Αρχική POP CULTURESERIESCastlevania Season 4 Review

Castlevania Season 4 Review

To Castlevania τέλειωσε, το Castlevania πάει. Βέβαια, όλα τα όμορφα πράγματα κάποτε τελειώνουν και καμιά φορά έρχονται ακόμη καλύτερα να πάρουν την θέση τους. Είναι σχεδόν βέβαιο πως το Netflix θα ασχοληθεί με το franchise παρότι η ιστορία του Warren Ellis ολοκληρώθηκε, αλώστε και τα games και η σειρά αφήνουν πολλά περιθώρια για spinoff συνέχειες. Πριν δέκα μέρες σας τα έλεγα για το multiverse που σκέφτεται το Netflix, μην μου ξεχνιέστε.

Σήμερα όμως δεν θα μιλήσουμε γι’ αυτά. Δεν θα μιλήσουμε γενικά και αόριστα, ούτε θα γεμίζω παραγράφους εξηγώντας πόσο καλογυρισμένο είναι, την ατμόσφαιρα που βγάζει, της επικές μάχες και τον σεβασμό που έχει ως προς το game. Αυτά τα έχουμε ήδη πει στο αφιέρωμα που κάναμε μαζί με τον Φοίβο, το οποίο μπορείτε να διαβάσετε άφοβα αν δεν έχετε δει την σειρά.

Σήμερα θα μιλήσουμε για την season 4 και την ολοκλήρωση του έπους. Για τους χαρακτήρες, την πλοκή, το τέλος. Με λίγα λόγια, μετά και από αυτή την παράγραφο θα είναι ένα κείμενο αποκλειστικά με spoilers. Αν το έχεις δει, μπορείς να συνεχίσεις το διάβασμα άφοβα. Αν δεν το έχεις δει, εδώ οι δρόμοι μας χωρίζουν. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ που ήρθες μια βόλτα, αλλά δεν μπορούμε να συνεχίσουμε.

Τώρα που μείναμε λίγοι και καλοί, μπορώ και εγώ να κλείσω αυτόν τον πρόλογο ήσυχος. Μιας και όσοι δεν το έχετε δει φύγατε. ΝΑΙ; NAI! Ωραία.

H τέταρτη season του Castlevania χωρίζεται σε δυο βασικές ιστορίες. Η μια αφορά τους τρεις βασικούς μας ήρωες (Alucard, Trevor, Sypha) που προσπαθούν να αποτρέψουν την επιστροφή Dracula και η άλλη την εκδίκηση του Isaac απέναντι στον Hector και το Council of Sisters. Πάμε λοιπόν να τις δούμε ξεχωριστά.

Γλιτώνοντας από του χάρου τα δόντια

Tο ζεύγος της καρδιάς μας, Trevor και Sypha, είναι φανερά εξουθενωμένο μιας και σχεδόν ό,τι έχει δυο πόδια και πάνω, προσπαθεί να αναστήσει τον Dracula. Μάλιστα μέσα από τις έρευνες τους κατέληξαν στην Targoviste οπού ο "διάσημος" Αγγλος βρικόλακας Varney και το sidekick του Ratko (Το πιο Πούτιν vampire ever) συντονίζουν την πιο σοβαρή από τις προσπάθειες ανάστασης του μεγάλου.

Ο Alucard μετά το αποτυχημένο τρίο με τα αδέρφια από την Απω Ανατολή μαραζώνει ήσυχος στο κάστρο του, μέχρι που σκάει μήνυμα με άλογο από το δίπλα χωριό, σε φάση "Βοήθα μας λίγο ρε μεγάλε μας έχουν ρημάξει συθέμελα". Μαζεύει λοιπόν τα κομμάτια του και πάει. Έπειτα από μια επική είσοδο, γνωρίζει την αρχηγό του χωριού Γκρέτα, η οποία του κάνει ξήγα πως αν δεν είσαι έτοιμος να θυσιαστείς για το χωριό μου, μεταβολή και σπίτι σου.

Στο χωριό της Γκρέτα, βρίσκεται και ο Saint Germain οπού μετά από το ταξίδι στον infinite corridor και την συνομιλία με την Alchemist, πείστηκε πως για να ελέγξει τον διάδρομο και να βρει την χαμένη του αγάπη, πρέπει να ενώσει δυο σώματα σε ένα. Ποια δυο άτομα του ήρθαν "τυχαία" στο μυαλό; To ζεύγος Tepes. ΛΟΓΙΚΟ. Έτσι βρίσκεται να βοηθάει τον Varney και μια ομάδα από πιστούς, που θέλουν την ανάσταση του δράκουλα.

