Αρχική EVENTSΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣΤο μόνο που μου απόμεινε ο κήπος στην ταράτσα

Το μόνο που μου απόμεινε ο κήπος στην ταράτσα

Αυτό που μου είχε πει κάποτε κάποιος και θέλω να το ευχηθώ σε εσάς, είναι να βρείτε κάποιον στη ζωή που να σας κάνει τόσο καλύτερο, που να μην μπορείτε να του το ανταποδώσετε”. Με αυτή τη φράση μεταξύ άλλων μας χαιρέτισε το βράδυ της Πέμπτης 15 Ιουλίου 2021 ο Χρήστος Θηβαίος, βγαίνοντας στη σκηνή του Θεάτρου “Αλσος” στο Πεδίον του Αρεως. Εκεί χτυπάει φέτος η καρδιά και η ψυχή για την “Ταράτσα του Φοίβου”, το πολιτιστικό δρώμενο που όμοιό του δεν θα βρει κανείς, πουθενά.

Αυτή είναι μια από τις πολλές φράσεις που κράτησα από τη βραδιά αυτή, στη διάρκεια της οποίας δεχόμουν ασταμάτητη, αδίστακτη επίθεση από τον εγκέφαλό μου ο οποίος “ούρλιαζε” από τις 20:45 έως και τις 00:15 της Παρασκευής από τον εκστασιασμό του. Ζωντανή μουσική. Ζωντανοί μουσικοί. Ζωντανοί άνθρωποι. Ζωή. Διασκέδαση. Μαζί. Με αποστάσεις, ασφάλεια, και μέτρα. Αλλά μαζί. Και πάλι μαζί!

Δεν μπορώ να γνωρίζω την οικονομική κατάσταση του καθενός, μπορώ να μαντέψω όμως ότι για τους περισσότερους από εμάς τα πράγματα δεν είναι δα και ρόδινα. Μπορώ όμως με βεβαιότητα να σας πω ότι αξίζει να θυσιάσετε 1-2 παραγγελίες φαγητού από έξω ή κάποια άλλη πολυτέλεια, για να επισκεφθείτε την “Ταράτσα του Φοίβου” ή κάποιο άλλο καλλιτεχνικό δρώμενο φέτος το καλοκαίρι. Όχι επειδή το λέω εγώ ή επειδή έχω κάτι να κερδίσω εγώ.

Μα επειδή για πάνω από 3 ώρες το βράδυ της Πέμπτης- καθώς απολάμβανα μια από τις καλύτερες επιθεωρήσεις που έχω δει στη ζωή μου και καθώς ένιωθα την παρουσία του Θάνου Μικρούτσικου επί σκηνής χάρη σε αυτούς τους σπουδαίους καλλιτέχνες- δεν μπορούσα να βγάλω από το μυαλό μου ένα πράγμα:

Οι καλλιτέχνες στην Ελλάδα “μάτωσαν” για πάνω από ένα χρόνο χωρίς επίδομα, χωρίς να εργάζονται, λόγω της ανικανότητας του κράτους -και δη της “υπουργού” “τους”- να φροντίσει για την Τέχνη στη χώρα. Δεν τους χρωστάμε τη βοήθειά μας, αλλά επειδή πολλές φορές τους χρωστάμε τη ζωή μας στην οποία δίνουν χρώμα, ελπίδα, και δεκανίκια, ναι, πρέπει και ΘΑ τους βοηθήσουμε. Όπως και όποτε μπορούμε.

Η πολιτιστική παρακαταθήκη του Φοίβου

Αν σας ρωτήσουν “Τι είναι ο Φοίβος Δεληβοριάς;”, τι θα απαντήσετε; Για εμένα, ο Φοίβος είναι ένας εξαίρετος στιχουργός, ένας εξαιρετικός ερμηνευτής, και ένας από τους σημαντικότερους διανοούμενους της μουσικής στην Ελλάδα. Πάνω από όλα αυτά και άλλα πολλά όμως, ο Φοίβος Δεληβοριάς είναι μέντορας και στυλοβάτης νέων καλλιτεχνών. Μέσα από την “Ταράτσα του Φοίβου” αλλά και εκτός αυτού του project του, έχει καταφέρει να αναδείξει αμέτρητους νέους καλλιτέχνες και συνεχίζει να το κάνει, όπως έπραξαν άλλοι στο παρελθόν για τον ίδιο και για άλλους.

Η πολιτιστική παρακαταθήκη που έχει ήδη αφήσει ο Φοίβος Δεληβοριάς, ενώ συνεχίζει να παράγει κι άλλη, είναι ανεκτίμητη. Αναγνωρίζεται και εντοπίζεται σε δουλειές όπως ο πρώτος δίσκος της Νεφέλης Φασούλη. Βασικό στέλεχος του team της Ταράτσας, η Φασούλη διαθέτει μια σπουδαία φωνή και νομοτελειακά, κινούμενη κοντά στο “άστρο” του Φοίβου, δουλεύει όλα μα όλα τα ταλέντα της παράλληλα, όπως όλη η ομάδα της Ταράτσας.

