Αρχική DEPARTISTSLUCKY 8Οι 8 επιδραστικότεροι metal drummers

Οι 8 επιδραστικότεροι metal drummers

Κι όμως! Δεν είναι το "Modern Drummer", ούτε το "Rhythm Magazine". Είναι το depart.gr που παρέχει τη γνώση. Και τι το σπέshαλ έχει αυτό το αφιέρωμα; Τίποτα απολύτως. Είναι άλλη μια λίστα με drummers, μόνο που αυτή την έγραψα εγώ για να γίνει λίγος χαβάς. Καταρχάς, να πούμε ότι ο όρος "επιδραστικότεροι" αναφέρεται σε drummers οι οποίοι, μετέπειτα, επηρέασαν είτε άλλους πασίγνωστους συναδέλφους τους είτε τον απλό κοσμάκη ο οποίος, ακούγοντας τους, έπιασε μπαγκέτες και τζάμαρε τα κομμάτια τους. Και όπως πάντα, να τονίσουμε ότι αυτή η λίστα είναι καθαρά ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΗ.

► Lars Ulrich

Ο συμπαθής Δανός φίλος μας, ο άνθρωπος που όλοι οι drummer λατρεύουν να μισούν ή μισούν να λατρεύουν. Καλά, υπάρχουν και κάποιοι που σκέτο τον μισούν ή σκέτο τον αγαπούν.
Κανείς δεν ξέρει αν το tennis έχασε ή κέρδισε από την ασχολία του Lars με τα τύμπανα. Όπως επίσης και αν το drumming κέρδισε ή έχασε από τότε που παράτησε το tennis ο άνθρωπός μας.
Η αλήθεια είναι ότι όσο περνούν τα χρόνια υποστηρίζει όλο και περισσότερο τη φιλοσοφία του "less is more" μιας που στις συναυλίες παίζει όλο και λιγότερα απ’ αυτά που έχει γράψει στους δίσκους. Κάποιοι θα έλεγαν ότι γίνεται όλο και χειρότερος αλλά δεν υιοθετώ, θα έλεγα απλώς ότι έχει άλλη προσέγγιση. Λολ.
Το ζήτημα όμως είναι πως όσες εξυπνάδες και να λέμε εμείς εδώ πέρα, ο Lars Ulrich είναι ο man, είναι ιδρυτικό μέλος των Metallica και χιλιάδες drummers παγκοσμίως έχουν ξοδέψει αμέτρητες ώρες τζαμάροντας τα κομμάτια του.

► Mike Portnoy

Δεν ξέρω αν υπάρχει προγκρεσιβάς drummer τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια που δεν έχει "σπουδάσει" και "κοπιάρει" τον Mike τον Portnoy. Εννοώ φυσικά να έχει πάρει στοιχεία του και μουσικές "φράσεις" και να τις έχει ενσωματώσει στο παίξιμό του. Όχι άρτιος τεχνικά αλλά εξαιρετικά εφευρετικός και “μουσικός” drummer με trademark παιξίματα που στοιχειώνουν αυτιά εδώ και χρόνια, όντας ταυτοχρόνως και το ροκ στοιχείο στις τάξεις των "ελιτιστών" προγκρεσιβάδων Dream Theater. ΞαναΛολ.
Πολύ σημαντικό επίσης το γεγονός ότι στους δίσκους τους συμμετείχε στα φωνητικά και φυσικά στα συνθετικά αλλά και στιχουργικά credits, δείγμα ότι ο Mike έχει όλο το πακέτο. Προσωπική γνώμη ότι μετά τη φυγή του, οι συνθέσεις της μπάντας έχασαν σε φρεσκάδα και διάφορα άλλα τέτοια κουλτουριάρικα. Α, και μην ξεχνάμε ότι δεν αποφοίτησε ποτέ από το Berklee, όπως και οι υπόλοιποι Dream Theater.

