Another Round

Καλύψαμε ως Depart το μεγαλύτερο εύρος των φετινών υποψήφιων για Oscar Καλύτερης Ταινίας. Με τα Mank, The Trial Of The Chicago 7, Promising Young Woman, Minari, Nomadland, The Father και Judas And The Black Messiah, τα πράματα είναι κάπως εμφανή σχετικά με τους λόγους για την υποψηφιότητα τους από άποψη θέματος και γενικού στησίματος. Στη κατηγορία της Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας τα πράγματα γίνονται πάντα λίγο πιο ενδιαφέροντα αλλά ο λόγος που ήθελα να καλύψω αυτή την ταινία είναι βασικά η πρώτη υποψηφιότητα για Καλύτερη Σκηνοθεσία του Thomas Vinterberg.

Ο δεύτερος σημαντικότερος Δανός σκηνοθέτης μετά τον Lars Von Trier και συνιδρυτής, μαζί του, στο Δόγμα 95 έχει μια ιδιότυπη καριέρα που καθρεφτίζεται στις ταινίες που κάνει. Λιγότερο προβοκάτορας από τον καλλιτεχνικό του αδελφό, παρόλο που η καλύτερη του ταινία θα είναι πάντα το προβοκατόρικο Festen, έχει ασχοληθεί σε μεγάλο βαθμό με αυτό που θα χαρακτήριζα ως slice of life ταινίες αντίστοιχα με έναν Jim Jarmusch κι έναν Aki Kaurismaki.

Έτσι κι εδώ, στο Another Round, έχουμε μια περίοδο στη ζωή τεσσάρων φίλων που σπάνε την καθημερινότητα τους δοκιμάζοντας κάτι παραπάνω. Αυτή τη γιορτή της ζωής βλέπουμε σήμερα και τι τραγική ειρωνεία, άλλη μια ταινία φέτος αφιερωμένη σε μια αδικοχαμένη κόρη σκηνοθέτη καθόλου ανόμοια με το Justice League του Zack Snyder. Παρά την τραγική συγκυρία, ο Vintenberg δήλωσε ότι ήταν το σενάριο που η κόρη του λάτρευε και θα ήθελε να γίνει. Κάπως έτσι η ζωή απάντησε στον θάνατο. Ο πρωταγωνιστής μας είναι ο Martin (Mads Mikkelsen) ένας καθηγητής ιστορίας ο οποίος πάνω κάτω έχει χάσει την όποια χαρά της ζωής. Τα αποτελέσματα είναι εμφανή και στο σχολείο και στο σπίτι. Όταν όμως μαζευτεί με τους φίλους του Tommy (Thomas Bo Larsen) και Peter (Lars Ranthe), καθηγητές γυμναστικής και μουσικής αντίστοιχα, για τα γενέθλια του τέταρτου της παρέας Nikolaj (Magnus Millang), αυτός που είναι και ο καθηγητής φιλοσοφίας θα τους προτείνει ένα πείραμα.

Με βάση μια θεωρία Νορβηγού ψυχολόγου και φιλόσοφου, θα τους προτείνει να αρχίσουν να πίνουν μέσα στη μέρα ώστε να ανεβάσουν την ποσότητα αλκοόλ στο αίμα τους στο 0.5 (η ιδανική ποσότητα κατά τον Νορβηγό) και να βελτιώσουν τις συνολικές τους επιδόσεις και την χαμένη χαρά της ζωής που έχει αρχίσει να στερεύει στη μέση τους ηλικία. Ο Martin είναι αυτός που μάλλον το έχει περισσότερη ανάγκη αλλά κι αυτός που θα φέρει τις περισσότερες αντιστάσεις στην αρχή. Παρόλα αυτά κι οι τέσσερεις θα βουτήξουν με τα μούτρα στο πείραμα τελικά.

Τα αποτελέσματα ποικίλα, τόσο εντυπωσιακά όσο και τρομακτικά σε φάσεις καθώς τεστάρουν τα προσωπικά τους όρια και ανεβάζουν τον πήχη του πειράματος. Η ταινία ξεκινάει με το γνωμικό του Kierkergaard «Τι είναι τα νιάτα; Ένα όνειρο. Τι είναι η αγάπη; Το περιεχόμενο του ονείρου.» κι αυτό παρουσιάζει η ταινία μέσα από την καθημερινότητα τους. Σ’ αυτό το γνωμικό εγώ θα συμπληρώσω ένα από τις ύστερες βιογραφικές ταινίες του Alejandro Jodorowsky που πιστεύω ότι ταιριάζει γάντι κι εδώ. «Και ποιο το νόημα της ζωής; Να την ζήσεις.».

