black midi - Cavalcade

15/06/2021

Oh boy. Η Βρετανία κάτι έχει πάθει τα τελευταία χρόνια και μας προσφέρει απλόχερα συγκροτήματα που συγκαταλέγονται στον ευρύ κατάλογο του νέου κύματος post punk και κάνουν σχεδόν όλα, καταπληκτική δουλειά. Οι black midi ανήκουν αναμφίβολα σε αυτή την κατηγορία, καθώς με τη μονολιθική θα τολμήσω να πω κυκλοφορία τους του 2019, Schlagenheim, κατάφεραν να εγείρουν την περιέργεια σε απανταχού μουσικόφιλους που έχουν μια κάποια αδυναμία με τους ιδιαίτερους ήχους.

Αρκετά δύσκολοι στο πρώτο τους άκουσμα, καθώς ο πρώτος τους δίσκος είναι πυκνότατος σε ιδέες και βαρύτατος σε αισθητική, με το εξώφυλλο του να αποπνέει αισθητική Tetsuo: The Iron Man, οι black midi δε φοβήθηκαν να τα δώσουν όλα από την αρχή. Παράλληλα, διατήρησαν φανερή την ευρηματικότητα τους, αφού όλα τους τα μέλη έχουν πλούσια (ακαδημαϊκή) μουσική παιδεία που εκμεταλλεύονται στο έπακρον.

Έλα όμως που το πρώτο ξέσπασμα τους μέσω του Schlagenheim δεν ήταν μια φούσκα έτοιμη να ξεφουσκώσει, αλλά ένα big bang που δημιουργεί το ιδιαίτερο παράλληλο σύμπαν της δημιουργικότητάς τους. Έτσι, μόλις δύο χρόνια αργότερα επιστρέφουν με το Cavalcade, καθ’ όλα ταιριαστός τίτλος, αφού ο δίσκος έρχεται κατά πάνω σου έτοιμος να σε ποδοπατήσει σαν παρέλαση ιππικού.

Μετά από ένα ατμοσφαιρικό εισαγωγικό πέρασμα, το εναρκτήριο κομμάτι John L σε κερδίζει από το πρώτο δευτερόλεπτο με τα φαινομενικά παράταιρα αλλά αριστουργηματικά ταιριαστά ηχητικά του τοπία. Ένα πραγματικό spiral υπόκωφου μπάσου με ιδιαίτερα riffs πάνω σε ένα drone ηχητικό μονοπάτι συνθέτουν την πορεία του John L, ενώ η αφηγηματική ερμηνεία του Geordie στα φωνητικά (και τις κιθάρες) σε καθηλώνει με την εκφραστικότητα της. Όλα αυτά για να περάσει ξαφνικά σε μια πιο συναισθηματική απόδοση του περισσότερο μπαλαντοειδούς Marlene Dietrich, το οποίο είναι σαφώς επηρρεασμένο από progressive rock μελωδίες αλλά και math rock μουσικές ακολουθίες.

Το Chondromalacia Patella με όνομα που αν είσαι γνώστης της ελληνικής σου προκαλεί ένα κάποιο γέλιο με τον ηλίθιο συνειρμό που αυτόματα σου δημιουργεί, σου κόβει απότομα το γέλιο με το ευφυές γράψιμο της μουσικής που το συνθέτει. Σκαμπανευάσματα ταχύτητας ανάμεσα σε μουσικές ιδέες που ακούγονται σε όλο τους το φάσμα φρέσκες και πρωτότυπες θα μπορούσε να το πει κανείς. Όχι πολύ μακριά από το πρώτο single που είχε κυκλοφορήσει προωθητικά για το Cavalcade (μαζί με το ψυχεδελικό video clip του), με τίτλο Slow. Το συγκεκριμένο κομμάτι μας είχε κάπως προϊδεάσει για τη μουσικά ιδιοφυή κυκλοφορία που προετοίμαζαν οι black midi, ενώ η βασική του κιθαριστική μελωδία σου κολλάει στον εγκέφαλο, θα έλεγα για μέρες, αφού τόσο έχει προλάβει, αλλά είμαι σίγουρη ότι θα είναι περισσότερο.

Οι black midi δε φοβούνται να ακολουθήσουν την ατμοσφαιρική οδό, αφού το ονειρικό Diamond Stuff συνδυάζει αργόσυρτες, θα μπορούσες να πεις μέχρι και post μελωδίες, με μία δομή noise rock λογικής, δίνοντας μια ανάσα από το καλοδομημένο παραλήρημα που διακατέχει το Cavalcade στο σύνολό του. Ανάσα πλήρως απαραίτητη πριν την απόλυτη κορύφωση του δίσκου, που ανταποκρίνεται στο Dethroned. Από ένα ξεκίνημα που μοιάζει jazz, περνάει σε μία ρυθμικότητα τόσο αφόρητα ταιριασμένη με τη φωνή του Geordie που επιτέλους τη βλέπουμε να ανθίζει σε σχέση με τη μονοεπίπεδη προσέγγιση που διατηρούσε στο Schlagenheim. Όλα αυτά με τη συννοδεία σαξοφώνου του Kaidi Akinnibi, ένα όργανο που φαίνεται να έχει βρει τη θέση που του αξίζει μέσω της νέας post punk βρετανικής σκηνής.