► Nicko McBrain

Ε καλά, τι να λέμε τώρα για το Νικόλα. Ο άνθρωπος αυτός παίζει σε μία απ’τις μεγαλύτερες μπάντες της ιστορίας και δείχνει να το διασκεδάζει τόσο πολύ που λες "Φοβερός τύπος". Ένας χαρακτηρισμός που τον συνοδεύει συνεχώς και το οποίο μας κάνει να ξεχνάμε πόσο φοβερός DRUMMER είναι.

Το ότι είναι ωραίος τύπος θα μπορούσε να ισχύει ανεξαρτήτως του αν είναι drummer των Maiden ή drummer γενικά. Σήματα κατατεθέντα τού Nicko McBrain είναι τρία πράγματα. Πρώτον, το τεράστιο kit πίσω απ' το οποίο κρύβεται σε κάθε συναυλία. Δεύτερον, η μύτη του και τρίτον, το επονομαζόμενο και "gallop drumming" που δεν είναι κάτι άλλο από το χαρακτηριστικό drum beat που μοιάζει με καλπασμό και συνοδεύει αρκετά από τα τραγούδια των Iron Maiden.
"Έλα μωρέ τώρα ο McBrain, τι να μας πει κι αυτός;", θα μπορούσε να πει κάποιος που δεν έχει δοκιμάσει να παίξει Maiden στα τύμπανα. Όταν το επιχειρήσει, ας έρθει να μας πει πόσα απίδια βάνει ο σάκος. Πολλά είναι τα highlights αλλά θα βάλω ένα αγαπημένο μου.

► Dave Lombardo

Κουβανός thrash-άς. Θα μπορούσε να είναι και ανέκδοτο σε άλλες εποχές. Το οποίο όμως μπορεί να απογειωθεί και να γίνει "Κουβανός thrash-άς drummer". Ειδικά γύρω στις αρχές της δεκαετίας του ‘80 αυτό μάλλον ήταν κάτι τελείως πρωτόγνωρο. Ο Dave όμως αντί να παίζει αφροκουβανέζικα, ρούμπες και σάλσες προτίμησε το παραδοσιακό "τούπα τούπα". Κατά πολλούς, ο πατέρας του double-bass drumming (κοινώς "δίκαση"), με χαρακτηριστικό στυλ παιξίματος που γίνεται αντιληπτό από τις πρώτες νότες κάθε κομματιού στο οποίο συμμετέχει. Επιρροή σχεδόν όλων των drummers του λεγόμενου "ακραίου ήχου" και έτσι ενδεικτικά απλώς θα πω: Igor Cavalera, Pete Sandoval, Dirk Verbeuren, Joey Jordison, George Kollias, Nicholas Barker, Derek Roddy, Raymond Herrera, Paul Mazurkiewicz και δε συμμαζεύεται.

► Gene Hoglan

Καταρχάς να πούμε ότι το "Gene" βγαίνει απ' το "Eugene". Δηλαδή αυτός ο τύπος με αυτό το παρουσιαστικό, που παίζει αυτά τα τύμπανα λέγεται "Ευγένιος".
Ο Gene Hoglan ξεκίνησε τη μουσική του καριέρα ως roadie των Slayer και συγκεκριμένα ως τεχνικός φώτων παίζοντας και κάποια κομμάτια τους σε soundchecks κλπ. Έχω την αίσθηση ότι το όνομά του δεν μπορεί να συνδεθεί με μία μόνο μπάντα κι αυτό γιατί έχει πολύ πλούσιο έργο με συμμετοχές σε καταπληκτικές κυκλοφορίες. Death, Testament, Dark Angel, Strapping Young Lad, Fear Factory, Old Man’s Child, Forbidden και πολλά ακόμα σχήματα. Drummer-Ευαγγέλιο για πάρα πάρα πολλούς extreme metal παίκτες. Και αν όχι, θα έπρεπε.