Επί σκηνής, όχι μόνο τραγουδάει και επιβεβαιώνει πως το μέλλον της ανήκει -διαθέτοντας μια ξεχωριστή φωνή που παραπέμπει στη μαγική χροιά της Ελευθερίας Αρβανιτάκη- αλλά κάνει και υποκριτική. Κάνει ντουέτο με τον Φοίβο, τραγουδάει και μόνη της ένα δικό της τραγούδι από το πρώτο album της, και δεν θεωρείται καν ανερχόμενη. Είναι ήδη εδώ και πάει απλώς ψηλότερα.

Θανάση Αλευρά, σε ευχαριστούμε

Για τον Θανάση Αλευρά δεν έχει νόημα να γράψεις “αρκετά”. Ή θα τα γράψεις όλα και θα καταλήξεις με ένα τεράστιο βιβλίο, ή θα περιοριστείς στο “ευχαριστούμε”. Το μεγαλείο του Αλευρά ξεχειλίζει από την πρώτη στιγμή που πατάει το πόδι του στη σκηνή και παραμένει εκεί, άλλοτε στο προσκήνιο και άλλοτε στο παρασκήνιο σαν αιθέρια ύπαρξη, ακόμη κι όταν δεν παραδίδει μαθήματα υποκριτικής, τραγουδιού, μιμήσεων, stand-up comedy, πολιτικής σάτιρας, και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε.

Ο Θανάσης Αλευράς είναι ένα άτομο στο οποίο η Τέχνη της Ελλάδας υποκλίνεται από άκρη σε άκρη. Με αστείρευτη ενέργεια, χειμαρρώδη λόγο, απίστευτες ατάκες που σε ισοπεδώνουν από τα γέλια, και καυτά “καρφιά” απέναντι στον παραλογισμό της πολιτείας, ο Αλευράς είναι η κεντρική κολώνα στην “Ταράτσα του Φοίβου”. Η συγκλονιστική του ερμηνεία ως… Θανάσης Αλευράς και η κραυγή απόγνωσης μα και λύτρωσης όταν επί σκηνής μας μεταδίδει την ευγνωμοσύνη του που μπορεί και πάλι να κάνει αυτό που αγαπάει μπροστά στον κόσμο, σε ανατριχιάζουν.

Με περίσσια δόση ειρωνείας, ο ίδιος μπορεί να ευχαριστεί τον “Big Brother” (σ.σ. φωνή Φοίβου Δεληβοριά), μα στην πραγματικότητα εμείς ευχαριστούμε εκείνον. Που υπάρχει, που άντεξε όπως όλοι οι καλλιτέχνες, και επέστρεψε για να μας θυμίσει πως η ζωή δεν είναι ΜΟΝΟ ένα αρνητικό τεστ Covid-19, ένα σωστό SMS για ένα απλό περπάτημα ώστε να μην παρανοήσεις, και ένα ραντεβού για εμβολιασμό. Η ζωή είναι καλοπέραση. Η ζωή, είναι Τέχνη. Και ίσως η ζωή, να είναι και πίτσα, το αγαπημένο του (και μας) φαγητό στη διάρκεια των lockdown.

Ο σημαντικότερος Φοίβος της Ταράτσας

Σύμφωνα με τον ίδιο τον Φοίβο Δεληβοριά, ο Φοίβος που ξεχωρίζει στην ταράτσα, δεν είναι ο ίδιος. Τον αγαπάμε πολύ ακριβώς επειδή λέει αυτά τα πράγματα, και θα συμφωνήσουμε μαζί του σε αυτό: ο Φοίβος Ριμένας είναι από τα πιο ταλαντούχα άτομα που έχουν πατήσει ελληνικό σανίδι τα τελευταία 50 χρόνια, άνετα.

Ένα σπουδαίο καλλιτεχνικό μυαλό, άνθρωπος με ξεκάθαρες σπουδές στο musical theatre, μια φωνή που ταράσσει την Αθήνα ολόκληρη, με εμπειρίες και αναφορές αμέτρητες χάρη στα ταξίδια του, ένα άτομο το οποίο δεν περιορίζεται σε έναν συγκεκριμένο χαρακτηρισμό όπως “τραγουδιστής”, “ηθοποιός”, “performer”. Είναι απλώς ο Φοίβος Ριμένας, μια απίστευτη παρουσία επί σκηνής που ήδη μεγαλουργεί.

