Αρχική ΤΕΧΝΕΣΘΕΑΤΡΟ΄Οταν ο «Αμπιγιέρ» γίνεται ο πρωταγωνιστής

΄Οταν ο «Αμπιγιέρ» γίνεται ο πρωταγωνιστής

Επειδή είσαι ακόμα κλεισμένος μέσα εγώ θα συνεχίσω να σου προτείνω παραστάσεις μέχρι να γίνει το σύνδρομο στέρησης του θεάτρου κάπως λιγότερα ανυπόφορο. Θα μιλήσουμε σήμερα για το έργο «The dresser». Είδα την παράσταση αυτή πριν περίπου 3 χρόνια στο θέατρο της οδού Κεφαλληνίας, ένα απόγευμα καθημερινής, μετά από δίωρο εργαστήριο στο πανεπιστήμιο και πρωταγωνιστούσαν ο Αλέξανδρος Μυλωνάς και ο Μάνος Βακούσης. Η πρώτη μεταφορά του έργου στην Αθηναϊκή σκηνή ήταν το 1989-1990, με πρωταγωνιστές τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ και τον Νικήτα Τσακίρογλου, που όπως καταλαβαίνετε ήταν αδύνατο να παρακολουθήσω καθώς γεννήθηκα περίπου 10 χρόνια μετά. Η μεταφορά αυτή θα είναι διαθέσιμη για 3 μόνο παραστάσεις 12, 13 και 14 Μαρτίου online. Δεν ξέρω αν μοιάζει, αν είναι καλύτερη, πιο παραδοσιακή ή ακόμα και πιο προχωρημένη από την εκδοχή που είδα εγώ, αλλά αυτό θα το ανακαλύψουμε εγώ και εσείς μαζί μόλις το δούμε.

Το «The dresser» είναι ένα έργο του Ronald Harwood. Διαδραματίζεται στο καμαρίνι (και λίγο στην σκηνή) ενός θεάτρου στο Λονδίνο του δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η Αγγλία βομβαρδίζεται όμως ο Σαιξπηρικός πρωταγωνιστής πρέπει να βγει να ερμηνεύσει την 227η παράσταση του ως Βασιλιάς Λήρ. Οι υπόλοιπες 226 φορές, τα γεράματα, ο πόλεμος, οι ανασφάλειες, ο ναρκισσισμός του η ξινή διευθύντρια θεάτρου Μάτζ και η γυναίκα του Λαίδη, κάνουν τον ίδιο να υποφέρει και να αρνείται να παίξει. Ο μόνος που βρίσκεται πλάι του και προσπαθεί να του σταθεί είναι ο πιστός Αμπιγιέρ του Νόρμαν, ο οποίος επί χρόνια τον βάφει, τον ντύνει, τον βοηθάει με τα λόγια του, τον προσέχει, τον φροντίζει, γίνεται για αυτόν φίλος, οικογένεια, εξιλαστήριο θύμα, υπάλληλος και υπηρέτης. Ο κάθε ήρωας έχει την δική του τραγικότητα αν και η σύζυγος του Σερ και η διευθύντρια θεάτρου έχουν σαφώς μικρότερους ρόλους καθώς το έργο θέλει να επικεντρωθεί στην σχέση αμπιγέρ και πρωταγωνιστή. Το πρόβλημα με το έργο αυτό είναι ότι ο κάθε χαρακτήρας ζει –για- κάποιον άλλον. Ο Σερ ζει για το θέατρο και τώρα νιώθει προδομένος από αυτό που σιγά σιγά τον εγκαταλείπει, η Λαίδη έχει πάρει από την λάμψη του συζύγου της ενώ σιγά σιγά μαζί με την Μάτζ προσπαθεί να τον πείσει να απομακρυνθεί από την σκηνή. Ο Αμπιγιέρ ζούσε πάντα την ζωή του πρωταγωνιστή μέσω του φίλου του Σερ. Και τώρα όλα αυτά σε μια μισογεμισμένη πλατεία θεάτρου, με βόμβες να πέφτουν από παντού σηματοδοτούν το τρεμοπαίξιμο της άλλοτε εκτυφλωτικής λάμψης. Τι θα γίνει όταν όλοι έρθουν αντιμέτωποι με τα ψέματα που έπεισαν τους εαυτούς τους για αλήθειες; Τι θα συμβεί όταν ο Αμπιγιέρ έρθει αντιμέτωπος με τον ρόλο του;

Το έργο αγγίζει λεπτά θέματα, αλήθειες και φοβίες ηθοποιών, το σβήσιμο της λάμψης τους, την στιγμή της κάμψης, τους ανθρώπους που απομυζούν το ταλέντο τους, τις ιδιοτροπίες τους, τον ναρκισσισμό τους και τον κυνισμό τους. Ακροβατεί ανάμεσα στο δράμα και στην ειρωνεία ενώ καυτηριάζει τους Σαιξπηρικούς πρωταγωνιστές, τις παραξενιές των παλιών μεγάλων ηθοποιών και την απολυτότητά τους. Δίνει φωνή σε εκείνες τις αφανείς φιγούρες των παρασκηνίων που δεν είδε κανείς μας ποτέ αλλά ήταν πάντα εκεί πίσω από την κουίντα.

Κάτι που ίσως δεν ήξερες: Το έργο υπάρχει σε τηλεοπτική μεταφορά με τον Ιan Mckellen και τον Anthony Hopkins. Ο Harwood είναι επίσης ο σεναριογράφος του έργου «The pianist» και «The diving Bell and the butterfly».

Τελευταία