Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑKing Diamond - Fatal Portrait

King Diamond - Fatal Portrait

Για κάποιον τυχαίο που βρίσκονταν έξω από το χορό, η απόφαση του King Diamond να διαλύσει τους Mercyful Fate μια ωραία πρωία τον Απρίλιο του 1985, φάνταζε σαν ένα τεράστιο ρίσκο. Η ιστορία έδειξε πως μόνο fatal δεν αποδείχθηκε αυτή η κίνηση για την καριέρα του πιο horror falsetto στη heavy metal μουσική.

"Διαλύσαμε την 11 του Απρίλη το '85" θυμάται ο King Diamond σε μια συνέντευξη που είχε δώσει τότε λίγο μετά τα μέσα των 80's. Ο Βασιλιάς Διαμάντης το θυμάται διότι μια μέρα πριν είχαν κάνει live στο Saga, στην Κοπεγχάγη. Ο σημαντικότερος λόγος της διάλυσης των Mercyful Fate πάνω στην ανοδική τους πορεία, ήταν οι διαφορές των δυο βασικών συνθετών: Στη μια πλευρά του ρινγκ στέκονταν ο Hank Shermann και στην άλλη ο King Diamond.

"Είδα ότι δεν ταιριάζαμε από την περιοδεία μας στην Αμερική το 1984. Δεν ταιριάζαμε μουσικά και στυλιστικά" έρχεται να επαληθεύσει ο Δανός τραγουδιστής. Ο βασικός συνθέτης των Mercyful Fate την είχε γυρίσει τη μπιφτέκα στη μουσική και άρχισε να ενστερνίζεται την πολύ πιο μελωδική πλευρά του rock που εκείνες τις εποχές άρχισε να γιγαντώνεται. Για του λόγου το αληθές μετά τη διάλυση της μπάντας, δημιουργεί τους Fate (touche!) και διαβαίνει - αποτυχημένα όπως αποδείχθηκε - τις λεωφόρους του AOR.

Στην απέναντι πλευρά ο King Diamond δεν ήθελε με τίποτε να προδώσει το δικό του όνειρο, το οποίο περιείχε τόνους από heavy metal. Οι Mercyful Fate είναι παρελθόν και από τις στάχτες τους "γεννιέται" το συγκρότημα που θα βαπτίζονταν με το όνομα/ψευδώνυμό του. "Η αλήθεια είναι πως δεν κρατήσαμε το όνομα των Mercyful Fate, διότι θέλαμε να διαλύσουμε για να επαναδιαπραγματευθούμε ένα καλύτερο συμβόλαιο με τη Roadrunner" δεν κολλάει να αναφέρει ο Kim Bendix Petersen (a.k.a. King Diamond).

Η παραπάνω είναι μια ακόμα αιτία εκτός από τον ηχητική, που αρκετοί οπαδοί πιστεύουν πως το ντεμπούτο των King Diamond στις 17 Φλεβάρη του 1986 (35 χρόνια πριν), φέρνει τα σημάδια ενός τρίτου Mercyful Fate δίσκου. Κατά την ταπεινή μου άποψη η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Με τη χρωματική παλέτα και με το στήσιμο του εξωφύλλου να ξεκινήσεις, το "Fatal Portrait" σε προδιαθέτει θετικά πως πρόκειται για άτυπη συνέχεια του "Don't break the oath". Στο πιο σημαντικό μέρος, αυτό του ήχου οι King Diamond δεν έχουν (και δε θα είχαν και ποτέ) την τραχύτητα των προγόνων τους, παρά τις όποιες ομοιότητες.

Το ντεμπούτο των King Diamond αποτελεί την αφετηρία μιας προσπάθειας που θα άγγιζε την τελειότητα στην άμεση δισκογραφική συνέχεια (Abigail, Them, Conspirancy). Τρεις δίσκοι με concept θεματολογία. Την εποχή του "Fatal Portrait" δεν ήταν αυτό το ζητούμενο για τον King, δηλαδή να δημιουργεί άλμπουμ τα οποία κινούνται στιχουργικά γύρω από μια κυρίαρχη ιδέα. Αυτό και το "Spider's Lullaby" είναι και οι μοναδικοί δίσκοι του King Diamond που περιέχουν αυτοτελείς ιστορίες.

