Saxon - Inspirations

Για δεκαετίες παρέδιδαν μαθήματα έμπνευσης στις νεότερες και όχι μόνο γενιές του metal. Ενέπνευσαν με την αγέρωχη στάση τους, το σταθερό τους χαρακτήρα, τις ζωντανές τους εμφανίσεις. Ούτε λόγος να γίνεται για τη δισκογραφική τους προσπάθεια που και η πιο μέτρια μπορεί να χαρακτηριστεί το λιγότερο τίμια. Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να αντιστραφούν οι ρόλοι και οι Saxon να βρεθούν στην αντίπερα όχθη, κάνοντας με το "Inspirations" μια βαθειά υπόκλιση σε όλους αυτούς που τους ενέπνευσαν να γράψουν μουσική και να συνεχίσουν για πάνω από τέσσερις δεκαετίες.

Να πω την αμαρτία μου η κυκλοφορία του "Inspirations" δεν τράβηξε με μεγάλο ενθουσιασμό το ενδιαφέρον μου. Το eyerolling δεν το γλύτωσαν, ιδιαίτερα όταν το μάτι μου πήρε κάτι επιλογές σαν τα "Paint it Black" και "Immigrant Song", δυο τραγούδια που βάζουν το κλειδί στη μίζα για τον πρώτο δίσκο ever των Saxon με διασκευές. Με κεκτημένη ταχύτητα και χωρίς δεύτερη σκέψη αναρωτήθηκα "γιατί να ακούσω μια ακόμα διασκευή του πιο διασκευασμένου τραγουδιού στην ιστορία της μουσικής ή και πόσο καλύτερα να διασκευάσουν το Immigrant Song οι Saxon". Ένα "Immigrant Song" που έπιασε ήδη το ταβάνι του σαν αυθεντικό.

Λάθος ξεκίνημα. Ναι, λάθος διότι ποιός είμαι εγώ, ένα τιποτένιο φυτοπλαγκτόν μπροστά στους Saxon, που θα καθίσω να κρίνω αν οι Saxon έπραξαν σωστά μέσα στην πανδημία να κάνουν το κάτι παραπάνω από το να πίνουν τσαγάκι σαν αληθινοί Βρετανοί στο σπιτάκι τους, διατηρώντας στη δύναμη του εφικτού την υγειονομική τους ασφάλεια. Εν αντιθέσει με το επείγον της κατάστασης, αποφάσισαν να ηχογραφήσουν με τον old school πια τρόπο, στο Brockfield Hall. Αν προσθέσεις το ότι είναι η πρώτη τέτοιου ύφους δισκογραφική προσπάθεια μετά από σαράντα βάλε χρόνια, ανεβαίνει ο δείκτης του ενδιαφέροντος. Το ζητούμενο στο "Inspirations" είναι να τιμήσουν τους συναδέλφους τους που άναψαν τη φλόγα του Σάξονα.

Εκ πρώτης όψεως σου εμπνέει μια μετριότητα η επιλογή των τραγουδιών. Αν ρίξεις προσεγμένη - όπως απαιτείται - ματιά στη λίστα με τα έντεκα κομμάτια, θα διακρίνεις ομορφιά και απόλυτη εκλογίκευση στην κατανομή. Έχεις τα χιτάκια (Paint it Black, Immigrant Song), έχεις την πιο μελωδική πλευρά των Saxon που την εκφράζουν συχνά πυκνά στους δίσκους τους (Hold the Line, See my Friends), έχεις τις ψαγμένες επιλογές (Paperback Writer, Evil Woman) και για το τέλος έχεις αυτό το άπλετο rock & roll συναίσθημα, το συναίσθημα της ελευθερίας που τόσο πολύ επείγεται να νιώσουμε (Stone Free, Problem Child, Speedking, Bomber, The Rocker).

