Αρχική DEPARTISTSLUCKY 88 + 1 κορυφαίοι 90s drummers

8 + 1 κορυφαίοι 90s drummers

Πικρή γεύση σου αφήνουν και φέτος όπως κάθε χρόνο από το 2018 τα γενέθλια του Vinnie Paul (11/3), που προσπάθησε να μη μαραζώσει μετά τον άδικο χαμό του αδερφού του "Dimebag". Δεν τα κατάφερε και μας άφησε το καλοκαίρι του 2018. Στις 11/3/2021, o Vincent Paul Abbott, ένας από τους drummer που επηρέασαν στο μέγιστο βαθμό τη μουσική των 90's με το ντραμάρισμά του, θα έκλεινε τα 57 του χρόνια. Δεν ξεχνιέται, ούτε και η συμβολή του στην αγαπημένη μας μουσική, αφού είναι από τους πλέον επιδραστικούς metal drummers.

Αδραξα της ευκαιρίας και θυμήθηκα ακόμα 8 +1 τύπους που "βομβάρδισαν" το drum kit τους ιδανικά στα 90's εις βάρος της ακοής αλλά υπέρ του κεφιού και της διασκέδασής μας. Φορέστε τις ωτοασπίδες σας (ή όχι) και πάμε:

► Danny Carrey (Tool)

Κάνουμε βουτιά κατευθείαν στα βαθειά νερά με τον άνθρωπο που δίνει το ρυθμό στα τραγούδια/τελετουργίες των Tool. Πρόσφατα ανακάλυψα πως ο Carrey ήταν μέλος και των Green Jellÿ, μιας μπάντας που ποτέ δεν πήρε σοβαρά τον εαυτό της. Όταν το κάνει για πολύ λίγο αυτό, βγάζει το "Three Little Pigs", το βιντεοκλίπ του οποίου το παρακολουθεί όλος ο μεταλλικός κόσμος που είναι συντονισμένος στο MTV στα 90's.

Οι Tool του Danny Carrey είναι η βασική του μπάντα, είναι όμως και κάτι σημαντικότερο. Είναι ο κύριος χώρος της κρουστικής ιεροτελεστίας του. Η κύρια δεκαετία που φτιάχνει το όνομά του ο Carrey ήταν τα 90's. Όταν είσαι μέρος των "Undertow", "Ænima", δε χρειάζεσαι να κάνεις πολλά περισσότερα. Από εκεί και έπειτα οι Tool κάνουν ό, τι θέλουν τους οπαδούς τους, το κοινό τους ή οποιοδήποτε κοινό εκεί έξω. Με αυτές τις δισκογραφικές αποκαλύψεις ο Carrey ανεβάζει πολύ ψηλά τον πήχη όχι μόνο για τους δήθεν "ανταγωνιστές" του στην εναλλακτική μουσική αλλά και παραπέρα.

► Matt Cameron (Soundgarden)

Από τα συγκροτήματα που κυριάρχησαν στο χώρο της rock μουσικής στη δεκαετία του grunge οι Soundgarden. Σταθερό μέλος τους ο Matt Cameron, παίρνει μέρος σε 4 από τα πιο σημαντικά άλμπουμ της δεκαετίας, τα 3 εκ των οποίων με τη βασική του μπάντα που έχει σαν φρόντμαν τον Chris Cornell.

Το τέταρτο δεν είναι άλλο από το all star project και φόρος τιμής στον αδικοχαμένο τραγουδιστή των Mother Love Bone, οι Temple of the Dog. Για τα "Badmotorfinger", "Superuknown" και "Down on the upside" δεν υπάρχουν λόγια για το δυναμικό drumming του Cameron που όπως είχε πει παλιότερα ο Chris Cornell, ο Cameron με την ετοιμότητά του είχε κερδίσει το σεβασμό των Soundgarden πριν καν μπει στη μπάντα. Διόλου τυχαίο που το 2000 γίνεται ο βασικός drummer των άλλων μεγάλων του alternative rock, των Pearl Jam.