Το 1986 ο King Diamond μάλλον ήθελε να το παίξει safe γράφοντας τραγούδια που στέκονταν αυτόνομα. Παρολ' αυτά παρατηρείς ντροπαλές κινήσεις, σαν την παρθενική απόπειρα προς την concept μεριά, τουτέστιν τα 6 από τα 9 τραγούδια που συγκροτούν το "Fatal Portrait" και αφηγούνται μια ιστορία.

"Mommy, Mommy..."

I'll destroy you!

Γνωρίζεις ότι δε θα διαβάσεις ?ρλεκιν ανάμεσα στις στιχουργικές γραμμές του King Diamond. Η ιστορία που στοιχειώνει το μεγαλύτερο ποσοστό του "Fatal Portrait" έχει σαν τραγικό ήρωα ένα μικρό κοριτσάκι με το όνομα Molly. Η διαβολική ζήλεια της μητέρας του που ακούει στο όνομα Mrs. Jane, κυριαρχεί και έτσι το παιδί δεν προλαβαίνει να φθάσει τα τέσσερα του χρόνια, πεθαίνοντας κλειδωμένο στη σοφίτα. Η διαβολική μητέρα για να την κρατήσει στη μνήμη της κρεμάει ένα πορτρέτο της πάνω από το τζάκι του σπιτιού (The Portrait). Το παιδί στοιχειώνει κάθε κερί του σπιτιού που βρίσκεται ο αφηγητής της ιστορίας (The Candle). Κάθε φορά που ανάβει και καίγεται ένα κερί, βλέπει ένα πρόσωπο που του σιγοψιθυρίζει ένα όνομα: Jonah (The Jonah).

Ο αφηγητής με τη βοήθεια ενός βιβλίου καταφέρνει να ελευθερώσει το πνεύμα της Molly η οποία κάνει το πορτρέτο να επικοινωνήσει με τη μητέρα και να απελευθερώσει τον πόνο της κόρης της. Η κυρία Jane σε μια απέλπιδα προσπάθεια καίει τον πίνακα, όμως το ελεύθερο πλέον πνεύμα της κόρης της τη στοιχειώνει μέχρι να χάσει τα λογικά της (Haunted). Δε μπορώ να σκεφθώ ένα λόγο που τα 4 πρώτα μέρη της ιστορίας είναι συγκεντρωμένα στην αρχή και αφού έχουν παρεμβληθεί οι αυτοτελείς ιστορίες ("Charon", "Lurking in the Dark", "Halloween"), το βασικό στόρι συνεχίζεται με το ορχηστρικό "Voices from the Past" και το "Haunted" που κλείνει το δίσκο.

Η remastered έκδοση περιέχει δυο έξτρα συνθέσεις. Η μια είναι το "The Lake". Η δεύτερη έχει πολύ παραπάνω σημασία διότι πρόκειται για το πρώτο τραγούδι που κυκλοφόρησαν οι King Diamond. Στο "No Presents for Christmas" ο King Diamond παρουσιάζεται "εορταστικός". Το single κυκλοφορεί την περίοδο των εορτών, δυο μήνες πριν το ντεμπούτο και γράφεται τόσο από "αποφάγια" μουσικής που είχε αφήσει ο Michael Denner από τις μέρες των Mercyful Fate, όσο και από μουσικά "παιχνιδίσματα" στο στούντιο ή αλλιώς τζαμαρίσματα με τον King Diamond. O κιθαρίστας από την Κοπεγχάγη έχει σχεδόν έτοιμο από την εποχή των Fate ένα ακόμα τραγούδι και αυτό είναι το "Charon". Το "No presents for Christmas" θα μείνει σαν το αγαπημένο χριστουγεννιάτικο κομμάτι της μεταλλικής κοινότητας. Το "Halloween" νικήθηκε από το αντίστοιχο έπος των Helloween. Παραμένει δυνατό χιτ για τις ημέρες της ομώνυμης αγαπημένης γιορτής των Αμερικάνων.

