Αρχική ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣMIDNIGHT EXPRESSΟ ύμνος στην punk του Repo Man

Ο ύμνος στην punk του Repo Man

Το σωτήριο έτος του 1984 στις 2 Μαρτίου κυκλοφόρησε μια ταινία σταθμός τόσο για αυτό που τότε θεωρούνταν punk κουλτούρα όσο και για τον b-movie low budget κινηματογράφο που τότε γνώριζε σταδιακή ανάπτυξη και περνούσε από την αφάνεια των προγενέστερων ετών στο προσκήνιο επηρεάζοντας την μετέπειτα εξέλιξη του κινηματογράφου. Ο λόγος γίνεται για το Repo Man του Alex Cox.

Ένας ατίθασος punk rock νέος αφότου απολυθεί λόγο της συμπεριφοράς του από την δουλειά του σε σουπερ μάρκετ, θα προσληφθεί από μια μυστηριώδη εταιρεία ως “repo man”. Σύντομα θα βρεθεί υπό την κατοχή του ένα όχημα με μια μυστηριώδη και επικίνδυνη οντότητα στο πορτ-μπαγκάζ. Mια οντότητα που επιδιώκουν να αποκτήσουν οι αρχές, εγκληματίες, συμμορίτες και διαταραγμένοι ιερείς.

Αυτή η μαύρη κωμωδία επιστημονικής φαντασίας είναι εμπνευσμένη από τα βιώματα του ιδίου του Cox όταν εργάζονταν ως repossession agent αλλά και από το κοινωνικό κλίμα της τότε εποχής. Η ατμόσφαιρα της απειλής του πυρηνικού ολοκαυτώματος, ο ψυχρός πόλεμος, ο υπέρμετρος καταναλωτισμός και όλα όσα χαρακτηρίζουν έως και σήμερα την Αμερική που έπλασε με την διακυβέρνηση του ο Ronald Reagan βρίσκονται στο στόχαστρο της κριτικής του Cox.

Ο Cox υφαίνει μια σάτιρα που ξεπερνά τα όρια της χυδαιότητας ανά σημεία και δεν αποσκοπεί στο να είναι διακριτική. Η κριτική του Cox είναι ξεκάθαρη. Και αυτό ακριβώς καθιστά το Repo Man μια ξεκαρδιστική εμπειρία από την αρχή έως το τέλος. Και φυσικά ο θεατής μέσα από την παράνοια και διαστροφή που παρακολουθεί θα αποκομίσει εν τέλει μία αλήθεια. Την αλήθεια ότι πίσω από την «ασχήμια» των περιθωριακών βρίσκεται μια ομορφιά που είναι απελευθερωτικά λυτρωτική.

Αυτή η αλήθεια είναι που συνοψίζει το punk κίνημα τόσο σήμερα όσο και στην δεκαετία του ’80 όταν βρίσκονταν στο ζενίθ του. Ναι ο αντισυμβατικός χαρακτήρας της ταινίας ίσως να φαντάζει δήθεν στα μάτια του σημερινού κοινού, όμως χαρακτηρίζεται από μια απαράμιλλη γοητεία και αυθεντικότητα. Κατέχει ένα cult κύρος τόσο στα πλαίσια της punk νοοτροπίας όσο και στα πλαίσια της κινηματογραφικής ιστορίας αφού πρόταξε αυτό που θεωρούνταν trash και δικαίως το ανέδειξε ως την πνευματική επανάσταση που όντως αποτέλεσε σε κοινωνικό επίπεδο σε μια βαθύτατα συντηρητική εποχή.

Εντύπωση δεν πρέπει να προκαλεί και το γεγονός η συμβολή στο soundtrack της μυθικής φιγούρας της punk rock σκηνής που ακούει στο όνομα Iggy Pop. O Iggy Pop συνέθεσε και εκτέλεσε το τραγούδι των τίτλων το όποιο αποτελεί μια δυνατή punk μελωδία. Όλο όμως το soundtrack των Steven Hufsteter και Humberto Larriva είναι μια ατόφια συμφωνία punk rock καταβολών που μένει αλησμόνητη στον θεατή.

Επιπροσθέτως η ταινία διακρίνεται για το στιβαρό καστ της. Όλοι οι ηθοποιοί δίνουν διασκεδαστικά καρικατουρίστικες ερμηνείες. Ξεχωρίζουν οι Tracey Walter, Emilio Estevez και ο θρυλικός καρατερίστας Harry Dean Stanton ο οποίος κλέβει την κάθε σκηνή με την σουρεαλιστικά χαρισματική ερμηνεία του. Επίσης, υπέροχος είναι ο Estevez ο οποίος αναδεικνύει το σαφώς ανώτερο από του διάσημου αδελφού του (Charlie Sheen) αλλά και αρκετά υποτιμημένο κωμικό ταλέντο του.

Το Repo Man είναι μια cult ταινία με όλη την σημασία της λέξης. Είναι αδυσώπητη, υπερβολική, αστεία, προκλητικά διασκεδαστική με το εξαιρετικά χαμηλό προϋπολογισμό της να φαίνεται σε σχεδόν κάθε καρέ. Αλλά στο επίκεντρο της είναι μια καθαρά σινεφίλ προσπάθεια από έναν δημιουργό που επιχείρησε να διαταράξει το τότε ρεύμα αλλά και να αποτίσει έναν φόρο τιμής σε μια κουλτούρα που αποτέλεσε τη φωνή όλων όσων η κοινωνία θεωρούσε ότι απειλούν το status quo της καλαισθησίας και ανήκουν στο περιθώριο. Όλα αυτά, στο "πανί" της Ριβιέρας από το Midnight Express, το βράδυ του Σαββάτου!

Τελευταία