► Brad Wilk (Rage Against the Machine)

Αναπνέοντας ένα επαναστατικό αέρα, προχωράμε ακάθεκτοι στον υποτιμημένο Brad Wilk των Rage Against the Machine. Το συγκρότημα που πολιτικοποίησε όσο περισσότερο γίνονταν τους νέους ακροατές στα 90's, ό,τι δικό της υλικό είχε να κυκλοφορήσει το έκανε τότε. Από το '92 ως το '99 η μπάντα με drummer τον Wilk βγάζει τρεις δίσκους με τον πρώτο να τραβάει τα φώτα και τους υπόλοιπους δυο να ακολουθούν.

Το δυναμικό αλλά και groovy παίξιμό του Wilk είναι σήμα κατατεθέν. Παρότι πολύ υποτιμημένος είναι αδύνατο να χαθεί μετά την διάλυση των RATM. Τον ακούμε να "κοπανάει" με επώδυνο τρόπο τα drums από τους Audioslave ως και τους Black Sabbath (έπαιξε τα drums στο "13").

► Chad Smith (Red Hot Chili Peppers)

Δεν αφήνεται στην τύχη πως από τη στιγμή που πήγε ο Chad Smith στους Red Hot Chili Peppers, αυτοί αρχίζουν να παίρνουν τα πάνω τους. Δεν είναι επίσης τυχαίο πως έχει παίξει στις πιο μεγάλες τους επιτυχίες. Σαν χαρακτήρας είναι τόσο cool όσο το παίξιμό του. Ίσως να ανακλά και στο cool & funky παίξιμό του.

Αναμφισβήτητα ο τρόπος που παίζει τον καθιστά ένα από τους drummer με την πιο ισχυρή επιρροή στα 90's και όχι μόνο. Πήρε τις κλασσικές rock επιρροές που μπορεί να έχει ένας drummer και τις φιλτράρισε ιδανικά με πιο funk επιρροές. έκτοτε αυτός ο συνδυασμός έχει εκτινάξει το παίξιμό του.

► Dave Grohl (Nirvana, Foo Fighters)

Στους Foo Fighters έχει αναλάβει την κιθάρα και τα φωνητικά, κακώς παρατώντας τα πολυαγαπημένα του drums. Ο Dave Grohl σαν ντραμίστας των Nirvana είχε κερδίσει το σεβασμό όλων πίσω στα 90's. Τότε λοιπόν άκουγα ακόμα και από σκληροπυρηνικά μέταλλα που δύσκολα τους κλέβεις καλή κουβέντα, να αναγνωρίζουν το δυνατό παίξιμό του.

Ειλικρινά "σκοτώνει" το drum kit του και αποτελεί πολλές φορές την αιχμή του δόρατος για τον βαρύ ήχο που βγάζει ο Cobain και το παρεάκι του. Μετά τους Nirvana, κρατάει την ίδια ενέργεια και την εμφύσα γρατζουνώντας την κιθάρα και ξελαρυγγίζοντας στο μικρόφωνο, κυρίως στο προσωπικό του project (Foo Fighters). Προτιμώ με τα χίλια τις side δουλειές του στους Queens of the Stone Age, Them Crooked Vultures και στους πιο heavy Probot.

► Dave Lombardo (Slayer, Grip Inc, etc.)

Η αναφορά στον προηγούμενο τύπο (Dave Grohl) είναι το καλύτερο και πιο αρμονικό πέρασμα στο πιο heavy section του αφιερώματος. Ένας τύπος που αρέσκεται και αυτός στα πολλά και πετυχημένα project όταν μένει εκτός της βασικής του μπάντας, είναι ο Dave Lombardo. Ο Lombardo αποχωρεί το 1992 από τους Slayer μετά το απόλυτα πετυχημένα δίσκο του που κάνει μαζί τους (Seasons in the Abyss), δυο χρόνια πριν. Από τη στιγμή που φεύγει και για όλο το υπόλοιπο της δεκαετίας του '90, δε παίρνει ανάσα. Είναι σαν να έχει απελευθερωθεί από κάποιο λουρί που τον κρατάει αδρανή.

