Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣEvergrey - Escape of the Phoenix

Evergrey - Escape of the Phoenix

Μετά από ένα χρονικό χάσμα μιας δεκαετίας περίπου, οι Evergrey σαν άλλος Φοίνικας αναγεννιούνται και επιστρέφουν δυναμικά το 2014 με ένα δίσκο που θα αποτελέσει την αρχή μιας τριλογίας και που θα αναζωογονήσει την αγάπη των οπαδών προς το πρόσωπό τους. Μετά το πέρας των τριών δίσκων που έχουν ως επίλογο το "The Atlantic" του 2019, το progressive σχήμα από το πολυσυλλεκτικό μουσικά Γκέτεμποργκ δεν επαναπαύεται στο ελάχιστο. Πριν καν το "The Atlantic" ωριμάσει στη συνείδηση του κόσμου, έρχεται το "Escape of the Phoenix" να στρογγυλοκαθίσει στη θέση νούμερο δώδεκα της δισκογραφίας των Evergrey.

Σε αυτό το 12ο δίσκο των Evergrey, o Φοίνιξ, το γνωστό μυθολογικό πουλί που αναγεννιέται από τις στάχτες του είναι το κυρίως θέμα με ένα twist από την πλευρά του κύριου στιχουργού Thomas S. Englund. Ο ένας εκ των δυο βασικών συνθετών της μπάντας, περνάει στην μεριά του Φοίνικα και την αιώνια "καταδίκη" του να ξαναζωντανεύει από τις ίδιες του τις στάχτες. Τέθηκαν τα ερωτήματα "Κι αν ο Φοίνικας δεν ήθελε ποτέ να αναστηθεί ή να επιστρέψει;" Ο ίδιος έχει πει σε συνεντεύξεις του πως μερικές φορές είναι δύσκολο να ορθώνεις ανάστημα και να είσαι δυνατός και σκέφτηκε το εξής απλό: "Ας ελευθερώσουμε το Φοίνικα μια και καλή."

Στο εξώφυλλο βλέπεις το πρωταγωνιστικό στοιχείο να έχει αποκτήσει ανθρώπινη μορφή. Αυτό δεν έγινε συμπτωματικά όπως έχει εξηγήσει ο φρόντμαν των Evergrey. Περιέγραψε το σκεπτικό του στον καλλιτέχνη που εν τέλει το μετέτρεψε σε μια ανθρώπινη φιγούρα. Ο αρτίστας του εξωφύλλου δεν είναι άλλος από τον δικό μας Γιάννη Νάκο και έχει προσδώσει την ατμόσφαιρα των Evergrey και του "Escape of the Phoenix" ατομικά. Από το πρώτο κιόλας άλμπουμ τους κάπου στα τέλη των 90's το σχήμα από το Γκέτεμποργκ έδινε το 100% των δυνατοτήτων του στην απόδοση της σωστής ατμόσφαιρας και αυτό συμβαίνει και τώρα μετά από μια ντουζίνα δίσκους.

Ένα ομιχλώδες γκρίζο σκαρφαλώνει προς τα έξω από την πρώτη στιγμή που πατάς play. Οι προσωπικοί στίχοι του Englund που συνεχίζουν να έχουν το ανάλογο ύφος και μετά την τριλογία, ποτίζουν τον αέρα που αναπνέεις στο "Escape of the Phoenix". Η στιχουργική αναφορά σε πρώτο πρόσωπο τους κάνει πιο ευθείς και προσωποποιημένους. Κάνοντας μια περίληψη ως προς τη θεματολογία των τριών προηγούμενων κυκλοφοριών, το "Hymns for the Broken" ασχολείται με το στοιχείο της φωτιάς, ενώ το επόμενο (The Storm Within) με αυτό του αέρα. Το τρίτο και τελευταίο μέρος (The Atlantic) έχει να κάνει με το υγρό. Το νέο τους πόνημα περιέχει πολλούς στίχους με το εν λόγω στοιχείο, επ'ουδενί δεν συνδέεται με την προηγούμενη κυκλοφορία. Διάβασα κάπου πως ο Englund σκιαγραφίζοντάς το, λέει πως αφορά το γήινο στοιχείο σε γενικές γραμμές.

Καταπιαστήκαμε με το concept και βάλαμε εντελώς στην άκρη τη μουσική. Η γεύση είναι γλυκιά αλλά κάποια μέρη της ξινίζουν. Οι Evergrey δε θα άφηναν την πετυχημένη συνταγή των τελευταίων δίσκων από το '14 και μετά. Δείχνουν όμως να αγκιστρώνονται σε εμμονικό βαθμό με κίνδυνο να κουράσουν αν όχι σε αυτό το δίσκο τότε σίγουρα στους επόμενους. Ίχνη αυτού του συναισθήματος ένιωσα προς το τέλος του "Escape of the...", χωρίς όμως να μου χαλάσει στο παραμικρό την συνολική μου άποψη. Για τους μυημένους με τους Evergrey ενδεχομένως τα στοιχεία που θα αγκαλιάσουν με ζέση στην αρχή του δίσκου, κάπου προς τα τελευταία μέτρα να τα ακούσουν σε μια επανάληψη. Να πω πως φταίει το γεγονός πως οι άνθρωποι που γράφουν το 90% της μουσικής και όλους τους στίχους είναι τα 2/5 των Evergrey;

