Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣΗ δισκογραφική επιστροφή της Venerate Industries

Η δισκογραφική επιστροφή της Venerate Industries

'Ενα από τα πιο ευχάριστα νέα του 2021 για την εγχώρια μουσική σκηνή, ήταν η επιστροφή του δισκογραφικού label της Venerate Industries. Αφού υπήρξε απούσα από τις δισκογραφικές κυκλοφορίες για χρόνια, έχοντας δώσει όμως πολυάριθμα διαμάντια της ελληνικής σκηνής σε κυκλοφορία, η Venerate αποφασίζει να επιστρέψει σε μία εποχή που ο χώρος χρείαζεται όσο ποτέ άλλοτε τέτοιες πρωτοβουλίες.

Με αφορμή αυτή την απόφαση και με τα νέα δεδομένα στα οποία μας έχει υποβάλει ο κορονοϊός, προσεγγίσαμε διαδικτυακά τον εγκέφαλο πίσω από τη Venerate Industries, Μάρκο Πανικίδη, για μία συζήτηση τόσο γύρω από τις παλαιότερες και νέες δουλείες της Venerate, αλλά και σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί σε πολιτικό μα και κοινωνικό επίπεδο στο καλλιτεχνικό στερέωμα της χώρας.

Venerate Industries. Ένα όνομα, τόσες αναμνήσεις. Καλησπέρα, αρχικά θα ήθελα να ξεκινήσουμε με την ερώτηση που ίσως είναι η προφανής. Πως πάρθηκε η απόφαση για ένα νέο ξεκίνημα, σε έναν καιρό δύσκολο τόσο για το σύνολο του καλλιτεχνικού στερεώματος όσο φυσικά και για τη μουσική;

Περίπου ένα χρόνο πριν ο πολύ καλός μου φίλος Στέλιος Εφεντάκης μου έστειλε να ηχογραφήσουμε νέα κομμάτια για τους Gardenbox και εκείνη την περίοδο μετά από αρκετές συζητήσεις, με «έψησε» να αναστηθεί η Venerate ώστε να κυκλοφορησει ο συγκεκριμένος δίσκος. Αυτό ήταν το αρχικό πλάνο αλλά στην πορεία προέκυψαν και άλλες προτάσεις για κυκλοφορίες οι οποίες μου κέντρισαν πολύ το ενδιαφέρον. 'Ασχετα με την κατάσταση που επικρατεί τον τελευταίο ένα έτος, κατάφερα να βρω προσωπικό χρόνο ώστε να μπει ξανά σε λειτουργία το δισκογραφικό κομμάτι της Venerate, αυτή την φορά καλύτερα από ποτέ. 

► Ας δούμε όμως και πως φτάσαμε ως εκεί. Η τελευταία σας ενέργεια που γνωρίζω ήταν η συναυλία των Pelican το 2019 που ήταν και καταιγιστική εμπειρία οφείλω να ομολογήσω, ενώ κυκλοφορία δίσκου έχουμε να δούμε από τη Venerate περίπου μία δεκαετία. Τι ήταν αυτό που μεσολάβησε, ή αποτέλεσε το λόγο για να βάλετε μια παύση σε κάποιες δράσεις σας;

Σε τέτοιες περιπτώσεις, ποτέ δεν είναι ένας λόγος μόνο. Όσον αφορά τη λειτουργία της Venerate, ήταν ένας συνδυασμός της κατάστασης που επικρατούσε γενικά από το 2010 και μετά, της δικής μου ενασχόλησης με τους Sarabante και της προσωπικής μου επαγγελματικής συνθήκης που απαίτησε τότε να επενδύσω το maximum του χρόνου μου. Δεν ήταν δυνατόν να στηριχθεί από όλες τις πλευρές στο βαθμό που θα θέλαμε, οπότε αποφασίστηκε αυτό το διάλειμμα.

