Orden Ogan - Final Days

Οι περιπέτειες του Alister Vale συνεχίζονται μέσα από τη μουσική των Orden Ogan με το φετινό τους "Final Days". Όσο πομπώδης είναι ο τίτλος, άλλο τόσο είναι και η μουσική των Γερμανών power-αδων που τα τελευταία χρόνια έχουν αναδειχθεί σε μεγάλη δύναμη στο ιδίωμα που "υπηρετούν". 

Η έκπληξη του 2017 που φέρει το όνομα "The Gunmen" έφερε τη μασκότ της μπάντας, αυτή την καταραμένη αθάνατη μορφή,  να περιφέρεται στην ?γρια Δύση. Το "The Gunmen" τους έδωσε boost για να περιοδεύσουν εκτεταμένα. Στο "Final Days" του 2021 ο κύριος πρωταγωνιστής τοποθετείται στο μέλλον σε ένα sci-fi θρίλερ. Έρχεσαι πρόσωπο με πρόσωπο μαζί του κοιτάζοντας το εξώφυλλο, περιστοιχισμένο από την ψυχρή χρωματική παλέτα του παγωμένου μέταλλου και των άψυχων υπολογιστών. Ο ήχος κάθε άλλο παρά κρύος είναι. Στις φλέβες του power metal που παίζουν οι Orden Ogan κυλάει αίμα που βράζει, δείγμα και της σχετικά νεαρής τους ηλικίας (μέσος όρος τα 40 χρόνια) για μια μπάντα με έξι δίσκους. Παρότι συγκρότημα από τα ‘90s το ντεμπούτο τους (Testimonium A.D.) μας πηγαίνει στο 2004, αν και η ίδια η μπάντα δε το συμπεριλαμβάνει στη δισκογραφία της διότι δεν περιέχει το βασικό πρωταγωνιστή. Αυτός ξεκινάει να σπέρνει την σήψη και την παρακμή από το "Vale" του 2008. 

Στο "Final Days" έγιναν κάποιες αναγκαίες αλλαγές στις τάξεις τους. Η βασική πένα της μπάντας, ο Sebastian "Seeb" Levermann άφησε την κιθάρα λόγω τραυματισμού στο χέρι, αναλαμβάνοντας αποκλειστικά τα φωνητικά και τον τομέα των πλήκτρων. Το... πόστο του Seeb ανέλαβε ο μπασίστας Niels Löffler. Νέος μπασίστας είναι ο Steven Wussow και χρέη του δεύτερου κιθαρίστα ήρθε να αναλάβει ο Patrick Sperling.  Παρά τις αλλαγές οι Γερμανοί είναι μια καλολαδωμένη μηχανή που πετυχαίνει το βασικό της σκοπό, να παρουσιάσει ένα εμπορικό δείγμα metal μουσικής χωρίς όμως να απολέσει τα συστατικά με τα οποία έχτισε την καριέρα της.

Προσωπικά αγνοούσα κακώς την ύπαρξη των Orden Ogan οι οποίοι έχουν κάνει τη διαδρομή τους στο μεταλλικό στερέωμα. Τους γνωρίζω σε αυτή την καμπή της καριέρας τους που έχουν κερδίσει μια αναγνωρισιμότητα λόγω των τελευταίων πετυχημένων κυκλοφοριών τους. Είναι το σημείο όπου όλες οι γραμμές φαντάζουν σαν λεπτές και κόκκινες για τους Orden Ogan που "κινδυνεύουν" να κατηγορηθούν πως "ξεπουλήθηκαν" από τη δυνατή βάση οπαδών που έχτιζαν όλα αυτά τα χρόνια τόσο με τα άλμπουμ, όσο και με τα live.

