Angra - Holy Land

Ξεδιπλώστε τους ναυτικούς χάρτες, βγάλτε από την κασέλα τον αστρολάβο, ξεσκονίστε την πυξίδα και το μονοκυάλι, το "Holy Land" των Angra μας περιμένει μετά από 25 χρόνια να το εξερευνήσουμε ξανά. Για να ανακαλύψουν την "άγια γη" του δεύτερου αριστουργηματικού τους δίσκου, οι Angra πέρασαν από πολλές συνθετικές καταιγίδες. Καταιγίδες σαν αυτή που ακούγεται στο "Crossing", το intro που σφυρίζει το λάκτισμα της έναρξης του δεύτερου δίσκου των Βραζιλιάνων.

"Είμαστε Βραζιλιάνοι. Μας αρέσει η μουσική της πατρίδας μας και το metal. Ήταν φυσικό να τα αναμείξουμε" είχε πει λίγο μετά την κυκλοφορία του "Holy Land" ο άδικα χαμένος και σε ιδιαίτερα νεαρή ηλικία το 2019, Andre Matos. Αν μουσικά είναι ελκυστική μια τέτοια προσπάθεια το να φέρουν τη σάμπα στο heavy metal, θεματολογικά ήταν ακόμα πιο ελπιδοφόρα.

Για όσους δε γνωρίζουν, έχει να κάνει με την ανακάλυψη της βραζιλιάνικης γης από τους Ευρωπαίους θαλασσοπόρους, τους Πορτογάλους πιο συγκεκριμένα. Οι αλλαγές της ζωής καλώς ή κακώς μετά τον αποικισμό των ξένων στη "holy land" όπως αποκαλούν τα πάτρια εδάφη τους. Το concept της ιστορίας δυναμώνεται από πολλά στοιχεία που σου δίνει η μπάντα από τη Νότια Αμερική. Με ένα από αυτά έρχεσαι πριν καν παίξει το cd, δηλαδή με τον ολάκερο -ναι- χάρτη του  15ου αιώνα που ξεδιπλώνεται και έχει πάρει τη θέση του booklet.

Στο μουσικό μέρος είναι οι στίχοι, είναι οι φυσικοί ήχοι της θάλασσας, της ζούγκλας που συμβολίζει το τι επικρατούσε πριν έρθουν οι θαλάσσιοι εξερευνητές. Και φυσικά οι παραδοσιακές βραζιλιάνικες μουσικές. Πώς γίνεται να ξεχάσω το βασικό συστατικό που κάνει αυτό το άλμπουμ ξεχωριστό και που "στολίζει" σχεδόν όλα τα τραγούδια του δίσκου;  Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά τους. Ανοίγουμε πανιά και σαλπάρουμε:  

► Holy Land - Show your signs to me!

Την αρχή κάνει το "Crossing" όπως προανέφερα. Αρχίζει να σε λούζει με την υγρασία ενός τροπικού κλίματος μέσα από ήχους ζούγκλας. Μια μουσική θρησκευτικού τύπου εισβάλλει γαλήνια. Αυτό που ερμηνεύει ο ακροατής σαν προσευχή ή δέηση, είναι μια απόδοση του "O Crux Av" του Giovanni Pierluigi da Palestrina, συνθέτη της Αναγέννησης. Το "O Crux Av" σημειώνει την ευρωπαϊκή επιρροή. Θα το διαδεχθεί μια καταιγίδα που θα την ακολουθήσει η μεταλλική θύελλα που ονομάζεται "Nothing to Say".

