Jungle Cruise

Ύστερα από δυο έτη σχεδόν αλλεπάλληλων αναβολών το Jungle Cruise το οποίο τελείωσε τα γυρίσματα του το 2018 βρήκε τον δρόμο του προς τις κινηματογραφικές αίθουσες σε μια εποχή όπου τα multiplex πασχίζουν να πάρουν μια ανάσα εναποθέτοντας τις ελπίδες τους στα μεγάλα blockbuster. Ένα τέτοιο blockbuster ευελπιστεί να γίνει και η ταινία του Jaume Collett- Serra με το να αναβιώσει το αρκετά σπάνιο πια action adventure genre.

Η ταινία που είναι εμπνευσμένη από την ομώνυμη θεματική ατραξιόν της Disneyland και αφορά τις προσπάθειες μιας ιδιοφυούς επιστήμονα και ενός χαρισματικού καπετάνιου ατμόπλοιου να βρουν ένα θαυματουργό φυτό το οποίο βρίσκεται συμφώνα με θρύλους στην καρδιά του Αμαζονίου. Παράλληλα καταδιώκονται από έναν Γερμανό ευγενή και νεκρό-ζωντανούς πολεμιστές.

Το σενάριο των Michael Green, Glenn Ficcara και John Requa οι οποίοι έχουν παραδώσει στο παρελθόν δυνατές δουλειές (ο Green υπήρξε συνυποψήφιος για βραβείο της Ακαδημίας για την συμβολή του στο σενάριο του Logan) πασχίζει να μοιάσει έστω και λίγο πρωτότυπο ή να παραδώσει κάτι φρέσκο. Ναι μεν υπάρχουν ορισμένες χαριτωμένες στιγμές χιούμορ, απολαυστικοί διάλογοι, συμπαθητικοί χαρακτήρες και ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχειά που η ταινία εισάγει στο δεύτερο μισό της αλλά η κεντρική αφήγηση δανείζεται υπερβολικά από άλλες ταινίες του είδους.

Ως εκ τούτου οποιαδήποτε εξέλιξη της πλοκής είναι προβλέψιμη ακριβώς γιατί είναι χιλιοειπωμένη. Ως ταινία αισθάνεται ένα homage στις adventure serial ταινίες των αρχών του ‘20ου αιώνα το οποίο σε ξεδιάντροπο βαθμό δανείζεται στοιχεία από παρόμοιες ταινίες όπως Indiana Jones, Romancing the stone, Jewel of the Nile και φυσικά The Mummy με τον Brendan Fraser. Επιπροσθέτως υπάρχει και η action fantasy γοητεία των ταινιών Pirates of the Carribean με τους βασικούς κακούς να μπορούσαν άνετα να είναι κάποιοι από τους πολλούς αντίπαλους του Captain Jack Sparrow.

Όμως όσον αφορά το θέαμα ο Serra καταβάλλει φιλότιμες προσπάθειες. Οι σεκάνς δράσης είναι καλοδουλεμένες και μελετημένες ως προς την σκηνική γεωγραφία αλλά και την ένταση και τον ρυθμό τους. Ο Serra με τον διευθυντή φωτογραφίας Flavio Labiano και την μουσική του βετεράνου James Newton Howard αναδεικνύουν σε κάθε καρέ την αγάπη που τρέφουν για το είδος και για αυτό από την αρχή έως το τέλος η όλη εμπειρία αποτελεί μια ευχάριστη εμπειρία. Δίνεται ο απαραίτητος χρόνος στο world building και παρά το κάκιστο σε σημεία CGI και το ακόμη χειρότερο editing, αυτή η φανταστική εκδοχή του Αμαζόνιου αποτελεί κάτι το ζωντανό και ταυτόχρονα γνώριμο.

Ο Dwayne Johnson είναι χαρισματικά γοητευτικός με εξαίσιο κωμικό timing αν και υποδύεται για άλλη μια φορά μια παραλλαγή του αληθινού του εαυτού, η Emily Blunt φαίνεται να διασκεδάζει και η ενεργεία της είναι που «σώζει» την ταινία σε πολλά σημεία ενώ ο Jesse Plemons κλέβει άνετα την παράσταση δίνοντας μια απολαυστική ερμηνεία που θα μπορούσε άνετα να ανήκει σε μια πολύ ανώτερη ταινια.

Το Jungle Cruise ίσως να μην αξίζει το αντίτιμο του εισιτηρίου ακριβώς γιατί δεν αποτελεί κάτι το καινούργιο ωστόσο αποτελεί μια διασκεδαστική εμπειρία κατάλληλη για όλη την οικογένεια και κυρίως για τα παιδιά. Αποτελεί μια καλή επιλογή για ένα χαλαρό βράδυ σε κάποιο multiplex ή θερινό σινεμά. Ειδάλλως μπορείτε να δείτε το The Mummy με τον Brendan Fraser.

Rating:

Χώρα: HΠΑ
Έτος: 2021
Χρώμα: Έγχρωμο
Σκηνοθεσία: Jaume Collet-Serra

Πρωταγωνιστούν: Dwayne Johnson, Emily Blunt, Jesse Plemons
Διάρκεια: 127'

Τελευταία