Το παραπάνω δε σημαίνει πως έχουμε να κάνουμε με ένα εύπεπτο αποτέλεσμα, ούτε όμως και με ένα ξεβράκωτα εμπορικό. Πρώτο μέλημα του γερμανικού κουιντέτου είναι να γράψει τραγούδια που θα εκτοξευθούν στα live. Παραδείγματος χάριν έχουμε το "Let the fire rain". Πρόκειται για το ένα από τα δυο τραγούδια που κατέληξαν να γίνουν βιντεοκλίπ (το δεύτερο είναι το επίσης catchy "In the Dawn of the AI"). Εδώ λοιπόν είναι ξεκάθαρη η απόπειρα να χτιστεί μια metal ατμόσφαιρα πάνω σε γηπεδικές ιαχές και σε hooks που μένουν στο μνημονικό του ακροατή για να τα τραγουδάει για το υπόλοιπο της εβδομάδας. Η προσέγγισή του μου θύμισε το "Heaven Can Wait" των Iron Maiden.

Το πομπώδες γνώρισμα εντοπίζεται παντού. Τα "Hollow" και "Interstellar" χαρακτηρίζονται από συμφωνικότητα. Επιπλέον είτε στα δυνατά τραγούδια είτε στην κατά τρόπον τινά power ballad του "Final Days" με τίτλο "Alone in the Dark" αναγνωρίζεις την προσπάθεια τους να παρουσιάσουν κάτι το μεγαλοπρεπές. Η συνδρομή της Ylva Eriksson στα guest φωνητικά, μόνο θετική κρίνεται. Οι καλεσμένοι δε σταματάνε στο πρόσωπο της τραγουδίστριας των Brothers of Metal αλλά και σε μια γνωστή μορφή σε όλους μας. Στο Running Wild-like "Interstellar" βάζει ένα μικρό λιθαράκι και με το solo ο Gus G.

Τίτλοι που περιέχουν τις λέξεις "android και "AI" (Artificial Intelligence) σου φωτίζουν την ιστορία που εξελίσσεται στο "Final Days". Συνέπεια αυτού να παίρνει το αυτί σου από εδώ και από εκεί διάφορα "μπλιμπλίκια" ακόμα και στη φωνή του Seeb με σκοπό να ακούγεται κάπως πιο computerized προς χάριν της ατμόσφαιρας.  Όσο προχωράει ο δίσκος, συναντάς το φουτουριστικό στοιχείο. Παραδέχεσαι με κάτω τα χέρια το μεγάλο ταλέντο του Seeb να γράφει μελωδίες στα φωνητικά οι οποίες σώζουν και τις μέτριες στιγμές του "Final Days". Η απλοποίηση των συνθέσεων και η αφαίρεση των πιο prog (;;) στιγμών, βάζει κατά συνέπεια πιο μπροστά τα refrain τους. Δεν είναι ψέμα πως τα τελευταία χρόνια και με αυτό τον πακτωλό κυκλοφοριών σε συνδυασμό με την ελεύθερη πρόσβαση στη μουσική, έκανε την εκάστοτε μπάντα να πιέζεται περισσότερο για να ωθήσει τον ακροατή να "κολλήσει" λίγο παραπάνω με τη δουλειά της χωρίς να κουραστεί. Η συνέπεια αυτού είναι οι μπάντες να οδηγούνται στην mainstream οδό.

Την ονομασία Orden Ogan (The Order of Death) οι Γερμανοί την πήραν από ένα πάντρεμα της κέλτικης και γερμανικής  γλώσσας. Στο "FinalDays" προσπαθούν να παντρέψουν την ποιότητα με ένα πιο εμπορικό ήχο. Αν αναζητάς πιασάρικα riffκαι ρεφραίν, τότε το 2021 σε αντάμειψε με το νέο άλμπουμ των OrdenOgan 

Rating: 

 8.0


Εταιρεία: AFM Records
Genre: Power Metal
Παραγωγός: Sebastian Levermann
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 12/03/2021
Band Links: Facebook, Instagram, Twitter, Spotify, YouTube

Τελευταία