Roots Bloody Roots

Για χάρη του "Roots" οι Sepultura "χώθηκαν" μέχρι και στα βάθη του Αμαζονίου. Τότε οι ίδιοι δε γνώριζαν πως εισέρχονταν στην απάτητη ζούγκλα των πειραματισμών τους και δε θα έβρισκαν ποτέ ξανά το δρόμο του γυρισμού.

Το "Roots" είναι το σημείο μηδέν για τους Sepultura και ξεκινάω ευθύς αμέσως την καταμέτρηση των επιχειρημάτων μου πριν αρχίζουν οι thrashers να μου πετάνε μπουκάλια μπύρας του ενός ευρώ, στο κεφάλι: Είναι ο δίσκος που έχει μοσχοπουλήσει περισσότερο από όλους (πάνω από 2 εκατομμύρια κόπιες). Είναι από τα πολύ πρώτα άλμπουμ ενός ολόκληρου μουσικού είδους που ήταν από τα κυρίαρχα στα 90's (nu-metal). Είναι και το τελευταίο άλμπουμ του άτυπου ηγέτη τους, του Max Cavalera, με τη μπάντα που ο ίδιος ίδρυσε.

Το "Roots" αυτές τις ημέρες έχει γενέθλια 25 χρόνων. Κυκλοφόρησε στην Ευρώπη στις 20 Φλεβάρη του '96 και σαν σήμερα (12 Μαρτίου) σε Αμερικάνικο έδαφος. Εικοσιπέντε ολόκληρα χρόνια μετά έχουν ειπωθεί τα πάντα για ένα από τα επαναστατικά άλμπουμ της δεκαετίας του '90. Επαναστατικό πάντα υπό ενός μουσικού υπόβαθρου. Δεν έριξαν δα και καμιά κυβέρνηση τα αδέρφια Cavalera και οι υπόλοιποι της τετράδας. Στην Ελλάδα λίγοι το αγκάλιασαν. Μετά από δυόμιση δεκαετίες ακόμα το "χωνεύουν" τα μεταλλόπουλά μας.

Ούτε καν για την εταιρεία (Roadrunner Records) δεν είναι εύκολο το 1995 να "χωνέψει" και να συλλάβει το όραμα της μπάντας από το Μπραζίλ. Το πιο επιχειρηματικό ένστικτό τους μόνο συνετό δε θεωρεί το αυθόρμητο τόλμημα των Seputura να έρθουν σε επαφή με μια απομονωμένη φυλή στη ζούγκλα και να ηχογραφήσουν το οτιδήποτε μαζί της!! Ό,τι και να ειπώθηκε στην αρχή, το αρνητικό κλίμα στην πορεία άλλαξε κατά 180 μοίρες. Βασικός συντελεστής είναι το ομώνυμο κομμάτι.

Roots Bloody Roots and don't forget the Joker?

"Είναι ένα τραγούδι που δε θέλω να σταματήσω να παίζω.  Είναι το δικό μας Ace of Spades" έχει πει παλιότερα ο Max Cavalera, δίνοντας ένα εμφατικό στίγμα για το ποιά είναι η άποψή του για το άτυπα ομώνυμο κομμάτι του "Roots". Ο ίδιος εκφράζει την αγάπη του και για το βιντεοκλίπ που γυρίστηκε στο Σαλβαδόρ όπως ο ίδιος προσπαθούσε να θυμηθεί σε μια συνέντευξή του. "Έπιασε όλο το vibe. Είναι ένα vibe που συνέχισα και με τους Soulfly και σε τραγούδια όπως το Bumba ή το Umbabarauma".

Οι Sepultura φθάνουν να έχουν δυο εκδοχές του τραγουδιού στα χέρια τους. Η μια είναι πιο ωμή και γρήγορη και είναι έτοιμοι να το συμπεριλάβουν στο "Roots". Ύστερα συνειδητοποιούν πως θα πετύχουν περισσότερα αν ρίξουν λίγο το τέμπο και γκρουβάρουν στο τελικό αποτέλεσμα. Η πιο thrashy εκδοχή δεν πήγε χαμένη διότι επιλέγουν να την εκτελούν συχνά πυκνά στις live εμφανίσεις τους.

Ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια των Sepultura ξεκίνησε να γράφεται με μια κιθάρα και ένα drum machine από τον φρόντμαν τους, πριν η μπάντα εισβάλει στο στούντιο. Όταν ήταν ακόμα προσωπική υπόθεση από τον μεγάλο αδερφό Cavalera. Πρώτο "σπρώξιμο" για να ξεκινήσει είναι μια ταινία του 1991, το "Ελεύθερος στα λιβάδια του Θεού". Εκεί ήταν που εκφράζει στη γυναίκα του πως επιθυμεί να κάνει κάτι με τις φυλές των ιθαγενών της Βραζιλίας. Αυτή η ιδέα είναι το επίκεντρο, αυτό που τραβάει τα βλέμματα του κόσμου παγκοσμίως. "Έπρεπε να βγούμε από τη χώρα μας για να μας τραβήξει πίσω η κουλτούρα της Βραζιλίας" έχει πει προσφάτως ο παντοτινά τζιβάτος Cavalera.

Η τάση για διαφορετικότητα στα μέλη των Sepultura άρχιζε να εμφανίζεται πολύ πιο νωρίς. Ο Max Cavalera "επαναστατεί" με τους πειραματικούς Nailbomb. Τόσο ο ίδιος, όσο και οι υπόλοιποι βλέπουν τη σκληρή μουσική να αλλάζει. Δε παρακολουθούν τις αλλαγές σε κάποια κρυστάλλινη σφαίρα. Το ίδιο το πρόσωπο του extreme ήχου που υπηρετούν, μεταβάλλεται μπροστά στα μάτια τους.

"Βγήκε στην ιδανική περίοδο. Αναζητούσαμε κάτι διαφορετικό και το βρήκαμε στο Roots. Είναι καλό που ο κόσμος γνωρίζει πως δε φοβηθήκαμε να ρισκάρουμε και να πράξουμε ότι θεωρούσαμε σωστό" τα λέει ως έχουν ο Cavalera, τονίζοντας τη δύναμη του ενστίκτου τους που υπερίσχυσε και τώρα ο κόσμος μιλάει για ένα κλασσικό δίσκο. Σε εκείνους τους περίεργους καιρούς έχει πετάξει και το εξής προφητικό τρόπον τινά: "δύσκολα μπορούμε να κάνουμε ξανά τέτοιο δίσκο διότι ενσωματώνει τόσα πολλά πράγματα".   

Στον ήχο των Sepultura τα σημάδια της δίψας για πειραματισμό αρχίζουν να κάνουν αισθητά την παρουσία τους από το προηγούμενο κιόλας, το δίσκο που ονομάζεται "Chaos A.D.". Για μια μεγάλη μερίδα είναι ο τελευταίος αξιόλογος της μπάντας από το Μπέλο Οριζόντε. Το "Kaiowas" ούρλιαζε από μακριά, ήταν ένας οδηγός για τη συνέχεια των Βραζιχουλιγκάνων. 

Το 1995 σε μια εκδήλωση του MTV της χώρας τους, οι Sepultura παίζουν το "Kaiowas" με τη βοήθεια μιας δεκάδας μουσικών στα κρουστά. Ήταν από τις πολλές στιγμές επιφοίτησης για τον Cavalera και για το που προς τα που θα κινήσουν στη μετέπειτα πορεία τους. Αυτή τη version του "Kaiowas" με τα αναρίθμητα κρουστά παίζουν και στη φυλή Xavante για να τους δείξουν το όραμά τους και να τους πείσουν να συνεργαστούν. Η φυλή των Xavante ζει στη ζούγκλα στο κέντρο της χώρας και είναι η πιο ανοιχτόμυαλη στον έξω κόσμο. Όχι απλά αρέσει ό,τι ακούν αλλά ζητάνε να του κάνουν μια ακόμα ακρόαση. "Ήταν μια από τις έντονες στιγμές να έχεις καμιά εκατοστή ιθαγενείς καθισμένους κάτω να ακούν τη μουσική σου".