► Vinnie Paul

Ο έτερος αδερφός Abbott. Αν οι ριφφάρες του Dimebag Darrell ήταν από μόνες τους ένα σκληρό τζαρτζάρισμα, που λένε κι οι ποδοσφαιρικοί, τα τύμπανα ήταν το τάκλιν που έρχεται με φόρα και ολοκληρώνει το θεσπέσιο έργο ενός αμυντικού. Από ηχητικής άποψης, τα τύμπανα του Vinnie Paul, σε όλες του τις δουλειές, ήταν θεόρατα, δείγμα ότι τα χέρια κάνουν τη διαφορά και όχι οι παραγωγές. Παίζοντας με κάτι μπαγκέτες σωστά καδρόνια, και μάλιστα ανάποδα, σίγουρα ο fellow drummer θα το σκεφτόταν πολλές φορές πριν του δανείσει πιατίνια. Αλλά απ’την άλλη, αν ερχόταν να ζητήσει πιάτα ο Vinnie Paul, ποιος θα του έλεγε όχι;

► Ingo Schwichtenberg

Ναι, ο original drummer των Helloween. Ο άνθρωπος που μπορούμε να πούμε ότι η μπάντα του ήταν κυριολεκτικά η ζωή του. Έτσι μαρτυρούν τα γεγονότα άλλωστε. Ο "συμπαθής" Michael Weikath τον απέλυσε και ο συμπαθής Ingo αποφάσισε να δώσει τέλος στη ζωή του πέφτοντας στις γραμμές του τραίνου. Τι να πει κανείς! Τέλος πάντων, ο τύπος αυτός όρισε αυτό που λέμε αγνό, παραδοσιακό, γερμανικό "power metal δικασίδι".
Οδηγός για πάρα πολλές μπάντες της εποχής ειδικά στο χώρο του speed/power metal. Λίγα λόγια και με νόημα, όπως διαπιστώνουμε, για τον Ingo. ‘Ατιμε Weikath, το έφαγες το παιδί. Και δε σου αρέσει και το "Dark Ride".

► Mark Zonder

Καλά, σιγά μην έλειπε τούτος δω. Εικόνισμα ο Mark. Το παίξιμό του, επίσης ευαγγέλιο για πολλούς ντράμερ, θα λέγαμε ότι ΑΥΤΟ είναι το κατά Μάρκον ευαγγέλιο. Δεν άντεξα να μην το πω φυσικά.
Εγκεφαλικό και το παίξιμο αλλά και αυτό που παθαίνει κάποιος ακούγοντάς τον. Επίσης αναγνωρίσιμος από τα πρώτα δευτερόλεπτα ενός κομματιού, θα τολμήσω να πω ότι όρισε το ύφος των Fates Warning. Φυσικά και τον πρώτο λόγο έχουν οι συνθέσεις του Matheos αλλά όταν ο Zonder μπήκε στην μπάντα το επίπεδο ανέβηκε σε δυσθεώρητα ύψη. Ναι, είμαι fanboy, πειράζει; Και απαντώ μόνος μου, όχι δεν πειράζει.
Οι φαν ξέρουμε ότι οι καλύτερές του δουλειές ήταν με την μπάντα του Graham Bonnet. Ντάξει, λέμε και καμιά υπερβολή. Εδώ ο ίδιος λέει ότι η μπάντα του "ήταν, είναι και θα είναι οι Warlord". ‘Ασε μας χρυσέ μου, που, αν ήσουν μόνο στους Warlord, θα σε φωνάζανε "Thunderchild" και θα ερχόσουν να παίξεις σε καμιά μπυραρία στην Αλεξάνδρας. Αλλά εντάξει, ξέγνοιαστα νιάτα ήταν αυτά, όλοι έκαναν τις σκανταλιές τους.

Λοιπόν, αυτή ήταν μια ακόμη φοβερή και τρομερή λίστα με drummers που σίγουρα δεν έχετε ξαναδεί πουθενά. Όχι τους drummers, τη λίστα. Τώρα, αν κάποιος δεν έχει ξαναδεί πουθενά αυτά τα ονόματα απορώ για ποιο λόγο βρίσκεται στο τέλος του κειμένου. Λοιπόν, φεύγω τώρα γιατί έχω και click away.

Τελευταία