► Για να πάμε ακόμη πιο πίσω, να πούμε για όσους δε γνωρίζουν, ότι είστε οι άνθρωποι που φέρατε για πρώτη φορά ονόματα όπως οι Isis και οι Cult Of Luna στην Ελλάδα, μιλάμε τώρα για χρονολογίες τύπου 2005-9. Θεωρείτε πως ήταν ευκολότερο ή δυσκολότερο εκείνη την εποχή της δεκαετίας των zeroes να πραγματοποιηθούν συναυλίες της συγκεκριμένης σκηνής στην Ελλάδα, τότε που το κοινό ήταν σαφώς μικρότερο σε σχέση με τώρα (αφήνοντας φυσικά εκτός την περίοδο της πανδημίας);

Δε θα έλεγα ότι είναι απαραίτητα καλύτερες οι συνθήκες τώρα (εννοώντας πριν την πανδημία πάντα), υπό την έννοια ότι ναι μεν το κοινό είναι πολυπληθέστερο αλλά ταυτόχρονα οι προτιμήσεις του και κατ’ επέκταση η προσέλευση σε κάποιο live καθορίζεται περισσότερο από το hype της στιγμής. Ενδεχομένως ένα live Isis τώρα να πήγαινε πολύ καλύτερα από ότι το 2005, αλλά σε αυτό σίγουρα μετράει και το γεγονός ότι έχουν ένα cult status πλέον, όντας ανενεργοί τόσα χρόνια. Έχουμε δει ουκ ολίγες συναυλίες που είτε είχαν περισσότερο κόσμο στη δεύτερη και στην τρίτη τους επίσκεψη, παρόλο που η ποιότητα των κυκλοφοριών τους είχε πέσει. Η μεγαλύτερη πρόσβαση στο internet που υπάρχει τώρα, σίγουρα μπορεί να αυξομειώσει το buzz ενός σχήματος, όχι πάντοτε με ποιοτικούς δείκτες και αυτό πάντα έχει αντίκτυπο στην προσέλευση ενός show. 

Προσωπική μου αγαπημένη ανάμνηση από τα live σας είναι μάλλον η συναυλία των Neurosis στο Fuzz το 2014 (ίσως επειδή η ηλικία μου δε μου επέτρεψε να δω Isis κι αυτό ακόμη με πονάει). Ποια είναι η δική σου αγαπημένη συναυλιακή στιγμή της Venerate, από την οπτική της ίδιας της διοργάνωσης;

Είναι σίγουρα το πρώτο live των Isis το 2005 στο ΡΟΔΟΝ γιατί ήταν το πρώτο μεγάλο που διοργανώσαμε ποτέ και μία τεράστια πρόκληση για μένα, καθώς τότε ήμουν μόλις 22 χρονών χωρίς καμία προηγούμενη εμπειρία σε live τέτοιου μεγέθους. Πριν από αυτό διοργανώναμε μικρά shows μέχρι 300 άτομα το πολύ κυρίως στο AN, οπότε όπως καταλαβαίνεις ήταν μια μεγάλη επιτυχία για εμένα και όλους τους φίλους που βοήθησαν να γίνει η συγκεκριμένη συναυλία.

► Δεν υπάρχουν όμως μόνο οι συναυλίες στο ενεργητικό σας. Είστε υπεύθυνοι για κάποιες εγχώριες κυκλοφορίες που μπορώ να πω μέχρι και ότι θεωρούνται κλασσικές πλέον για τον underground χώρο. Ενδεικτικά θα αναφέρω τα Distorting Point Of View των Tardive Diskynesia, ...In The Weak and The Wounded των Sun of Nothing, Duality από Agnes Vein, Siamese God από Need αλλά και το Familiar Places των Universe217. Φυσικά δε θα ζητήσω να ξεχωρίσεις κάποιο από τα παιδιά σου. Θέλω να μάθω όμως τώρα που επιστρέφετε και δισκογραφικά, τι είναι αυτό που ψάχνατε για να στηρίξετε μία κυκλοφορία; 

Δεν υπάρχει περίπτωση για παράδειγμα να ενδιαφερθούμε για ένα album εάν οι άνθρωποι πίσω από αυτό ασπάζονται νεοσυντηρητικές ή φασιστικές ιδεολογίες, ειδικά βλέποντας το που οδηγείται ο κόσμος γύρω μας τα τελευταία χρόνια, δεν υπάρχει περιθώριο για "χαλαρές" οπτικές σε τέτοια ζητήματα.


