Iceage - Seek Shelter

«But love, love kills slowly, Love kills silently, love kills closely, Kills slowly»

Επιλέγοντας τον παραπάνω στίχο, θα αραδιάσω το επί ετών τσιτάτο που με ακολουθεί «Το punk είναι το σύμπλεγμα μεταξύ της ρομαντικής μας αύρας και της ρεαλιστικής πλευράς μας».

Η αλήθεια είναι πως δύσκολα αποδίδεις το punk μέσα από λέξεις και συναισθήματα – έχει πολλές πλευρές και συνάμα καμία. Η αντίστιξη επικρατεί και η μουσική καλά κρατεί σε ένα από τα άκρος επικίνδυνα και αναγκαία πράγματα στη ζωή μας.

Το περίεργο πράγμα ωστόσο για τον κίνδυνο, είναι η έμφυτη σχετικότητα.

Στην πραγματικότητα θα μπορούσαμε να του δώσουμε την έννοια μιας μουσικής διέξοδού, που χαράζει την στάση μας απέναντι στη ζωή. Εάν λοιπόν υποθέσουμε πως η punk χωρίζεται στα δύο, δηλαδή την πριν Iggy Pop εποχή και την μετά (γι’ αυτό βέβαια δεν είμαι και τόσο σίγουρη), βλέπεις ο Iggy Pop επικρατεί ακόμα στην επισφράγιση όλων των παραπάνω, δεν μπορούμε να δώσουμε έναν καταλυτικό βαθμό επικινδυνότητας. 'Aλλωστε το ίδιο το punk δεν μπορεί ούτε να προσδιοριστεί ούτε να καθοριστεί - μοιάζει με δάσος καμμένο που δεν σταματά να ανθίζει, και αυτό είναι εν τέλει που έχει την μεγαλύτερη σημασία.

Τι συμβαίνει λοιπόν όταν η προσδοκία για εγγενή κίνδυνο, μέσω της λευκής σφυρηλασίας και της εφηβικής οργής, δίνει φωνή σε έναν κόσμο που απελευθερώνεται απεγνωσμένα, τρέχοντας έναν αγώνα χωρίς τερματισμό - μπορεί να διαρκέσει για πάντα;

Εδώ η απάντηση είναι πιο εύκολη και έρχεται μέσα από τους Iceage.

Από τα έγκατα της γης, βήμα – βήμα, μέσα στον χρόνο, καταφέρνουν να αγκαλιάσουν το φως, γεγονός που επιβεβαιώνεται και στο Seek Shelter, όπου από ζοφεροί μηδενιστές, ανυψώνονται σε χορωδούς.

Μετά το ντεμπούτο τους το 2011 (New Brigade), βγαλμένοι στην κυριολεξία από τον λάκκο της δημιουργίας, κατάφεραν μέσα στην δεκαετία να μεταμορφωθούν πάνω σε νέες συντεταγμένες.

Και για του λόγου του αληθές, πριν την κυκλοφορία του τελευταίου τους άλμπουμ, κυκλοφόρησαν το «Lockdown Blues». Ένα αυτόνομο single εν καιρώ πανδημίας, που ξεκλείδωνε τον ρυθμό του εγκλεισμού μέσα από τα τύμπανα και τις «ληθαργικές» κιθάρες να πρωταγωνιστούν, αυξάνοντας το πνεύμα ενάντια στις αντιξοότητες και την προβληματική πραγματικότητα, ως προπομπό μιας μουσικής αναζωογόνησης που την έκρυβαν καιρό.

Στην εισαγωγή το «Shelter Song», ως οικοδεσπότης της προαναφερθήσας αλλαγής χτίζει νέα ηχοτοπία, δημιουργώντας μια δια δραστική επίκληση στο συναίσθημα του ακροατή, παραγκωνίζοντας με μαεστρία τα έως τώρα λεηλατημένα φωνητικά. Από την απέναντι διασταύρωση, περπατημένο πάνω σε έναν στιχουργικά εμπρεσιονιστικό δρόμο το «Gold City» φαντάζει βγαλμένο από τα πλήκτρα του Nick Cave, ενώ το «Vendetta», αντικατοπτρίζει την ζωή στα χαρακώματα της ανθρωπιστικής διαδοχής, όσο για το «Love Kills Slowly», το οποίο ήταν πρώτο στην ακρόαση μας, αποδεικνύει περίτρανα πως ο έρωτας είναι η ντόπα των καιρών στη λήθη.

Στον επίλογο η διαδρομή της μπάντας, θέλει το εκφυλισμένο μεγαλείο που αποτυπώθηκε άριστα στο Beyondless του 2018 , να χρίζει το Seek Shelter εργάτη της λύτρωσης και της σωτηρίας, μια γροθιά στο χάος που μετατρέπει την αποσύνθεση και την απελπισία σε μία ακόμα υψηλή διαδικασία της μουσικής, με την οποία αποδεχόμαστε ότι το σκοτάδι, αντί να είναι μια καθαρά εκτελεστική χειρονομία, είναι η ύψιστη παρουσία φωτός, συντονίζοντας στο παρόν την αισιοδοξία με την θλίψη - γόνους της ελπίδας.

Μεταξύ μας, τι θα μπορούσε να είναι πιο επικίνδυνο, και πιο punk, από την ελπίδα;

Rating: 

 7.0


Εταιρεία: Crunchy Tunes
Genre: Punk Rock
Παραγωγός: Sonic Boom, Nis Bysted & Iceage
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 07/05/2021
Band Links: Iceage | Facebook | Instagram | Spotify | YouTube |
BandcampI

Τελευταία