Genghis Tron - Dream Weapon

Ααααα, μία από αυτές τις όμορφες στιγμές που περιμένεις ένα συγκρότημα το οποίο στο παρελθόν έχεις εκτιμήσει δεόντως και έχει να κάνει δισκογραφική εμφάνιση καιρό, να επιστρέψει πιο δυνατά από ποτέ. Υπέροχο συναίσθημα, δυστυχώς όμως όπως αποδείχτηκε, άσχετο με την περίπτωσή μας.

Οι Genghis Tron είχαν να κυκλοφορήσουν δίσκο περίπου δεκατρία χρόνια μετά από μία παύση με άγνωστο μέλλον για το συγκρότημα. Πέρισυ όμως ανακοίνωσαν την επιστροφή τους, με νέο δίσκο να βρίσκεται στα σκαριά. Μάλιστα, το Dream Weapon πολυδιαφημίστηκε στους undergound χώρους και αναμενόταν με ανυπομονησία από πάρα πολύ κόσμο.

Γιατί όμως τόσος ντόρος για τη συγκεκριμένη κυκλοφορία; Οι Genghis Tron στα χρόνια της ακμής τους, υπήρξαν πρωτοποριακοί, με τις κυκλοφορίες Dead Mountain Mouth του 2006 και Board Up The House του 2008. Κατάφεραν να ακουμπήσουν και να ενσωματώσουν ήχους από hardcore, mathcore και progressive metal, ντύνοντας τα με ένα “υλικό” απαγορευμένο θα έλεγε κανείς για τα συγκεκριμένα είδη και αφαιρόντας ένα βασικό “υλικό” ταυτόχρονα. Τα synthesizer στην πρώτη περίπτωση και τα drums στη δεύτερη.

Αυτή η παράταιρη προσπάθεια στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, χαρακτηρίζοντας τη μουσική τους από μία μορφή απόλυτα θεμιτής και οργισμένης βίας, σήμα κατατεθέν των δύο πρώτων μουσικών ειδών που αποτελούν επιρροή τους, αλλά και το χορευτικό ξέσπασμα του σκοτεινού ηλεκτρονικού ήχου των synths. Πράγματα δηλαδή που η δικιά σου (εγώ δηλαδή) τρελαίνεται να ακούει και να προωθεί και να εξυμνεί στους γύρω της γιατί είναι παράξενα με πανέμορφο τρόπο. Το Board Up The House δηλαδή πρέπει να το ακούσουν όλοι όσοι αγαπούν κάθε είδος που προαναφέραμε.

Δυστυχώς κάποια πράγματα δεν κύλησαν πολλά και τα παιδιά το άφησαν στον πάγο το θέμα, παρόλο που μετά από τις δύο φοβερές αυτές κυκλοφορίες κατάφεραν να κάνουν breakthrough και μάλιστα να υπογράψουν και συμβόλαιο με τη Relapse Records. Ενθουσιασμένη λοιπόν εγώ με την αναμονή τη συγκεκριμένης κυκλοφορίας με κερασάκι στην τούρτα ότι βλέπω στο όνομα του παραγωγού να είναι και πάλι ο Kurt Ballou των Converge.

Κάπου εδώ να ξεκαθαρίσω για όσους δε με γνωρίζουν/ διαβάζουν, ότι επικροτώ τον πειραματισμό, την αλλαγή στην κάθε τους έκφανση. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για μουσικές καριέρες καλλιτεχνών και πέρασμα σε διαφορετικά μονοπάτια – είδη. Οι Genghis Tron με το Dream Weapon κάνουν μια δοκιμή να γίνουν περισσότερο ατμοσφαιρικοί, με post rock και post metal περάσματα, ενώ διατηρούν αρκετά σκληρά σημεία.

Το πρόβλημα όμως είναι ότι δε δουλεύει καθόλου. Τα ηλεκτρονικά στοιχεία που αποτελούν σήμα κατατεθέν τους δε προσφέρουν πολλά στο τελικό αποτέλεσμα, ενώ τα ήρεμα, dreamy σημεία που χτίζονται κατά τη διάρκεια του δίσκου αντί να στέκονται ως ευθείες αντιθέσεις στα σημεία των σκληρότερων riffs του δίσκου, μοιάζουν να μη δένουν αρμονικά. Παράλληλα, τα φωνητικά του νεοαφιχθή Tony Wolski ταιριάζουν περισσότερο στην νέα κατεύθυνση του συγκροτήματος, όμως λιγότερο στη συνολική ταυτότητα της μπάντας. Βασικά, με το Dream Weapon μοιάζουν να χάνουν λίγο αυτή την ιδιαίτερη τους ταυτότητα.

Κομμάτια όπως το Pyrocene και το Alone In The Heart Of The Light σώζουν λίγο την κατάσταση και επιδεικνύουν τι προσπάθησαν να κάνουν οι Genghis Tron μετά από τόσα χρόνια απουσίας, ωστόσο ο υπόλοιπος δίσκος αποπνέεται από μια σχετική βαρεμάρα στις ιδέες που πρακτικά κάνουν ένα φαύλο κύκλο. Δε βοηθάει καθόλου και το Desert Stairs, ένα instrumental ατμοσφαιρικό τρίλεπτο ιντερλούδιο μέσα στη μέση του δίσκου, χωρίς κανένα προφανή λόγο, που κόβει όλη τη ροή στη μέση.

Δυστυχώς, είχα τον πήχη ψηλά για την επιστροφή των Genghis Tron και δε συνάντησα αυτό που περίμενα. Αυτό το πρόβλημα του να έχεις προσδοκίες. Η παραγωγή του Ballou κακά τα ψέμματα σώζει αρκετά την κατάσταση, αφού μιλάμε για τόσο κρυστάλλινο ήχο που καταφέρνεις να κάνεις εικόνα μέχρι και τη σκόνη που χοροπηδάει πάνω στα πιατίνια. Ωστόσο, μπορώ να δω τι έχουν προσπαθήσει να κάνουν εδώ οι Νεοϋορκέζοι και αυτή τη φορά, η προσπάθεια πράγματι μετράει. Κι αυτό γιατί το να κυνηγάς την εξέλιξη ακόμη κι αν δε σου πάει καλά την πρώτη φορά, μπορεί να οδηγήσει σε ανακαλύψεις. ‘Επαιξαν κι έχασαν αυτή τη φορά, αλλά θα κρατήσω την πίστη μου πως αν επιμείνουν λίγο, κάτι φοβερό θα έρθει να ακολουθήσει το Dream Weapon.

Rating: 

 5.5


Εταιρεία: Relapse Records
Genre: Experimental Metal/ Post Rock
Παραγωγός: Kurt Ballou
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 26/03/2021
Band Links: Facebook, Instagram, Twitter, Spotify, Bandcamp

Τελευταία