Gojira - Fortitude

Οι νέες κυκλοφορίες στο ευρύτερο χώρο της metal μουσικής και του σκληρού ήχου είναι μία συζήτηση που γίνεται σε κάθε συνάντηση παλιών και νέων ακροατών και fan του είδους, συχνά σε υψηλούς, διχαστικούς τόνους διαφωνίας, κάτι που δυστυχώς είναι μόδα σε κάθε είδους συζήτηση τα τελευταία χρόνια. Ένα θέμα που δεν έχει τύχει προσωπικά να διαφωνήσω ή να ακούσω κάποιον να διαφωνεί, είναι η γενικότερη πορεία των Γάλλων, superstars πλέον, Gojira. Όλοι βρισκόμασταν σε μεγάλη αναμονή για νέο υλικό, ειδικότερα μετά την κυκλοφορία του πρώτου single του νέου album τους, και το πάρα πολύ ωραίο video, “Another World”.

Έφτασε επιτέλους η στιγμή, μετά από πολλές Covid δυσκολίες, για την 7η ολοκληρωμένη τους δουλειά, 5 χρόνια μετά το ακούραστα χιλιοακουσμένο “Magma”, που ακούει στο όνομα “Fortitude”. Το artwork είναι δημιουργία του κιθαρίστα και τραγουδιστή Joe Duplantier, με επιρροές από πίνακες του Gustav Klimt, όπως η “Pallas Athena” και παρουσιάζει την εικόνα ενός ιθαγενή πολεμιστή χωρίς φύλο, προσπαθώντας να αποδώσει την δύναμη του κάθε ατόμου, σε συνδυασμό με τον τίτλο του δίσκου.

Σύμφωνα με συνεντεύξεις, η διαδικασία σύνθεσης κράτησε πολύ παραπάνω από όσο περίμεναν, καθώς οι επιρροές τους έχουν εμπλουτιστεί ανά τα χρόνια, οπότε προσπάθησαν να εστιάσουν στα αντικειμενικά τεράστια riffs τους, ανεβάζοντας το επίπεδο του δεσίματος της μπάντας στο υψηλότερα δυνατό επίπεδο. Αυτό ως αποτέλεσμα, παρήγαγε αρκετά από τα λεγόμενα μουσικά «hooks», που σε συνδυασμό με τα ρυθμικά «παιχνίδια» και την πολυρρυθμία στα τύμπανα του Mario Duplantier, δημιουργεί μία πολύ φυσική αίσθηση ροής στη μουσική τους.

Η αρχή είναι πάρα πολύ δυνατή με το “Born For One Thing”, που κυκλοφόρησε και ως video-ταινία μικρού μήκους τον Φεβρουάριο, και μας τίναξε από οπουδήποτε κ αν καθόμασταν. Ο όγκος των riff θυμίζει τις πιο άγριες εποχές του “L’Enfant Sauvage”, με το πολύ ωραίο chorus και τον Joe Duplantier να ουρλιάζει “we were born for one thing, to tame the greatest fear of all” και το μοναδικό δέσιμο των Mario Duplantier στα τύμπανα και του Jean-Michel Labadie στο μπάσο να τερματίζει στο διπλό breakdown, τελειώνοντας το κομμάτι με έναν βρυχηθμό από λιοντάρι.

Η συνέχεια είναι το “Amazonia”, άλλη μία στιγμή που μας είχαν δώσει νωρίτερα, ένα ακόμα πολύ δυνατό video-ολοκληρωμένη ταινία σκηνοθετημένη από τον Charles De Meyer. Η σύνθεση είναι εμπνευσμένη από την μουσική των ιθαγενών της Βραζιλίας, που καταστρέφονται συστηματικά εδώ και πολλά χρόνια μαζί με την ευρύτερη περιοχή του Αμαζονίου. Τα έσοδα από όλα τα streaming services αυτού του track, θα δοθούν στην φιλανθρωπικό οργανισμό The Articulation Of Indigenous Peoples Of Brazil, μπορείτε να βρείτε σχετικα links στο YouTube video.