Ο Alucard και η Γκρέτα που ζαχαρώνονται διαρκώς, δεν έχουν πάρει γραμμή πως οι επιθέσεις είναι φτιαχτές από την team resurrection, που οδηγεί όλο το χωριό στην αυλή του κάστρου του half vampire της καρδιάς μας. Το πλάνο του Germain απλό. θύματα για θυσία οι χωρικοί, εγώ πάνω ανασταίνω τον μεγάλο, ενώ ταυτόχρονα έχω βάλει τους βρικόλακες που δεν έχουν ιδέα πως γίνεται μια ανάσταση να μου φτιάξουν ένα σώμα να βάλω μέσα την ψυχή του αλλά εγώ θα βάλω δυο γιατί αυτό πρέπει να κάνω για να δω την γυναικάρα μου.

Όχι δεν σας κάνω περίληψη, τα λέω για να φτάσω στο εξής: Ο Χάρος είναι ό,τι ΚΑΛΥΤΕΡΟ είχε η 4η season. Αναφέρεται για 2 λεπτά από τον Trevor στα πρώτα επεισόδια και ξεχνάς πως υπάρχει περίπτωση να τον συναντήσεις. Όταν με καλό τον συναντάμε βλέπουμε πως όλο αυτό τον καιρό ήταν μεταμφιεσμένος σε Varney, αλλά και σε Alchemist κάνοντας τον Germain ό,τι αυτός θέλει. Καταλαβαίνουμε πόσο τέλεια ήταν όλα τα αστεία τύπου "ποιος είσαι εσύ;" που έκαναν στον Varney οι πάντες. Θυμόμαστε και το τρελό σκηνικό που ο Ratko του τα ψέλνει και ο χάρος ως Varney τα ακούει και απορούμε πως δεν τον έκοψε στα δυο.

Το γεγονός πως κράτησε κρυφό τον χάρο μέχρι το προτελευταίο επεισόδιο ήταν ένα πολύ δυνατό trick της σειράς, που πάλι τα εξηγεί όλα με μια μοναδική απλότητα. Ο χάρος θέλει θάνατο για να τραφεί και του σκοτώσατε τον καλύτερο σουβλατζή της πιάτσας, τον οποίο θέλει πίσω αλλά δυστυχώς γι’ αυτόν μόνο ανθρώπινα χέρια μπορούν να φέρουν κάποιον από την κόλαση. Οπότε σου λέει "Δεν πιάνω τον καψούρη να τον πείσω να βάλει Vlad και Lisa σε ένα σώμα, να το καταλάβει ο Vlad, να νευριάσει ακόμα περισσότερο;". Σε δυο προτάσεις μέσα καταλαβαίνουμε γιατί ο χάρος έπρεπε να γυρίσει τον κόσμο ανάποδα, χαρίζοντας μας μια φοβερή τροπή στα γεγονότα.

Ο χάρος ήταν που ως Varney γυρνούσε γύρω γύρω στις κατακόμβες στην Targoviste για να βρει τον καθρέφτη μεταφοράς που θα τον στείλει στον κάστρο του Alucard, ώστε να παρακολουθήσει πλάι του Germain την ανάσταση. Αυτός ο καθρέφτης ήταν που οδήγησε τον Trevor και την Sypha πίσω στο κάστρο ώστε να βοηθήσουν τον καλό τους φίλο να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Ο χάρος ήταν που πέταγε την μια ατάκα πίσω από την άλλη στην τελική επική μάχη με τον Trevor, ο οποίος αναμφίβολα είναι ο πιο δυνατός ήρωας της σειράς.

Σε γενικές γραμμές το κλείσιμο αυτής της ιστορίας με άφησε απόλυτα ικανοποιημένο. Ο Saint Germain που έπαιρνε την μια λάθος απόφαση πίσω από την άλλη λυτρώθηκε σώζοντας τον Trevor μετά την μάχη του με τον χάρο, ο οποίος αν όντως χορταίνει με θάνατο, έφαγε καλά. Η αγαπημένη τριάδα έμεινε ενωμένη. H Sypha μας έγκυος και δημοτική σύμβουλος του χωριού Belmont, ο Alucard χαμογελάει και πάλι μαζί με την Γκρέτα και ο Trevor χαλαρώνει μετά από 4 season αγρίου ξύλου.

Ναι οκ, θα ήθελα να ξέρω περισσότερα από όσα έμαθα για το σπαθί με το οποίο ο Trevor νίκησε τον χάρο, περισσότερο Alucard και η επιβεβαίωση της ανάστασης του ζεύγους Τέπες στο τέλος, μου φάνηκε περιττή. Όμως τα στοιχεία που κάνουν αυτή την σειρά εκπληκτική, ήταν εκεί. Ξεκάθαρα στόρι και πολύ ξύλο. Ναι, είπα πως δεν θα μιλήσω γι’ αυτά, αλλά παιδιά οι μάχες στην 4η season ήταν επικές και μου έδωσα την τέλεια πάσα για να περάσω στην επόμενη ιστορία.

