγωγός: God Is An Astronaut
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 12/02/2021
Band Links: God Is An Austronaut, Facebook, Instagram, YouTubeSpotify

Τελευταία