Το πιο βασικό είναι να μου αρέσει προσωπικά πολύ η μουσική, εάν δεν μου αρέσει πραγματικά και δεν είναι κάτι που όταν το ακούω με ενθουσιάζει, δεν υπάρχει περίπτωση να ασχοληθώ. Από εκει και έπειτα μετράει πολύ η προσωπική σχέση με την ίδια την μπάντα, δηλαδή τι άτομα είναι και ποια είναι η οπτική τους γύρω από την μουσική, την πολιτική, την κοινωνία. Δεν υπάρχει περίπτωση για παράδειγμα να ενδιαφερθούμε για ένα album εάν οι άνθρωποι πίσω από αυτό ασπάζονται νεοσυντηρητικές ή φασιστικές ιδεολογίες, ειδικά βλέποντας το που οδηγείται ο κόσμος γύρω μας τα τελευταία χρόνια, δεν υπάρχει περιθώριο για ‘χαλαρές’ οπτικές σε τέτοια ζητήματα.

► Και στο τώρα; Φυσικά μερικά πράγματα έχουν αλλάξει. Κυνηγάτε τα ίδια πράγματα στις μουσικές που θα σας προσελκύσουν το ενδιαφέρον;

Όσον αφορά το σήμερα σε σχέση με το τότε, δεν έχουν αλλάξει κάπως τα κριτήρια μας. Πάντα θα είναι η μουσική σε συνδυασμό με τους χαρακτήρες και το επίπεδο συνεννόησης μεταξύ μας.

► Υπάρχει κάτι νέο που θα θέλατε να δείτε;

Σίγουρα θέλω να βλέπω να ασχολείται κόσμος με την μουσική και να βγαίνουν νέες μπάντες που θα ανεβάζουν τον πήχη. Ότι είναι καλό, είναι καλό σε όποιο μουσικό φάσμα και αν κινείται.

► Και αν θα ήθελες να το μοιραστείς, υπάρχει κάποια συνεργασία προς συζήτηση;

Υπάρχουν ήδη 5 κυκλοφορίες που έχουν κανονιστεί για το 2021-2022. Στόχος είναι να γίνονται 2-3 κυκλοφορίες τον χρόνο σε βινύλιο-κασέτα-cd που θα δουλεύονται μεθοδικά και σωστά, οπότε για τώρα έχουμε κλείσει σχεδόν τις κυκλοφορίες μέχρι το 2022.

► Να μην ξεχνάμε ότι και στα χρόνια της αποχής σας από τις κυκλοφορίες δίσκων, έχουν επανέλθει δυναμικά στην αγορά τόσο το βινύλιο όσο και η κασέτα. Πως σου φαίνεται αυτή η κατά κάποιο τρόπο, επιστροφή στις ρίζες;

Αυτό είναι κάτι που ισχύει μεν, αλλά είναι περισσότερο εμφανές στους νεότερους ακροατές/συλλέκτες. Είναι μια γεμάτη δεκαετία που το βινύλιο έχει σταθερή παρουσία και μια που αναφέραμε τους Isis νωρίτερα, οι δικές τους LP εκδόσεις ήταν από τα best sellers μας την εποχή που κάναμε και τη διανομή της Hydra head. Σίγουρα γίνεται μια προσπάθεια να προβληθεί το φυσικό προϊόν που η κάθε μπάντα προσπαθεί να πουλήσει για να έχει έσοδα και χρηματοδότηση για τις επόμενες κινήσεις της και σίγουρα ο κάθε συλλέκτης (κι εμείς μαζί) προτιμά να έχει κάτι χειροπιαστό και όμορφο στα χέρια και τα ράφια του.