Βύρωνα Θεοδωρόπουλε, μη σταματάς

Η “Ταράτσα του Φοίβου” έχει και stand-up comedy, για όσους δεν το γνώριζαν. Και μάλιστα, έχει τη χαρά να λέει πως έχει έναν από τους Έλληνες stand-up comedians που εκφράζουν τη νέα, πιο φρέσκια εποχή αυτού του είδους σάτιρας. Ο Βύρων Θεοδωρόπουλος δεν είναι ένας κωμικός που απλώς γράφει, αποστηθίζει, και τέλος. Είναι χείμαρρος, ασταμάτητος επί σκηνής είτε όταν δίνει τη δική του παράσταση, είτε ως μέλος της σπουδαίας επιθεώρησης που έχει εμπνευστεί η ομάδα της Ταράτσας.

Εκφράζει τα νεύρα, την απόγνωση, και την κούραση μιας γενιάς ατόμων τα οποία δεν μπορούν άλλο να γυρίζουν την πλάτη στον βιασμό, την κακοποίηση, και την καταπίεση. Και όχι απλώς την κοιτάζουν στα μάτια, αλλά ουρλιάζουν απέναντι στην αδικία, απαντούν, παίρνουν θέση, ευθέως απέναντι σε κάθε μορφή αδικίας και ανισότητας. Γιατί ναι, το stand-up είναι ΚΑΙ πολιτική σάτιρα, και ο Βύρωνας Θεοδωρόπουλος είναι από τους σημαντικότερους εκφραστές του στη χώρα. Ever.

Queen… K!

Ναι ναι, έχει ειπωθεί πολλές φορές. Ακόμη και ο ίδιος ο Δεληβοριάς δεν αντιστέκεται και το επαναλαμβάνει. Την παρουσίασε έτσι, ως Queen B της Ελλάδας, αλλά εγώ επιλέγω να την ονομάσω “Queen K”. Όχι πως αδικεί κανέναν το να τον συγκρίνεις με τη Beyonce, αλλά δεν χρειάζεται, στην περίπτωση της Idra Kayne τουλάχιστον. Μια σπουδαία soul φωνή με γονείς από Ελλάδα και Ουγκάντα, ένα άτομο με απίστευτη ενέργεια επί σκηνής το οποίο αυτόματα με το που άκουσα τη φωνή του, μπήκε στην playlist μου και δεν ξέρω αν θα βγει ποτέ.

Η Idra Kayne είναι ένα φως για την ελληνική pop που δεν πρέπει να σβήσει ποτέ. Αποτελεί έναν πυλώνα που μαζί με άλλα άτομα της ίδιας σκηνής χτίζουν σιγά-σιγά μια ελληνική ποπ σκηνή η οποία δεν είναι “τσιφτετέλι με beat”. Κατανοώ τη συμπάθεια πολλών σε κάτι τέτοιο, αλλά… όχι. Για όσους γνωρίζετε την Idra Kayne, ξέρετε ακριβώς τι εννοώ. Για όσους πάλι όχι, you’re welcome, now you know!

“Ο πιο πολυσύνθετος Έλληνας μουσικός”

Στην εκπομπή “Στα τραγούδια λέμε ΝΑΙ” που έπαιξε στην ΕΡΤ1 στις 9 Νοεμβρίου 2018, ο Θάνος Μικρούτσικος είχε πει για τον Θύμιο Παπαδόπουλο: “Είναι ο πιο πολυσύνθετος Έλληνας μουσικός. Είναι ο άνθρωπος που έφυγε από το πάλκο και έφυγε μπροστά. Είναι 32 χρόνια σχέσης καθημερινής. Δεν έχουμε αλλάξει ούτε μισή κουβέντα σε 32 χρόνια που να υπονοεί κάτι. Είναι το alter ego μου στη μουσική. Του οφείλω πάρα πολλά, έχω μεγάλη ευγνωμοσύνη για αυτόν, γιατί συνέβαλε καθοριστικά στην αξιοποίηση και την εμβέλεια της δικής μου μουσικής”.

Όταν ο Θάνος Μικρούτσικος έχει πει αυτό για εσένα, δεν χρειάζεσαι άλλες συστάσεις. Όταν ο Θύμιος Παπαδόπουλος βγήκε στη σκηνή την Πέμπτη 15 Ιουλίου 2021, ήταν σαν να κουβαλούσε μαζί του το πνεύμα του Θάνου. Του Θάνου μας, του Θάνου που ενέπνευσε γενιές επί γενεών. Ο Θύμιος Παπαδόπουλος είναι πράγματι ένας πολυσύνθετος μουσικός. Παίζει ότι πνευστό υπάρχει στον πλανήτη. Καλά. Πολύ καλά. Τόσο καλά, που είναι γνωστός παγκοσμίως, παρότι είναι στο πάλκο, στο παρασκήνιο, πίσω από τους τραγουδιστές.

