Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑΑντίο σε μια πρέσβειρα της dark σκηνής

Αντίο σε μια πρέσβειρα της dark σκηνής

Γεννήθηκε στη Μελβούρνη και στη διάρκεια της δεκαετίας του ’70 γνώρισε και ερωτεύτηκε τον Nick Cave. Το πρωί της Πέμπτης 29 Απριλίου 2021, έφυγε από τη ζωή στα 61 της χρόνια, αφήνοντας ως παρακαταθήκη στα θησαυροφυλάκια της μουσικής το σκοτεινό πέπλο με το οποίο “έραψε” το κοστούμι των Bad Seeds. Η Anita Lane ήταν… ακόμη ένα όνομα στη θάλασσα των ατόμων τα οποία έθεσαν τα θεμέλια μουσικών κινημάτων, μα χρειάστηκε να φύγουν από τη ζωή για να υμνηθούν.

Δεν βγάζουμε έξω κανέναν. Ουδείς εξαιρείται του μουσικού αμαρτήματος της άγνοιας ύπαρξης μουσικών προσωπικοτήτων που έχτισαν με πάθος και πάθη, μουσικά ρεύματα πάνω στα οποία ταξίδεψαν, ταξιδεύουν και θα ταξιδεύουν, εκατομμύρια άτομα. Η Anita Lane ήταν ένα από αυτά τα άτομα, μια μουσική ιδιοφυία στην οποία η dark σκηνή -και δη όπως αυτή εκφράζεται και διαμορφώνεται από τους The Bad Seeds του Nick Cave- οφείλει τα μέγιστα.

Η σχέση της με τον Cave τους έφερε στην Ευρώπη παρέα, και συνεργάστηκαν στη μπάντα του σπουδαίου μουσικού “Birthday Party”, με τη Lane να συνυπογράφει το αξέχαστο “A Dead Song” από το πρώτο album του συγκροτήματος το 1981, “Prayers on Fire”. Ο φωτογράφος Bleddyn Butcher, “σκιά” του Nick Cave στα πρώτα του μουσικά βήματα, έχει αποκαλύψει: «Η επιρροή της Anita στον νεαρό Nick ήταν καταλυτική, μουσικά και δημιουργικά».

Ήταν το άτομο το οποίο όχι μόνο εντόπισε, αναγνώρισε, και αγάπησε το ταλέντο του Nick Cave, μα και αυτή που το πότισε με τη δική της δημιουργικότητα, προκειμένου να ανθίσει και να γίνει ένας γιγάντιος, σκοτεινός κήπος γεμάτος με dark wave/dark στοιχεία, πολλές φορές στα όρια (και πριν και μετά) του depressive rock. Μαζί συνέχισαν να γράφουν και για το δεύτερο album των “Birthday Party”, μα τα σπουδαία πράγματα έμελλε να ακολουθήσουν.

Enter, Nick Cave and the Bad Seeds

Η Lane ακολούθησε τον Cave στο μουσικό σχήμα που επρόκειτο να κάνει μουσικές τομές η οποίες θα διαμόρφωναν τη μουσική, και θα της έδιναν αμέτρητα καλούπια ώστε να παρουσιάσει το εντυπωσιακό, σημερινό της φάσμα. Στα μέσα της δεκαετίας του ’80, ο χωρισμός των δυο δεν αποτέλεσε και αφορμή για διακοπή του καλλιτεχνικού ντουέτου το οποίο είχαν δημιουργήσει. Ευτυχώς, για εμάς, και για τον Cave.

Με περίσσια όρεξη για μουσική, η Lane έγραψε στίχους για τα “Stranger Than Kindness” και “From Her to Eternity”, ενώ είχε και ντουέτο με τον Cave στο “Death Is Not the End” του Bob Dylan από το “Murder Ballads” (1996). Το 1988, η Lane κυκλοφόρησε και το πρώτο δικό της έργο, “Dirty Sings”, ένα αξέχαστο EP με το οποίο έστειλε ένα μήνυμα σε όλα τα άτομα εκεί έξω που δεν θεωρούσαν ότι η ανασφάλεια ήταν κάτι κατακριτέο. Που ήθελαν απλώς να αποδεχθούν τους εαυτούς τους, όπως ήταν.

Τη θέση της απροσπέλαστης αυτοπεποίθησης και της αδυσώπητης δίψας για επιτυχία, παίρνουν ο σκοτεινός ρεαλισμός παντρεμένος με τον συνειδητοποιημένο, καλλιτεχνικό πεσιμισμό. Εκεί, η Lane παράγει τα καλύτερά της έργα. Με τον Nick Cave στο πιάνο διασκευάζει και το “Lost in Music” των Sister Sledge, μια από τις πολλές διασκευές που κυκλοφόρησε στη διάρκεια της ζωής της, όπως τα covers των “Sexual Healing” του Marvin Gaye και “Home Is Where the Hatred Is” του Gil Scott-Heron.

Τελευταία