Do not underestimate a Forgemaster

Ο Isaac βρήκε τον καθρέφτη μεταφοράς που μπορεί επιτέλους να οδηγήσει τον στρατό του στην Styria ώστε να πάρει εκδίκηση για τον θάνατο του αγαπημένου του Δράκουλα. Παρόλα αυτά έχει αλλάξει πολύ σε σχέση με τον πιστό ακόλουθο που πετάχτηκε στην έρημο για να σωθεί. Δεν κοιτάει πλέον μόνο την τυφλή εκδίκηση, θα την πάρει, αλλά δεν τον νοιάζει μόνο αυτό. Γύρισε τον κόσμο, γνώρισε ανθρώπους που δεν ήθελαν το κακό του, μίλησε μαζί τους, άρχισε να αλλάζει, κατάλαβε πως πλέον μπορεί να δρα αυτός όπως θέλει και δεν χρειάζεται μόνο να αντιδρά στα γεγονότα. Έγινε ένας πραγματικός Leader.

Φανταστείτε πως έβαλε κοτζάμ creatures of the night να το παίζουν χτίστες και όταν εκείνο το φοβερό τέρας που είναι σαν μύγα που μιλάει του ζήτησε τα ρέστα, αυτός το κέρασε βατόμουρο εξηγώντας του πως δεν υπάρχει μόνο ο πόλεμος στην ζωή. Εδώ ρε του κάνει βίντεο κλήση ο Varney (Ο ΧΑΡΟΣ ΝΤΕ) για να του ζητήσει βοήθεια για την ανάσταση του δράκουλα και ο θεός τον μπλοκάρει, στην επική αυτή σκηνή όπου οι δυο ιστορίες συναντιούνται. Σίγουρα ένας από τους πιο αγαπημένους χαρακτήρες της σειράς.

Στην Styria τώρα τα πράγματα είναι περίεργα. Ο Hector έχει αργήσει το έργο της σφυρηλάτησης τεράτων επειδή του λείπει ένα ειδικό σφυρί που μόνο αυτός μπορεί να φτιάξει (ΠΑΣΟΚ). Η Lenor δείχνει να έχει πλέον καλή σχέση μαζί του και ο ίδιος μετά την αιχμαλώτιση του μέσω του δαχτυλιδιού δείχνει να το απολαμβάνει. Παρόλα αυτά κάτι ετοιμάζει κάτω από την μύτη της Lenor και της Carmilla, δεν έχουμε πλήρη εικόνα του τι σκαρώνει, καταλαβαίνουμε όμως το γιατί κρατάει τους τόνους χαμηλά, προς το παρόν.

Η μια και μοναδική Carmilla έχει αποτρελαθεί θέλοντας να κατακτήσει πλέον όλο τον πλανήτη. Γιατί; Γιατί το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να πάρει τα πάντα από τους άντρες. Τίμια. Έχει ένα σκεπτικό, μου τα πήραν όλα, θα τους τα πάρω όλα. Αυτό. Κάνοντας την Lenor να τρομάζει για την υπεροψία της αδερφής της. Την ίδια ώρα Striga και Morana έχουν βγει παγανιά, για να φτιάξουν το πλάνο της εκστρατείας που θα ξεκινήσουν μόλις ο Hector αρχίσει να φτιάχνει τα τερατάκια του, αν και δεν τα βλέπουν το ίδιο αισιόδοξά με την Carmilla.

Να και κάτι που με στεναχώρησε στην σειρά (εκτός της εμφάνισης του ζεύγους Τέπες στο τέλος). Αν εξαιρέσουμε ένα τρίλεπτο όπου η Striga φόρεσε την day armor της και πήγε και πετσόκοψε ό,τι ζωντανό υπήρχε, η έλλειψη των τριών vampire sisters από την τελευταία season είναι εμφανέστατη. Striga και Morana απλά διαφωνούσαν και ήθελαν να ζήσουν μακριά από όλο αυτό (όπως και έκαναν μετά τον θάνατο της Carmilla) και η υπερτυπάρα Lenor δεν συμμετείχε ουσιαστικά σε τίποτα πέρα από τις αμφιβολίες της στο πλάνο της Carmilla και ένα θάνατο κάτω από το φως του ήλιου. Που οκ ρε παιδάκι μου, έχει λογική, αλλά ήταν πάρα πολύ δυνατοί χαρακτήρες για να είναι τόσο στην απέξω.