Ουσιαστικά τους περνούν από οντισιόν η οποία κρίνεται πετυχημένη. Στο τέλος της πρωτόγνωρης εμπειρίας και για τις δυο πλευρές, γίνεται ανταλλαγή δώρων. Η φυλή τους προσφέρει τελετουργικές μάσκες και από την πλευρά της η μπάντα δωρίζει τα μουσικά όργανα που χρησιμοποιούνται. Οι ηχογραφήσεις στον καταυλισμό όπως ήταν φυσικό γίνονται υπό...πρωτόγονες συνθήκες. Δεν υπάρχει ηλεκτρισμός και χρειάζεται να συνδέσουν τα recorders με μπαταρίες αυτοκινήτου.

 Το αποτέλεσμα ακούγεται στο τελετουργικό "Itsári". Κάποια στιγμή το αυτί σου θα πάρει κάποιους εύθυμους ήχους γέλιων. Ο πολυμήχανος παραγωγός τους, ο θρύλος του Nu-Metal ήχου, Ross Robinson κατά τη διάρκεια των μια και έξω ηχογραφήσεων αρχίζει να κάνει τα δικά του για να ζωντανέψει το κλίμα. Αρχίζει να χορεύει με συνέπεια να φάει καλή σαβούρδα και να κάνει τους παρευρισκόμενους να πέσουν κάτω από τα γέλια.

Στο όνομα του Robinson ξεκινάει η μανούρα. Αυτή η 25ετης μουρμούρα που λέει πως για να πάρουν αυτό τον παραγωγό είχαν προαποφασίσει να ξεπουληθούν και να ακολουθήσουν τη...μόδα του Nu - Metal. Εδώ είναι και η μεγάλη μαγκιά του καθόλου αγαπημένου μου κατά τ' άλλα "Roots".  Είναι άδικο να κατηγορείς το δίσκο και κατ' επέκταση το σχήμα ότι ανέβηκαν στο "τρενάκι" του trend που φέρει την ονομασία του Nu-Metal. Αφενός την εποχή που οι Sepultura ετοιμάζουν το δημιούργημά τους, το μουσικό είδος που λίγο αργότερα θα έπαιρνε γιγάντιες διαστάσεις δεν έχει πάρει ακόμα σάρκα και οστά.  Αφετέρου τόσο οι Korn όσο και οι Deftones για τους οποίους οι Sepultura κατηγορούνται ότι αντέγραψαν, μετρούσαν από μήνες ως χρόνο που κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους. Δεν είχαν καν προλάβει να προκαλέσουν κάποιο σοβαρό αντίκτυπο.  

Το "Roots" είναι περίτρανα ένας από τους θεμέλιους λίθους ενός μουσικού είδους που πούλησε με μανία για μια γεμάτη δεκαετία. Ανάμεσα στα τρία προαναφερθέντα συγκροτήματα, μια είναι η σταθερά: ο Ross Robinson. Είναι πίσω από τον ήχο του ομώνυμου Korn (1994) και του "Adrenaline" των Deftones (1995). Εκείνα τα χρόνια ο Jonathan Davis, τραγουδιστής των Korn του είχε ρίξει το φταίξιμο πως πήρε τον ήχο τους και τον δώρισε στους Sepultura.  

Η επιρροή των Deftones έρχεται μέσω του θετού γιού του Max που τους ακούει ανελλιπώς. Αργότερα μαθαίνει πως οι Deftones καθ' όλη τη διάρκεια των ηχογραφήσεων του παρθενικού τους δίσκου, τα σπάνε με το "Chaos A.D."! Μέσω του Robinson φέρνουν στο στούντιο δυο μέλη των Korn (Davis, Silveria) σαν guest μουσικούς."Ήταν σαν ένα τεράστιο τζαμάρισμα, όταν φέρνεις τα φιλαράκια σου στο στούντιο. Αυτό το έκανε πιο περιπετειώδες και απρόβλεπτο" είχε σχολιάσει τότε ο Max για τις επισκέψεις διαφόρων προσωπικοτήτων κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων. 

