Αρχική ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣMIDNIGHT EXPRESS40 χρόνια Mad Max 2 στο Midnight Express

40 χρόνια Mad Max 2 στο Midnight Express

Σίκουελ και κινηματογράφος. Συχνό πεδίο μαχών ανάμεσα σε προτιμήσεις, διαφορές, ομοιότητες, βαριεστημάρα, ανανεωμένο ενδιαφέρον. Συνήθως υπερισχύουν τα αρνητικά, εκτός αν πεινάς για περισσότερο ασχέτως ποιότητας. Ή όταν πετυχαίνεις εκείνη τη λιγότερο συνηθισμένη συνταγή του να βγει κάτι χορταστικό αλλά και συνάμα ανώτερο του προκατόχου. Υπάρχουν κάμποσα που έρχονται στο νου, όμως στην πραγματικότητα μόνο το Road Warrior (ή αλλιώς Mad Max II) έρχεται και κλέβει αυτό τον τίτλο με περισσή άνεση.

Το πρώτο φιλμ είναι μια πολύ όμορφη, σχεδόν βωβή εμπειρία. Η κάθοδος του Μαξ στην τρέλα ισούται με την κάθοδο του πολιτισμού στο χάος. Μικρό μπάτζετ, σφιχτή σκηνοθεσία και παράλληλα - ακούσια έστησε το σκηνικό για το σίκουελ. Η ταινία εκτόξευσε την καριέρα τόσο του Μελ Γκίμπσον, όσο και του σκηνοθέτη Τζώρτζ Μίλερ. Και όπως γίνεται στα σίκουελ, όλα εδώ είναι πιο “γκαζωμένα”. Οι χαρακτήρες πιο σκληροί, πιο πολύχρωμοι, οι σκηνές δράσεις από τις πιο εντυπωσιακές που βλέπουμε στην ιστορία του σινεμά .

Το σημαντικό που χρήζει τονισμού, είναι ότι ο Μίλερ προσπάθησε να πειραματιστεί εκ νέου. Δεν πήγε στην ίδια συνταγή, πήρε ρίσκα -και ήδη είχε πάρει κάμποσα με την πρώτη ταινία- εστίασε στο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, φέρνοντας παράλληλα τη δράση στο επίκεντρο. Αποτίναξε κάθε είδους σνομπισμό για την κατηγορία, αναγνωρίζοντας πως ρέει στις φλέβες του κινηματογράφου, ως άξιος συνεχιστής των φολκλόρ ιστοριών με το μοναχικό ήρωα.

Ο Μαξ είναι τόσο οριακά απρόσωπος, που κάθε χώρα είδε το μοντέλο του (άντι)ήρωα. Στην Ιαπωνία, θύμισε το μοναχικό σαμουράι, στη Σκανδιναβία έναν Βίκινγκ και στην Αμερική φυσικά έναν καουμπόι. Αυτό δε σημαίνει ότι ο Μαξ είναι ελλιπώς γραμμένος, κάθε άλλο. Η ιστορία και το παρασκήνιό του βρίσκονται εκεί, στο πρώτο φιλμ. Γερά θεμέλια, η βάση μιας τεράστιας ταινίας, μεγαλύτερης από την αχανή άσφαλτο του μετ-αποκαλυπτικού της κόσμου.

Γερά θεμέλια και για πλήθος μιμητών στο πεδίο των b-movies αλλά και το εμβόλιμο τρίτο μέρος Mad Max: Beyond Thunderdome. Αυτό αποτέλεσε και την τελευταία απόπειρα του Miller στο είδος της δράσης για τριάντα ολόκληρα χρόνια. Η επιστροφή του όμως το 2015 με το Mad Max: Fury Road δεν μπορεί παρά να μας θυμίσει και να κοντράρει στα ίσα το μνημειώδες πλέον Road Warrior. Στα 40 χρόνια της η ταινία ίσως να είναι πιο (δυσοίωνα) επίκαιρη από ποτέ. Μιλάει για ένα μετά-αποκαλυπτικό μέλλον το οποίο μοιάζει πιο κοντινό από ποτέ. Παρόλα αυτά, δεν υπάρχει καλύτερη απόδραση για την σημερινή μέρα από το να ζήσουμε το ταξίδι του Μαξ στο πανί του Midnight Express.

Τελευταία