► Πάμε να δούμε ένα άλλο θέμα τώρα. Έχει γίνει ιδιαίτερα σαφές μέχρι και με τα (ανύπαρκτα) μέτρα στήριξης του καλλιτεχνικού χώρου την περίοδο της πανδημίας, ότι η μουσική δε χαίρει κρατικής μέριμνας. Έχουμε να περηφανευόμαστε όμως ότι η αλληλεγγύη τόσο σε λόγια όσο και σε πράξεις του underground χώρου στον οποίο κινείστε είναι ικανή να αυτοσυντηρήσει ως ένα βαθμό την μουσική παραγωγή. Είναι όμως αυτό αρκετό τελικά;

Σίγουρα οι τέχνες και γενικά η διασκέδαση είναι μαζί με τον τουρισμό οι κλάδοι που επλήγησαν περισσότερο από την πανδημία, αλλά ταυτόχρονα καλό είναι να μην ξεχνάμε ότι η δική μας κατηγορία τουλάχιστον, κρατική ενίσχυση δεν λάμβανε ούτε πριν. Όσον αφορά την αλληλεγγύη που αναφέρεις, ναι μεν υπάρχει μια συσπείρωση στο underground κυρίως από όσους εμπλέκονται ενεργά, αλλά σε κάθε περίπτωση ο κόσμος θα αγοράσει κάτι επειδή του αρέσει πρωτίστως. Η αλληλεγγύη είναι για άλλα πράγματα, όπως το να υποστηρίξεις μια ιδέα ή να συγκεντρώσεις χρήματα για ένα σκοπό, όπου η μουσική είναι το μέσο για αλληλεγγύη. Οι ηχογραφήσεις και οι παραγωγές γίνονται με έξοδα του καθενός, το 99% της σκηνής είναι χομπίστες και απειροελάχιστοι χρησιμοποιούν το crowd funding εκ των προτέρων. Ό,τι χρήματα έρθουν πίσω θα είναι από κόσμο που του αρέσει αυτό που ακούει και αν αυτό είναι αρκετό, εξαρτάται από την κάθε περίπτωση. Υποθέτω ο καθένας θα πρέπει να πορευτεί με αυτό που καταφέρνει.

Όσον αφορά την αλληλεγγύη που αναφέρεις, ναι μεν υπάρχει μια συσπείρωση στο underground κυρίως από όσους εμπλέκονται ενεργά, αλλά σε κάθε περίπτωση ο κόσμος θα αγοράσει κάτι επειδή του αρέσει πρωτίστως.


► Μένοντας στην επικαιρότητα, τοποθετηθήκατε πολύ ξεκάθαρα απέναντι στο προτεινόμενο νομοσχέδιο περί περιεχομένου οπτικοακουστικών μέσων (187Α ΠΚ) του οποίου η διατύπωση καταπατούσε εμφανώς συνταγματικά κατοχυρωμένες ελευθερίες. Ευτυχώς προς το παρόν, η συγκεκριμένη διάταξη καταργήθηκε, αλλά στέκεται ανοιχτή απειλή για να επιστρέψει. Πως ακριβώς θέλει η Venerate να βάλει έμπρακτα το λιθαράκι της στην ενίσχυση της ελευθερίας της έκφρασης μέσα από το έργο της;

Ήταν κάτι που δεν υπήρχε περίπτωση να μας αφήσει αδιάφορους, όπως και κάθε δημοκρατικό πολίτη θα θέλαμε να πιστεύουμε. Όσον αφορά τις δικές μας παραγωγές, προφανώς και δεν υπάρχει οποιοδήποτε πλαίσιο λογοκρισίας και ποτέ δε θα φοβηθούμε να εκφράσουμε την άποψη μας. 'Οντως υπάρχει ακόμα "παραθυράκι" στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο να επιστρέψει η εν λόγω ρύθμιση και έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά για να είμαστε στο πλάι οποιουδήποτε χρειαστεί τη στήριξή μας ως label, είτε σε ηθικό, επικοινωνιακό ή και οικονομικό επίπεδο.