Το '94 παίρνει μέρος στην all star ομάδα του thrash που ονομάζεται Voodoocult. Παρά το άδοξο τέλος τους, ο ίδιος ιδρύει τους Grip Inc και βγάζει τρεις δίσκαρους μέχρι να μπει το 2000. Το '99 παίζει στο επίσης θρυλικό "The Gathering" των Testament και στο δίσκο των Fantomas. Δε θέλει πολύ για να καταλάβεις πόσο καταλυτικό ρόλο στο metal των 90's έπαιξε ο thrash τύπος από την Αβάνα.

► Mike Portnoy (Dream Theater)

Ίσως να τσινίσουν κάποια προσωπάκια, όμως είναι γεγονός πως ο Mike Portnoy έχει το δικό του μερίδιο στο πως ακούγονταν τα drums στα 90's. Η άνοδος του progressive metal με τους Dream Theater στον πρωταγωνιστικό ρόλο των πιονέρων, παίζει σημαίνοντα ρόλο σε αυτό το επιχείρημα. Στη δεκαετία οι Theater όχι απλά "τσιμεντάρονται" στη συνείδηση των μεταλλάδων αλλά κάνουν μεγάλο όνομα.

Ακόμα και τώρα δρέπουν καρπούς από τον κόπο των άλμπουμ εκείνης της περιόδου. Δεν έφταναν οι Theater, ο Portnoy το 1997 ιδρύει τους Liquid Tension Experiment και τερματίζει τα πάντα. Εύκολα τον ανακηρύσσεις και progressive drummer της δεκαετίας.

► Jan Axel “Hellhammer” Blomberg (Mayhem)

Την έκπληξη την κρατούσα για το παρά πέντε με μια προσωπική επιλογή που αφορά τον Hellhammer και το επιδραστικό του drumming στα 90's για τον extreme ήχο. Στάθηκα ανάμεσα σε αυτόν και τον Nicholas Barker των Cradle of Filth αλλά με κέρδισε ο Νορβηγός. Μπορώ με σιγουριά να δω να ακολουθεί ένας ολόκληρος στόλος από ντράμερ που έλαμψαν πίσω από τα kit τους στα 90's. Τελική μου επιλογή είναι ο Jan Axel Blomberg που το κάθε μέταλλο εκεί έξω γνωρίζει σαν Hellhammer.

Η συνέπειά του να συμμετέχει σε σημαντικούς δίσκους του ακραίου ήχου στα 90's του έδωσαν το πάσο και του κέρδισαν μια θέση στο πάνθεον των επιδραστικών drummer του metal. Για τη δεκαετία του '90 προσωπικά είναι μπροστάρης. Έχει παίξει ντραμς στο μαύρο κειμήλιο που ονομάζεται "De Mysteriis Dom. Sathanas" των Mayehm και στο επίσης γνώριμο "Grand Declaration of War" του '97. Ιδρυτής των Arcturus κανει τα δικά του ζογκλερικά στα δυο πολύ σπουδαία δημιουργήματα παραφροσύνης τους. Αξέχαστη είναι και η συμμετοχή τους στους Covenant και αργότερα The Kovenant. Ιδιαίτερα το "Nexus Polaris" είναι από τα πολύ μεγάλα βήματα μπροστά για το extreme metal.

► Plus 1: Lars Ulrich (Metallica)

Ναι κι όμως. Σίγουρα ρίχνει στους υπόλοιπους μια ολόκληρη δεκαετία δισκογραφικά με άλμπουμ θρύλους στη μουσική βιομηχανία. Ποιός διαφωνεί πως ο Lars Ulrich στη δεκαετία που εξετάζουμε συνεχίζει να παραδίδει μαθήματα drumming και να περνάει το προσωπικό στυλ που πλασάρει στα 80's;; Μάλιστα το κάνει σε δίσκους μεγαθήρια αν και πιο απλοί από πλευράς τεχνικότητας. "The Black Album", "Load", "Reload" και "Garage Inc.", ακόμα και η live κυκλοφορία "S&M" σε κάνει να σταματήσεις να αναρωτιέσαι για το τι έχει κάνει στα 90's ο "αγαπημένος" μας Δανός.

Τελευταία