Δε θεωρώ οι περισσότεροι αλλά όλοι όσοι αγοράσαμε το "Holy land", κάπου, κάπως, κάποτε πρωτακούσαμε το "Nothing to Say", σπεύδοντας με τρεχαλητά να κάνουμε δικό μας αυτό τον "ιερό", "μεταλλικό" ύμνο. Το πρώτο ουσιαστικό κομμάτι του "Holy Land" είναι μια από τις γερές πνοές ανανέωσης του heavy metal στα 90's. Σύμφωνα με τα λόγια του drummer τους Ricardo Confessori, όλα ξεκίνησαν κάπου στο 1994 όταν ακούγοντας ο ίδιος τον κιθαρίστα Rafael Bittencourt να παίζει το αρχικό riff, ξεκίνησε να τον συνοδεύει με τα τύμπανά του. Για τον ανυποψίαστο ακροατή που τους είχε αφήσει στο ντεμπούτο τους με τίτλο "Angels Cry", το "Nothing to Say" ήταν η φυσική συνέχεια. Συνεχίζει από εκεί που τελειώνει η πρώτη και άξια κυκλοφορία των Βραζιλιάνων.

Λογάριαζαν όμως χωρίς τον ξενοδόχο, δηλαδή τους Angra που με το "Holy Land" άφησαν πολλά στόματα ανοιχτά με τη διαφορετικότητά του. Κάνεις από τους φίλους της μπάντας και δη από το δυνατό πυρήνα που είχαν δημιουργήσει στην Ιαπωνία μετά τον πρώτο δίσκο, δεν περίμενε τέτοιο follow up.  Οι Angra δε σκόπευαν να κάνουν τη χάρη σε κανέναν, ακολουθώντας την πεπατημένη και δημιουργώντας ένα δίσκο παραπλήσιο του "Angels Cry".

Εκεί που σταματάει το power/progressive metal της παρθενικής τους κυκλοφορίας, εκεί ξεκινάνε οι βραζιλιάνικες επιρροές του "Holy Land" λόγω της ισχυροποίησης του concept που εμπνεύστηκαν. Το "Nothing to Say", το "Z.I.T.O" και διάσπαρτα σημεία σε άλλα τραγούδια, φέρνουν ίχνη του "Angels Cry". Προς ικανοποίηση και των power-αδων, όταν οι Angra αποφασίζουν να παίξουν power metal τότε αγγίζουν τα όρια και του speed.  Μπορεί να μην έχει τα riff του πρώτου δίσκου αλλά στο "Holy Land" ειδική φροντίδα πέφτει στα solo και ο τρόπος με τον οποίο θα εισβάλλουν στο κάθε τραγούδι. Επιπλέον είναι ένα άλμπουμ βασισμένο στο ρυθμό και εκεί θέλουν ο κόσμος να κάνει focus.

Οι Angra αναμφίβολα έχουν κεντράρει αλλού σαν στόχο και όχι στο να παίξουν όσο πιο δυνατά ή όσο πιο γρήγορα μπορούν. Έχουν συγκεντρώσει όλη την ενέργειά τους για να φέρουν εις πέρας την αποστολή του concept τους. Έτσι λοιπόν τα φώτα τραβάει ο πολυεπίπεδος χαρακτήρας του. Όλο αυτό το βραζιλιάνικο χαρμάνι ταιριάζει απόλυτα και πετυχημένα. "Αυτό που μας δυσκόλεψε ήταν τα κλασσικά και τα latin μέρη" είχε πει ο τραγουδιστής των Angra ο οποίος τοποθετώντας δίπλα δίπλα τα δυο πρώτα άλμπουμ τους, είχε εκφράσει τότε τη δική του διαφωτιστική άποψη: "Η διαφορά είναι πως το Holy Land είναι καλό εν γένει, στο σύνολό του. Το Angel's Cry είναι καλό σε επίπεδο μεμονωμένων τραγουδιών".

Ο Matos είναι και αυτός που φέρνει την ιδέα στη μπάντα να ηχογραφήσουν ένα τέτοιο concept. Γράφει μόνος του μια version του ομώνυμου τραγουδιού και την παρουσιάζει στους υπολοίπους. Το υπόλοιπο συγκρότημα είναι στο ίδιο mood, δηλαδή να ασχοληθούν με την πατρίδα τους από την πλευρά της κουλτούρας και της ανάμιξης των ανθρώπινων φυλών. Επόμενο είναι να τους κατηγορήσουν ότι ακολουθούν τον τρόπο σκέψης των Sepultura του "Roots" και την έμμεση αντιγραφή του. Οι ίδιοι οι Angra εξέφρασαν τον απόλυτο σεβασμό τους αλλά υποστήριξαν πως λίγα ήταν τα κοινά σημεία ανάμεσα στα δυο concept.