Είχα να δω ταινία του Vintenberg από το The Hunt και τον θυμάμαι ως αρκετά βαρύ στη σκηνοθεσία του, με εξπρεσιονιστικούς φωτισμούς μεγάλων αντιθέσεων και μια βαριά ατμόσφαιρα. Εδώ ο τόνος είναι αρκετά πιο ρευστός με την χαρακτηριστική αιωρούμενη κάμερα του Δόγματος να κυριαρχεί, σαν μύγα στον τοίχο να καταγράφει τους χαρακτήρες με μικρές διαφοροποιήσεις στην κάλυψη ανάλογα και με την ένταση των καταστάσεων.

Στην ηχητική μπάντα έχουμε ως επί το πλείστον φυσικούς ήχους που κάνει τη χρήση της όποιας μουσικής είτε στο soundtrack είτε από φυσική πηγή μέγιστα αποτελεσματική. Στη μέση της ταινίας όπως το πείραμα φτάνει στο peak του μας χαρίζει στιγμές υπέρβασης, το άγγιγμα της Θέωσης δια της αβίαστης ζώσης, σε συγκινητικές στιγμές ανατριχίλα και στο χαμηλότερο τους σημείο έχουμε μόνο υπόκωφους βόμβους. Στο πολυδιαφημισμένο φινάλε της ταινίας απ’ όπου προκύπτουν και οι περισσότερες προωθητικές φωτογραφίες της ταινίας έχουμε το συγκερασμό, τη μαγική ισορροπία όλων αυτών των στοιχείων με εκστατικό όσο και γαλήνιο τραγούδι What A Life. Υπογραμμίζω ότι αυτό δεν είναι spoiler καθώς πρέπει να το βιώσετε.

Αφηγηματικά η ταινία είναι, ως επί το πλείστον, ένα μελόδραμα. Υπάρχουν πολλές παρεξηγήσεις σχετικά με το τι σημαίνει αυτό αλλά ο ορισμός του μελοδράματος είναι μια ιστορία στην οποία οι χαρακτήρες καθορίζονται από τις καταστάσεις. 'Ετσι τίθεται μέσα στην ταινία τη πεδίο της καθημερινής ζωής με το πείραμα μέσα της και οι χαρακτήρες απλά δρούνε πηγαία και χορεύουν σ’ αυτή την πίστα. Απλούστατα το ζούνε. Σημαντική για την κατανόηση της ταινίας είναι και μια ακόμα αναφορά που γίνεται στον Kiekergaard, στη θεώρηση του ότι κάθε άνθρωπος είναι εσφαλμένος και πρέπει να το αποδεχθεί. Κάνουμε πάντα το καλύτερο δυνατό με το πώς τα φέρνει η ζωή αλλά αυτή πάντα συνεχίζει. Έτσι δεν μπορούν τα πράγματα να είναι πάντα ωραία και τακτοποιημένα με ένα closure που συναντάμε στις περισσότερες ταινίες. Τη ρευστή ημιτελή αυτή έκφανση της ζωής καταφέρνει να μας δώσει ο Vintenberg κι αυτό είναι που κάνει το έργο μια απ’ τις καλύτερες slice of life ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ.

'Υστερα απ’ το πείραμα ο κάθε ήρωας θα είναι διαφορετικός και έχει κλείσει ένα σημαντικό κεφάλαιο στη ζωή τους. 'Ενας καταλύτης που άλλαξε τις ζωές τους αφήνοντας τους να έρθουν σε επαφή με τους αληθινούς τους εαυτούς όποιες κι αν ήταν οι συνέπειες.

Η ταινία μου θύμισε ένα meme που παρουσιάζει τους ανθρώπους σαν ζωάκια και τις συνήθειες μας όπως θα ήταν σ’ έναν εξωγήινο παρατηρητή. «Όταν νιώθουμε πολύ μικρές δροσοσταλίδες σχηματίζονται στα μάτια μας, όταν ήμαστε χαρούμενοι μεθάμε με χυμό από παλιό φρούτο και καπνίζουμε ξεραμένα φύλα, δίνουμε φυτά ο ένας στον άλλον για να δείξουμε την αγάπη μας». Και τελικά δεν είμαστε; Πλασματάκια σαν όλα τ’ άλλα που παρόλο το κοινωνικό πλέγμα της καταπίεσης έχουμε ένστικτα και πηγαία θέλω.

Ποιητικός, γλυκός και ουσιαστικός ο κύριος Vintenberg σ’ αυτό τον αποχαιρετισμό προς την κόρη του. Ο θάνατος μπορεί να είναι η μοναδική κοινή δικαιοσύνη αλλά η πορεία μέχρι αυτόν είναι όλη δική μας, του καθενός κι απλά ολοκληρώνεται στη μοιρασιά με τους υπόλοιπους και το κοινό βίωμα. Ας το ζήσουμε μαζί. I’ll drink to that.

Rating:

Χώρα: Δανία, Σουηδία, Ολλανδία
Έτος: 2020
Χρώμα: Έγχρωμη
Σκηνοθεσία:
Thomas Vintenberg
Πρωταγωνιστούν: Mads Mikkelsen, Thomas Bo Larsen, Lars Ranthe, Magnus Millang

Διάρκεια: 117 λεπτά

Τελευταία