Η κυρία και ο κύριος

Θα ξεπερνούσε τα όρια και θα έφτανε στην ιεροσυλία αν επιχειρούσα να σχολιάσω κάτι για τον Χρήστο Θηβαίο. Επί σκηνής, έδωσε το δικό του ρεσιτάλ, όπως πάντοτε, με αγάπη και σεβασμό στον αγαπημένο του Θάνο Μικρούτσικο. Πνευματικό του παιδί, αδερφός του, ο άνθρωπος που αποτύπωσε ηχητικά τα τραγούδια του με τρόπο που μοιάζει με λεπτή βελόνα η οποία χτυπάει κάθε εγκεφαλικό σου κύτταρο χειρουργικά.

Αντίστοιχα, δεν μπορώ να προσεγγίσω καν τη Ρίτα Αντωνοπούλου με λόγια που έχουν να κάνουν με μουσική, τεχνική, και τα λοιπά. Όχι μόνο επειδή δεν γνωρίζω πως να το κάνω, αλλά επειδή και αν γνώριζα, δεν θα χρειαζόταν. Η Αντωνοπούλου βγήκε στη σκηνή και όλοι μας ανεξαιρέτως αισθανθήκαμε ότι πράγματι, ναι, το γλέντι με άλλους δίπλα μας και άλλους επί σκηνής, έχει επιστρέψει για τα καλά. Μια φωνή η οποία όπως είπε ο Δεληβοριάς μπορείς να την ακούσεις σε μια ταβέρνα, ένα καμπαρέ, ή στο Teatro alla Scala του Μιλάνο.

Η παρουσία και η χημεία των δυο τους με τον Δεληβοριά, τον Θύμιο Παπαδόπουλο, και τη μπάντα της Ταράτσας του Φοίβου ήταν αναζωογονητική. Με το “Βάλαμε Φωτιά Στα Φρένα” να αρμόζει στην περίσταση καλύτερα από κάθε άλλο τραγούδι η νύχτα ολοκληρώθηκε και ο κόσμος, μουδιασμένος για διάφορους λόγους, άρχισε να αποχωρεί. Ή όχι;

Αντί επιλόγου

Πάνω από τους μισούς παρέμειναν εκεί, στα τραπέζια του Θεάτρου “Aλσος”, για αρκετή ώρα ακόμη. Μας έχει λείψει να είμαστε έξω, να μυρίζουμε στην ατμόσφαιρα το μπαρούτι του ενθουσιασμού των άλλων, την αδρεναλίνη μας να ανεβαίνει, και τα συναισθήματά μας πανίσχυρα. Μας έχει λείψει η Τέχνη. Η μουσική, ο κινηματογράφος, το θέατρο. Η ζωντάνια, μας έχει λείψει. Δεν μπορώ να γνωρίζω πόσοι από τους χθεσινούς παρευρισκόμενους ήταν εμβολιασμένοι, εγώ είμαι ήδη. Και προτρέπω άπαντες να το πράξουν, τουλάχιστον αυτούς της ηλικίας μου (από 25 έως 40, ας πούμε).

Ξέρω πως έχουν ειπωθεί πολλά. Η τρομοκρατία των ΜΜΕ των 80 εκατομμυρίων ευρώ σε επιδοτήσεις είναι ακραία. Και ακόμη πιο ακραία, σίγουρα αισχρή, είναι η τρομοκρατία της πολιτείας σε κάθε επίπεδο που αφορά την πανδημία. Αυτό δεν σημαίνει πως η επιστήμη ξαφνικά έγινε άχρηστη, ανίκανη να κάνει αυτό που ξέρει καλά και έχει κάνει στο παρελθόν με άλλους τρόπους. Η επανάσταση δεν είναι απέναντι στο εμβόλιο.

Η επανάσταση είναι απέναντι στην καταπίεση και τον παραλογισμό, στην καταπίεση και την αδικία, στην έλλειψη δικαιοσύνης. Μα κυρίως, η επανάσταση είναι ΥΠΕΡ της λογικής, της αγάπης, της ομόνοιας (ίσως και την πλατεία), της ισότητας, της υγείας, της εκπαίδευσης, και της παιδείας, του πολιτισμού, και του σεβασμού. Η επανάσταση, δεν είναι ποτέ ένα σκέτο “ΟΧΙ”. Είναι ένα “ΟΧΙ αυτό, ΑΛΛΑ αυτό”. Και η επανάσταση είναι ΤΕΧΝΗ. Μεταξύ πολλών άλλων, η Τέχνη του Φοίβου, της Νεφέλης, του Βύρωνα, της Idra, του Φοίβου, του Θανάση, του Χρήστου, της Ρίτας, του Θύμιου, όλων μας.

Βάλτε φωτιά στα φρένα!

Τελευταία