Army of The Dead

Την φετινή χρονιά την λες και χρονιά του Zack Snyder, τουλάχιστον για τον υπογράφοντα. Η πολυαναμενόμενη επιστροφή του με το Justice League οδήγησε σε μια συνολική ανασκόπηση όλου του έργου του και μπορώ να πω ότι επιτέλους τον εκτίμησα όπως του αξίζει. Τώρα λοιπόν, στο Army Of The Dead, έχουμε σε πρώτη όψη μια επιστροφή στις ρίζες του. Αλλωστε, η πρώτη μεγάλου μήκους προσπάθεια του ήταν το remake του Dawn Of The Dead.

Παρόλα αυτά εγώ εντοπίζω αλλού το ενδιαφέρον του πιο πρόσφατου πονήματος του. Είναι η μόλις δεύτερη φορά που ο Zack Snyder μετά από μια καριέρα δεκαετίας και βάλε δεν στηρίζεται σε προϋπάρχον υλικό αλλά σε μια πρωτότυπη ιστορία του. Κουβαλάει όλη την εμπειρία και καλείται να ξεδιπλώσει το όραμα του, τόσο θεματικά όσο και συγγραφικά. Ένα μεγάλο στοίχημα αν αναλογιστούμε και πως από αυτή την ταινία προετοιμάζεται ολόκληρο franchise για λογαριασμό του Netflix. Το κερδίζει όμως ή έχουμε μια κακή ζαριά;

Στην εναρκτήρια σκηνή βλέπουμε πως το Las Vegas κατέληξε να είναι κατειλημμένο από ζόμπι. Νιόπαντρο ζευγάρι εξερχόμενο της πόλης συγκρούεται με πομπή του αμερικανικού στρατού η οποία κουβαλάει ένα άγνωστο φορτίο. Σύντομα αποδεικνύεται πως πρόκειται για τον άλφα ζόμπι Zeus (Richard Cetrone) ο οποίος σύντομα καταβροχθίζει του στρατιώτες και τους μετατρέπει σε πρωτοπαλίκαρα του με τα οποία θα κατακτήσει το Sin City.

Ακολουθεί η σκηνή των τίτλων όπου με μια παιγνιώδη διασκευή του Viva Las Vegas παρουσιάζεται η προσπάθεια εκκένωσης της πόλης από τον πρωταγωνιστή Scott Ward (Dave Bautista) και τα βασικά μέλη της ομάδας του Vanderohe (Omari Hardwick) και Maria Cruz (Ana De La Reguera). Στην σεκάνς που ακολουθεί βλέπουμε τον Scott να δουλεύει ως ψήστης πλέον και τον επιχειρηματία Bly Tanaka (Hiroyuki Sanada) να τον προσεγγίζει με το υπερφιλόδοξο σχέδιο της εισβολής στην πόλη και ανάκτησης διακοσίων εκατομμυρίων εκ των οποίων τα πενήντα θα είναι η πληρωμή του Scott και της ομάδας του, λίγες μέρες προτού η κυβέρνηση την ισοπεδώσει με πυρηνική βόμβα.

Έτσι ο Scott θα μαζέψει πάλι την παλιά ομάδα του με μερικές νέες προσθήκες και τελευταίο κομμάτι του παζλ είναι η κόρη του, Kate (Ella Purnell), η οποία δουλεύει σε έναν καταυλισμό απομόνωσης ακριβώς έξω από την πόλη και θα τους βοηθήσει να εισχωρήσουν μέσα. Αποκαλύπτεται και το παρελθόν τους καθώς την είχε εγκαταλείψει αφότου σκότωσε τη μάνα της λίγο αφότου είχε γίνει ζόμπι.

Κατασκευαστικά η ταινία μπορεί είναι εξ ορισμού η πιο Zack Snyder καθώς σκηνοθετεί, συνυπογράφει το σενάριο αλλά και αναλαμβάνει για πρώτη φορά την διεύθυνση φωτογραφίας. Είναι αξιέπαινο λοιπόν που δεν θυμίζει ακριβώς τις προηγούμενες ταινίες του αλλά δείχνει ξεκάθαρα την εξέλιξη του. Η χρωματική παλέτα είναι πιο ισορροπημένη από τις υπερηρωικές ταινίες του, τα χαρακτηριστικά του slow-motion πιο οικονομημένα και συγκρατημένα όπως και η χρήση της μουσικής που ενώ παραμένει on the nose με πασίγνωστα κομμάτια, δεν φωνάζει τόσο πολύ.