Τα ιδιαίτερα κρουστά του Morgan Simpson στο Hogwarsh and Balderash τοποθετούν ένα ακόμη λιθαράκι στο πολυποίκιλτο μουσικό οικοδόμημα του Cavalcade, και μέσα σε δύο μόλις λεπτά καταφέρνει και αυτό να σε μαγνητίσει. Το μουσικό ταξίδι του Cavalcade κλείνει με μία μακριά διαδρομή μέχρι την τελευταία στάση (σαν να λέμε Ελαιώνας – Αιγάλεω ένα πράγμα), αφού το Ascending Forth περικλείει στα δέκα του λεπτά μια εισαγωγή ακουστική που εξυψώνεται σε φωνητικό ερμηνευτικό επίπεδο. Σιγά σιγά όμως εισέρχονται στη σκηνή του πάλι τα jazz και progressive μοτίβα που συναντήσαμε σε προηγούμενα κομμάτια όπως το Marlene Dietrich και το Diamond Stuff, ώστε να αγγίξει προοδευτικά στο τέλος του ξανά noise λογικές.

Ειλικρινά, δε ξέρω τι με βρήκε με το Cavalcade. Περίμενα να ακούσω ξανά ένα οργισμένο punk rock σε παράκρουση όπως υπήρξε το Schalgenheim, ωστόσο βρίσκω μια μπάντα ώριμη και δεμένη σχεδόν σαν ορχήστρα δωματίου, να γράφει από την ψυχή της μουσικές που ακούγονται τεχνικά άρτιες και περίπλοκες, ωστόσο συναισθηματικά πονεμένες και ταραγμένες από βαθειά ταβανοθεραπεία. Προπομπός σε αυτό το οργανωμένο χάος είναι η live εκτέλεση αρκετών κομματιών του δίσκου στα πλαίσια “συναυλίας” από το σπίτι του KEXP, όπου πραγματικά οι black midi σου σπάνε το σαγόνι και το τσαλαπατάνε χωρίς έλεος.

Δε μπορώ να βρω μισό πράγμα που να με ενοχλεί στο Cavalcade. Το παράταιρα πολύχρωμο και πυκνοσχεδιασμένο εξώφυλλό του. Η διάρκεια του που είναι τόσο όσο χρειάζεται για να χωνέψεις την πληθώρα ιδεών με την οποία το έχουν χτίσει. Προηγουμένως, με ενοχλούσε κάπως η φωνή του Geordie καθώς έφτανε κάπως άψυχη και ειρωνική στα αυτιά μου, πράγμα που δεν ισχύει αφού καταφέρνει να πείσει και τον τελευταίο πως είναι εξαιρετικός ερμηνευτής, ενώ παράλληλα παραδίδει σεμινάριο πάνω στην κιθάρα. Τέλος, η παράδειγμα προς μίμιση παραγωγή του, αφού πρόλαβα να το ακούσω και σε φυσική κόπια και θα ήταν λίγο να πω ότι σου ανοίγει παράθυρο σε άλλο κόσμο.

Το κυριότερο όμως, είναι ότι αν ψάχνεις για μια πραγματικά genre bending κυκλοφορία, πράγμα που με τον μουσικό κορεσμό που επικρατεί τα τελευταία χρόνια ήταν κάπως δύσκολο, ε τότε έχω να σου πω ότι τη βρήκες. Μακάρι όλοι να έγραφαν με το μεράκι και την τρέλα των black midi, πόσο μάλλον στην ηλικία τους. Ίσως φανώ λίγο γραφική καθώς έτυχε να ακούσω πρόσφατα άλλο ένα αριστούργημα, αλλά το Cavalcade είναι ένας δίσκος τέλειος. Ελπίζω αυτά τα παιδιά να φτάσουν σύντομα την κορυφή που τους αξίζει. Τη δική μου καρδιά την έχουν κερδίσει.

Rating: 

 10.00


Εταιρεία: Rough Trade
Genre: Progressive rock/ experimental rock/ jazz fusion/ math rock
Παραγωγός: Black Midi/ John "Spud" Murphy/ Marta Salogni
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 26/05/2021
Band Links: Facebook | Instagram | Twitter | Spotify | YouTube |
Bandcamp

Τελευταία