Turnstile - GLOW ON

Τις περισσότερες φορές, όσο κι αν το φοβόμαστε εμείς οι μουσικόφιλοι με τα συγκροτήματα που αγαπάμε, είναι καλό να ρισκάρεις, να αλλάζεις και γενικώς να προχωράς. Μέχρι λίγο καιρό πριν, ίσως και να μην είχες ακούσει πουθενά το όνομα Turnstile. Λογικό θα σου πω εγώ, από τη στιγμή που μιλάμε για μία από τις πολλές μπάντες που ανέδειξε η hardcore σκηνή της Βαλτιμόρης - αν δεν ασχολείσαι πολύ με τι ιδίωμα μάλλον δεν θα ήξερες γιατί διαμάντι μιλάμε.

Οι ψυχάκηδες όμως με τη σκηνή κάτι έβλεπαν από νωρίς σε αυτά τα πέντε παιδιά που έκαναν κυριολεκτικά ό,τι τους κατέβηκε και αυτό τους βγήκε σε καλό. Πολλοί τους παλιοί οπαδοί τους κατηγόρησαν ότι “μαλάκωσαν”, στην πραγκατικότητα όμως οι Turnstile επιστρέφουν με τον τρίτο τους μόλις δίσκο να κάνουν κάτι εντυπωσιακό για σχετικά καινούριο συγκρότημα μιας τόσο μικρής σκηνής - να αγγίξουν το mainstream κοινό και να πειραματιστούν τόσο όσο.

Τι συμβαίνει όμως πίσω από τα ροζ συννεφάκια (στην κυριολεξία) του GLOW ON; Μεστά, κολλητικά και σύντομα hardcore punk - και όχι μόνο - κομμάτια που σε βάζουν στο ρυθμό τους από το πρώτο δευτερόλεπτο - όπως είναι φανερό και από το εναρκτήριο κομμάτι, MYSTERY - ειδικά αν είσαι λάτρης του Final Fantasy μπαίνεις ακόμη πιο μέσα στο ρυθμό με το sample που έχει επιλεγεί. Αυτό δηλαδή, βρίσκεται στην επιφάνεια. Στην πραγματικότητα, εκεί που το GlOW ON λάμπει σαν δίσκος, είναι η συνειδητοποίηση ότι πέντε άτομα αποφάσισαν ότι θα κάνουν αυτό ακριβώς που θέλουν.

Καμία ανάγκη για image, καμία προκατάληψη να κολλήσουν στα στεγανά του hardcore ή οποιασδήποτε υποκατηγορίας του, καμία διάθεση να κυνηγήσουν το mainstream οριακά θα λέγαμε τους κυνήγησε αυτό. Συνθέσεις υφασμένες περίτεχνα πάνω σε απλές ιδέες, να αποζητούν αυτό που μας έχει λείψει - αρένες και ιδρωμένες αγκαλιές με αγνώστους να τραγουδάμε παρέα τους στίχους που όλοι γνωρίζουμε - γιατί μας κόλλησαν. Σίγουρα βοηθάει η εκπληκτική δουλειά του μεγαθήριου Mike Elizondo στην παραγωγή, αλλά έτσι απλά, φτιάχνεται κάτι που ακούγεται φρέσκο - όταν συνέβη, ή τουλάχιστον μοιάζει να συνέβη, αβίαστα.

Σταθήκαμε όμως μόνο στο MYSTERY, χωρίς κανένα έλεος το ακολουθεί στη σειρά το BLACKOUT το οποίο όμως και κάπως γνωρίζαμε αφού είχε προηγηθεί της κυκλοφορίας του δίσκου ως single. Ξεκινά με cowbell και καταλήγει σε ένα οργισμένο breakdown, για να δώσει τη σειρά του στο DON’T PLAY, το οποίο σε παραπλανεί με την χαρακτηριστική punk αρχή του, ενώ στην πραγματικότητα ο ρυθμός του είναι... samba!