Στο "Fatal Portrait" το πρώτο πράμα που σε εντυπωσιάζει δεν είναι η φωνή του King Diamond!! Κι όμως μέγας κράχτης είναι η δουλειά που έχει κάνει το κιθαριστικό δίδυμο. Νιώθεις τις κιθάρες των Michael Denner και Andy LaRoque να βρίσκονται σε υπερδιέγερση. Ο Andy LaRoque ήρθε σχεδόν το ίδιο διάστημα με τον Mikkey Dee μετά από σύσταση του drummer με τις ελληνικές ρίζες. Ο King Diamond μετά τη διάλυση της πρώην μπάντας, παραμένει μαζί με τον Timi Hansen (μπάσο) και τον Michael Denner. Ο κιθαρίστας έχει πει σε συνέντευξη πως ο King του υποσχέθηκε πως θα είναι το δεξί του χέρι και έτσι έγινε όπως ο ίδιος παραδέχεται.

Νέοι στο συγκρότημα είναι όπως προειπώθηκε, ο Mikkey Dee και ο κιθαρίστας Floyd Konstantin. Ο δεύτερος αποδεικνύεται κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων πως δε μπορεί να αντεπεξέλθει των απαιτητικών συνθέσεων που είναι σε ικανοποιητικό επίπεδο πολυπλοκότητας. Έτσι με παρότρυνση του Dee, ναυλώνουν επί τόπου ένα βράδυ τον LaRoque και τον φέρνουν από το σουηδικό Γκέτεμπορκ, να πατήσει το γειτονικό δανέζικο έδαφος. Δεν το μετάνιωσαν ποτέ.

Ο LaRoque στο μοναδικό δίσκο του King Diamond που δεν βρίσκεται καθόλου στα συνθετικά credit, δείχνει από την πρώτη νότα πως έχει μέλλον τόσο με τη μπάντα όσο και στον ευρύ χώρο του Heavy Metal. Μαζί με τον Denner αναδεικνύονται σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα heavy metal κιθαριστικά δίδυμα στα 80's και παραπέρα. Ο συνάδελφός του έχει πει πως δε μάλωσαν ποτέ μεταξύ τους είτε σαν κιθαρίστες αλλά και γενικώς σα μπάντα. "Μόνο στο Abigail είχαμε τις διαφορές μας, γι' αυτό και αποχώρησα" έχει πει ανοιχτά ο ίδιος ο Denner.

Τόσο στους Mercyful Fate, όσο και με το μετέπειτα σχήμα o King Diamond είναι "ευλογημένος" με το να έχει στα άκρα του ένα άξιο δίδυμο κιθαριστών. Το "Fatal Portrait" συμβαδίζει με τη φωνή του Δανού φρόντμαν. Είναι ακατέργαστο αλλά με εμφατικά τα σημάδια ωρίμανσης. Ο King Diamond επιλέγει τα πιο τσιριχτά φωνητικά και τα falsetto, παρά τα δαιμονικά γρυλλίσματα. Ταιριάζουν με το γρήγορο heavy metal που αναπαράγει και τιμάει το NWOBHM αλλά πιο γρήγορο και βαρύ. Είναι βασισμένο στις επικές δισολίες (ερωτεύσου ελεύθερα το "Dressed in White"), αγκαλιασμένο από ένα αναλόγου αξίας rhythm section που γεμίζει το συνολικό αποτέλεσμα.

Η μπάντα μένει 6 μήνες στο στούντιο. Δένει σαν σχήμα το οποίο έχει άμεσα αποτελέσματα στις live εμφανίσεις που είναι βασισμένες στην ενέργεια και τη θεατρικότητα. Έτσι το "Fatal Portrait" στέκει σαν το πρώτο από τα κεριά που έβαλαν για τα καλά "φωτιά" στην καριέρα του King Diamond και της μπάντας του.

ΥΓ. Ξέρατε πως ο τίτλος "Fatal Portrait" έχει μια λογοτεχνική διάθεση; Θυμίζει τον Oscar Wilde και το έργο του "Το πορτρέτο του Dorian Gray". Εκεί ο ήρωας πολύ συχνά ανέφερε τον πίνακα ως fatal portrait!

Τελευταία