Πάντως την απόφαση για την guest εμφάνιση του James LaBrie την αποφάσισαν ομόφωνα αφού όλοι τους αναγνώρισαν πως στο "The Beholder" χρειάζεται τη φωνή του Englund να την πλαισιώσει μια από τις μεγαλύτερες επιρροές τόσο του τραγουδιστή, όσο και του ίδιου του συγκροτήματος. "Οι Dream Theater επηρέασαν τους Evergrey από το ξεκίνημα τους. Ο LaBrie είναι επίσης βασική επιρροή. Είναι σαν να κλείνει ένας κύκλος ζωής" λέει χαρακτηριστικά ο Englund σε μια διαδικτυακή του συνέντευξη. Πριν το "The Beholder" προηγείται το "Stories", η δήθεν μπαλάντα του άλμπουμ η οποία σου γεννά αναμνήσεις των ατμοσφαιρικών στιγμών των Dream Theater. Μπορεί να είναι τυχαίο, μπορεί και όχι.

Στην πράξη δεν είναι τυχαίο που οι Evergrey μαζί με τον φετινό έχουν μια συνεχόμενη τετράδα αξιόλογων δίσκων. Παράγοντας είναι το δέσιμο στο σχήμα που έχει να υποστεί αλλαγές από το 2014, από την αναγέννησή τους δηλαδή. Το "Escape of the Phoenix" είναι επίσης σφιχτός δίσκος με αξιέπαινη ροή. Ο Englund έγραψε φωνητικές γραμμές που σε εθίζουν, προσθέτοντας ακούραστα ακούσματα στο κοντέρ του ακροατή.

Παρότι δυνατός σε tempo δίσκος με ελάχιστες ήσυχες στιγμές, εκφράζεται μέσω μιας μελοδραματικότητας, βασικό χαρακτηριστικό των Evergrey από τα γεννοφάσκια τους. Παραδέχομαι πως κατέχει αυτή τη 90's μελαγχολία που κουβαλάνε τα κορυφαία progressive άλμπουμ της εποχής. Μελαγχολία όμως με μικρά αισιόδοξα παραθυράκια ανοικτά.

Θα παρατηρήσεις αμέσως ότι πρόκειται για χαμηλοκουρδισμένο άλμπουμ με σόλο που κουβαλάνε χαρακτήρα. Είναι μια σύμπραξη progressive, heavy, ακόμα και power metal όπως αυτά παίζονται με την βόρεια νοοτροπία. Είναι τέτοιο το κούρδισμα στις κιθάρες που αναγνωρίζω και djent σημεία, μαρτυρώντας την τάση των Evergrey για το σύγχρονο. Εδώ συμπεραίνεις και κάτι ακόμα για τους progsters από το Γκέτεμποργκ: ουσιαστικά δεν άλλαξαν αλλά συνάντησαν τον εκσυγχρονισμό τους.

Στο σημείο του εκσυγχρονισμού θα έρθει να προστεθεί η παραγωγή και η συνεργασία με τον Jacob Hansen που κρατάει επίσης από το 2014. Στο "Escape of the Phoenix" έχει κάτσει ο ίδιος πίσω από την κονσόλα κάτω από την ακούραστη ματιά των δυο βασικών συνθετών (Englund, Ekdahl). Οι τρεις τους έχουν βρει τη χρυσή τομή και το αποτέλεσμα μόνο ικανοποιητικό είναι για τον ακροατή.

Δεν είναι μυστικό πως οι Evergrey βρίσκονται σε μια βολική κατάσταση που τους έχει να κυκλοφορούν δίσκους πολύ καλούς αλλά όχι στο επίπεδο του ξεχωριστού και του καινοτόμου. Είναι επίσης άξια αναφοράς και τα πολλά καλλιτεχνικά μέτωπα που έχει ανοίξει ο Englund με τους Redemption και τους Silent Skies. Το σίγουρο είναι πως οι Evergrey έχουν "σχηματίσει" μια μουσική φόρμουλα. Αυτή παρουσιάζει μερικές ομοιότητες από δίσκο σε δίσκο, όμως είναι κοινή παραδοχή πως οι Νορβηγοί από το 2014 και έπειτα έχουν μια συνέπεια υψηλού επιπέδου, κάνοντας βήματα μόνο προς τα ψηλά όπως ο απελευθερωμένος Φοίνικας στο concept τους.

Rating: 

 7.5


Εταιρεία: AFM Records
Genre: Progressive Metal
Παραγωγός: Jacob Hansen
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 26/02/2021
Band Links: Evergrey, Facebook, Instagram, Twitter, Spotify, YouTube

Τελευταία