Οι Sepultura δε σταματάνε εκεί με τους guest και καταφέρνουν να πείσουν τον Mike Patton (Faith No More) που τον είχαν βάλει στο μάτι εξ' αρχής για να προσφέρει έστω το ελάχιστο  στο "Roots". Μαζί με τον Davis των Korn γυρνάνε κεφάλια στο "Lookaway". Ο Carlinhos Brown συμβάλει σε πολλούς τομείς εκτός από τα κρουστά και το δεύτερο hitaki του δίσκου, το "Ratamahatta" θεωρείται σχεδόν δικό του παιδί.  Τέλος ο Dj Lethal προσθέτει ηλεκτρονικά στοιχεία, έναν ακόμα νεωτερισμό στον Sepultura ήχο.

"Η φιλοσοφία μας ήταν less is more, ένα πανκ συναίσθημα χωρίς solo και με περισσότερο θόρυβο. Τελικά αποδείχθηκε αμφιλεγόμενο για τους fans που ζητούσαν τους παλιούς thrashy Sepultura και όχι τους πιο groovy" έχει πει με ίχνη πίκρας ο Cavalera. Σε αυτή τη φιλοσοφία ήρθε και έδεσε ο παραγωγός τους που εκτός του ότι ηχογραφεί τα πάντα, κρατάει ζεστό το live συναίσθημα στο στούντιο.

Το βραζιλιάνικο team είχε ακούσει ιστορίες όταν ο Robinson ήταν στο στούντιο με τους Korn και τους πετούσε διάφορα πράγματα ενώ ηχογραφούσαν για να κρατάει μια τσατίλα και οργή στην ατμόσφαιρα. Δεν κάνει τέτοια στους Sepultura αλλά έχει σαν σκοπό το "Roots" να βγει όσο πιο βρώμικο και ζωντανό γίνεται. "Είναι πιο πολύ τσηρλήντερ παρά παραγωγός. Επίσης σπάνια αγγίζει κάτι (σ.σ. σαν σπόντα βγήκε αυτό). Π.χ. το Roots Bloody Roots είχε βγει live και τελείως σκατά. Όμως ανέλαβε να το μαζέψει ο Andy Wallace (σ.σ. μηχανικός ήχου) και το έκανε να ακούγεται heavy. Αυτός ο συνδυασμός ήταν καθοριστικός, το live συναίσθημα του Robinson και το αυτί του Andy Wallace" εξηγεί ο Cavalera, εκφράζοντας την ικανοποίησή του για το team που ασχολήθηκε με τον ήχο τους.

Έχει αποκαλύψει πως οι master tapes πριν δοθούν στον Wallace, είχαν θαφτεί στο χώμα, σε μια απόκοσμη ορεινή τοποθεσία για ένα ολόκληρο 24ωρο. Όταν τις έλαβε ο μηχανικός ήχου, τα κουτιά είχαν ακόμα χώματα και διάφορα άλλα. Η κίνηση αυτή ήταν σαν ένα είδος τελετουργίας, καθαρά επηρεασμένη από το όλο concept του δίσκου.

Ι believe in our fate, we don't need to fake

Οι Sepultura ναι, τόλμησαν. Έκαναν κάτι διαφορετικό σε σχέση με το παρελθόν τους, σε σχέση με τις υπόλοιπες κυκλοφορίες του χώρου. Αυτό όμως απέχει παρασάγγας από το να αξιολογηθεί σαν ποιοτικό. Πάντοτε είχα την ιδέα πως το μεγαλύτερο μέρος του "Roots" σου παζαρεύει ανολοκλήρωτες ιδέες. Με βεβαιότητα ήταν πολλές και είχαν φρέσκο αέρα αλλά η πλειοψηφία δε λειτούργησε κατ' ουσίαν. Πιο πολύ βοήθησε τη σκηνή του Nu-Metal στη συνέχεια παρά τον ίδιο το δίσκο.

