Evanescence - The Bitter Truth

Νέος δίσκος για τους Evanescence και η πικρή αλήθεια είναι ποιος ασχολείται μαζί τους εν έτει 2021. Εγώ φυσικά, και όποιος δεν το κάνει το κρίμα στο λαιμό του γιατί έχουν βγάλει εξαιρετικούς δίσκους μετά το υπερεπιτυχημένο ντεμπούτο "Fallen" του 2003. Το οποίο θα τολμήσω να πω ότι είναι το λιγότερο καλό τους άλμπουμ σε σχέση με ό,τι κυκλοφόρησαν στη συνέχεια. Καλά, ίσως υπερβάλω λίγο. Όποιος όμως θεώρησε ότι καλή ήταν για μπάντα που άκουγε στα τρυφερά χρόνια της οργισμένης εφηβείας καλό θα ήταν να αναθεωρήσει γιατί έχει χάσει επαφή με τα παιδιά.

Καταρχάς, να πω εδώ ότι, όπως διαπιστώνουν και τα τρία άτομα που αποτελούν το αναγνωστικό μου κοινό – βάζω και εμένα μέσα - μπαίνω απευθείας στο ψητό χωρίς πολλές σάλτσες. Πράγμα ασυνήθιστο γιατί το ψητό τη θέλει τη σάλτσα του. Τέλος πάντων, στο προκείμενο.

Στις 26 Μαρτίου 2021 κυκλοφόρησε το "TheBitterTruth" από την BMG και αρχικά το γκρουπ ήθελε να δουλέψει με διαφορετικούς παραγωγούς σε όλον τον κόσμο. Όπως ήρθαν τα πράγματα φυσικά δεν κατέστη δυνατό ένα τέτοιο εγχείρημα και την παραγωγή ανέλαβε ο Nick Raskulinecz, γνωστός και μη εξαιρετέος παραγωγός που εδρεύει στο Nashville. Καλά, δεν κακόπεσαν κιόλας καθώς ο συγκεκριμένος τύπος έχει στο βιογραφικό του συνεργασίες με πασίγνωστα ονόματα όπως Foo Fighters, Stone Sour, Rush, Mastodon, Mondo Generator, Trivium, Alicein Chains και φυσικά πάλι με τους Evanescence στον προηγούμενο δίσκο τους.

Το "The Bitter Truth" λοιπόν είναι ο πρώτος στούντιο δίσκος μετά το Ε Ξ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Κ Ο "Evanescence" του 2011. Είχε μεσολαβήσει το album "Synthesis" το οποίο δεν ήταν ένα studio album με νέο original υλικό αλλά περιείχε υπάρχοντα κομμάτια ενορχηστρωμένα από την αρχή για συμφωνική ορχήστρα μαζί με ηλεκτρονικά στοιχεία και λοιπά μπλιμπλίκια. Αξιοπρεπές αρκετά θα πω αλλά όχι πολύ του γούστου μου. Α, και κυκλοφόρησε και ως live album στη συνέχεια.

Η μπάντα λοιπόν, μετά τον ομώνυμο δίσκο προχώρησε στις απαραίτητες ανακατατάξεις, δηλαδή αποχώρησε ο κιθαρίστας και μόνιμος συνεργάτης της Amy Lee, Terry Balsamo και ήρθε στη θέση του η Γερμανίδα Jen Majura, η έλευση της οποίας αποδείχτηκε βάλσαμο για τους Evanescence μιας που εκτός από πολύ καλή κιθαρίστρια τραγουδάει εξίσου καλά, πράγμα πολύ σημαντικό για το συγκεκριμένο σχήμα το οποίο στηρίζει μεγάλο μέρος του στα backing vocals. Φυσικά η Amy Lee παραμένει το πρόσωπο γύρω από το οποίο περιστρέφονται τα πάντα.

Στα τραγούδια του δίσκου θα είχαμε ως πρώτο single το "Use My Voice" αλλά λόγω covid έσκασε τελικά το "Wasted on You". Συμπαθητικό κομμάτι αλλά δε θα το έλεγα και από τις πιο δυνατές στιγμές του δίσκου. Βασικά όσο το ακούω μου αρέσει όλο και περισσότερο αλλά αυτό συμβαίνει με πολλά τραγούδια από δαύτους. Χαρακτηριστικό κορωνοβίντεο κλιπ βέβαια με τα μέλη της μπάντας να παίζουν το κομμάτι ο καθένας από το σπίτι του καθώς το single κυκλοφόρησε στις 24 Απριλίου 2020, δηλαδή προς το τέλος του πρώτου κύματος της πανδημίας. ‘Αρα θα γυρίστηκε στην καρδιά των γεγονότων. Είχαμε δεν είχαμε, κάναμε αναφορά και στα τεκταινόμενα.

