Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑKatatonia - Last Fair Deal Gone Down

Katatonia - Last Fair Deal Gone Down

Πριν από 20 χρόνια κυκλοφόρησε ο πρόδρομος μιας σειράς από αριστοτεχνικά γραμμένους δίσκους, από τους b. Μιλάμε για τα Viva Emptiness (2003), The Great Cold Distance (2006), Night Is The New Day (2009). Η κυκλοφορία του Last Fair Deal Gone Down (2001), συνοδεύτηκε από την αποκρυστάλλωση της δομής των Katatonia, έπειτα από 8 χρόνια αλλαγών τόσο στα μέλη όσο και στο μουσικό ύφος του συγκροτήματος. Οι Jonas Renkse, Anders Nyström, Fredrik Norrman, Mattias Norrman, και Daniel Liljekvist είχαν επιτέλους την ευκαιρία να αλληλοεπιδράσουν σε ένα κλειστό σύστημα και μέσα από αυτή τη ζύμωση μπόρεσαν να γεννηθούν μερικές από τις καλύτερες δουλειές του συγκροτήματος που πλέον μετράει σχεδόν 30 χρόνια ύπαρξης.

Έπειτα από την Doom διάθεση που είχαν οι πρώτοι δύο δίσκοι του συγκροτήματος και εξ αιτίας των προβλημάτων που εμφάνισε στη φωνή του ο Renkse από τα άγρια φωνητικά, οι Katatonia άρχισαν να στρέφονται σε πιο “απαλούς” δρόμους, βρίσκοντας τελικά την Goth ατμόσφαιρα που τους ταίριαζε. Ύστερα από σειρά αλλαγών στο line up, η μπάντα άρχισε να διαχειρίζεται με πιο εκλεπτυσμένο τρόπο τον άλλοτε χοντροκομμένο και σκοτεινό ήχο της, με αποτέλεσμα να κινηθούν προς τη δημιουργία του αρχέτυπου του gothic ύφους τους, το οποίο είναι το Last Fair Deal Gone Down.

Πολλοί θεωρούν τον εν λόγω δίσκο, τον σπουδαιότερο από τις συνθέσεις των Katatonia. Δεν θα διαφωνήσω, όχι επειδή θεωρώ και εγώ ότι αυτό είναι το ύψιστο δημιούργημά τους, αλλά γιατί χωρίς το Last Fair Deal Gone Down δεν θα μπορούσε να υπάρξει το υπέρτατο The Great Cold Distance και επίσης γιατί μέσα από αυτόν τον δίσκο μας έδειξαν πόσο μακριά θα μπορούσαν να φτάσουν όταν θα έκαναν κλικ τα πάντα: στίχος, μουσική, ατμόσφαιρα, παραγωγή, φωνητικά και όταν ο ήχος τους θα γινόταν πιο καθαρός και τονισμένος. Εκτός αυτού, ο δίσκος έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που συστήνουν ένα αξιοζήλευτα γραμμένο album: εξαιρετικές μελωδίες, εναλλαγές στις δυναμικές από κομμάτι σε κομμάτι, δομές τραγουδιών που σου κρατάνε την προσοχή, ποικιλία, ροή αλλά και την αίσθηση ότι δεν ακούς πράγματα που είναι ξέχωρα, αλλά ενιαία, χωρίς όμως να γίνονται απολύτως ομοιογενή, σε σημείο που δεν ξέρεις πότε αρχίζει και πότε τελειώνει ο δίσκος.

Τη βδομάδα αυτή έκανα ξανά μια επίσκεψη στο Last Fair Deal Gone Down, για να εκτιμήσω κάτι που συνεχίζει να στέκεται και να ευσταθεί έπειτα από 20 χρόνια. Ο δίσκος έχει την πρώτη ύλη για να συνεχίσει να είναι σημαντικός για πολλές δεκαετίες ακόμα.

Τελευταία