Αρχική ΤΕΧΝΕΣΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑLeonardo di ser Piero da Vinci

Leonardo di ser Piero da Vinci

15/04/2021

Οι κόσμοι της τέχνης, των γραμμάτων και της επιστήμης σήμερα γιορτάζουν και ο λόγος δεν είναι άλλος από 569η επέτειο από τη γέννηση του Ιταλού διανοούμενου, Leonardo di ser Piero da Vinci.

Ο Leonardo, όπως υποδηλώνει και το πλήρες του όνομα, γεννήθηκε σε μία κωμόπολη της Τοσκάνης, το Vinci, 30 χιλιόμετρα μακριά από την Φλωρεντία. Ο πατέρας του ήταν ένας συμβολαιογράφος ονόματι Ser Piero da Vinci και η μητέρα του, η Κατερίνα η κόρη του αγρότη από το Vinci. Οι γονείς δεν παντρεύτηκαν ποτέ και λόγω αυτού (για να αποφευχθεί το γεγονός ωε σκάνδαλο) ο μικρός Leonardo ήρθε στη ζωή κάτω από άκρα μυστικότητα, με αποτέλεσμα, ακόμα και σήμερα να μην είμαστε σίγουροι για την ακριβή τοποθεσία.

Το 1460, θα μετακομίσει στη Φλωρεντία, η οποία εκείνη την περίοδο αποτελούσε την «πολιτιστική πρωτεύουσα» του Ουμανιστικού κινήματος. Γύρω στα 14 του, θα βρεθεί μαθητευόμενος δίπλα στον σπουδαιότερο ζωγράφο και γλύπτη εκείνης της περιόδου, Andrea del Verrocchio. Εκεί ο Leonardo θα λάβει την κατάλληλη εκπαίδευση γύρω από τη ζωγραφική, τη γλυπτική και μία σειρά άλλων τεχνών (και πρώιμων επιστημών). 

The Arno valley

Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, αρκετά από τα έργα ζωγραφικής του Verrocchio ολοκληρώνονταν με την αρωγή των μαθητών του. Σε ένα από αυτά συμμετείχε και ο da Vinci, στη Βάφτιση του Χριστού. Ο νεαρός και άσημος τότε ζωγράφος, θα επιμεληθεί τον άγγελο που κρατάει το χιτώνιο Του. Λέγεται μάλιστα ότι κομμάτι του ήταν τόσο ανώτερο από αυτό του δασκάλου του που στάθηκε αρκετό για να τον ξεχωρίσει και να αρχίσουν να του ανατίθενται οι πρώτες δικές του αποκλειστικές δουλειές.

Το 1490 έχοντας πλέον αποκτήσει φήμη και διασυνδέσεις στους κοσμικούς κύκλους της Ιταλίας, θα έρθει και ένα από τα διασημότερα έργα του μεγάλου Ιταλού ζωγράφου. Ο Τελευταίος Δείπνος ή Μυστικός Δείπνος όπως συνήθως τον ονομάζουμε, πρόκειται για μία τοιχογραφία στη Santa Maria delle Grazi του Μιλάνου και αποτελεί έναν από τους διασημότερους πίνακες ζωγραφικής της δυτικής Ευρώπης.

Το έργο θεωρείται ότι ξεκίνησε γύρω στο 1495–96 και ανατέθηκε ως μέρος ενός σχεδίου ανακαίνισης στην εκκλησία και τα κτίρια της μονής, από τον Ludovico Sforza, Δούκα του Μιλάνου. Ο πίνακας αντιπροσωπεύει τη σκηνή του Μυστικού Δείπνου του Ιησού με τους αποστόλους του, όπως αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη. Ο Λεονάρντο απεικόνισε την ανησυχία που διακατείχε του αποστόλους, όταν ο Ιησούς ανακοίνωσε ότι ένας από αυτούς θα τον πρόδιδε.

Κάποια χρόνια αργότερα ο Leonardo θα ολοκληρώσει και τον – ίσως – διασημότερο πίνακα ζωγραφικής της ανθρωπότητας, τη Mona Lisa. Εικάζεται ότι απεικονίζει την Lisa Gherardini και έχει χαρακτηριστεί το πιο γνωστό και πιο δημοφιλές έργο τέχνης του κόσμου. Επίσης αποτελεί έναν από τους πιο πολύτιμους πίνακες στον κόσμο αφού κατέχει το ρεκόρ Guinness για την υψηλότερη γνωστή ασφαλιστική αποτίμηση στην ιστορία (660 εκατομμύρια σήμερα).

Στο πορτρέτο βλέπουμε μία φιγούρα να κάθεται με τα χέρια διπλωμένα καθώς ατενίζει τον θεατή και φαίνεται να χαμογελά απαλά, να μειδιάζει. Η διφορούμενη φύση αυτού του χαμόγελου, καθιστά τον πίνακα αινιγματικό, ωθώντας τους θεατές να προσπαθήσουν να κατανοήσουν τόσο τη διάθεση της μούσας του όσο και την πρόθεση του ίδιου του καλλιτέχνη.

Το βλέμμα της είναι ένα άλλο μαγευτικό μέρος της σύνθεσης. Πολλοί πιστεύουν ότι τα μάτια της «ακολουθούν» τον θεατή σε όλη την αίθουσα, καθιστώντας την ενεργό συμμετέχοντα κατά την προβολή αντί να παραμείνει ένα αντικείμενο προς θαυμασμό. Αυτή η ασαφής έκφρασή της είναι ένας από τους ισχυρότερους λόγους για τη διαρκή της «επιτυχία».

Εκατοντάδες θρύλοι συνοδεύουν το όνομα του Ιταλού μεγαλοφυούς ζωγράφου. Μερικοί από αυτούς περιλαμβάνουν κρυφά μηνύματα στα έργα, χειρόγραφα με παράξενες ή πολύ εξελιγμένες εφευρέσεις (καθώς είχε και γνώσεις μηχανικής), χαμένα μουσικά έργα μέχρι και για αποκρυφιστικές ικανότητες. Λίγα από αυτά μπορούν να τεκμηριωθούν με πειστικό τρόπο και κάποια στερούνται κοινής λογικής, αυτό που όμως αποτελεί αδιάσειστη πραγματικότητα είναι ότι ο Leonardo di ser Piero da Vinci επηρέασε την πολιτιστική ιστορία της ανθρωπότητας όσο λίγοι, τόσο λίγοι που μετρούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού.

Τελευταία