Suffocate For Fuck Sake - Fyra

Βρέθηκες σε αυτό το κείμενο, είτε επειδή γνωρίζεις ήδη, είτε επειδή σε ιντρίγκαρε το συγκεκριμένο όνομα (υποθέτω). Η απεγνωσμένη κραυγή που αφήνει στο άκουσμά του το όνομα του αινιγματικού ensemble των Σουηδών Suffocate For Fuck Sake, είναι καταδικασμένη να σε συνεπάρει στα σκοτεινά μονοπάτια της από την αρχή της επαφής σου μαζί τους, μέχρι το τέλος.

Η αρχή έγινε κάπου περί το 2004, όπου το συγκρότημα κυκλοφορεί το πρώτο της, ομότιτλο EP κι εκεί κάποιοι ψιλιάζονται την κατάσταση παράνοιας που πρόκειται να τους ακολουθήσει τα επόμενα χρόνια. Το 2008 κυκλοφορούν τον πρώτο τους full length δίσκο, Blazing Fires And Helicopters On The Frontpage Of The Newspaper. There's A War Going On And I'm Marching In Heavy Boots, που όπως το μακροσκελές όνομά του μαρτυρά, επρόκειτο για πραγματική έκρηξη. Ακολουθεί το ταξίδι του να χάνεις τον εαυτό σου, μέσω της ιστορίας μίας κοπέλας που είχε εισαχθεί σε άσυλο ανιάτων.

Οι Suffocate For Fuck Sake υπήρξαν πάντοτε μυστήριοι και low profile. Με τον ίδιο ξαφνικό τρόπο που εμφανίστηκαν στον underground χώρο της Σουηδίας, έτσι εξαφανίστηκαν και για οχτώ χρόνια, κανείς δεν άκουσε τίποτε γι’ αυτούς. Μέχρι που το 2016 επιστρέψουν με το In My Blood, μία τραγική ιστορία που βυθίζεται στα άδυτα της αφαίρεσης της επιλογής. Όπως θα κατάλαβες, δεν ντρέπονται τη δύσκολη θεματολογία και αυτή τη φορά αναλύουν το ζήτημα της υποχρεωτικής στείρωσης των ψυχικά ασθενών στα ιδρύματα της Σουηδίας, που αποτελούσε κανόνα την δεκαετία του 70.

Για άλλα πέντε χρόνια παραμένουν σιωπηλοί, η σελίδα τους όμως παίρνει ζωή ξανά φέτος, με την ανακοίνωση της κυκλοφορίας του Fyra. Το νέο τους εγχείρημα ακολουθεί τον εθισμό, μέσα από τέσσερις διαφορετικές ιστορίες ανθρώπων που πάλεψαν με διαφορετικό είδος εθισμού και από διαφορετική οδό.

Είναι κάπως δύσκολο, να αναλύσεις τη μουσική των Suffocate For Fuck Sake χωρίς να γράψεις κάτι κοντά σε δοκίμιο. Οι ίδιοι περιγράφουν τον ήχο τους ως " αν οι Sigur Rós, οι Breach, οι Cult of Luna, οι Mono και οι Mogwai,έπαιζαν ταυτόχρονα", και μπορώ να πω ότι ως θερμή υποστηρίκτρια των προαναφερθέντων συγκροτημάτων, κάτι τέτοιο δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Παρ’ όλα αυτά, δεν τους αξίζει να συγκρίνονται μαζί τους, απλούστατα επειδή παίζουν στα ίδια επίπεδα με τους “φτασμένους” του χώρου.

Βασικό χαρακτηριστικό της δημιουργίας τους, είναι το μπλέξιμο post metal, post hardcore, screamo, με προηχογραφημένα podcasts ή interviews που σχετίζονται με το θέμα που έχουν επιλέξει κάθε φορά να “ντύσουν” μουσικά. Τρανταχτό αποτέλεσμα αυτής της μίξης, είναι ένα κρεσέντο ατμόσφαιρας που σε πνίγει κάθε φορά με το δικό της μοναδικό τρόπο, αποδίδοντας έναν κυριολεκτικό τόνο στο όνομα το οποίο έχουν επιλέξει.

