A Quiet Place 2

Το 2018 το A Quiet Place αποτέλεσε μια ευχάριστη έκπληξη που έσπασε τα ταμεία παγκοσμίως και έχαιρε καθολικής καλλιτεχνικής αποδοχής. Ο σκηνοθέτης John Krasinski στη δεύτερη του μόλις ταινία , απέδειξε ότι έχει όλες τις προοπτικές να γίνει ένας σπουδαίος horror σκηνοθέτης με ένα μινιμαλιστικό αλλά συνάμα έντονα συναισθηματικό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας το οποίο εισήγαγε νέες ιδέες σε ένα είδος που ήδη τα τελευταία χρόνια έχει γνωρίσει μια κάποια παρακμή. Έτσι τρία έτη αργότερα το sequel καλείται να αποδείξει ότι ο Krasinski δεν είναι ένα one hit wonder αλλά και ταυτόχρονα να δικαιολογήσει μια συνέχεια σε μια ταινία που ενδεχομένως να μη την χρειάζονταν. Προς την ευχάριστη έκπληξη μου, το A Quiet Place 2 είναι ένα από τα σπάνια sequel που όχι μόνο προσθέτουν στην αίγλη της πρώτης ταινίας αλλά και την υπερβαίνει.

Μετά από ένα εντυπωσιακό cold open, η ιστορία αρχίζει ευθύς από το φινάλε της πρώτης ταινίας, με την μητέρα της οικογενείας Abbott μαζί με τα τρία της παιδιά να εγκαταλείπουν το κατεστραμμένο πια σπίτι τους και να ξεκινούν για ένα ταξίδι προς το άγνωστο, αναζητώντας την πολυπόθητη σωτηρία σε έναν κόσμο o οποίος έχει κυριευτεί από δολοφονικά πλάσματα που ελκύονται από τον ήχο.

Ο Krasinski δομεί το σενάριο του (όντας ο μόνος σεναριογράφος αυτή τη φορά) με ένα εξαιρετικά απλοϊκό αλλά αποτελεσματικό τρόπο. Η αφήγηση επικεντρώνεται στο να παρουσιάσει μια ιστορία επιβίωσης θέτοντας εξαρχής τα θεμέλια για το τι επακολουθήσει χωρίς ωστόσο αυτό να γίνεται προβλέψιμο. Κάθε χαρακτήρας έχει τον δικό του σκοπό μέσα στην ιστορία και καλείται να τον εκπληρώσει έχοντας παράλληλα και την απαιτούμενη ανάπτυξη ώστε να δεθεί ο θεατής με αυτόν.

Η χρήση των tropes γίνεται με ευρηματικό τρόπο ενώ το σενάριο ποτέ δεν ξοδεύει περιττό χρόνο σε κάποια ιδέα που εισάγεται στη ταινία. Δεν υπάρχουν σκηνές συναισθηματικού filler διαλόγου. Κάθε σκηνή και σεκάνς επιτελεί έναν στόχο κάτι που καθιστά την συνολική ροη της ταινίας δίχως υπερβολές, αψεγάδιαστη. Παράλληλα ο Krasinski επιστρατεύοντας ένα αρκετά «κουραστικό» πια στοιχείο των ταινιών τρόμου, τα jumpscares, τα οποία χρησιμοποιεί τακτικά αλλά με ευφυή τρόπο, επιχειρεί να δημιουργεί συνεχώς απροσδόκητες τροπές σε κάθε σεκάνς το οποίο καθιστά ακόμη και τις πιο προβλέψιμες εκβάσεις να μοιάζουν ως κάτι το αμφίβολο.

Η σκηνοθεσία του Krasinski είναι αναμφίβολα ο πραγματικός αστέρας της ταινίας. Η χρήση του ήχου, της μουσικής και του μοντάζ είναι εξαιρετικός. Τα μακρόσυρτα πλάνα όπου κάθε βήμα μοιάζει σαν βροντή σε συνδυασμό με τις ήρεμες στιγμές όπου οι χαρακτήρες απλά αλληλεπιδρούν υπό τους ήχους του πανέμορφου soundtrack του Marco Beltrami, πλάθουν μια αισθητική όχι ανόμοιας εκείνης των κλασσικών ταινιών τρόμου που φαντάζει σχεδόν μεθυστική ανά σημεία. Η ένταση και η αγωνιά διατηρείται από το πρώτο καρέ της ταινίας σε όλη την διάρκεια με απίστευτη καλλιτεχνική μαεστρία φτάνοντας σε μια λυτρωτική και συγκινητική κορύφωση.

Η κινηματογράφηση της Polly Morgan εκπέμπει μια υπνωτική ενέργεια και μας παραδίδει ορισμένα πανέμορφα καρέ. Ο τρόμος καραδοκεί παντού και εύλογα κάθε σκηνή κινηματογραφείται έτσι ώστε να φαίνεται και η παραμικρή λεπτομέρεια στο πλάνο. Σε μια ταινία όπου οι διάλογοι δεν αποτελούν το κυρίαρχο σημείο, οι διακριτικές εκφράσεις των ηθοποιών είναι αυτές που διηγούνται την ιστορία και η αριστοτεχνική δουλειά της Morgan αναδεικνύει ακριβώς αυτό.

Σε ερμηνευτικό επίπεδο η ταινία είναι άριστη. Το καστ της πρώτης ταινίας επιστρέφει εδώ και παραδίδει μια δουλεία αντάξια της πρώτης ταινίας γεμάτη συναισθηματικό βάρος και ένταση. Αποκάλυψη είναι για άλλη μια φορά, η ηθοποιός Millicent Simmonds η οποία κατορθώνει να κυριαρχήσει σε κάθε σκηνή ακόμη και όταν ενώπιων της βρίσκονται ορισμένοι βετεράνοι της υποκριτικής.

Αξιομνημόνευτη είναι και η ερμηνεία του νεοφερμένου στο franchise, Cillian Murphy, ο οποίος υποδύεται έναν νέο χαρακτήρα και επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά το γεγονός ότι αξίζει περισσότερους πρωταγωνιστικούς ρόλους από όσους έχει λάβει στην μέχρι τώρα καριέρα του. Εγκληματική είναι ωστόσο η εμφάνιση του άλλοτε εκπληκτικού Scoot Mcnairy σε έναν ρόλο κομπάρσου. Η συμμέτοχη του στη ταινία αποτελεί μια σπατάλη ενός σπουδαίου ταλέντου σε έναν χαρακτήρα που δεν εξυπηρετεί κάποιον ουσιώδες σκοπό πέραν από το να ουρλιάξει για μερικά δεύτερα.

Όμως, το A Quiet Place 2 είναι μια εξαιρετική ταινία. Και επίσης αποτελεί μια ταινία που βελτιώνεται ακόμη περισσότερο με την παρακολούθηση της στη μεγάλη οθόνη. Κάθε πτυχή της στοχεύει στο να την «βιώσεις» σε έναν κινηματογράφο. Είναι ένα instant classic στο είδος και σίγουρα μια ταινία που κανείς δεν θα λησμονήσει.

Rating:

Χώρα: ΗΠΑ
Έτος: 2021
Χρώμα: Έγχρωμη
Σκηνοθεσία:
John Krasinski
Πρωταγωνιστούν: Cillian Murphy, Emily Blunt, Djimon Hounsou
Διάρκεια: 97'

Τελευταία