Αρχική ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑΗ υπέροχα Μαύρη Κυριακή του Mario Bava

Η υπέροχα Μαύρη Κυριακή του Mario Bava

Το θριαμβευτικό σκηνοθετικό ντεμπούτο του Mario Bava, Black Sunday, θα προβληθεί στα πλαίσια του φεστιβάλ Ξαφνικά φέτος το Καλοκαίρι που άρχισε χθες θριαμβευτικά με τον προσωπικά αγαπημένο μου δεύτερο Ροζ Πάνθηρα (A shot in the Dark, 1964) που διοργανώνει το freecinema και ο σινεκριτικός Ηλίας Φραγκούλης. Εδώ σε συνεργασία με το Midnight Express και τον 'Ακη Καπράνο, θα δούμε ένα διπλό χτύπημα Παρασκευή και Σάββατο (τέκνικλι Σάββατο - Κυριακή γιατί είναι μεταμεσονύχτια), πρώτα με το θείο νουάρ -κι άκρως Αθηναϊκό- Le Casse και την επόμενη το Black Sunday.

Μια μεταφορά του έργου του Nikolai Gogol, Dead Souls, εμφανίζει με έναν αξέχαστα δημιουργικό τρόπο πολλές συμβάσεις που θα γίνονταν στάνταρ των ταινιών τρόμου. Διώξεις μαγισσών, σατανισμός, σκοτεινές υπάρξεις, όργανα τιμωρίας (η περίφημη "Μάσκα του Σατανά" –ο εναλλακτικός τίτλος- θυμίζω). Η κατάρα και η επιστροφή της 200 χρόνια μετά, φέρνουν την φοβερή και τρομερή Barbara Steele, σε διπλό ρόλο, ως κακιά μάγισσα Asa Vajda, αλλά και ως Katia, -φτυστή με την πριγκίπισσα- κόρη που ερωτεύεται ο πρωταγωνιστής και τον εμβληματικά τρομακτικό - επιδραστικό για όλο τον μετέπειτα σινετρόμο Igor Javutich (Arturo Dominici) τραβώντας το χωριό πίσω σε έναν ανείπωτο τρόμο, έναν που ήλπιζαν να μην ξαναβιώσουν.


Η ιστορία είναι γεμάτη από συνηθισμένες πια εκβάσεις, αλλά αυτό που διαφοροποιεί και την τοποθετεί σταθερά εδώ κι εξήντα χρόνια σε πολλές λίστες με αριστουργηματικές ταινίες τρόμου, είναι η φανταστική σκηνοθεσία του Mario Bava. Ήδη αρκετά έμπειρος ως κινηματογραφιστής, εδώ φτιάχνει μια αξέχαστη ασπρόμαυρη ραψωδία τρόμου, με το κοντράστ να είναι υπέροχο, τις αξέχαστες φιγούρες τόσο των Ιεροεξεταστών στην αρχή, όσο και των δυο απέθαντων αργότερα και γενικότερα με τεχνάσματα που μένουν πραγματικά στο κινηματογραφικό ασυνείδητο. Απόλυτα χαρακτηριστική, η σκηνή με την άμαξα, αλλά και της μεταμόρφωσης, ο Bava χρησιμοποιεί παλιά και νέα κόλπα για να τραβήξει το θεατή.

Η επιρροή του φιλμ θα είναι τεράστια για όλες τις ταινίες της δεκαετίας που ακολούθησαν, ειδικά τις εκπληκτικές ταινίες του Roger Corman, κυρίως με τις διασκευές σε Poe και Lovecraft, με Vincent Price πρωταγωνιστή (κυρίως), αλλά και τη Steele που γύρισε για το Pit and the Pendulum (1961) ένα χρόνο μετά το φιλμ του Bava.

Κι αυτή είναι η πραγματική απάντηση γιατί να δεις μια ταινία τρόμου που μετράει εξήντα χρόνια ζωής. Ίσως το σοκ να μην υπάρχει, αλλά ο μαγνητισμός όχι μόνο υπάρχει, αλλά είναι ακέραιος, ίσως και πιο δυνατός, μιας που η διαφορετική εποχή αυτόματα το διαχωρίζει από ο,τιδήποτε βλέπουμε αυτές τις μέρες στις οθόνες μας. Πιθανώς το παλιότερο κινηματογραφικό είδος, αυτό του τρόμου, δίνει τροφή στη φαντασία και τις συλλογικές φοβίες, τσιγκλάει το βαθύτερο άγχος μας, αλλά ταυτόχρονα, αποτελεί όπως φανερώνει στο έπακρο ο ρόλος της Steele εδώ, μια σαγήνη κι ένα σκότος.

Η προβολή είναι προγραμματισμένη για τα ξημερώματα Κυριακής, 01:00, στη Ριβιέρα.

Εισιτήρια στο viva.gr.

Τελευταία