Ας συστηθούμε

Έρχομαι στην άβολη και ταυτόχρονα ευχάριστη θέση, να τραβήξω τα φώτα πάνω μου! Βλέπετε, τόσο καιρό ήμουν συνηθισμένος να γράφω για όσους βρίσκονται στο επίκεντρο των προβολέων, όμως, στην παρούσα φάση, ως αρχισυντάκτης, πρέπει να σας πω ποιοι είμαστε, τί πρόκειται να κάνουμε και πώς μελλοντικά θα γίνετε και εσείς... departists!

Μιας και ήταν αρχικά το δικό μου όραμα, με το αποτέλεσμα, σαφώς, να μη μου ανήκει εξ ολοκλήρου, θα ξεκινήσω από το σημείο μηδέν, που αποτελεί και τη μήτρα του Depart. Όσοι με γνωρίζουν, θα ξέρουν τη μεγάλη αγάπη που τρέφω για τους Summoning. Πριν κάποια χρόνια, μου είχε δοθεί η ευκαιρία - για ένα μέσο που τότε αρθρογραφούσα (επί τη ευκαιρία, ευχαριστώ, Έλενα)- να πάρω συνέντευξη από τον Silenius και τον Protector. Σαν κάλος συντάκτης, I did my homework ακούγοντας ενδελεχώς και σε βάθος το σύνολο των δισκογραφικών τους δουλειών. Το “ταξίδι” αυτό έφερε στο διάβα μου ένα side project του δεύτερου, το Die Verbannten Kinder Evas. Αν είστε εξοικειωμένοι με τους DVKE, ίσως να έχετε ήδη καταλάβει πού το πάω, για τους υπόλοιπους, θα εξηγήσω αμέσως. Στον δεύτερο δίσκο τους, Come Heavy Sleep, ο Protector μελοποιεί Percy Shelley και το ποίημα του “An Invocation To Misery”. Σε δεύτερο χρόνο, εμβαθύνοντας στο έργο του Βρετανού ποιητή, ανακαλύπτω ένα νέο μου πάθος, αυτό για το κίνημα των Ρομαντικών του 19ου αιώνα. Μου γεννιέται, έτσι, η ανάγκη να “απλώσω” τη γραφή μου και σε άλλες μορφές της Τέχνης.

Ριζώνει, έτσι, για τα καλά στο μυαλό μου η ιδέα της δημιουργίας ενός μέσου που θα πραγματεύεται πολύπλευρα και συνδυαστικά την τέχνη και αρχίζει να πλάθεται σε επίπεδο σκέψης η υλοποίηση της ιδέας αυτής. Διάφορες προσωπικές αναποδιές με καθυστερούν και, μάλιστα, μία από αυτές έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ονοματοδοσία του Depart. Βλέπετε, υπάρχουν κάποιες αναχωρήσεις που για να τις αφήσεις πίσω και να προχωρήσεις στη ζωή, πρέπει να δημιουργήσεις κάτι νέο, για να κατακλύσει τις σκέψεις και να επανεκκινήσει τη δημιουργικότητα σου. Έτσι, καταλήγω και στο όνομα μας, με τα διττά σημαίνον και σημαινόμενό του. Εντός του υπάρχει η λέξη Art, με όλη την ομορφιά και τα πνευματικά ταξίδια που η Τέχνη σχεδιάζει και μας «επιβάλλει».

Φτάνοντας στο σήμερα και συνοψίζοντας τα προηγούμενα, το Depart αποτελεί διαδικτυακή γωνία, που ο καθένας μπορεί να επισκέπτεται και να ενημερώνεται για τις εξελίξεις γύρω από την τέχνη (μελλοντικά σε κάθε έκφανσή της), να ψυχαγωγείται, αλλά και -γιατί όχι;- να προβληματίζεται. Αξίζει, δε, να σημειώσω ότι όπως αντιλαμβανόμαστε την Τέχνη, ενιαία και χωρίς διαχωρισμούς, ακριβώς την ίδια νοοτροπία διατηρούμε και για την κοινωνία στο σύνολό της. Φυσικά, είμαι έτοιμος να αναλάβω τις συνέπειες αυτής μας της επιλογής.

Κλείνοντας, θα ήθελα να ευχαριστήσω αρκετό κόσμο, πιθανώς, όμως, να χρειαζόμουν άλλα τρία κείμενα για μην ξεχάσω κάποιον. Αυτούς που θα ξεχωρίσω, τον καθένα για διαφορετικούς λόγους, στους οποίους δε θα επεκταθώ, είναι οι: Νίκος, Δημήτρης, Νώντας, Φάνης, Χρήστος, Μαρίλι και φυσικά, όλους τους συντάκτες και φωτογράφους του site.

 

Εκ της διευθύνσεως,


Ξιφαράς Γιώργος
Editor-in-chief