Αρχική ΤΕΧΝΕΣΘΕΑΤΡΟΤο πάτωμα κινείται και κάτι αλλάζει

Το πάτωμα κινείται και κάτι αλλάζει

Έχετε ακούσει για παλιά; Τότε που το θέατρο δεν ήταν για όλους, δεν ήταν καν για τους πολλούς και το να πάει κανείς σε μια θεατρική παράσταση αποτελούσε γεγονός και όχι συνήθεια. Η τέχνη όμως, που ανθίζει ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες , κατέφυγε τότε στο ραδιοφωνικό θέατρο. Έτσι και τώρα. Μπορεί βέβαια να μην κολλάμε το αυτί μας στο ραδιόφωνο γιατί το high definition μας επιτρέπει πλέον να κάτσουμε αναπαυτικά, μακριά από την οθόνη μας και να το απολαύσουμε, αλλά για όσο τα θέατρα είναι κλειστά τα ραδιοφωνικά θέατρα φέρνουν την μαγεία. «Το πάτωμα» είναι μια ραδιοφωνική θεατρική παράσταση της Ζέτης Φιτσίου.

Δύο άντρες, παντελώς άγνωστοι μεταξύ τους, ξεκινούν έναν διάλογο χωρίς όμως να μπορεί να δει ο ένας τον άλλον. Γιατί ο ένας είναι πάνω και ο άλλος κάτω από το πάτωμα. Από την πρώτη κιόλας περιγραφή καταλαβαίνει κανείς ότι αναφερόμαστε σε ένα έργο αλληγορικό και πολυεπίπεδο. Τι είναι το πάτωμα; Είναι ο πάτος και συμβιβαζόμαστε με το να υπάρχουν άνθρωποι κάτω από αυτόν; Είναι η βάση του ενός ο ουρανός του άλλου; Είναι το παπούτσι, η πατημασιά του πάνω, στο πρόσωπο του κάτω; Ή είναι ένα συνονθύλευμα πραγμάτων που ξεχωρίζουν ανθρώπους στην κορυφή και στα τάρταρα.

Ο ήρωας κάτω από το πάτωμα προσπαθεί να πείσει εκείνον από πάνω ότι αξίζει να τον βοηθήσει να ανέβει. Στην θεωρία συμφωνούν, η πράξη όμως παίζει αλλιώτικα παιχνίδια. Ο διάλογος μετατρέπεται σε ένα παιχνίδι κυριαρχίας, εξουσίας, δύναμης, φιλοσοφικής αναζήτησης, πολιτικής κριτικής και εν τέλει κατάρριψης ενός ολόκληρου συστήματος αξιών. Αναμιγνύει την τραγικότητα με την ειρωνεία και την πικρή κωμωδία. Κάποιος ρομαντικός (σαν εμένα) μπορεί να πει πως το έργο αυτό αποτελεί μια βαθιά προειδοποίηση του αυριανού κόσμου αν δεν πάρουμε δραστικά μέτρα, ενώ κάποιος άλλος ότι είναι μια πλήρης αλληγορική αποτύπωση της πραγματικότητας.

Ακριβώς επειδή η παράσταση είναι ραδιοφωνική, η δουλειά της σκηνοθεσίας, της παικτικότητας αλλά και της φαντασίας του θεατή είναι ακόμα πιο δύσκολη. Κι όμως, αυτή η ομάδα ανθρώπων καταφέρνει να μεταδώσει το συναίσθημα χωρίς στιγμή να διψάσουν τα μάτια σας. Οι δύο πρωταγωνιστές, ο Πάνος Βλάχος και ο Πέτρος Λαγούτης έχουν εξαιρετική χημεία μεταξύ τους και η ένωση τους δημιουργεί ένα ολόκληρο, στην συγκεκριμένη παράσταση που θαρρείς δεν έχει χώρο για κανέναν άλλον.

Ο Πέτρος Λαγούτης με την ραδιοφωνική του φωνή, τον απίστευτο χρωματισμό των λέξεων και το πάθος στον ρόλο του και ο Πάνος Βλάχος με μία έμφυτη τρυφερότητα στην φωνή του και μια ικανότητα στον ρόλο του να υποβάλει και να παρασύρει τον ακροατή του, με τις φωνές και των δύο βαθιές, καθαρές και κρυστάλλινες, δημιουργούν μια παράσταση που απαιτεί μισή ώρα για να την παρακολουθήσεις και πολλές ώρες που δεν μπορεί να βγει από το μυαλό σου. Η σκηνοθεσία είναι εξαιρετική, ενώ το έργο αν και πολυδιάστατο είναι πυκνό και καθαρό. Το πάτωμα κουνήθηκε και φαίνεται να φέρνει αλλαγές στην θεατρική πραγματικότητα.

Κάτι που ίσως δεν ήξερες: Την παράσταση «Το πάτωμα» έχουν ακούσει ήδη 35.000 ακροατές.

Τελευταία