Αρχική ΜΟΥΣΙΚΗΔΙΣΚΟΚΡΙΤΙΚΕΣMonster Magnet - A Better Dystopia

Monster Magnet - A Better Dystopia

Βλέπεις κάθε μέρα κόσμο και κοσμάκη εκεί πάνω στα ανώτερα στρώματα της εξουσίας, να σου ράβει το τελειότερο δυστοπικό κοστουμάκι για το μέλλον σου. Τους βλέπεις να αγγίζουν με τα άπληστα ροζιασμένα χέρια τους τα καλύτερα χρόνια που ονειρεύεσαι και που αληθινά πιστεύεις ότι δεν έχουν έρθει ακόμα. Και εμφανίζεται σαν από μηχανής ψυχεδελικός θεός ο Dave Wyndorf να σου πασάρει σαν ένα λαχταριστό τσιγαριλίκι μια καλύτερη δυστοπία με το νέο άλμπουμ των Monster Magnet. “A Better Dystopia” σου υπόσχεται ο αειθαλής φρόντμαν με το υπόλοιπο crew και χωρίς να το καταλάβεις ήδη έχεις ανοίξει τις πόρτες του «οχήματος» των Magnet, φουλαρισμένο με το αίμα χιλίων δαιμόνων στο ντεπόζιτο.

You need a lover, well I need a trip

Ο “Bull God” (η μασκότ των Monster Magnet) έχοντας βαφτεί με τα πιο φανταχτερά χρώματα της ψυχεδέλειας, σε προϋπαντίζει στο “A Better Dystopia”, το παρθενικό full length άλμπουμ διασκευών στα 30 και κάτι χρόνια της μπάντας. Φέτος και λόγω των ειδικών συνθηκών πολλοί ήταν οι καλλιτέχνες που διάβηκαν αυτό το μονοπάτι (βλέπε Alice Cooper, Saxon, Black Keys). Ο 64χρονος Wyndorf δεν έκρυψε πως επέλεξαν να κάνουν αυτό το δίσκο επειδή το lifestyle της μπάντας είναι φτιαγμένο για το δρόμο και θα είχαν βαρεθεί στον πρώτο μήνα του lockdown. Τον φαντάζομαι σαν άλλος Rob Gordon (High Fidelity) να κάνει «γεωτρήσεις» στη συλλογή με τα βινύλιά του για να φτιάξει την καλύτερη δυνατή playlist. Το 13αρι που τραβάει είναι τραγούδια που μεταξύ άλλων τα «κουβαλάει» μαζί του για να τα ακούει ξανά και ξανά στις περιοδείες. Δεν του είναι ξένα όπως δεν είναι και ξένο για τους Monster Magnet να διασκευάζουν τους ήρωες τους.

Ανέκαθεν το έκαναν και με επιτυχία και το ίδιο πραγματοποιούν και στο “A Better Dystopia”. Μόνο που εδώ έρχεται η πρώτη κρυάδα για τον κάθε ονειροπόλο που πάει και ζητάει στον κάθε dj το “Space Lord” σαν “Space Lord Motha-fucka”: Αγαπημένοι μου δε θα βρείτε ούτε εδώ χιτάκια που έχουν έστω και μια ελάχιστη πιθανότητα να παίξουν στο ραδιόφωνο. Οι Magnet έχουν αποχαιρετίσει ανεπιστρεπτί εκείνες τις ημέρες.

Ο δίσκος πατάει γκάζι στη μεγαλύτερη του διάρκεια με άφθονες «ενέσεις» ψυχεδέλειας. Ο μέσος fan θα κατατάξει τα vibe του κάπου ανάμεσα στο “Mindfucker” του 2018 και το “Last Patrol” που κυκλοφόρησε πέντε χρόνια πριν από αυτό. «Ήταν σαν playlist από την τέταρτη διάσταση με τραγούδια που φέραμε στην επιφάνεια από την αλλόκοτη ζώνη του λυκόφωτος» προσπαθεί να δικαιολογήσει τις ιδιαίτερες επιλογές του. Είναι τόσο ψαγμένες που καθ’ όλη τη διάρκεια νομίζεις ότι ακούς ένα ολόφρεσκο Monster Magnet δίσκο.

Φέρνω το παράδειγμα του τραγουδιού νούμερο τέσσερα με τίτλο “Solid Gold Hell”, το οποίο άνετα μπερδεύεις με κάποια από τις αυθεντικές τους συνθέσεις. Δίνω credit στον Wyndorf διότι δεν λοξοκοίταξε ούτε μια στιγμή στις πωλήσεις και το χρήμα, επιλέγοντας να διασκευάσει κάτι υπεργνωστό ή viral όπως το λένε τώρα τα νιάτα. Αντιθέτως με το «A Better Dystopia” μας άνοιξε τις μουσικές «μπουκαπόρτες» των παιδικών/εφηβικών του χρόνων. Και είναι μπροστάρης σε όλο το άλμπουμ με την καλή έννοια πάντα. Ο 64χρονος πια τραγουδιστής οδηγεί το δίσκο, τραγουδώντας, ουρλιάζοντας, ψιθυρίζοντας. Τον αφουγκράζεσαι ξανανιωμένο σε κάθε μια από τις 13 (12+1 bonus) διασκευές. Δε θα μπορούσε να μην είναι, εξάλλου διασκευάζει ήχους που σφράγισαν τη νιότη του.

