Αρχική ΤΕΧΝΕΣΘΕΑΤΡΟΣου έλειψε το χειροκρότημα;

Σου έλειψε το χειροκρότημα;

Την Παρασκευή 28 Μαΐου άνοιξαν ξανά τα θέατρα και αυτό είναι από μόνο του μια ωδή στον πολιτισμό. Μπορεί να χάσαμε την χειμερινή θεατρική σεζόν αλλά κερδίζουμε την θερινή. Εκείνη που φτάνεις στο θέατρο το σούρουπο και βλέπεις το ηλιοβασίλεμα από την θέση του θεατή. Ξεκινάει η παράσταση με το πρωτοσκοτείνιασμα και λίγο πριν το χειροκρότημα ρίχνεις στους ώμους σου το jacket ή το ξεχνάς αφηρημένα γιατί η παράσταση σε έχει συνεπάρει. Θα μπορούσα να γράφω ακατάπαυστα για την επανέναρξη των θεάτρων, αλλά μαζί θα μιλήσουμε για τέσσερις τόσο διαφορετικές μεταξύ τους παραστάσεις που μας κίνησαν ιδιαίτερα το ενδιαφέρον και έχουν μπει στο top four της watchlist μας για φέτος το καλοκαίρι.

Ιστορία Χωρίς Όνομα: Η παράσταση αυτή είναι ο ύμνος στην αγάπη και στην ελευθερία. Ένας συνδυασμός ακρογωνιαίος αλλά απίστευτα δύσκολος. Ανά τους αιώνες, ο άνθρωπος πιστεύει ότι έρωτας είναι η στέρηση της ελευθερίας. Αυτή η παράσταση, το διαψεύδει, φωνάζει πως η αγάπη χωρίς την ελευθερία δεν υφίσταται. Διηγείται την θυελλώδη αγάπη του Ίωνα Δραγούμη με την Πηνελόπη Δέλτα, σε μια Ελλάδα που η ελευθερία αιωρείται, διεκδικείται, αποζητείται και κυρίως αγωνιά. Η σκηνοθεσία του Κώστα Γάκη είναι μαγική, συνδυάζοντας αριστοτεχνικά ολάνθιστους κήπους λουλουδιών με τις έννοιες των όπλων και της πατρίδας. Αν μη τι άλλο η εικόνα που συντίθεται γεμάτη ρομαντισμό και ωμές έννοιες είναι το σώμα του έρωτα και της ελευθερίας.

Η κυρία Μπέτυ Λιβανού υποδυόμενη την Πηνελόπη Δέλτα σε ώριμη ηλικία είναι καθηλωτική, με την ηρεμία της σιγουριάς και της συνειδητοποίησης των επιλογών της επαναστάτριας αυτής, που θέλησε να αρνηθεί το μέτριο για να ζήσει το απόλυτο. Η Μαρία Παπαφωτίου καταφέρνει να δώσει σάρκα και οστά στην νεαρή Πηνελόπη Δέλτα, σε εκείνη την νεαρή επαναστάτρια, που μοιράζεται στις κόρες, τον συμβατικό γάμο με τον άντρα της, το όνομα, την θέση της και τον έρωτα. Με τα πόδια της να πατούν βαθιά στην γη και την αύρα της να φτάνει στα πιο ευαίσθητα μονοπάτια μιας ερωτευμένης γυναίκας. Ο Τάσος Νούσιας, υπηρετεί με έναν αξιοσημείωτο τρόπο τον εμβληματικό Ίωνα Δραγούμη, δίνοντας μια θεόρατη διάσταση στην προσωπικότητα του ήρωα και καθηλώνοντας με την θεατρική φωνή του. Την παράσταση «Ιστορία χωρίς όνομα» την είχα προτείνει να την δείτε διαδικτυακά αλλά ακόμα και αν την είδατε μην χάσετε την ευκαιρία να νιώσετε την μαγεία της ζωντανής θεατρικής παράστασης.

Ιφιγένεια εν Ταυροις του Ευριπίδη: Φυσικά την παράσταση αυτή δεν έχουμε δει ακόμα αλλά ας συζητήσουμε τους λόγους που θα την δούμε. Αρχικά, είναι ένα εξαιρετικό έργο, που σαν όλα τα αρχαία δράματα θίγει τις αξίες αλλά και τις αδυναμίες ανθρώπων και θεών. Τι σημαίνει να είσαι ξένος; Πως μοιάζει; Τι γεύση, τι μυρωδιά έχει η θυσία; Πότε είσαι σίγουρος ότι πρέπει να σώσεις κάποιον; Ποιο ακούς τότε την καρδιά ή το μυαλό σου; Ο επόμενος λόγος που θα δούμε αυτή την παράσταση είναι η σκηνοθεσία του καταπληκτικού Γιώργου Νανούρη. Ο ίδιος είναι ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες της γενιάς του, με μια σπάνια αισθητική.

Ο συνδυασμός αυτός συναντά ένα εξαιρετικό cast το οποίο απαρτίζεται μεταξύ άλλων από την Λένα Παπαληγούρα που σε κάθε της ρόλο είναι μαγική, τον Μιχάλη Σαράντη ο οποίος μοιάζει να αποδεικνύει καθημερινά, χωρίς ωστόσο να έχει την ανάγκη να αποδείξει, ότι το ταλέντο του μεταβαίνει από την κωμωδία στο δράμα με το ίδιο μεγαλείο. Τον Νίκο Ψαρρά που με την βαθειά δραματική φωνή του και την υποκριτική του δεινότητα μαγνητίζει τον θεατή και τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη που κάθε του ρόλος είναι ένα υποκριτικό εργόχειρο. Την έκπληξη στο cast αποτελεί η κυρία Χάρις Αλεξίου. Αν σκεφτεί κανείς ότι η παράσταση αυτή θα δοθεί στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου και στο Ηρώδειο, νομίζω τα παραπάνω είναι αρκετά για να μην την χάσει.