Όλο το ζουμί αυτής της ιστορίας είναι το 6ο επεισόδιο. Το οποίο ίσως είναι και το αγαπημένο μου από την σειρά. Ο Hector φτιάχνει πλέον τα τερατάκια του κανονικότατα, αλλά πριν προλάβουν να οργανωθούν οι αδερφές, ο Isaac μπαίνει στον καθρέφτη μεταφοράς και σκάει Styria να πάρει κεφάλια, έτσι, ακάλεστος. Ο Hector βάζει μπροστά το σχέδιο του. Στην αρχή φυλακίζει την Lenor και έπειτα μας παρουσιάζει μια πύλη που οδηγεί στο δωμάτιο της Carmilla. Όταν ο Isaac τον συναντά του εξηγεί τον τρόπο για να χρησιμοποιήσει την πύλη και του ζητάει να τον σκοτώσει για να εξιλεωθεί. Ο Isaac του χαρίζει την ζωή γιατί έχει γίνει τυπάρα και ο Hector κόβει το δάχτυλο του ώστε να φύγει το δαχτυλίδι και να μην έχει η Carmilla τον έλεγχο των δημιουργημάτων του Hector. Που ρε παιδιά, δεν το λέγατε πως ήταν τόσο εύκολο να ελευθερωθεί από το spell, να μην έμπαινε και η Lenor σε τέτοιο κόπο; Από την άλλη αν δεν ήταν στην Styria ο Hector σιγά μην πέθαινε η Carmilla.

Πραγματικά η είσοδος του Isaac στο δωμάτιο του Hector, με το badass πέρασμα του από το κελί της Lenor (μα ανοίγεις τα κάγκελα με μαχαίρι για να μην κάνεις κύκλο ρε θεέ;) και η όλη ανωτερότητα που βγάζει o νέος βελτιωμένος Isaac είναι μοναδική, παρόλα αυτά δεν είναι τίποτα μπροστά στο μεγαλείο της Carmilla.

Από την πρώτη στιγμή που έγινε το ντου, μέχρι που έσκασε ο Isaac στο δωμάτιο η θεά έχει κοκκινίσει τον τόπο, τι να πρώτο θυμηθώ; Tην μάχη της μέχρι τέλους, τον μονόλογο της που ξεκινάει με το έπος "You don’t deserve my blood" την αυτοκτονία της; TI; Είναι σκηνές που δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια. Αίμα και μάχη δίχως αύριο, με την θεάρα να έχει σφάξει τα 2/3 του στρατού του Isaac πριν μπήξει το ίδιο της το σπαθί στην καρδιά της, δημιουργώντας μια τεράστια έκρηξη. Πραγματικά ήταν η καλύτερη μάχη της σειράς (συγγνώμη ρε Trevor, δύσκολος ο Χάρος δεν λέω, αλλά η τύπισσα είναι θεά).

Τέλος και στην Styria λοιπόν με τον Isaac να εξηγεί στον Hector πως δεν χρειάζεται να αναστήσουμε τον δράκουλα, άστον να ηρεμήσει, τώρα ήρθε η εποχή να κάνουμε ό,τι αγαπάμε (που να ήξερε). Ο Hector επέλεξε την ζωή με την Lenor η οποία αυτοκτόνησε, όπως είπαμε, γιατί ένιωθε φυλακισμένη. Οπού ρε αδιάφορε Hector, είχες μια δουλειά.. Κάνε ρε το Lenorακι να σε αγαπήσει να ζήσετε να γουστάρετε (Μέγα κρίμα ρε Lenor... Μέγα...). Αλλά τι σου λέω και σένα, μέχρι και οι περαστικοί ό,τι γούσταραν σε έκαναν. To ζευγαράκι Morana και Striga, είδε τον χαμό στο κάστρο και σου λέει ευκαιρία να πάμε να ζήσουμε τον έρωτα μας τον παράφορο και τέλος καλό όλα καλά.

Το τέλος είναι μόνο η αρχή

Αυτό ήταν λοιπόν το όμορφο τέλος του εξαιρετικού Castlevania που μας κράτησε συντροφιά τα τελευταία 5 χρόνια. Μικρό, καλογυρισμένο και μοναδικό στο είδος του, δείχνει έναν άλλο δρόμο στις μεταφορές gaming franchises.

Με την επιτυχία που έχει κάνει θεωρώ αδύνατο να μην έχουμε ανακοίνωση για νέα σειρά στο προσεχές μέλλον. Τόσα παιχνίδια υπάρχουν. Τόσες όμορφες ιστορίες μπορούν να ειπωθούν. Αν ρωτάτε εμένα θέλω "Vampire Sisters" άμεσα, αν και νομίζω πως προηγούνται οι Belmont Clan.

Τελευταία