Στη σειρά έρχεται το καλοκαιρινότατο UNDERWATER BOI με έντονα στοιχεία dream pop και όχι μόνο, δίνει τη σκυτάλη στο κομμάτι που ξεχωρίζει από το δίσκο χωρίς να έχει πάρει τα φώτα της δημοσιότητας ως single, και αυτό δεν είναι άλλο από το HOLIDAY. “Close enough to feel and now it's time to disappear, I wanna celebrate so I can never feel the cold”, γιατί κάπως έχουμε ξεχάσει να γιορτάζουμε.

Μετά το σύντομο - σχεδόν ιντερλούδιο - HUMANOID/SHAKE IT UP, ακολουθεί η πρώτη συνεργασία των Turnstile με τον Blood Orange, ENDLESS. Ενδιαφέρουσα συνεργασία, που για μένα προσωπικά επισκιάζεται από μία εκ των κορυφών του δίσκου, FLY AGAIN - αυτό το κομμάτι έχει ακριβώς ότι χρειάζεσαι για να ξεχάσεις τα προβλήματά σου - παρόλο που τραγουδάει για το ανάποδο. “Still can’t fill the hole you left behind?”. Σαν εισαγωγικά έρχεται να κλείσει το ALIEN LOVE CALL, η δεύτερη συμμετοχή του Blood Orange στο δίσκο, που οριακά αγγίζει το reggae.

Η επιστροφή του cowbell θα σημάνει με το WILD WRLD, αυθεντικό hardcore punk κομμάτι, ιδανικό για να μας συνοδεύσει στην αδίστακτη ειλικρίνεια του DANCE-OFF και του NEW HEART DESIGN, με τα τρία αυτά κομμάτια να αποτελούν μάλλον την κορυφαία στιχουργικά στιγμή του δίσκου. Το T.L.C. (TURNSTIE LOVE CONNECTION) θα αποτελέσει τη συμπερίληψη του παρελθόντος, καθώς προέρχεται από το προηγούμενο της κυκλοφορίας EP των Turnstile και στέκει εκεί να θυμίζει τι ακριβώς έχουν κάνει σε αυτό το δίσκο. “I want to thank you for letting me be myself”.

Από το πουθενά, 45 δευτερόλεπτα αγνού pop ξεπετάγονται σαν στολίδι με το NO SURPRISE που η λειτουργία του δε συμβαδίζει με το ονομά του, ώστε να μας οδηγήσει στην κατάληξη του δίσκου, LONELY DEZIRES, όπου θα βρούμε για τρίτη φορά τον Blood Orange και θα ακούσουμε έναν dreamy, shoegaze πειραματισμό.

Όλα αυτά που τόση ώρα περιγράφω, συμβαίνουν μέσα σε 35 λεπτά. Αποτέλεσμα; Οι Turnstile να σε αφήνουν να ζητάς ΜΟΑΡ (με κεφαλαία σαν τους τίτλους τον κομματιών τους) χωρίς ποτέ να βαριέσαι. Το GLOW ON αποτέλεσε για μένα φάρμακο σε μια πολύ δύσκολη περίοδο που έπρεπε να πιεστώ για να κάνω αυτό ακριβώς που προτρέπει - και με μεγάλη μου χαρά κάτι τέτοιο συνέβη και με ένα δίσκο που μόλις κυκλοφόρησε και θα μιλήσουμε γι’ αυτόν την επόμενη εβδομάδα. Ελπίζω να κάνει το ίδιο και για σας γιατί πραγματικά δεν αξίζει να το χάσετε - το πραγματικό feelgood της χρονιάς βρίσκεται στα φωτεινά πρόσωπα πέντε παιδιών από τη μακρινή Βαλτιμόρη που έκαναν ακριβώς αυτό που ήθελαν. Αυτή τη μουσική θέλουμε και αγαπάμε.

Rating: 

 9.0


Εταιρεία: Roadrunner
Genre: Hardcore Punk/ Melodic Hardcore
Παραγωγός: Mike Elizondo
Ημερομηνία Κυκλοφορίας: 27/08/2021
Band Links: Turnstile | Facebook | Instagram | Twitter | Spotify | YouTube |
Bandcamp

Τελευταία