Προμηθέας Δεσμώτης του Αισχύλου: Παραμένοντας στην ίδια διάθεση θα μιλήσουμε για ένα άλλο μεγάλο έργο. Την παράσταση αυτή επίσης δεν έχουμε δει ακόμα αλλά έχουμε τόσους λόγους να την δούμε. Το έργο είναι εξαιρετικό. Ο Προμηθέας υπερασπίστηκε τον άνθρωπο, το δικαίωμα του στη φωτιά, παράκουσε τον Δία που του το απαγόρευσε και τώρα δεμένος στον Καύκασο εκτίει την τιμωρία του. Ένα έργο βαθιά ανθρώπινο και πολιτικό. Ένας άλλος λόγος που προτείνουμε αυτή την παράσταση είναι ένα ακόμα εξαιρετικό cast από σημαντικούς ηθοποιούς , μεταξύ άλλων τον Γιάννη Στάνκογλου, που με την στεντόρεια και καθαρή φωνή του, αλλά και το ταλέντο του θα έχει σίγουρα μια εξαιρετική δυναμική ως Προμηθέας.

1821 Η Επιθεώρηση: Αλλάζουμε τελείως κλίμα. Η επιθεώρηση είναι ένα άκρως λαϊκό και ευχάριστο θέαμα. Σατιρίζει, λάμπει, σκουντουφλάει και συνήθως κόβει. Ας την σκεφτούμε σαν ένα χρυσό μαχαίρι πολυτελείας σε χέρια σκαμμένα γιατί δούλεψαν πολύ. Τι μας κινεί όμως το ενδιαφέρον να δούμε αυτή την παράσταση πριν καν προλάβουμε να τη δούμε; Η βεβαιότητα πως δεν θα είναι ακόμα μια επιθεώρηση. Το συγκεκριμένο είδος είναι αδιαμφισβήτητα από τα πιο απαιτητικά, γιατί είναι μια ατελείωτη ακροβασία ανάμεσα στην κωμωδία, την σάτιρα, την μίμηση, την μουσική παράσταση, τα πιο σκληρά μηνύματα, τις πιο μεγάλες αλήθειες.

Η βεβαιότητα της μοναδικότητας της συγκεκριμένης παράστασης πηγάζει αρχικά από το cast. Η απολαυστική Μίρκα Παπακωνσταντίνου και η Ελένη Κοκκίδου με μια απίστευτη αισθητική πάνω στην κωμωδία. Ο Γιώργος Γάλλος, ένας από τους καλύτερους ηθοποιούς της γενιάς του, ο οποίος συναρπάζει με την αστείρευτη γκάμα του και τον μαγικό τρόπο που περνάει από το δράμα στην κωμωδία. Ο Γιάννης Κουκουράκης ο οποίος δίνει σε κάθε παίξιμο του την αίσθηση, ότι δεν φοβάται να αλλάξει, να τσαλακωθεί μέσα στον ρόλο του, να πειραματιστεί και τελικά να νικήσει και αυτό αν με ρωτάτε είναι η μεγαλύτερη κατάκτηση ενός ηθοποιού. Ο Ηλίας Μουλάς που είναι ίσως από τους καλύτερους κωμικούς ηθοποιούς της γενιάς του και μας κάνει εντύπωση κάθε φορά πως μπορεί να κάνει τόσο φασαρία η επιτυχία του και τόσο αρμονία η παικτικότητα του. Ο Γιώργος Νιάρρος με τον όχι μόνο εξαιρετικό αλλά και μοναδικό τρόπο που προσεγγίζει κάθε φορά τους ρόλους του, αποπνέοντας μια αθωότητα αλλά και μια σιγουριά. Πολλοί ακόμα ταλαντούχοι ηθοποιοί είναι μέρος της πολλά υποσχόμενης αυτής δουλειάς. Το έργο υπογράφει ο ανατρεπτικός Φοίβος Δεληβοριάς και ο Δημήτρης Καρατζάς. Η παράσταση θα δοθεί στο Βεάκειο θέατρο με θέα την θάλασσα του Πειραιά. Και σαν γνήσια θεατρόφιλη και ακόμα πιο γνήσια πειραιώτισσα θα σας πω πως αυτά που σας ανέφερα πρέπει να σας έχουν ήδη πείσει.

Κάτι που ίσως δεν ήξερες: Φέτος χρειαζόμαστε το θέατρο πιο πολύ από ποτέ. Συνηθίζω να ακούω ότι μας χρειάζεται, αλλά επειδή το θέατρο δεν είναι τα καρφιά και τα σκαλιά του, αλλά η τέχνη και οι άνθρωποι, αυτά είναι πάντα αλληλένδετα. Χρειαζόμαστε την μαγεία του, το συναίσθημα που μας δημιουργεί, το χειροκρότημα, που είναι η μεγαλύτερη ηχητική, οπτική και συναισθηματική απόδειξη της συμμετοχής. Φέτος πήγαινε όσο πιο πολύ θέατρο μπορείς. Το θέατρο φτιάχτηκε από καταβολής κόσμου με την μαγική ιδιότητα να μην το χορταίνουμε.