Ακολουθεί το πολύ μελωδικό και groovy “Another World”, δίνοντας την σειρά του σε μία από τις πιο ενδιαφέρουσες στιγμές, το “Hold On”. Ξεκινώντας με μία πολύ όμορφη πολυφωνία-ύμνο στον ωκεανό, πιστεύουμε ότι είναι ίσως ένα ήρεμο διάλειμμα, αλλά μετά από περίπου 2 λεπτά, κατεδαφίζονται όλα με ένα γιγάντιο riff και το chorus που σίγουρα θα διαλύσει και το μεγαλύτερο στάδιο που θα παίξουν “Hold On! Fight!”, χωρίς όμως να χάνει τις πολλές και πολύ όμορφες μελωδίες της lead κιθάρας του Christian Andreu.

Το επόμενο “New Found”, είναι η πιο κοντινή μουσική αναφορά στο “Magma” και ίσως το peak της έντασης του album, κάτι που λύνεται πολύ σωστά στην πολυφωνική, παιγμένη με μία κιθάρα και παραδοσιακά κρουστά του Θιβέτ, ομώνυμη σύνθεση “Fortitude”, που είναι η μελωδία του “The Chant” που ακολουθεί. Ίσως το πιο δυνατό μήνυμα που περνάνε, σε συνδυασμό με το τελευταίο video, μία μουσική εικόνα αφύπνισης στο λαό του Θιβέτ που αξίζει να δείτε.

Η ένταση ανεβαίνει επικίνδυνα στο “Sphinx” με τα πολύ σκληρά riffs και ακόμα σκληρότερα φωνητικά, δίνοντας μας μία ανάσα στο intro του “Into The Storm”, όχι για πολύ βέβαια, καθώς τα τρομακτικά skills του Mario Duplantier στα τύμπανα μας ξανασηκώνουν και αρχίζουμε και φωνάζουμε μαζί τους “Rise and fight put your fist in the air” στο chorus. Το επόμενο “The Trails” είναι σίγουρα η πιο ήρεμη, αλλά απίστευτα groovy, στιγμή του “Fortitude”, ένα μελωδικό και πολύ εσωτερικό κομμάτι, αφήνοντας μας με το άκρως πολεμικό, wall-of-death-y “Grind”, το πιο οργισμένο, ειρωνικά αφυπνιστικό track, το εκπληκτικό μπάσο του Jean-Michel Labadie να τρυπάει ευχάριστα τα αυτιά μου και την πολύ όμορφη μελωδία των κιθαρών να αφήνει μία μίξη συναισθημάτων λύτρωσης και προσμονής για κάτι καινούριο.

Η πορεία των Gojira είναι πραγματικά αξιοθαύμαστη. Κάθε album είναι 5 βήματα μπροστά από το προηγούμενο σε όλους τους τομείς, με μία συνεχόμενη τάση εξέλιξης, τόσο μουσικά και συνθετικά, όσο και στιχουργικά, σε επίπεδο παραγωγής και συνολικού concept.

Το “Fortitude” είναι ένα υπέρλαμπρο παράδειγμα του πως πρέπει να ακούγεται ένας σύγχρονος metal δίσκος, γεμάτος κομμάτια που δεν φεύγουν με τίποτα από τα αυτιά, με πολύ δυνατά κοινωνικά μηνύματα, videos που σου δίνουν την πλήρη εικόνα του τι είχαν στο μυαλό τους, όλα στο υψηλότατο επίπεδο παραγωγής και ολοκληρωμένης αισθητικής. Είχα την τύχη να τους δω ζωντανά λίγο μετά το “Magma” και μετά από το Fortitude, δεν υπάρχει μπάντα που να θέλω να δω περισσότερο όταν φύγει από πάνω μας αυτό το μάυρο σύννεφο χωρίς live μουσική, που μας έχει σκοτεινιάσει τα δύο τελευταία χρόνια.

Rating: 

 10


Εταιρεία: Roadrunner Records
Genre: Progressive/Groove Metal
Παραγωγός: Joe Duplantier, Andy Wallace
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 30/04/2021
Band Links: Gojira | Facebook | Instagram | YouTube | Spotify 

Τελευταία