Μου είχε λείψει η αυταρχική φωνή του, κάτι ανάμεσα σε ένα παρανοϊκό προφήτη και ένα σαλταρισμένο δικτάτορα και με μεγάλη χαρά καθ’ αυτό τον τρόπο μας υποδέχεται ο Wyndorf στο “The Diamond Mine” του Dave Diamond. Είναι ένα λογύδριο – φωτιά με λύκους σε έξαψη να αλυχτούν στο βάθος ενώ ο ιδρυτής των Monster Magnet σε καλεί να γλιστρήσεις σε μαβή φρεάτια και σε ψυχικά βάθη. Ο Diamond ήταν ένας dj της εποχής όταν ο μικρός Dave Wyndorf έστηνε αυτί στο ραδιόφωνο για να «ρουφήξει» ό,τι μπορούσε από τις μουσικές της εποχής. Σύστησε στο ευρύ κοινό πολλές μπάντες του ψυχεδελικού και acid rock. Προέρχεται από μια εποχή που οι μουσικοί ήθελαν να παίξουν και εν συνεχεία να προσφέρουν στους ακροατές πολλά περισσότερα από χιτάκια – τσιχλόφουσκες. Επομένως το “A Better Dystopia” μας δίνει την ευχέρεια να το αποκαλέσουμε διδακτικό από κάποια άποψη.

Με τον επί δεκαετίες συνεργάτη του Phil Caivano (κιθάρα) ο Wyndorf έχει στήσει ένα δυνατό σύνολο που βγάζει μεράκι. Τους παλιούς πλέον Bob Pantella (drums) και Garrett Sweeny (κιθάρα) ήρθε πέρυσι να πλαισιώσει ο Alec Molton στο μπάσο. Η πεντάδα κλείστηκε στα Freakshop Studios του ντράμερ τους ο οποίος μαζί με τον Wyndorf ασχολήθηκε με την παραγωγή. Όπως θα παρατηρήσεις σχεδόν αμέσως, η δουλειά που έγινε στο ήχο αγγίζει τα επίπεδα του ιδανικού. Επίσης σχεδόν αμέσως θα παρατηρήσεις κοιτώντας πιο προσεκτικά τη λίστα με τα τραγούδια, ότι κάνουν για πολλοστή φορά διασκευή σε Hawkwind (Born to Go), επαληθεύοντας τα λόγια του Wyndorf που τους θεωρεί βασική επιρροή των Magnet. Κατά την άποψή μου διαλέγω το “Be Forewarned” των Pentagram σαν το πιο γνωστό (εδώ γελάμε) του άλμπουμ Είναι από μόνο του κόμματος και τονίζει την θαυμάσια εκφραστικότητα του τραγουδιστή από το New Jersey. Στο “Solid Gold Hell” των Αυστραλών The Scientists ακούς τον Wyndorf να αγγίζει τα βάθη της φωνής του Iggy Pop λέγοντάς σου συμβιβασμένος “I’m getting used to living in this solid gold hell”.

Τα γρήγορα τραγούδια που δεν είναι λίγα ("It's Trash", “Born to Go”, "Epitaph For A Head", "Motorcycle (Straight To Hell)" ανεβάζουν την αδρεναλίνη, χωρίς να επισκιάζουν τα υπόλοιπα. Είναι garage rock και proto-metal που έχει «χτυπήσει» στεροειδή. Το "Motorcycle (Straight To Hell)" αφήνει αισθητές ροδιές από τους Motorhead των πρώτων δίσκων. Έντονα ίχνη ψυχοτρόπων ήχων με «αγκάλιασαν» στο “Death” με τον ήχο του σιτάρ και το “Welcome to the Void”, μεταφέροντάς με στα πρώτα χρόνια των Magnet όπου η ψυχεδέλεια υπερίσχυε του rock & roll.

We're breaking out of the shell

We are breaking free

We're hatching all our dreams into reality

Ο Wyndorf τόνισε πως κατά τη διάρκεια της πανδημίας διάλεξε να ασχοληθεί με τη μουσική αντί να παρακολουθεί όλη την ώρα ειδήσεις, μετρώντας νεκρούς. Όλο αυτό το διάστημα άκουγε μονίμως λέξεις όπως «Δυστοπία», «Αποκάλυψη», «Επανάσταση», λέξεις που ο ίδιος αποκάλυψε πως έπαιρνε συχνά το αυτί του στα 60’s και κυρίως στα 70’ς. Αποφάσισε λοιπόν να μας πάρει από το χεράκι και να μας δείξει τη δική του δυστοπική «φαντασίωση». “Roll yourself a joint, give yourself a thrill” μας συμβουλεύει σε ανύποπτη στιγμή και έχοντας στα χέρια μας το “A Better Dystopia” έχουμε στην κατοχή μας το καλύτερο ηχητικό τσιγαριλίκι που κυκλοφορεί αυτό τον καιρό εκεί έξω.

Rating: 

 7.5


Εταιρεία: Napalm Records
Genre: Stoner/Hard/Psychedelic Rock, Heavy Metal
Παραγωγός: Phil Caivano, Bob Pantella
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 21/05/2021
Band Links: Facebook | Instagram |
YouTube

Τελευταία