Το σενάριο ισορροπεί τα στοιχεία του χιούμορ, της δράσης, της φρίκης και των ανθρώπινων στιγμών χαρακτήρων χωρίς πάλι κάποιο απ’ αυτά να παίρνει μεγαλύτερο βάρος. Δεν δρέπει δάφνες πρωτοτυπίας παρά αποτελεί ένα κλείσιμο του ματιού σε μια κλασσική b-movie φόρμα (ούτως ή άλλως και το Dawn Of The Dead είναι «ζόμπι στο εμπορικό κέντρο», απλά εδώ έχουμε μια ολόκληρη πόλη) σε συνδυασμό με την blockbuster δράση που μας έχει συνηθίσει ο Snyder στο μεγαλύτερο εύρος της καριέρας του.

Έχει μερικές υπέροχες στιγμές world building όπου ουσιαστικά κάνει αναφορές στην προηγούμενη κυβέρνηση της Αμερικής, διασκεδάζει με τα κλισέ των ταινιών ζόμπι και διαφοροποιείται ίσα ίσα ώστε να μας δώσει κάτι σχετικά καινούργιο. Κυρίως την ύπαρξη των άλφα ζόμπι, δημιουργημένα κατευθείαν από τον Zeus, τα οποία σε αντίθεση με τα υπόλοιπα είναι πιο έξυπνα και δυνατά, κρατάνε πολλά ανθρώπινα χαρακτηριστικά τα οποία εκμεταλλεύονται έξυπνα στη διάρκεια της πλοκής.

Βέβαια και τα περισσότερα προβλήματα της ταινίας εντοπίζονται στο σενάριο. Ενώ ο ρυθμός της μου λειτούργησε, η δομή ήταν κάπως περίεργη. Η πρώτη ώρα είναι μόνο setup της πλοκής, σαράντα λεπτά η αποστολή και περίπου είκοσι η κορύφωση της με την υπόλοιπη ταινία να λειτουργεί σαν επίλογος. Υπάρχουν αρκετές τρύπες, λογικά σφάλματα που ίσως τεστάρουν το suspension of disbelief μερικών θεατών και κάποιες προοικονομίες που δεν εκπληρώνονται. Παράλληλα οι περισσότεροι χαρακτήρες δεν έχουν κάποιο ιδιαίτερο arc παρά εκπληρώνουν σχηματικά το ρόλο τους.

Αυτά όμως δεν έχουν και τόση σημασία γιατί η ταινία λειτούργει για αυτό που την θέλαμε. Μια συναρπαστική περιπέτεια ανάλαφρου τρόμου. Οι σκηνές δράσης έχουν ένταση, η χημεία ανάμεσα στην ομάδα είναι πολύ όμορφη κι υπάρχουν ουκ ολίγες ανατροπές για να κρατήσουν την αγωνία. Όλο το υπόλοιπο κατασκεύασμα έχει ως στυλοβάτη τον Dave Bautista.

Δεν είχε δοθεί ποτέ μέχρι τώρα στην υποκριτική καριέρα του πρώην παλαιστή η ευκαιρία να πρωταγωνιστήσει σε μια τόσο μεγάλη ταινία και τα καταφέρνει περίφημα. Όλος ο θεματικός πυρήνας της ταινίας και το μοναδικό character arc είναι δικά του, ένας άντρας που έτρεχε από το παρελθόν κι επιτέλους το αντιμετωπίζει. Ο Bautista δείχνει και στις δραματικές σκηνές αλλά και στην κινησιολογία δράσης, τι έχει μάθει απ’ όλη του την καριέρα θυμίζοντας περισσότερο το Bushwick, την άλλη ταινία εμπόλεμης ζώνης στην οποία πρωταγωνιστούσε.

Για μένα ο Snyder κέρδισε το στοίχημα. Σίγουρα η ταινία δεν είναι κάποιο αριστούργημα της 7ης τέχνης αλλά είναι μια απενοχοποιημένα πλήρως διασκεδαστική προσθήκη στο είδος. Ένα b-movie με όρους blockbuster το οποίο σίγουρα ανοίγει την όρεξη για το επικείμενο franchise του. Καλή τους αρχή λοιπόν και καλή μας διασκέδαση.

Rating:

Χώρα: ΗΠΑ
Έτος: 2021
Χρώμα: Έγχρωμη
Σκηνοθεσία:
Zack Snyder
Πρωταγωνιστούν: Dave Bautista, Ella Purnell, Omari Hardwick
Διάρκεια: 148'

Τελευταία