Το δεύτερο single που κυκλοφόρησε ήταν το "The Game is Over" το οποίο μουσικά δε με τρέλανε θα πω, αλλά έτσι είπα και με το προηγούμενο. Τούτο εδώ στιχουργικά, πραγματεύεται την "κούραση" που νιώθει η στιχουργός για το δήθεν, και το προσωπείο που μπορεί να "φοράει" κάποιος για να είναι αρεστός στους γύρω του, για να ταιριάζει και να θεωρείται κοινωνικά αποδεκτός. Και όπως λέει κι η ποιήτρια "Take a breath and try to play along /But I'm a terrible liar / I feel the world like a brick on my chest / And the party's just begun".

Φυσικά ΚΑΙ αυτό το βίντεο κλιπ είναι γυρισμένο σε περίοδο καραντίνας από τα ίδια τα μέλη, με τα κινητά τους.

Τρίτο single κατά σειρά ήταν το "UseMyVoice" στο οποίο υπάρχει μια πληθώρα guests: η Sharon den Adel (WithinTemptation), η celebrity βιολονίστρια/χορεύτρια Lindsey Stirling, η Lzzy Hale (Halestorm) και η Taylor Momsen (ThePrettyReckless), μαζί φυσικά με φίλους και συγγενείς της Amy Lee.

Το συγκεκριμένο κομμάτι έχει ένα χαρακτήρα anthem θα έλεγα, ειδικά στο ρεφρέν. Εξυπηρετεί τέλεια το στιχουργικό μέρος καθώς σύμφωνα με την Amy το κομμάτι αυτό γράφτηκε "για να γιορτάσουμε τη δύναμη του να διεκδικεί κάποιος πράγματα για έναν πιο δίκαιο κόσμο. Είναι μια εποχή αφύπνισης, γεμάτη δυναμικότητα, ελπίζω να εμπνεύσω τον κόσμο να ψάξει την αλήθεια, να βρει ο καθένας μας τη φωνή του και να φωνάξει όπως εγώ με τη δική μου".

Αφού δεν πέταξε και κάνα "δεν υπάρχει κορωνοϊός" πάλι καλά.

Αργότερα, σε άλλη της συνέντευξη είχε πει ότι αφορμή για το συγκεκριμένο κομμάτι στάθηκε το περιστατικό σεξουαλικής επίθεσης που έγινε στο πανεπιστήμιο Stanford το χειμώνα του 2015, με ένα από τα θύματα να λέει ότι το μόνο που δε θα καταφέρει να της πάρει ο θύτης είναι η φωνή της. Μια που ανέφερα προηγουμένως τη Sharon den Adel και τους Within Temptation να πω ότι είναι προγραμματισμένο ένα τουρ με τίτλο "Worlds Collide" με τις δύο μπάντες να περιοδεύουν σε έντεκα χώρες στην Ευρώπη. Έχει ήδη αναβληθεί τρεις φορές και καλώς εχόντων των πραγμάτων και κορωνοϊού επιτρέποντος, θα ξεκινήσει το Μάρτιο του 2022. Συνεχίζουμε.

Το "Yeah Right" είναι το τέταρτο και τελευταίο single του δίσκου. Μιλάει για τη μουσική βιομηχανία αλλά όχι αυτή καθεαυτή. Περισσότερο εστιάζει στο ότι οι haters ενός καλλιτέχνη είναι αναπόσπαστο μέρος της καριέρας του και της επιτυχίας που αυτός μπορεί να έχει. Το να είναι κάποιος διάσημος και πετυχημένος συνοδεύεται και από αυτούς οι οποίοι προσεύχονται για την πτώση του. Το συγκεκριμένο track είναι γραμμένο από την Amy Lee, και από τον ντράμερ της μπάντας Will Hunt, στον οποίο θα ήθελα να σταθώ λίγο. Εκτός του ότι έχει συνεργαστεί με πλήθος ονομάτων (Black Label Society, Dark New Day, Staind, Statix-X), έχει συνεισφέρει συνθετικά σε πάρα πολλά κομμάτια της μπάντας και αποτελεί το δυνατότερο ατού των Evanescecnce στις live εμφανίσεις, φυσικά μετά την AmyLee. Ε, αυτά γι’ αυτόν, δε θα του στήσουμε και άγαλμα, ποιος είναι; Ο Mark Zonder;