Στο δίσκο κυριαρχούν τα συναισθήματα της εξέλιξης και του πειραματισμού μέσα από την οργίλη αντίδραση των μουσικών. Επικρατεί θυμός, απλά και σταράτα. Διαλέγεις το "Straighthate" που τα λέει όλα από τον ίδιο τον τίτλο. Το τραγούδι είναι αποτέλεσμα ενός άσχημου περιστατικού με πρωταγωνιστές το ζεύγος Cavalera και κάποιους αστυνομικούς σε μια συναυλία των Rage Against the Machine στο Φοίνιξ. Δείχνει με το δάκτυλο όλους αυτούς που προσπαθούν να σε ρίξουν κάτω για τα πιστεύω σου. Ο ίδιος ο Max έχει παραδεχθεί πως είναι το πιο μισητό τραγούδι που έχει γράψει.

Τα φωνητικά του στο δίσκο είναι συναισθηματικά αλλά δεν περιέχουν ίχνος μελωδίας ή λυρισμού. Είναι μια ασταμάτητη κραυγή από την αρχή μέχρι το τέλος. Ίσως μια κραυγή απελπισίας για το κύκνειο άσμα των Sepultura με την κλασσική σύνθεση.

Ό,τι και να πούμε το "Roots" πούλησε και πούλησε μεγαλοπρεπώς. Ήταν και συνεχίζει να είναι το άλμπουμ τους με τις περισσότερες πωλήσεις. Όπως είναι φυσικό όλα πήγαν σε άλλο επίπεδο για τη μπάντα το 1996. Ο Cavalera έχει προσπαθήσει να εξηγήσει την τότε ισχύουσα κατάσταση: "Ήταν περίεργο. Γίναμε trend και δεν υπάρχει κάτι κακό σε αυτό. Ήμασταν metal, υποτίθεται πως θα έπρεπε να είμαστε τα μαύρα πρόβατα". Ο ίδιος διάλεξε την όχι τόσο πετυχημένη πλευρά του να είσαι σε ένα συγκρότημα.

Εκεί που ο κόσμος περιμένει με κομμένη την ανάσα να δει ποιός θα είναι ο επόμενος μουσικός σταθμός των Sepultura, ο Max τα μαζεύει και φεύγει για πάντα. Από τότε δεν έχει κοιτάξει πίσω. Οι λόγοι γνωστότατοι: Η μπάντα δε θέλει να συνεργαστεί άλλο με τη γυναίκα του που συγχρόνως κρατάει το ρόλο της μάνατζερ του γκρουπ.

Δράματα μεταξύ των δυο αδερφών, δυσφορία μεταξύ των υπόλοιπων μελών. Εικοσιπέντε χρόνια μετά, ελάχιστα έχουν αλλάξει όσον αφορά τον Cavalera και τους υπόλοιπους Sepultura. Μεταξύ αυτών των ελαχίστων έχει αλλάξει και η βαρύτητα του "Roots" που όλα αυτά τα χρόνια παίρνει τις αληθινές της διαστάσεις.

ΥΓ. Το εξώφυλλο απεικονίζει τον ιθαγενή ενός παλιού βραζιλιάνικου χαρτονομίσματος χαμηλής αξίας που δε χρησιμοποιείται πλέον. Ο Max πάντα ήθελε να χρησιμοποιήσει αυτή την εικόνα. Την "έντυσαν" με κάτι σαν φωτιές τριγύρω του, "φόρεσαν" στον ιθαγενή το Sepultura logo και εγένετο το εξώφυλλο του "Roots".

ΥΓ1. Μια ξεχωριστή έκφραση λατρείας του άλμπουμ ήρθε από τον Dave Grohl . Ο Foo Fighter "έκαψε" ηχεία 10 χιλιάδων δολαρίων, ακούγοντας το δίσκο.  

Τελευταία