Ηχογραφημένο για πάνω από ένα χρόνο σε τρία διαφορετικά γερμανικά στούντιο (Hansen, HG, Big House) με παραγωγούς τους κυρίους Sascha Paeth και Charlie Bauerfeind, το άλμπουμ γράφεται και τελειοποιείται μέσω από ομαδικής συνεργασίας σε μια φάρμα στην εξοχή. Οι Angra αποχωρούν μόνο όταν έχουν το δίσκο στα χέρια τους ολοκληρωμένο και έτοιμο για ηχογράφηση. Όπως παραδέχονται τότε, δεν προσδοκούσαν στη δυσκολία και περιπλοκότητα που αντιμετώπισαν αν και το αποτέλεσμα τους ανταμείβει θριαμβευτικά.

Το "Holy Land" σημαίνει πολλά και για τη μπάντα και για το ιδίωμα που εκπροσωπεί. Είναι μεταξύ άλλων και ένας ανεπίσημος πρόγονος του ιταλικού power που θα ευδοκιμούσε τα επόμενα έτη. Ανέδειξε τους Angra σαν γκρουπ αλλά και τα μέλη του σαν ξεχωριστές προσωπικότητες. Ο Andre Matos ήταν στην κορυφή της πυραμίδας του παραπάνω συμπεράσματος. Εμφανίζεται πιο ώριμος στις αποφάσεις του που έχουν να κάνουν με τη φωνή του. Καταφέρνει να ακούγεται πιο αφηγηματικός και δυναμικός ακολουθώντας μια πιο συγκρατημένη οδό.

Κάθε τραγούδι είναι ένα μεγάλο ή πιο μικρό ταξίδι από τις πιο αδαμάντινες παραλίες ως τα πιο πυκνά δάση. Φωτεινό παράδειγμα είναι το εκπληκτικό ταξίδι του δεκάλεπτου "Carolina IV" που σε επιβιβάζει σε μαγικά ηχητικά τοπία. Το "Deep Blue" άνετα κατέχει μια θέση σαν εκκλησιαστικό θέμα σε μια οποιαδήποτε κυριακάτικη λειτουργία. Το ομώνυμο τραγούδι με τον έντονο φολκλορικό του χαρακτήρα και ένα ψαράδικο δίχτυ γεμάτο από παραδοσιακές βραζιλιάνικες μελωδίες. Να μην ξεχάσω και το "Τhe Shaman" που άθελά του θα πάρει έναν άχαρο ρόλο και λίγα χρόνια μετά θα βαπτίσει το προσωπικό project του Andre Matos, συνέπεια της αποχώρησής του από τους Angra.

Τι να πρωτοθυμηθείς όμως όταν έχεις να κάνεις με ένα τέτοιο κατάφυτο δίσκο σαν το "Holy Land" που σχίζει τα ηχεία όπως έσχιζαν τους ωκεανούς οι θαλασσόλυκοι της εποχής. Το βραζιλιάνικο νόημα της λέξης Angra σημαίνει τον όρμο, τον κολπίσκο. Το "Holy Land" είναι ο όρμος στον οποίο βρήκαν αγκυροβόλι και βρίσκουν 25 χρόνια μετά, πληθώρα από μεταλλάδες.  

ΥΓ. Μπορεί να είναι παρών στις φωτογραφήσεις του "Angels Cry" σαν drummer της μπάντας, αλλά ο Ricardo Confessori ποτέ δεν έπαιξε τα τύμπανα του δίσκου. Αυτό το έκανε ο πολύς Alex Holzwarth. O Confessori θα αναλάμβανε επάξια από το "Holy Land".     

Τελευταία