► Ας σταθούμε και στη συνθήκη της πανδημίας και καραντίνας. Φυσικά οι συναυλίες είναι μακρινό όνειρο προς το παρόν δεδομένης της κατάστασης. Πως φαντάζεστε όμως τις συναυλίες μετά από όλη αυτή τη συλλογική εμπειρία; Πιστεύετε ότι θα αλλάξει κάτι στον τρόπο διεξαγωγής τους και στη συνολική εμπειρία ή ότι απλά σιγά σιγά θα επιστρέψουμε στα στέκια που τόσο πολύ αγαπάμε και μας λείπουν;

Το μόνο που είναι θολό στην παρούσα φάση, είναι το πότε θα επανέλθουν. Όσον αφορά τις συνθήκες, δε μπορώ να σκεφτώ κάτι διαφορετικό από αυτό που έχουμε συνηθίσει. Ούτε αριθμημένες θέσεις, ούτε αποστάσεις, ούτε πλαστικές φούσκες. Οι συναυλίες υπάρχουν για να έρχεται ο κόσμος κοντά και αυτή είναι η μόνη μορφή τους που μας ενδιαφέρει. Ενδεχομένως να προηγηθούν αυτές σε εξωτερικό χώρο, αλλά σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να είναι αυτό που ξέρουμε και αγαπάμε.

Ούτε αριθμημένες θέσεις, ούτε αποστάσεις, ούτε πλαστικές φούσκες. Οι συναυλίες υπάρχουν για να έρχεται ο κόσμος κοντά και αυτή είναι η μόνη μορφή τους που μας ενδιαφέρει.


► Και ποιο είναι το πρώτο όνομα που θα ήθελες να δεις ζωντανά, αλλά και αυτό το οποίο θα ήθελες να κλείσεις για συναυλία, όταν υπάρξει ξανά η ευκαιρία;

Σαν Venerate, δεν υπάρχει κάποιος σχετικός σχεδιασμός, ή κάποια είδηση να μοιραστούμε αυτή τη στιγμή. Προσωπικά, θα μπορούσα πολύ ευχαρίστως να βλέπω τους Electric Wizard κάθε βδομάδα!

► Στο ίδιο μοτίβο, προσωπική μου παρατήρηση είναι ότι η καραντίνα έβγαλε από μέσα της και ένα καλό. Εννοώ με αυτό ότι με τα συγκροτήματα να μην έχουν τη δυνατότητα να ταξιδέψουν για περιοδείες, βρέθηκε, αζήτητος μεν, χώρος και χρόνος για σύνθεση νέας μουσικής. Υπήρξε πολύ καλή μουσική παραγωγή εντός του 2020. Θα ήθελα να ακούσω τη γνώμη σου πάνω σε αυτό, όπως και κάποιες κυκλοφορίες της περασμένης χρονιάς που ενδεχομένως έχεις ξεχωρίσει.

Είναι λογικό να δίνει ο επιπλέον χρόνος την άνεση για δημιουργία. Μάλλον είναι το μόνο καλό σε αυτή την κατάσταση, συν το ότι έδωσε περιθώριο σχεδιασμού για κυκλοφορίες καθότι οι περισσότεροι περιμένουν να βγάλουν κάτι όταν θα ανοίξουν τα tour. Οπότε σίγουρα υπάρχει κι άλλο καλό πράγμα που θα δούμε προσεχώς.
Αν επέλεγα δυο πράγματα που μου τράβηξαν την προσοχή, θα ήταν τα: Nothing – The Great Dismal & Envy- The Fallen Crimson.

 

► Ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο σου και εύχομαι ότι καλύτερο για την επιστροφή σας. Μακάρι να ελευθερωθούμε όλοι σύντομα. Αν θέλεις μπορείς να κλείσεις με κάτι δικό σου, ευχή ή δήλωση.

Εμείς ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον και τη συνέντευξη και ευχόμαστε να υπάρχει όσο το δυνατόν περισσότερη παραγωγή μουσικής από εγχώριους καλλιτέχνες, είναι πάντα ευχάριστο και ελπιδοφόρο να επιβεβαιώνεται ότι ακόμα και οι δυσκολότερες συνθήκες δε μπορούν να κατανικήσουν αυτή την προσπάθεια έκφρασης και ελευθερίας. 

 

Links: Venerate Industries, Facebook, InstagramYouTube

Τελευταία