Πρώτο πράμα που θα σου βρωμίσει σαν αυθεντικό μεταλλόπουλο που τιμάει τις αλυσίδες και το παντελόνι σωλήνα (μήπως παραέγινα ρετρό;), είναι το "Hold the Line" των Toto. Πριν αιωρηθεί το τεράστιο "γιατί" στην ατμόσφαιρα, θυμήσου πως οι Saxon στα 80's άνοιξαν ορίζοντες και άγγιξαν ένα πιο rock - μη σου πω και mainstream - κοινό με μια αναλόγου ύφους διασκευή (Ride like the wind). Το "Hold the Line" δεν το κάνουν δικό τους όπως είχαν πετύχει με το τραγούδι του Christopher Cross, όμως έχει δυνατό σφυγμό το απέθαντο ένστικτο της μελωδίας στους Saxon που το έχεις δοξάσει σε τραγούδια όπως το "I Can't Wait Anymore" ή το "Waiting For The Night". Δυνατή έκπληξη είναι το "Paperback Writer" των Beatles που ακόμα και ο McCartney έχει ξεχάσει πως το έχει γράψει. Το ίδιο ισχύει με τους Crow και το "Evil Woman". Εδώ οι Saxon σαφώς και διασκευάζουν την εκδοχή των Black Sabbath που ο κόσμος γνώρισε στο βαθύμαυρο ντεμπούτο τους. Εξαιρετική η μπασογραμμή συνεχίζει την παράδοση του Geezer, ενώ αν o Iommi αποφασίσει να κάνει reunion και δε βρίσκει τον Ozzy στο τηλέφωνο, τότε μια καλή εναλλακτική είναι ο δανεισμός του Biff από τους Saxon. Στο "Evil Woman" ο Byford ακούγεται πιο Ozzy και από τον ίδιο τον madman.

Ο φρόντμαν των Saxon δε μπορεί να γίνει Phil Lynott στο "The Rocker" αλλά τόσο η δική του όσο και η συνολική απόδοση της μπάντας κατατάσσουν το cover των Thin Lizzy στις ύψιστες στιγμές. "Είχε ενδιαφέρον να δω τι μπορώ να κάνω με τη φωνή μου" είπε μια από τις "σημαίες" του heavy metal για το "Inspirations" που δυστυχώς ξεπερνάει για λίγο τα 35 λεπτά. Είναι σφηνάκι για να μιλήσουμε και στη μπαρόβια γλώσσα μας. Είναι μια σφήνα από καλό ουίσκι, όπως τα παράγουν με ευλάβεια εκεί πάνω στα Βόρεια. Ο τύπος των τραγουδιών δε σου αφήνει περιθώρια για κάτι μεγαλύτερο. Το "Bomber" ή το "Speed King" τρέχουν με χίλια όπως οι 80's αγγλούρες στη βρετανική λάσπη του βίντεοκλίπ που έκαναν οι Saxon για το τραγούδι των Deep Purple.

Το σφηνάκι το βλέπω μισογεμάτο και όχι μισοάδειο. Λαμβάνοντας υπόψη πως το "Inspirations" είναι ο προάγγελος του νέου δίσκου που βρίσκεται στα σκαριά και έχουν σχεδόν έτοιμο, τότε η χρονική διάρκειά του κρίνεται ικανοποιητική. Οι Saxon κάνουν υπομονή και περιμένουν να δουν την κατάσταση να εξομαλύνεται και τους συναυλιακούς χώρους να λειτουργούν ξανά ώστε να εμφανίσουν το νέο δίσκο και να τον προμοτάρουν όπως αυτοί γνωρίζουν καλύτερα και πράττουν από τα τέλη των 70's. Με το "Inspirations" κερδίζουν χρόνο και μας δείχνουν σε τι κατάσταση βρίσκονται, αυτή του φυλακισμένου ζώου που δεν το κρατάνε πλέον τα σίδερα.

ΥΓ. Cudos και για το εξώφυλλο που τονίζει το παρεϊστικο αίσθημα. Προσμετρείται σε αυτά που έχουμε στερηθεί εδώ και ένα χρόνο.

Rating: 

 7.0


Εταιρεία: Silver Lining Music
Genre: Heavy Metal
Παραγωγός: Biff Byford/ Jacky Lehmann
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 19/03/2021
Band Links: Saxon, Facebook, Instagram, Twitter, Spotify

Τελευταία