Το Fyra είναι ένα ογδοντάλεπτο οδοιπορικό στα άδυτα της εξάρτησης, που ενώ σε κουράζει σε κάθε του βήμα πνευματικής κατρακύλας, εντείνεται συναισθηματικά με τρόπο τέτοιο που αναρωτιέσαι συνεχώς μέχρι που μπορεί να φτάσει. ‘Ετσι, ειρωνικά, εθίζεσαι σε αυτό. Από τη θλίψη του 15 Missed Calls, στα κρουστά του All Our Memories. Από την απόλυτη μοναξιά του Alone, στην αντισυμβατική απογοήτευση του Hope και τις μελωδίες του Cosmopol. Από τη λήθη στην οποία σιγά σιγά βυθίζεται το To Fall Apart, μέχρι την εξοργιστική στασιμότητα του Here και την ανοιχτή πληγή του καταληκτικού Quiet.

Θεωρώ κάπως ανούσιο να εξετάσω ένα ένα ξεχωριστά τα κομμάτια του δίσκου, γιατί συμπληρώνουν το ένα το άλλο σαν ένα δύσκολο παζλ. Δύσκολο όχι λόγω ποσότητας των επιμέρους στοιχείων του ή της σκηνής που απεικονίζει, αλλά επειδή όλα τα κομμάτια είναι μαύρα και το καθένα έχει τη δική του μοναδική θέση και σχήμα. Αξίζει όμως να αναφέρουμε ότι οι ιστορίες που ακολουθεί, τόσο μουσικά όσο και με τα ηχογραφημένα τους μέρη, διαπραγματεύονται τις θεματικές της τοξικοεξάρτησης, της αλκοολικής μητέρας, του εθισμού στα τυχερά παιχνίδια και της διατροφικής διαταραχής.

Το στοιχείο δε αυτό της ηχογράφησης, επειδή πρόκειται αποκλειστικά για ομιλίες στα σουηδικά, επιφέρουν ένα πέπλο μυστικισμού και απορίας στους μη ομιλούντες τη γλώσσα. Θα τολμήσω εδώ βέβαια να πω ότι η συγκεκριμένη προσέγγιση λειτούργησε κάπως καλύτερα στο προηγούμενο In My Blood, αφού η θεματολογία του σε άφηνε μετά το άκουσμά του κενό, μίζερο, στη γωνία του κρεβατιού σου να αναρωτιέσαι για τις έννοιες της επιβολής και της απαγόρευσης (ή ίσως να το βλέπω μόνο εγώ έτσι;).

Το Fyra είναι από αυτούς τους δίσκους που χαίρεσαι να σε αφήνουν στεναχωρημένο. Δεν είναι όλη η μουσική για διασκέδαση. Μερικές φορές υπάρχει η ανάγκη να βουτήξεις βαθιά μέσα στην ψυχοσύνθεση και την κοσμοθεωρία σου με τη βοήθεια των ηχητικών σου ερεθισμάτων. Να κοντραριστείς με σκοτεινές πτυχές της κοινωνικής σου πραγματικότητας, εκκινώντας από το σημείο μηδέν της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Οι Suffocate For Fuck Sake το προσφέρουν αυτό, σταθερά, για χρόνια, κάνοντας την εμφάνισή τους σε κομβικά χρονικά σημεία για να πετάξουν μια σκοτεινή βόμβα που όταν οι επιπτώσεις της πάνε να σβήσουν, επιστρέφουν δυναμικά με μία άλλη, χειρότερη. Και νιώθω τυχερή που τους ακολουθώ σε όλο αυτό το σκοτεινό ταξίδι.

Rating: 

 8.5


Εταιρεία: Moment Of Collapse Records
Genre: Post Rock/ Post Hardcore/ Hardcore/ Screamo
Παραγωγός: Suffocate For Fuck Sake
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 16/04/2021
Band Links: Facebook, Instagram, Twitter, Spotify, Bandcamp

Τελευταία