Θα Ξεχωρίσω ακόμα τα "Broken Pieces Shine", "Feeding the Dark", "Better Without You" το οποίο θα μπορούσε να είναι και ένα από τα single και απορώ γιατί δεν επιλέχθηκε, "Take Cover", "FarFromHeaven" εξαιρετική μπαλάντα όχι ΕΥΤΥΧΩΣ σαν το "My Immortal" το οποίο δικαιολογημένα χάρισε πολλούς οπαδούς στην μπάντα αλλά εξίσου δικαιολογημένα και πολλούς haters (άσχετα που δε βρίσκω λόγο κάποιος να hate-άρει κάποια μπάντα αλλά you get the point που λένε), "Part of Me" κομματάρα, θυμίζει λίγο στο ύφος το "Imaginary" από το "Fallen".

Με τούτα και μ’ εκείνα, ξεχώρισα όλο το δίσκο σχεδόν ΑΛΛ’Α. Δεν είναι η δισκάρα που θα περίμενε κανείς απ’τα συμφραζόμενα. Σε επίπεδα ήχου δεν το συζητάμε καν. Το album είναι state of theart που λένε, σεμιναριακό. Κατά τα άλλα, όπως διάβασα και στο απαίσιο review των Financial Times "Amy Lee’s powerhouse voice is as ear-catching as ever but the songs lack character". Nτάξει, δε συμφωνώ 100% αλλά η αλήθεια είναι ότι η φωνή της αναδεικνύει τα κομμάτια, και όχι αυτά τη φωνή της. Βέβαια η ίδια τα γράφει οπότε κάτι παραπάνω θα ξέρει. Πήγα κι εγώ τώρα να διαβάσω review για δίσκο στους Financial Times, επόμενη κίνηση είναι να ανοίξω να διαβάσω αθλητικά στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Τέλος πάντων.

Το ζήτημα είναι ότι, όπως έδειξε η ιστορία, οι Evanescence ΕΙΝΑΙ η Amy Lee. Όσοι έλεγαν ότι "ε, μόλις έφυγε ο άλλος εξαφανίστηκαν" μάλλον έχασαν επαφή γιατί η πραγματικότητα είναι ότι "ε, μόλις έφυγε ο άλλος" εξαφανίστηκε καθώς, ο Ben Moody μετά και τη συνεργασία του με την Anastacia που τον διατήρησε λίγο ακόμα στο προσκήνιο, έφτιαξε μία μπάντα με άλλα παλιά μέλη των Evanescence με το απαίσιο όνομα "We Are the Fallen" παίρνοντας ως τραγουδίστρια μία πρώην συμμετέχουσα του American Idol ονόματι Carly Smithson και καταστρέφοντάς της την όποια καριέρα ευελπιστούσε να κάνει, παρουσιάζοντάς την σαν τη νέα Amy Lee. Έκτοτε τα ίχνη του αγνοούνται.

Ένα τελευταίο που έχω να πω είναι ότι οι Evanescence δεν είναι πια η "ένοχη απόλαυση" που είχαν όλοι οι μεταλλάδες στο σχολείο. Ή ακόμα καλύτερα, δεν είναι ένα γκρουπ για εφήβους. Είναι μία μπάντα είκοσι χρόνων η οποία κερδίζει συνεχώς νέους οπαδούς και μπορεί να μη δισκογραφεί συχνά αλλά όταν το κάνει, το αποτέλεσμα αξίζει τον κόπο. Δώστε μερικές ακροάσεις σε όλη τη δισκογραφία των Evanescenceγιατί πραγματικά υπάρχει εξαιρετικό υλικό εκεί μέσα και εκτιμήστε την Amy Lee όχι απλώς ως τραγουδίστρια, αλλά ως bandleader, γιατί αυτό είναι. Τα φιλιά μου.

Rating: 

 7.5


Εταιρεία: BMG
Genre: Alternative Rock
Παραγωγός: Nick Raskulinecz
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 26/03/2021
Band Links: Evanescence | Facebook | Instagram | Twitter | Spotify 

Τελευταία